Adhyaya 172

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । अथ ते ऋषयः सर्वे देवाश्चेन्द्रपुरोगमाः । माण्डव्यस्याश्रमे पुण्ये समीयुर्नर्मदातटे

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು ಹಾಗೂ ಇಂದ್ರನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ದೇವಗಣಗಳು ನರ್ಮದಾ ತಟದಲ್ಲಿರುವ ಮಾಂಡವ್ಯರ ಪುಣ್ಯಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು।

Verse 2

शङ्खदुन्दुभिनादेन दीपिकाज्वलनेन च । अप्सरोगीतनादेन नृत्यन्त्यो वारयोषितः

ಶಂಖದುಂದುಭಿ ನಾದದಿಂದ, ದೀಪಗಳ ಜ್ವಲನದಿಂದ ಹಾಗೂ ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗೀತಧ್ವನಿಯಿಂದ ದಿವ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯರು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು.

Verse 3

कथानकैः स्तुवत्यन्ये तस्य शूलाग्रधारिणः । अष्टाशीतिसहस्राणि स्नातकानां तपस्विनाम्

ಇತರರು ಶೂಲಾಗ್ರಧಾರಿ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ವಿ ಸ್ನಾತಕರು ಎಂಭತ್ತೆಂಟು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ ಇದ್ದರು.

Verse 4

समाजे त्रिदशैः सार्द्धं तत्र ते च दिदृक्षया । ब्रह्मविष्णुमहेशानास्तत्र हर्षात्समागताः

ಆ ಪವಿತ್ರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿದಶರೊಂದಿಗೆ ಅವರೂ ದರ್ಶನಾಭಿಲಾಷೆಯಿಂದ ಬಂದರು; ಹರ್ಷದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶರು ಅಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದರು.

Verse 5

मातरो मल्लिकाद्याश्च क्षेत्रपाला विनायकाः । दिक्पाला लोकपालाश्च गङ्गाद्याश्च सरिद्वराः

ಮಲ್ಲಿಕಾ ಮೊದಲಾದ ದಿವ್ಯ ಮಾತೃಕೆಯರು ಬಂದರು; ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲರು, ವಿನಾಯಕರು, ದಿಕ್ಪಾಲ-ಲೋಕಪಾಲರು ಹಾಗೂ ಗಂಗಾದಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನದಿಗಳೂ ಆಗಮಿಸಿದವು.

Verse 6

ऋषिदेवसमाजे तु नित्यं हर्षप्रमोदने । तत्र राजा समायातः पौरजानपदैः सह

ಋಷಿ-ದೇವರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಹರ್ಷಪ್ರಮೋದವಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಪೌರರು ಮತ್ತು ಜನಪದವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಆಗಮಿಸಿದನು.

Verse 7

दृष्ट्वा कौतूहलं तत्र व्याकुलीकृतमानसम् । वित्रस्तमनसो भूत्वा भयात्सर्वे समास्थिताः

ಅಲ್ಲಿನ ವಿಚಿತ್ರ ಕೋಲಾಹಲವನ್ನು ಕಂಡು ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ವ್ಯಾಕುಲವಾದವು. ಭಯದಿಂದ ಹೃದಯಗಳು ನಡುಗಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತರು.

Verse 8

तस्मिन्समागमे दिव्ये ब्रह्मविष्ण्वीशमब्रुवन् । भो माण्डव्य महासत्त्व वरदास्तेऽमरैः सह

ಆ ದಿವ್ಯ ಸಮಾಗಮದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರು ಹೇಳಿದರು—“ಓ ಮಾಂಡವ್ಯ ಮಹಾಸತ್ತ್ವಾ! ಅಮರರೊಂದಿಗೆ ನಾವು ನಿನಗೆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.”

Verse 9

अनेककष्टतपसा तव सिद्धिर्भविष्यति । प्रार्थयस्व यथाकामं यस्ते मनसि रोचते

ಅನೇಕ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿ ಮಾಡಿದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ಸಿದ್ಧಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುವುದು. ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಯಥೇಚ್ಛವಾಗಿ ಬೇಡು.

Verse 10

अनादित्यमयं लोकं निर्वषट्कारमाकुलम् । नष्टधर्मं विजानीहि प्रकृतिस्थं कुरुष्व च । अनुग्रहं तु शाण्डिल्याः प्रार्थयाम द्विजोत्तम

“ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಸೂರ್ಯರಹಿತ, ವಷಟ್ಕಾರರಹಿತ ಹಾಗೂ ಗೊಂದಲಭರಿತವೆಂದು ತಿಳಿ; ಧರ್ಮ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದೆ—ಅದನ್ನು ಅದರ ಸಹಜ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸು. ಮತ್ತು ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಶಾಂಡಿಲ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ತೋರಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ.”

Verse 11

एष ते कष्टदो राजा समायातस्तवाग्रतः । संभूषयस्व विप्रर्षे जनं देवासुरं गणम्

“ನಿನಗೆ ಕಷ್ಟ ನೀಡಿದ ಆ ರಾಜನು ನಿನ್ನ ಮುಂದಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಓ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ, ದೇವಾಸುರ ಗಣಗಳಾದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಸಭೆಯನ್ನು ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸು.”

Verse 12

माण्डव्य उवाच । यदि प्रसन्ना मे देवाः समायाताः सुरैः सह । त्रिकालमत्र तीर्थे च स्थातव्यमृषिभिः सह

ಮಾಂಡವ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ದೇವಗಣರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಕಾಲವೂ ನೆಲೆಸಿರಿ।

Verse 13

भवतां तु प्रसादेन रुजा मे शाम्यतां सदा । एवमस्त्विति देवेशा यावज्जल्पन्ति पाण्डव

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನನ್ನ ನೋವು ಸದಾ ಶಮನವಾಗಲಿ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವೇಶರು “ಏವಮಸ್ತು” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು, ಹೇ ಪಾಂಡವ, ಅವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಷ್ಟರವರೆಗೆ।

Verse 14

तावद्रक्षो गृहीत्वाऽग्रे कन्यां कामप्रमोदिनीम् । उवाच भगवञ्छापं पुरा दत्त्वोर्वशी मम

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಕಾಮಪ್ರಮೋದಿನಿಯಾದ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಹೇಳಿದನು—“ಭಗವನ್, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಉರ್ವಶೀ ನನಗೆ ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಳು।”

Verse 15

यदा कन्यां हरे रक्षःशापान्तस्ते भविष्यति । तेन मे गर्हितं कर्म शापेनाकृतबुद्धिना

“ರಾಕ್ಷಸನು ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದಾಗ ನಿನ್ನ ಶಾಪಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಾಗುವುದು.” ಆ ಶಾಪದಿಂದ ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ವಿಕೃತವಾಗಿ, ನಾನು ಈ ನಿಂದ್ಯ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದೆನು।

Verse 16

क्षन्तव्यमिति चोक्त्वा च गतश्चादर्शनं पुनः । गते चैव तु सा कन्या दृष्ट्वा पद्मदलेक्षणा

“ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಂತರಧಾನನಾದನು. ಅವನು ಹೋದ ಬಳಿಕ ಪದ್ಮದಲಾಕ್ಷಿಯಾದ ಆ ಕನ್ಯೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿ…

Verse 17

मन्त्रयित्वा सुरैः सर्वैर्दत्ता माण्डव्यधीमते । तां वज्रशूलिकां प्लाव्य पवित्रैर्नर्मदोदकैः

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಂತ್ರಿಸಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಜ್ಞಾನಿ ಮಾಣ್ಡವ್ಯರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ವಜ್ರಶೂಲಿಕೆಯನ್ನು ನರ್ಮದೆಯ ಪವಿತ್ರ ಜಲಗಳಿಂದ ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.

Verse 18

माण्डव्यमृषिमुत्तार्य जयशब्दादिमङ्गलैः । विवाहयित्वा तां कन्यां माण्डव्यर्षिपुंगवः

‘ಜಯ’ ಎಂಬ ಮಂಗಳಘೋಷಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ವಿಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಣ್ಡವ್ಯ ಋಷಿಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿ, ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಾಣ್ಡವ್ಯನು ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ವಿವಾಹಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

Verse 19

अभिवाद्य च तान् सर्वान् दानसन्मानगौरवैः । अथ राजा समीपस्थो रत्नैश्च विविधैरपि

ದಾನ, ಸನ್ಮಾನ, ಗೌರವಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ವಂದಿಸಿ, ನಂತರ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜನು ಕೂಡ ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿದನು.

Verse 20

धिग्वादैर्निन्दितः सर्वैस्तैर्जनैर्भूषितः पुनः । राज्ञा च ब्राह्मणाः सर्वे भूषणाच्छादनाशनैः

ಎಲ್ಲ ಜನರು ‘ಧಿಕ್’ ಎಂಬ ನಿಂದಾವಚನಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ದೂಷಿಸಿದರೂ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ರಾಜನು ಕೂಡ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಭರಣ, ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಅನ್ನದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.

Verse 21

सुवर्णकोटिदानेन तुष्टान्कृत्वा क्षमापिताः । वृत्ते विवाह आहूय शाण्डिलीं तामथाब्रवीत्

ಕೋಟಿ ಸುವರ್ಣದಾನದಿಂದ ಅವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ವಿವಾಹ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಆ ಶಾಂಡಿಲಿಯನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಹೀಗೆಂದನು.

Verse 22

मानयस्व इमान् विप्रान्मोचयस्व दिवाकरम् । अपहृत्य तमो येन कृपा सद्यः प्रवर्तते

ಈ ವಿಪ್ರರನ್ನು ಗೌರವಿಸು; ದಿವಾಕರನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡು. ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ ಕೃಪೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಾಗಲಿ.

Verse 23

ऋषीणां वचनं श्रुत्वा शाण्डिली दुःखिताब्रवीत् । उदितेऽर्के तु मे भर्ता मृत्युं यास्यति भो द्विजाः

ಋಷಿಗಳ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಶಾಂಡಿಲೀ ದುಃಖದಿಂದ ಹೇಳಿದಳು—ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸಿದರೆ ನನ್ನ ಪತಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮರಣವನ್ನು ಸೇರುವನು.

Verse 24

तं कथं मोचयामीह ह्यात्मनोऽनिष्टसिद्धये । क्रियाप्रवर्तनाच्चाद्य किं कार्यं मे महर्षयः

ನನಗೆ ಅನಿಷ್ಟಸಿದ್ಧಿ ಆಗದೆ, ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಲಿ? ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದಲೇ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ—ಹೇ ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಈಗ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?

Verse 25

निःपुंसी स्त्री ह्यनाथाहं भवामि भवतो मतम् । तिष्ठ त्वमन्धकारे तु नेच्छामि रविणोदयम्

ನನ್ನ ಪತಿ ಕಳೆದುಹೋದರೆ ನಾನು ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದ ಅನಾಥ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗುತ್ತೇನೆ—ಇದೇ ನಿಮ್ಮ ಮತ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲು; ನನಗೆ ರವಿಯ ಉದಯ ಬೇಡ.

Verse 26

तेन वाक्येन ते सर्वे देवासुरमहर्षयः । शिरःसंचालनाः सर्वे साधु साध्विति चाब्रुवन्

ಆ ಮಾತಿನಿಂದ ದೇವರು, ಅಸುರರು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು—ಎಲ್ಲರೂ ತಲೆ ಅಲುಗಿಸಿ ಅನುಮೋದಿಸಿ “ಸಾಧು! ಸಾಧು!” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 27

पतिव्रते महाभागे शृणु वाक्यं तपोधने । मन्यसे यदि नः सर्वान्कुरुष्व वचनं च यत्

ಹೇ ಪತಿವ್ರತೆಯೇ, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಯೇ, ಹೇ ತಪೋಧನೆ! ನಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು. ನೀನು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರೆ, ನಾವು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು.

Verse 28

शाण्डिल्युवाच । येन मे न मरेद्भर्ता येन सत्यं मुनेर्वचः । तत्कुरुध्वं विचार्याशु येन संवर्धते सुखम्

ಶಾಂಡಿಲ್ಯಾ ಹೇಳಿದರು—ನನ್ನ ಭರ್ತನು ಮರಣಿಸದಂತೆ, ಮುನಿಯ ವಚನ ಸತ್ಯವಾಗಿರುವಂತೆ, ಅದನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿ ನೆರವೇರಿಸಿರಿ; ಇದರಿಂದ ಸುಖಕ್ಷೇಮ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ.

Verse 29

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स्वप्नावस्थाकृतो हृषिः । अन्तर्हितो मुहूर्तं च शाण्डिल्याश्च प्रपश्य ताम्

ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮುನಿಯು ಸ್ವಪ್ನಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಂತಾಗಿ ಹರ್ಷಗೊಂಡನು. ನಂತರ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅವನು ಅಂತರ್ದಾನನಾದನು; ಶಾಂಡಿಲ್ಯಾ ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಳು.

Verse 30

पुनरादाय ते सर्वे कृत्वा निर्व्रणसत्तनुं स्नापितो नर्मदातोये शाण्डिल्यायै समर्पितः

ನಂತರ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಗಾಯರಹಿತವಾಗಿ ಸುಸ್ಥಿತಿಗೊಳಿಸಿ, ನರ್ಮದಾ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಶಾಂಡಿಲ್ಯೆಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು.

Verse 31

ततः सा हृष्टमनसा पतिं दृष्ट्वा तु तैजसम् । प्रणम्य तानृषीन् देवान् विमलार्कं जगत्कृतम्

ಆಮೇಲೆ ಅವಳು ಹರ್ಷಿತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಋಷಿಗಳಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಕರ್ತೃ-ಧರ್ತೃವಾದ ನಿರ್ಮಲ ಸೂರ್ಯನಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು.

