Adhyaya 200

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं पार्थ सावित्रीतीर्थमुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागा सावित्री वेदमातृका

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು— ಅದರ ತಕ್ಷಣ ನಂತರ, ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಾವಿತ್ರೀ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ, ವೇದಮಾತೆಯಾದ ಸಾವಿತ್ರೀ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಳು।

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । सावित्री का द्विजश्रेष्ठ कथं वाराध्यते बुधैः । प्रसन्ना वा वरं कं च ददाति कथयस्व मे

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ! ಸಾವಿತ್ರೀ ಯಾರು? ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ? ಪ್ರಸನ್ನಳಾದಾಗ ಅವಳು ಯಾವ ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ? ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ।

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पद्मा पद्मासनस्थेनाधिष्ठिता पद्मयोगिनी । सावित्रतेजःसदृशी सावित्री तेन चोच्यते

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಅವಳು ಪದ್ಮಾ; ಪದ್ಮಾಸನಸ್ಥನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಂದ ಅಧಿಷ್ಠಿತ, ಪದ್ಮಯೋಗಿನೀ-ಶಕ್ತಿಸ್ವರೂಪಿಣಿ। ಸವಿತೃನ ತೇಜಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವಳು ‘ಸಾವಿತ್ರೀ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ।

Verse 4

पद्मानना पद्मवर्णा पद्मपत्रनिभेक्षणा । ध्यातव्या ब्राह्मणैर्नित्यं क्षत्रवैश्यैर्यथाविधि

ಕಮಲಮುಖಿ, ಕಮಲವರ್ಣೆ, ಕಮಲದಳದಂತ ಕಣ್ಣುಗಳವಳು—ಅವಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನಿತ್ಯ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಮತ್ತು ವೈಶ್ಯರೂ ವಿಧಿಯಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 5

ब्रह्महत्याभयात्सा हि न तु शूद्रैः कदाचन । उच्चारणाद्धारणाद्वा नरके पतति ध्रुवम्

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಭಯದಿಂದ ಅದು (ಈ ಮಂತ್ರ/ವಿಧಿ) ಶೂದ್ರರು ಎಂದಿಗೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು; ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೂ ಅಥವಾ ಧರಿಸಿದರೂ ಮನುಷ್ಯನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನರಕಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ।

Verse 6

वेदोच्चारणमात्रेण क्षत्रियैर्धर्मपालकैः । जिह्वाछेदोऽस्य कर्तव्यः शूद्रस्येति विनिश्चयः

ಶೂದ್ರನು ಕೇವಲ ವೇದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೂ, ಧರ್ಮಪಾಲಕರಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಅವನ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಬೇಕು—ಇದೇ ನಿಶ್ಚಿತ ನಿರ್ಣಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 7

बाला बालेन्दुसदृशी रक्तवस्त्रानुलेपना । उषःकाले तु ध्यातव्या सन्ध्या सन्धान उत्तमे

ಉಷಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಧ್ಯೆಯನ್ನು ಬಾಲಿಕೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಕೋಮಲ ಚಂದ್ರನಂತೆ, ರಕ್ತವಸ್ತ್ರ ಹಾಗೂ ಅನುಲೇಪನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ; ಇದೇ ಸಂಧ್ಯಾನುಷ್ಠಾನದ ಉತ್ತಮ ವಿಧಾನ।

Verse 8

उत्तुङ्गपीवरकुचा सुमुखी शुभदर्शना । सर्वाभरणसम्पन्ना श्वेतमाल्यानुलेपना

ಅವಳಿಗೆ ಉತ್ತುಂಗ, ಪೀವರ ಕುಚಗಳು; ಸುಮುಖಿ, ಶುಭದರ್ಶನ. ಸರ್ವಾಭರಣಗಳಿಂದ ಸಂಪನ್ನಳಾಗಿ, ಶ್ವೇತಮಾಲೆ ಹಾಗೂ ಅನುಲೇಪನದಿಂದ ಶೋಭಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 9

श्वेतवस्त्रपरिच्छन्ना श्वेतयज्ञोपवीतिनी । मध्याह्नसन्ध्या ध्यातव्या तरुणा भुक्तिमुक्तिदा

