Adhyaya 176

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल पिङ्गलावर्तमुत्तमम् । तीर्थं सर्वगुणोपेतं कामिकं भुवि दुर्लभम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹೀಪಾಲ! ನಂತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಿಂಗಲಾವರ್ತಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದು ಸರ್ವಗುಣಸಂಪನ್ನ, ಇಚ್ಛಾಪೂರಕ, ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ದುರ್ಲಭವಾದ ತೀರ್ಥವಾಗಿದೆ.

Verse 2

वाचिकं मानसं पापं कर्मजं यत्पुरा कृतम् । पिङ्गलेश्वरमासाद्य तत्सर्वं विलयं व्रजेत्

ವಾಣಿ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಯಾವ ಪಾಪವಾದರೂ—ಪಿಂಗಲೇಶ್ವರನನ್ನು ಸೇರಿದ ಕೂಡಲೇ ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ಲಯವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 3

तत्र स्नानं च दानं च देवखाते कृतं नृप । अक्षयं तद्भवेत्सर्वमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

ಓ ನೃಪನೇ! ದೇವಖಾತದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಸ್ನಾನವೂ ದಾನವೂ ಸರ್ವಫಲಪ್ರದವಾಗಿ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ—ಎಂದು ಶಂಕರ (ಶಿವ)ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 4

पृथिव्यां सर्वतीर्थेषु समुद्धृत्य शुभोदकम् । मुक्तं तत्र सुरैः खात्वा देवखातं ततोऽभवत्

ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ಶುಭೋದಕವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ದೇವರುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಸುರಿದರು; ಅಲ್ಲಿ ಕುಂಡವನ್ನು ತೋಡಿದ ಕಾರಣ ನಂತರ ಅದು ‘ದೇವಖಾತ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

Verse 5

युधिष्ठिर उवाच । कथं तु देवखातं तत्संजातं द्विजसत्तम । सुराः सर्वे कथं तत्र मुमुचुर्वारि तीर्थजम् । सर्वं कथय मे विप्र श्रवणे लम्पटं मनः

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಆ ದೇವಖಾತ ತೀರ್ಥವು ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು? ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಜನ್ಯ ಜಲವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸುರಿದರು? ಓ ವಿಪ್ರನೇ! ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳು; ಕೇಳುವಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಅತ್ಯಂತ ಆಸಕ್ತವಾಗಿದೆ.

Verse 6

श्रीमार्कण्डेय उवाच । यदा तु शूलशुद्ध्यर्थं रुद्रो देवगणैः सह । बभ्राम पृथिवीं सर्वां कमण्डलुधरः शुभाम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ಶೂಲಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ರುದ್ರನು ದೇವಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಈ ಸಮಸ್ತ ಶುಭ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಂಚರಿಸಿದನು.

Verse 7

प्रभासाद्येषु तीर्थेषु स्नानं चक्रुः सुरास्तदा । सर्वतीर्थोत्थितं तोयं पात्रे वै निहितं तु तैः

ಆಗ ದೇವರುಗಳು ಪ್ರಭಾಸ ಮೊದಲಾದ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ಬಂದ ಜಲವನ್ನು ಅವರು ಒಂದು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಇಟ್ಟರು.

Verse 8

शूलभेदमनुप्राप्य शूलं शुद्धं तु शूलिनः । तत्रोत्थमुदकं गृह्य आगता भृगुकच्छके

ಅವರು ಶೂಲಭೇದವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅಲ್ಲಿ ಶೂಲಧಾರಿ ಶಿವನ ತ್ರಿಶೂಲವು ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಪವಿತ್ರ ಜಲವನ್ನು ಪಡೆದು ಭೃಗುಕಚ್ಛಕ್ಕೆ ಬಂದರು.

