Adhyaya 179

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र गौतमेश्वरमुत्तमम् । सर्वपापहरं तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ರಾಜೇಂದ್ರಾ! ನಂತರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗೌತಮೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದು ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ, ಸರ್ವಪಾಪಹರ ತೀರ್ಥವಾಗಿದೆ।

Verse 2

गौतमेन तपस्तप्तं तत्र तीर्थे युधिष्ठिर । दिव्यं वर्षसहस्रं तु ततस्तुष्टो महेश्वरः

ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಾ! ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಗೌತಮನು ಸಹಸ್ರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು; ನಂತರ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಂತುಷ್ಟನಾದನು।

Verse 3

प्रणम्य शिरसा तत्र स्थापितः परमेश्वरः । स्थापितो गौतमेनेशो गौतमेश्वर उच्यते

ಅಲ್ಲಿ ಗೌತಮನು ಶಿರಸಾ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು; ಗೌತಮನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಕಾರಣ ಆ ಈಶ್ವರನು ‘ಗೌತಮೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 4

तत्र देवैश्च गन्धर्वैरृषिभिः पितृदैवतैः । सम्प्राप्ता ह्युत्तमा सिद्धिराराध्य परमेश्वरम्

ಅಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃದೇವತೆಗಳು ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು।

Verse 5

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्पितृदेवताः । पूजयेत्परमीशानं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಪಿತೃದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಪರಮೀಶಾನನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವನು ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 6

बहवस्तन्न जानन्ति विष्णुमायाविमोहिताः । तत्र संनिहितं देवं शूलपाणिं महेश्वरम्

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾದ ಅನೇಕರು ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯರು—ಅಲ್ಲಿ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಶೂಲಪಾಣಿಯಾದ ಮಹೇಶ್ವರ ದೇವರು ಸನ್ನಿಹಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 7

ब्रह्मचारी तु यो भूत्वा तत्र तीर्थे नरेश्वर । स्नात्वार्चयेन्महादेवं सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ಹೇ ನರೇಶ್ವರ! ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ಇದ್ದು ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

ब्रह्मचारी तु यो भूत्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । पूजयेत्परमीशानं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ ಪಿತೃದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ನೀಡಿ, ಪರಮೀಶಾನನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यो दानं भक्त्या दद्याद्द्विजातये । तदक्षयफलं सर्वं नात्र कार्या विचारणा

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದ್ವಿಜಾತಿಗೆ ನೀಡುವ ಯಾವ ದಾನವೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಕ್ಷಯಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

Verse 10

मासे चाश्वयुजे राजन् कृष्णपक्षे चतुर्दशीम् । स्नात्वा तत्र विधानेन दीपकानां शतं ददेत्

ಓ ರಾಜನೇ, ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನೂರು ದೀಪಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 11

पूजयित्वा महादेवं गन्धपुष्पादिभिर्नरः । मुच्यते सर्वपापेभ्यो मृतः शिवपुरं व्रजेत्

ಗಂಧಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಮರಣಾನಂತರ ಶಿವಪುರವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां कार्त्तिक्यां तु विशेषतः । उपोष्य प्रयतो भूत्वा घृतेन स्नापयेच्छिवम्

ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ—ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು ನಿಯಮಶೀಲನಾಗಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಘೃತದಿಂದ ಶಿವನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 13

पञ्चगव्येन मधुना दध्ना वा शीतवारिणा । स च सर्वस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः

ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದಲೋ, ಜೇನಿನಿಂದಲೋ, ಮೊಸರಿನಿಂದಲೋ, ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರಿನಿಂದಲೋ (ಶಿವನಿಗೆ) ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವ ಮಾನವನು ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

भक्त्या तु पूजयेत्पश्चात्स लभेत्फलमुत्तमम् । बिल्वपत्रैरखण्डैश्च पुष्पैरुन्मत्तकोद्भवैः

ನಂತರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಅಖಂಡ ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳಿಂದಲೂ, ಧತ್ತೂರ (ಉನ್ಮತ್ತ) ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದಲೂ।

Verse 15

कुशापामार्गसहितैः कदम्बद्रोणजैरपि । मल्लिकाकरवीरैश्च रक्तपीतैः सितासितैः

ಕುಶ ಮತ್ತು ಅಪಾಮಾರ್ಗ ಸಹಿತವಾಗಿ, ಕದಂಬ ಹಾಗೂ ದ್ರೋಣ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದಲೂ; ಮಲ್ಲಿಕಾ (ಮಲ್ಲಿಗೆ) ಮತ್ತು ಕರವೀರ (ಕಣಗಲೆ) ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದಲೂ—ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ, ಬಿಳಿ, ಕಪ್ಪು ವರ್ಣಗಳೊಂದಿಗೆ—ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 16

पुष्पैरन्यैर्यथालाभं यो नरः पूजयेच्छिवम् । नैरन्तर्येण षण्मासं योऽर्चयेद्गौतमेश्वरम् । सर्वान्कामानवाप्नोति मृतः शिवपुरं व्रजेत्

ಲಭ್ಯವಾಗುವ ಇತರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದಲೂ ಯಾರು ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಮತ್ತು ಅಡಚಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ಆರು ತಿಂಗಳು ಗೌತಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೋ—ಅವರು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಮೃತ್ಯುವಿನ ನಂತರ ಶಿವಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 179

अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ. (ಅಧ್ಯಾಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆ)