Adhyaya 177

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भूतीश्वरं ततो गच्छेत्सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम् । दर्शनादेव राजेन्द्र यस्य पापं प्रणश्यति

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಅನುತ್ತಮವಾದ ಭೂತೀಶ್ವರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 2

तत्र स्थाने पुरा पार्थ देवदेवेन शूलिना । उद्धूलनं कृतं गात्रे तेन भूतीश्वरं तु तत्

ಓ ಪಾರ್ಥ, ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವದೇವನಾದ ಶೂಲಧಾರಿ ಭಗವಾನ್ ತನ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಭಸ್ಮೋದ್ಧೂಲನ ಮಾಡಿದರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ‘ಭೂತೀಶ್ವರ’ವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು।

Verse 3

पुष्ये वा जन्मनक्षत्रे अमावास्यां विशेषतः । भूतीश्वरे नरः स्नात्वा कुलकोटिं समुद्धरेत्

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು—ಅಥವಾ ಪುಷ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ತನ್ನ ಜನ್ಮನಕ್ಷತ್ರದ ದಿನ—ಭೂತೀಶ್ವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಒಂದು ಕೋಟಿ ಕುಲಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 4

तत्र स्थाने तु यो भक्त्या कुरुते ह्यङ्गगुण्ठनम् । तस्य यत्फलमुद्दिष्टं तच्छृणुष्व नराधिप

ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಅಂಗಗುಂಠನ (ಅಂಗಲೇಪನ/ಆವರಣ) ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಫಲವನ್ನು, ಹೇ ನರಾಧಿಪ, ಕೇಳು।

Verse 5

यावन्तो भूतिकणिका गात्रे लग्नाः शिवालये । तावद्वर्षसहस्राणि शिवलोके महीयते

ಶಿವಾಲಯದಲ್ಲಿ ದೇಹಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ಭಸ್ಮಕಣಗಳು ಅಂಟುತ್ತವೋ, ಅಷ್ಟೆಷ್ಟು ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳು ಅವನು ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 6

सर्वेषामेव स्नानानां भस्मस्नानं परं स्मृतम् । पुराणैरृषिभिः प्रोक्तं सर्वशास्त्रेष्वनुत्तमम्

ಎಲ್ಲ ಸ್ನಾನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭಸ್ಮಸ್ನಾನವೇ ಪರಮವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಪುರಾಣಗಳು ಹಾಗೂ ಋಷಿಗಳು ಉಪದೇಶಿಸಿದದು, ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅನುತ್ತಮ.

Verse 7

एककालं द्विकालं वा त्रिकालं चापि यः सदा । स्नानं करोति चाग्नेयं पापं तस्य प्रणश्यति

ಯಾರು ಸದಾ ಆಗ್ನೇಯ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಒಂದು ಬಾರಿ, ಎರಡು ಬಾರಿ ಅಥವಾ ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಾಡಿದರೂ, ಅವನ ಪಾಪವು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 8

दिव्यस्नानाद्वरं स्नानं वायव्यं भरतर्षभ । वायव्यादुत्तमं ब्राह्म्यं वरं ब्राह्म्यात्तु वारुणम्

ಹೇ ಭರತವೃಷಭ! ದಿವ್ಯಸ್ನಾನಕ್ಕಿಂತ ವಾಯವ್ಯಸ್ನಾನ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ವಾಯವ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮ್ಯಸ್ನಾನ ಉತ್ತಮ, ಬ್ರಾಹ್ಮ್ಯಕ್ಕಿಂತ ವಾರುಣಸ್ನಾನ ಇನ್ನೂ ವರ.

Verse 9

आग्नेयं वारुणाच्छ्रेष्ठं यस्मादुक्तं स्वयम्भुवा । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ह्याग्नेयं स्नानमाचरेत्

ಆಗ್ನೇಯ ಸ್ನಾನವು ವಾರುಣ ಸ್ನಾನಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಸ್ವಯಂಭೂ ಬ್ರಹ್ಮನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಆಗ್ನೇಯ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 10

युधिष्ठिर उवाच । आग्नेयं वारुणं ब्राह्म्यं वायव्यं दिव्यमेव च । किमुक्तं श्रोतुमिच्छामि परं कौतूहलं हि मे