Verse 9

तत्रापश्यंस्ततो ह्यग्निं च पिङ्गलाक्षं च रोगिणम् । तपस्युग्रे व्यवसितं ध्यायमानं महेश्वरम्

ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಪಿಂಗಲಾಕ್ಷನಾದ, ರೋಗಪೀಡಿತ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕಂಡರು—ಅವನು ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಮಹೇಶ್ವರನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 10

हविर्भागैस्तु विप्राणां राज्ञां चैवामयाविनाम् । दृष्ट्वा तु बहुरोगार्तमग्निं देवमुखं सुराः । प्राहुस्ते सहिता देवं शङ्करं लोकशङ्करम्

ವಿಪ್ರರ ಮತ್ತು ರಾಜರ ಹವಿಭಾಗಗಳೂ ವ್ಯಾಧಿಯಿಂದ ಹಾನಿಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಅನೇಕ ರೋಗಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತ ‘ದೇವಮುಖ’ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಲೋಕಶಂಕರನಾದ ಶಂಕರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 11

देवा ऊचुः । प्रसादः क्रियतां शम्भो पिङ्गलस्यामयाविनः । यथा हि नीरुजः कायो हविषां ग्रहणक्षमः । पुनर्भवति पिङ्गस्तु तथा कुरु महेश्वर

ದೇವರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಶಂಭೋ! ರೋಗಪೀಡಿತ ಪಿಂಗಲನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರಿಸು; ಅವನ ದೇಹವು ನಿರೋಗವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಹವಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗಲಿ. ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರ! ಪಿಂಗಲನನ್ನು ಪೂರ್ವವತ್ತಾಗಿ ಮಾಡು.

Verse 12

ईश्वर उवाच । भोभोः सुरा हि तपसा तुष्टोऽहं वो विशेषतः । वचनाच्च विशेषेण ददाम्यभिमतं वरम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವರೇ! ನಿಮ್ಮ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ವಚನಗಳಿಂದ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ. ನೀವು ಬಯಸಿದ ವರವನ್ನು ನಾನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 13

पिङ्गल उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश दीयते देव चेप्सितम् । चन्द्रादित्यौ च नयने कृत्वात्र कलया स्थितः

ಪಿಂಗಲನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದೇವೇಶ! ನೀವು ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಅಭೀಷ್ಟವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ. ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯರನ್ನು ನನ್ನ ಎರಡು ನೇತ್ರಗಳಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಕಲೆಯಿಂದ ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸ್ಥಿತರಾಗಿರಿ.

Verse 14

तथा पुनर्नवः कायो भवेद्वै मम शङ्कर । तथा कुरु विरूपाक्ष नमस्तुभ्यं पुनः पुनः

ಹೇ ಶಂಕರ! ನನ್ನ ಈ ದೇಹವು ಮತ್ತೆ ನವೀನವಾಗಲಿ—ಹಾಗೆ ಮಾಡು. ಹೇ ವಿರೂಪಾಕ್ಷ! ಅದನ್ನೇ ನೆರವೇರಿಸು; ನಿಮಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 15

मार्कण्डेय उवाच । ततः स भगवाञ्छम्भुर्मूर्तिमादित्यरूपिणीम् । कृत्वा तु तस्य तद्रोगमपानुदत शङ्करः

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆಮೇಲೆ ಭಗವಾನ್ ಶಂಭು ಸೂರ್ಯರೂಪದ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ರೋಗವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದನು; ಹೀಗೆ ಶಂಕರನು ಅವನ ವ್ಯಾಧಿಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದನು.

Verse 16

ततः पुनर्नवीभूतः पुनः प्रोवाच शङ्करम् । अत्रैव स्थीयतां शम्भो तथैव भास्करः स्वयम्

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ನವೀನನಾಗಿ ಶಂಕರನಿಗೆ ಪುನಃ ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಶಂಭೋ! ನೀವು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿತರಾಗಿರಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಭಾಸ್ಕರನು (ಸೂರ್ಯನು) ಸ್ವತಃ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರಲಿ.

Verse 17

प्राणिनामुपकाराय रोगाणामुपशान्तये । पापानां ध्वंसनार्थाय श्रेयसां चैव वृद्धये

ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಉಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿ, ರೋಗಗಳ ಉಪಶಮನಕ್ಕಾಗಿ, ಪಾಪಗಳ ಧ್ವಂಸಕ್ಕಾಗಿ, ಮತ್ತು ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ.

Verse 18

एवमुक्तस्तु भगवान्पिङ्गलेन महात्मना । अवतारं च कृतवान् गीर्वाणानिदमब्रवीत्

ಮಹಾತ್ಮ ಪಿಂಗಲನಿಂದ ಹೀಗೆ ಉಕ್ತನಾದ ಭಗವಾನ್ ಅಲ್ಲಿ ಅವತಾರಗೊಳ್ಳಲು ಅನುಮೋದಿಸಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 19

ईश्वर उवाच । मुञ्चध्वमुदकं देवास्तीर्थेभ्यो यत्समाहृतम् । मम चोत्तरतः कृत्वा खातं देवमयं शुभम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವತೆಗಳೇ! ತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ನೀವು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಜಲವನ್ನು ಸುರಿಯಿರಿ; ಮತ್ತು ನನ್ನ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಶುಭವಾದ ದೇವಮಯ ಖಾತ (ಕುಂಡ)ವನ್ನು ತೋಡಿ ನಿರ್ಮಿಸಿರಿ।

Verse 20

तत्र निक्षिप्यतां वारि सर्वरोगविनाशनम् । सर्वपापहरं दिव्यं सर्वैरपि सुरादिभिः

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಜಲವನ್ನು ನಿಕ್ಷೇಪಿಸಿರಿ—ದಿವ್ಯವಾದುದು, ಸರ್ವಪಾಪಹರ, ಸರ್ವರೋಗವಿನಾಶಕ—ದೇವತೆಗಳಾದಿಯಾಗಿ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಂದಲೂ।

Verse 21

एवमुक्ताः सुराः सर्वे खातं कृत्वा तथोत्तरे । वयस्त्रिंशत्कोटिगणैर्मुक्तं तत्तीर्थजं जलम्

ಹೀಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ಖಾತವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು; ಮுப்பತ್ತು ಕೋಟಿ ಗಣಸಮೂಹಗಳು ಆ ತೀರ್ಥಜಲವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿದರು।

Verse 22

प्रोचुस्ते सहिताः सर्वे विरूपाक्षपुरोगमाः । यः कश्चिद्देवखातेऽस्मिन्मृदालम्भनपूर्वकम्

ನಂತರ ವಿರೂಪಾಕ್ಷನ ಮುನ್ನಡೆದಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಘೋಷಿಸಿದರು—“ಈ ದೇವಖಾತದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಮೊದಲಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ಮಣ್ಣನ್ನು ಆಲಂಬನವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿ…”

Verse 23

स्नानं कृत्वा रविदिने संस्नाय नर्मदाजले । श्राद्धं कृत्वा पितृभ्यो वै दानं दत्त्वा स्वशक्तितः

ರವಿವಾರ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ನರ್ಮದಾಜಲದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಸ್ನಾನ ಆಚರಿಸಿ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ನೆರವೇರಿಸಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದಾನ ನೀಡಿ…

Verse 24

पूजयिष्यति पिङ्गेशं तस्य वासस्त्रिविष्टपे । भविष्यति सुरैरुक्तं शृणोति सकलं जगत्

ಅವನು ಪಿಂಗೇಶನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವನು; ಅವನಿಗೆ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ (ಸ್ವರ್ಗ)ದಲ್ಲಿ ವಾಸ ದೊರೆಯುವುದು. ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದ ಈ ವಚನವನ್ನು ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಕೇಳುತ್ತದೆ.