ಶ್ವೇತವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಆವೃತಳಾಗಿ, ಶ್ವೇತ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸಿದವಳಾಗಿ—ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸಂಧ್ಯೆಯನ್ನು ಯೌವನರೂಪದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಅವಳು ಭುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಎರಡನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ।

Verse 10

प्रदोषे तु पुनः पार्थ श्वेता पाण्डुरमूर्धजा । सुमृता तु दुर्गकान्तारे मातृवत्परिरक्षति

ಹೇ ಪಾರ್ಥ! ಪ್ರದೋಷಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಶ್ವೇತವರ್ಣಳಾಗಿ, ಪಾಂಡುರ ಕೇಶವಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ ದುರ್ಗಮ ಅರಣ್ಯಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ತಾಯಿಯಂತೆ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾಳೆ।

Verse 11

विशेषेण तु राजेन्द्र सावित्रीतीर्थमुत्तमम् । स्नात्वाचम्य विधानेन मनोवाक्कायकर्मभिः

ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಪರಮೋತ್ತಮ ಸಾವಿತ್ರೀತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ—ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಮನ-ವಾಕ್-ಕಾಯ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ (ತನ್ನನ್ನು) ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 12

प्राणायामैर्दहेद्दोषान् सप्तजन्मार्जितान्बहून् । आपोहिष्ठेति मन्त्रेण प्रोक्षयेदात्मनस्तनुम्

ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಗಳಿಂದ ಏಳು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಅನೇಕ ದೋಷಗಳನ್ನು ದಹಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತು ‘ಆಪೋ ಹಿ ಷ್ಠಾ…’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ತನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಜಲಪ್ರೋಕ್ಷಣ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧಿಗೊಳ್ಳಬೇಕು.

Verse 13

नवषट्च तथा तिस्रस्तत्र तीर्थे नृपोत्तम । आपोहिष्ठेति त्रिरावृत्य प्रतिग्राहैर्न लिप्यते

ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ! ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು, ಆರು ಮತ್ತು ಮೂರು—ಈ ಸಂಖ್ಯೆಗಳಂತೆ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ‘ಆಪೋ ಹಿ ಷ್ಠಾ…’ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮೂರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಪ್ರತಿಗ್ರಹದ ದೋಷ ಲೇಪವಾಗದು.

Verse 14

अघमर्षणं त्र्यृचं तोयं यथावेदमथापि वा । उपपापैर्न लिप्येत पद्मपत्रमिवाम्भसा

ವೇದವಿಧಿಯಂತೆ ಮೂರು ಋಚಗಳಿಂದ ಅಘಮರ್ಷಣವನ್ನು ಮಾಡಲಿ—ಅಥವಾ ನೀರಿನಿಂದ ಮಾತ್ರವೂ ಮಾಡಲಿ. ಅಲ್ಪಪಾಪಗಳು ಲೇಪವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಪದ್ಮಪತ್ರಕ್ಕೆ ನೀರು ಅಂಟದಂತೆ.

Verse 15

त्र्यापं हि कुरुते विप्र उल्लेखत्रयमाचरेत् । चतुर्थं कारयेद्यस्तु ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ವಿಪ್ರನು ತ್ರಿವಿಧ ಜಲಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, ತ್ರಿವಿಧ ‘ಉಲ್ಲೇಖ’ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಇದನ್ನು ನಾಲ್ಕನೇ ಬಾರಿ ಮಾಡುವವನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪವನ್ನೂ ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

द्रुपदाख्यश्च यो मन्त्रो वेदे वाजसनेयके । अन्तर्जले सकृज्जप्तः सर्वपापक्षयंकरः

ವಾಜಸನೇಯಿ ವೇದದಲ್ಲಿ ‘ದ್ರುಪದ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಮಂತ್ರವನ್ನು, ನೀರಿನೊಳಗೆ ನಿಂತು ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೂ ಅದು ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.

Verse 17

उदुत्यमिति मन्त्रेण पूजयित्वा दिवाकरम् । गायत्रीं च जपेद्देवीं पवित्रां वेदमातरम्

‘ಉದು ತ್ಯಮ್…’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸೂರ್ಯದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ಪವಿತ್ರವಾದ ವೇದಮಾತೆ ದೇವಿ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 18

गायत्रीं तु जपेद्देवीं यः सन्ध्यानन्तरं द्विजः । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोकं स गच्छति

ಸಂಧ್ಯಾವಿಧಿಯ ನಂತರ ದೇವಿ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಜಪಿಸುವ ದ್ವಿಜನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 19

दशभिर्जन्मभिर्लब्धं शतेन तु पुराकृतम् । त्रियुगं तु सहस्रेण गायत्री हन्ति किल्बिषम्

ಹತ್ತು ಜನ್ಮಗಳ ಪಾಪ, ನೂರಾರು ಕಾಲಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಪಾಪ, ಮೂರು ಯುಗವ್ಯಾಪಿ ಪಾಪವೂ—ಗಾಯತ್ರಿ ಸಹಸ್ರ ಜಪದಿಂದ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 20

गायत्रीसारमात्रोऽपि वरं विप्रः सुयन्त्रितः । नायन्त्रितश्चतुर्वेदी सर्वाशी सर्वविक्रयी

ಗಾಯತ್ರಿಯ ಸಾರಮಾತ್ರ ತಿಳಿದರೂ ನಿಯಮಶೀಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಆದರೆ ನಿಯಮರಹಿತ ಚತುರ್ವೇದಿ—ಏನನ್ನಾದರೂ ತಿನ್ನುವ, ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾರುವವನು—ಶ್ರೇಷ್ಠನಲ್ಲ।

Verse 21

सन्ध्याहीनोऽशुचिर्नित्यमनर्हः सर्वकर्मसु । यदन्यत्कुरुते किंचिन्न तस्य फलभाग्भवेत्

ಸಂಧ್ಯಾವಿಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟವನು ಸದಾ ಅಶುಚಿ, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳಿಗೂ ಅನರ್ಹ; ಅವನು ಬೇರೆ ಏನನ್ನೇ ಮಾಡಿದರೂ ಅದರ ಫಲಭಾಗಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 22

सन्ध्यां नोपासते यस्तु ब्राह्मणो मन्दबुद्धिमान् । स जीवन्नेव शूद्रः स्यान्मृतः श्वा सम्प्रजायते

ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನೆ ಮಾಡದ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಜೀವಂತವಾಗಿಯೇ ಶೂದ್ರಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ; ಮೃತನಾದ ಮೇಲೆ ನಾಯಿಯ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 23

सावित्रीतीर्थमासाद्य सावित्रीं यो जपेद्द्विजः । त्रैविद्यं तु फलं तस्य जायते नात्र संशयः

ಸಾವಿತ್ರೀತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇರಿ ಯಾವ ದ್ವಿಜನು ಸಾವಿತ್ರೀ (ಗಾಯತ್ರಿ) ಜಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ತ್ರೈವಿದ್ಯಫಲವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 24

पित्ःनुद्दिश्य यः स्नात्वा पिण्डनिर्वपणं नृप । कुरुते द्वादशाब्दानि तृप्यन्ति तत्पितामहाः

ಓ ರಾಜನೇ, ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಪಿಂಡನಿರ್ವಪಣ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನ ಪಿತಾಮಹಾದಿ ಪಿತೃಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 25

सावित्रीतीर्थमासाद्य यः कुर्यात्प्राणसंक्षयम् । ब्रह्मलोकं वसेत्तावद्यावदाभूतसम्प्लवम्

ಸಾವಿತ್ರೀತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇರಿ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವವನು, ಆಭೂತಸಂಪ್ಲವ ಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 26

पूर्णे चैव ततः काल इह मानुष्यतां गतः । चतुर्वेदो द्विजो राजञ्जायते विमले कुले

ಆ (ದಿವ್ಯ) ಅವಧಿ ಪೂರ್ಣವಾದ ಬಳಿಕ ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾನವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಓ ರಾಜನೇ, ವಿಮಲ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಚತುರ್ವೇದಜ್ಞ ದ್ವಿಜನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 27

धनधान्यचयोपेतः पुत्रपौत्रसमन्वितः । व्याधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्

ಧನಧಾನ್ಯಸಮೃದ್ಧನಾಗಿ, ಪುತ್ರಪೌತ್ರಸಹಿತನಾಗಿ, ವ್ಯಾಧಿ-ಶೋಕಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಅವನು ನೂರು ಶರದೃತುಗಳವರೆಗೆ (ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ) ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 200

अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ (ಅಧ್ಯಾಯಾಂತ ಸೂಚನೆ)।