Adhyaya 202

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं चान्यच्छिखितीर्थमनुत्तमम् । प्रधानं सर्वतीर्थानां पञ्चायतनमुत्तमम्

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ಅದರ ತಕ್ಷಣವೇ ‘ಶಿಖಿತೀರ್ಥ’ ಎಂಬ ಮತ್ತೊಂದು ಅನುತ್ತಮ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅದು ಸರ್ವತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿದ್ದು, ಉತ್ತಮ ಪಂಚಾಯತನ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿದೆ।

Verse 2

तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा शिखार्थं हव्यवाहनः । शिखां प्राप्य शिखी भूत्वा शिखाख्यं स्थापयञ्छिवम्

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹವ್ಯವಾಹನ (ಅಗ್ನಿ) ಶಿಖೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು; ಶಿಖೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ‘ಶಿಖೀ’ಯಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ‘ಶಿಖಾಖ್ಯ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು।

Verse 3

प्रतिपच्छुक्लपक्षे या भवेदाश्वयुजे नृप । तदा तीर्थवरे गत्वा स्नात्वा वै नर्मदाजले

ಹೇ ನೃಪಾ! ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಪ್ರತಿಪದಾ ಬಂದಾಗ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನರ್ಮದಾ ಜಲದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 4

देवानृषीन् पित्ःंश्चान्यांस्तर्पयेत्तिलवारिणा । हिरण्यं ब्राह्मणे दद्यात्संतर्प्य च हुताशनम्

ಎಳ್ಳುಮಿಶ್ರಿತ ಜಲದಿಂದ ದೇವರು, ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರರಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಹುತಾಶನ (ಅಗ್ನಿ) ತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿ ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಣದಾನ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 5

गन्धमाल्यैस्तथा धूपैस्ततः सम्पूजयेच्छिवम् । अनेन विधिनाभ्यर्च्य शिखितीर्थे महेश्वरम्

ನಂತರ ಸುಗಂಧ, ಪುಷ್ಪಮಾಲೆ ಹಾಗೂ ಧೂಪದಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಈ ವಿಧಿಯಿಂದ ಶಿಖಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿದವನು ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 6

विमानेनार्कवर्णेन ह्यप्सरोगणसंवृतः । गीयमानस्तु गन्धर्वैर्रुद्रलोकं स गच्छति

ಸೂರ್ಯವರ್ಣದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ, ಅಪ್ಸರಾ ಗಣಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಗಂಧರ್ವರ ಗಾನದಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅವನು ರುದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

शत्रुक्षयमवाप्नोति तेजस्वी जायते भुवि

ಅವನು ಶತ್ರುನಾಶವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ವಿ ಹಾಗೂ ಶಕ್ತಿವಂತನಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 202

अध्यायः

ಅಧ್ಯಾಯ (ಅಧ್ಯಾಯ-ಚಿಹ್ನೆ).