Verse 25

आमया भुवि मर्त्यानां क्षयरोगविचर्चिकाः । व्याधयो विकृताकाराः कासश्वासज्वरोद्भवाः

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ರೋಗಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ—ಕ್ಷಯರೋಗ, ಚರ್ಮವಿಕಾರಗಳು, ದೇಹವನ್ನು ವಿಕೃತಗೊಳಿಸುವ ಅನೇಕ ವ್ಯಾಧಿಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಮ್ಮು, ಉಸಿರಾಟದ ತೊಂದರೆ, ಜ್ವರ.

Verse 26

एकद्वित्रिचतुर्थाहा ये ज्वरा भूतसम्भवाः । ये चान्ये विकृता दोषा दद्रुश्च कामलं तथा

ಒಂದು, ಎರಡು, ಮೂರು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಇರುವ ಜ್ವರಗಳು—ಭೂತಸಂಭವವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುವವು—ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಕೃತ ದೋಷಗಳು, ದದ್ರು (ರಿಂಗ್ವರ್ಮ್) ಹಾಗೂ ಕಾಮಲ (ಕಾಮಲೆ) ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 27

दिनैस्ते सप्तभिर्यान्ति नाशं स्नानैर्रवेर्दिने । शतभेदप्रभिन्ना ये कुष्ठा बहुविधास्तथा

ರವಿವಾರದ ಸ್ನಾನಗಳಿಂದ ಅವು ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ನೂರು ಭೇದಗಳಿಂದ ವಿಭಜಿತವಾದ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಕುಷ್ಠರೂಗಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ (ಶಮನವಾಗುತ್ತವೆ).

Verse 28

शतमादित्यवाराणां स्नायादष्टोत्तरं तु यः । सम्पूज्य शङ्करं दद्यात्तिलपात्रं द्विजातये

ಯಾರು ನೂರ ಎಂಟು ಆದಿತ್ಯವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶಂಕರನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜಿಸಿ, ದ್ವಿಜನಿಗೆ ತಿಲಪಾತ್ರವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವನೋ।

Verse 29

नश्यन्ति तस्य कुष्ठानि गरुडेनेव पन्नगाः । एवमुक्त्वा गताः सर्वे त्रिदशास्त्रिदशालयम्

ಅವನ ಕುಷ್ಠರೋಗಗಳು ಗರುಡನ ಮುಂದೆ ಪನ್ನಗಗಳು ನಾಶವಾಗುವಂತೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯಾಲಯಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು।

Verse 30

मार्कण्डेय उवाच । नदीषु देवखातेषु तडागेषु सरित्सु च । स्नानं समाचरेन्नित्यं नरः पापैः प्रमुच्यते

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ನದಿಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವಖಾತ ಕುಂಡಗಳಲ್ಲಿ, ಕೆರೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹರಿವ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ನಿತ್ಯ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಅವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 31

षष्टितीर्थसहस्रेषु षष्टितीर्थशतेषु च । यत्फलं स्नानदानेषु देवखाते ततोऽधिकम्

ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ಹಾಗೂ ಅರವತ್ತು ನೂರು ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ-ದಾನಗಳಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಫಲವು ಎಷ್ಟೋ, ದೇವಖಾತದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ।

Verse 32

देवखातेषु यः स्नात्वा तर्पयित्वा पितॄन्नृप । पूजयेद्देवदेवेशं पिङ्गलेश्वरमुत्तमम्

ಓ ರಾಜನೇ, ದೇವಖಾತದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ನೀಡಿ, ದೇವದೇವೇಶನಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಿಂಗಲೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು।

Verse 33

सोऽश्वमेधस्य यज्ञस्य वाजपेयस्य भारत । द्वयोः पुण्यमवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

ಓ ಭಾರತ, ಅವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞದೂ ವಾಜಪೇಯ ಯಜ್ಞದೂ—ಎರಡರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೋ ವಿಚಾರವೋ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ।

Verse 176

अध्यायः

ಅಧ್ಯಾಯಃ—ಇದು ಅಧ್ಯಾಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆ/ಸಮಾಪ್ತಿ ಸೂಚಕ।