Adhyaya 188

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततः परं महाराज चत्वारिंशत्क्रमान्तरे । शालग्रामं ततो गच्छेत्सर्वदैवतपूजितम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅನಂತರ ನಲವತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಸರ್ವದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತವಾದ ಪವಿತ್ರ ಶಾಲಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 2

यत्रादिदेवो भगवान्वासुदेवस्त्रिविक्रमः । स्वयं तिष्ठति लोकात्मा सर्वेषां हितकाम्यया

ಅಲ್ಲಿ ಆದಿದೇವನಾದ ಭಗವಾನ್ ವಾಸುದೇವ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನು, ಲೋಕಾತ್ಮನಾಗಿ, ಎಲ್ಲರ ಹಿತಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ಸ್ವಯಂ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ।

Verse 3

नारदेन तपस्तप्त्वा कृता शाला द्विजन्मनाम् । सिद्धिक्षेत्रं भृगुक्षेत्रं ज्ञात्वा रेवातटे स्वयम्

ನಾರದನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ದ್ವಿಜರಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಶಾಲಾ-ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ರೇವಾತಟದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ‘ಸಿದ್ಧಿಕ್ಷೇತ್ರ’ ಹಾಗೂ ‘ಭೃಗುಕ್ಷೇತ್ರ’ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು।

Verse 4

शालग्रामाभिधो देवो विप्राणां त्वधिवासितः । साधूनां चोपकाराय वासुदेवः प्रतिष्ठितः

‘ಶಾಲಗ್ರಾಮ’ ಎಂಬ ದೇವನು ಅಲ್ಲಿ ವಿಪ್ರರಿಗಾಗಿ ವಾಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಸಾಧುಗಳ ಉಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ವಾಸುದೇವನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು।

Verse 5

योगिनामुपकाराय योगिध्येयो जनार्दनः । शालग्रामेति तेनैव नर्मदातटमाश्रितः

ಯೋಗಿಗಳ ಉಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿ, ಯೋಗಧ್ಯೇಯನಾದ ಜನಾರ್ದನನು ನರ್ಮದಾತಟವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ; ಆದಕಾರಣ ಅಲ್ಲಿ ‘ಶಾಲಗ್ರಾಮ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು।

Verse 6

मासि मार्गशिरे शुक्ला भवत्येकादशी यदा । स्नात्वा रेवाजले पुण्ये तद्दिनं समुपोषयेत्

ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಏಕಾದಶಿ ಬಂದಾಗ, ಪುಣ್ಯವಾದ ರೇವಾ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಆ ದಿನ ಉಪವಾಸ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 7

रात्रौ जागरणं कुर्यात्सम्पूज्य च जनार्दनम् । पुनः प्रभातसमये द्वादश्यां नर्मदाजले

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ದ್ವಾದಶಿಯ ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ನರ್ಮದಾ ಜಲದಲ್ಲಿ (ಮುಂದಿನ ವಿಧಿ) ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 8

स्नात्वा संतर्प्य देवांश्च पितॄन्मातॄंस्तथैव च । श्राद्धं कृत्वा ततः पश्चात्पितृभ्यो विधिपूर्वकम्

ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ದೇವರುಗಳಿಗೆ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಮಾತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ನೀಡಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ; ನಂತರ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಣ-ದಾನಾದಿಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.

Verse 9

शक्तितो ब्राह्मणान्पूज्य स्वर्णवस्त्रान्नदानतः । क्षमापयित्वा तान्विप्रांस्तथा देवं खगध्वजम्

ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಚಿನ್ನ, ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಆ ವಿಪ್ರರಿಂದ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಿ, ಖಗಧ್ವಜ ದೇವನನ್ನು (ಗರುಡಧ್ವಜ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು) ಸಹ ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 10

एवं कृते महाराज यत्पुण्यं च भवेन्नॄणाम् । शृणुष्वावहितो भूत्वा तत्पुण्यं नृपसत्तम

ಮಹಾರಾಜನೇ! ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯವನ್ನು, ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಮನಸ್ಸು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಕೇಳು.

Verse 11

न शोकदुःखे प्रतिपत्स्यतीह जीवन्मृतो याति मुरारिसाम्यम् । महान्ति पापानि विसृज्य दुग्धं पुनर्न मातुः पिबते स्तनोद्यत्

ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಶೋಕದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ; ಜೀವಂತನಾಗಿಯೇ ಮೃತವತ್‌ ಆಗಿ ಮುರಾರಿ (ವಿಷ್ಣು) ಸಮ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮಹಾಪಾಪಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ತಾಯಿಯ ಎತ್ತಿದ ಸ್ತನದ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ—ಅಂದರೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮಬಂಧದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

शालग्रामं पश्यते यो हि नित्यं स्नात्वा जले नार्मदेऽघौघहारे । स मुच्यते ब्रह्महत्यादिपापैर्नारायणानुस्मरणेन तेन

ಪಾಪಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಹರಿಸುವ ನರ್ಮದಾ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನಿತ್ಯ ಶಾಲಗ್ರಾಮವನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವನು, ಆ ನಾರಾಯಣಾನುಸ್ಮರಣದ ಬಲದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 13

वसन्ति ये संन्यसित्वा च तत्र निगृह्य दुःखानि विमुक्तसङ्घाः । ध्यायन्तो वै सांख्यवृत्त्या तुरीयं पदं मुरारेस्तेऽपि तत्रैव यान्ति

ಅಲ್ಲಿ ಸಂನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ವಾಸಿಸುವವರು, ದುಃಖಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಜಯಿಸಿ, ಸಂಗವಿಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಅವರು ಸಾಂಖ್ಯವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಮುರಾರಿ (ವಿಷ್ಣು) ಯ ತುರೀಯ ಪರಮಪದವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ಆ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 188

अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ. (ಪ್ರಕರಣ ಶೀರ್ಷಿಕೆ)