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು—ಆಗ್ನೇಯ, ವಾರುಣ, ಬ್ರಾಹ್ಮ್ಯ, ವಾಯವ್ಯ ಹಾಗೂ ದಿವ್ಯ ಸ್ನಾನಗಳ ಕುರಿತು ಏನು ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ? ನನ್ನ ಕುತೂಹಲ ಬಹಳ; ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 11

मार्कण्डेय उवाच । आग्नेयं भस्मना स्नानमवगाह्य च वारुणम् । आपोहिष्ठेति च ब्राह्म्यं वायव्यं गोरजः स्मृतम्

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆಗ್ನೇಯ ಸ್ನಾನವು ಪವಿತ್ರ ಭಸ್ಮದಿಂದ; ವಾರುಣ ಸ್ನಾನವು ಜಲದಲ್ಲಿ ಅವಗಾಹನದಿಂದ. ‘ಆಪೋ ಹಿಷ್ಠಾ…’ ಮಂತ್ರಜಪವೇ ಬ್ರಾಹ್ಮ್ಯ ಸ್ನಾನ; ವಾಯವ್ಯ ಸ್ನಾನವು ಗೋರಜ, ಅಂದರೆ ಹಸುವಿನ ಕುದಿಯ ಧೂಳಿ ಎಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ.

Verse 12

सूर्ये दृष्टे तु यत्स्नानं गङ्गातोयेन तत्समम् । तत्स्नानं पञ्चमं प्रोक्तं दिव्यं पाण्डवसत्तम

ಸೂರ್ಯನ ದರ್ಶನವಾದಾಗ ಮಾಡುವ ಸ್ನಾನವು ಗಂಗಾಜಲ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನ. ಹೇ ಪಾಂಡವಶ್ರೇಷ್ಠ, ಅದೇ ಐದನೆಯದು—ದಿವ್ಯ ಸ್ನಾನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 13

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नात्वा भूतीश्वरे तु यः । पूजयेद्देवमीशानं स बाह्याभ्यन्तरः शुचिः

ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಭೂತೀಶ್ವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಈಶಾನ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಹೊರಗೂ ಒಳಗೂ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

तत्र स्थाने तु ये नित्यं ध्यायन्ति परमं पदम् । सूक्ष्मं चातीन्द्रियं नित्यं ते धन्या नात्र संशयः

ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ, ಇಂದ್ರಿಯಾತೀತವಾದ ಪರಮಪದವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವರು ಧನ್ಯರು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 15

मुक्तितीर्थं तु तत्तीर्थं सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम् । दर्शनादेव यस्यैव पापं याति महत्क्षयम्

ಆ ತೀರ್ಥವೇ ‘ಮುಕ್ತಿತೀರ್ಥ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅನುತ್ತಮ; ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಾಪವು ಮಹತ್ತಾಗಿ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 16

जायते पूजया राज्यं तत्र स्तुत्वा महेश्वरम् । जपेन पापसंशुद्धिर्ध्यानेनानन्त्यमश्नुते

ಅಲ್ಲಿ ಪೂಜೆಯಿಂದ ರಾಜ್ಯಸಂಪತ್ತು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರೆ ಶುಭಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಜಪದಿಂದ ಪಾಪಶುದ್ಧಿ, ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಅನಂತಪ್ರಾಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ।

Verse 17

ॐ ज्योतिः स्वरूपमनादिमध्यमनुत्पाद्यमानमनुचार्यमाणाक्षरम् । सर्वभूतस्थितं शिवं सर्वयोगेश्वरं सर्वलोकेश्वरं मोहशोकहीनं महाज्ञानगम्यम्

ಓಂ—ಜ್ಯೋತಿಸ್ವರೂಪನಾದ ಶಿವನಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆತನು ಆದಿ-ಮಧ್ಯರಹಿತ, ಅಜನ್ಮ, ಅಕ್ಷಯ ಅಕ್ಷರ; ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತ, ಸರ್ವಯೋಗೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರ; ಮೋಹ-ಶೋಕವಿಲ್ಲದವನು, ಮಹಾಜ್ಞಾನದಿಂದ ಗಮ್ಯನು।

Verse 18

तत्र तीर्थे तु यो गत्वा स्नानं कुर्यान्नरेश्वर । अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः । एवम्भूतं न जानन्ति मोक्षापेक्षणिका नराः

ಹೇ ನರೇಶ್ವರ! ಯಾರು ಆ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ ಮೋಕ್ಷಾಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು ಇಂತಹ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 177

अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ—ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಯ-ವಿಭಾಗವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಕೊಲೋಫನ್ ಪದ।