Verse 32

क्रियाप्रवर्तिताः सर्वे देवगन्धर्वमानुषाः । हृष्टतुष्टा गताः सर्वे स्वमाश्रमपदं महत्

ಆ ಕ್ರಿಯಾವಿಧಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ದೇವರು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಮಾನವರು—ಎಲ್ಲರೂ ಹರ್ಷತೃಪ್ತರಾಗಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮಹಾ ಆಶ್ರಮ-ಧಾಮಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದರು.

Verse 33

पतिव्रता स्वभर्त्रा सा मासमेवाश्रमे स्थिता । माण्डव्येनाप्यनुज्ञाता ययौ नत्वा स्वमाश्रमम्

ಆ ಪತಿವ್ರತೆ ತನ್ನ ಭರ್ತನೊಂದಿಗೆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ವಾಸವಿದ್ದಳು. ಬಳಿಕ ಮಾಂಡವ್ಯರ ಅನುಮತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೊರಟಳು.

Verse 34

गतेषु तेषु सर्वेषु स्थापयामास चाच्युतम् । माण्डव्येश्वरनामानं नारायण इति स्मृतम्

ಎಲ್ಲರೂ ತೆರಳಿದ ನಂತರ ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಅಚ್ಯುತ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು—ನಾರಾಯಣನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುವ, ‘ಮಾಂಡವ್ಯೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದವನು.

Verse 35

दिव्यं वर्षसहस्रं तु पूजयामास भारत । गतोऽसावृषिसङ्घैश्च सहितोऽमरपर्वतम्

ಓ ಭಾರತ! ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯವಾದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ನಂತರ ಋಷಿಸಂಘಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಮರಪರ್ವತಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು.

Verse 36

तपस्तपन्तौ तौ तत्र ह्यद्यापि किल भारत । भ्रातरौ संयतात्मानौ ध्यायतः परमं पदम्

ಓ ಭಾರತ! ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾ ಇಂದಿಗೂ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ—ಆತ್ಮಸಂಯಮದಿಂದ ಪರಮಪದವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ.

Verse 37

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । पितरस्तस्य तृप्यन्ति पिण्डदानाद्दशाब्दिकम्

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪಿತೃದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡುವವನ ಪಿತೃಗಳು, ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲದಂತೆ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 38

देवगृहे तु पक्षादौ यः करोति विलेपनम् । गोदानशतसाहस्रे दत्ते भवति यत्फलम्

ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ವಿಲೇಪನ ಮಾಡುವವನಿಗೆ, ಲಕ್ಷ ಗೋদান ಮಾಡಿದ ಫಲವೇ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 39

उपलेपनेन द्विगुणमर्चने तु चतुर्गुणम् । दीपप्रज्वलने पुण्यमष्टधा परिकीर्तितम्

ಉಪಲೇಪನದಿಂದ ಪುಣ್ಯ ದ್ವಿಗುಣ, ಅರ್ಚನೆಯಿಂದ ಚತುರ್ಗುಣ; ದೀಪ ಪ್ರಜ್ವಲನದಿಂದ ಪುಣ್ಯ ಅಷ್ಟಗುಣವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 40

दिव्यनेत्रधरो भूत्वा त्रैलोक्ये सचराचरे । दध्ना मधुघृतैर्देवं पयसा नर्मदोदकैः

ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ, ತ್ರಿಲೋಕದ ಚರಾಚರಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪ್ತನಾದ ದೇವನಿಗೆ ಮೊಸರು, ಜೇನು, ತುಪ್ಪ, ಹಾಲು ಹಾಗೂ ನರ್ಮದಾ ಜಲದಿಂದ ಸ್ನಾಪನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 41

स्नपनं ये प्रकुर्वन्ति पुष्पमालाविलेपनैः । येऽर्चयन्ति विरूपाक्षं देवं नारायणं हरिम्

ಪುಷ್ಪಮಾಲೆ ಹಾಗೂ ಪವಿತ್ರ ವಿಲೇಪನಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವನ ಸ್ನಾಪನ ಮಾಡುವವರು, ಹಾಗೆಯೇ ವಿರೂಪಾಕ್ಷ, ನಾರಾಯಣ, ಹರಿ ಎಂಬ ದೇವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವರು,

Verse 42

तेऽपि दिव्यविमानेन क्रीडन्ते कल्पसंख्यया । दीपाष्टकं तु यः कुर्यादष्टमीं च चतुर्दशीम्

ಅವರೂ ದಿವ್ಯವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾಕಾಲ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಅಷ್ಟಮಿ ಹಾಗೂ ಚತುರ್ದಶಿ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ ದೀಪಾಷ್ಟಕವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನು—

Verse 43

एकादश्यां तु कृष्णस्य न पश्यन्ति यमं तु ते । फलैर्नानाविधैः शुभ्रैर्यः कुर्याल्लिङ्गपूरणम्

ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಯಮನನ್ನು ಕಾಣರು. ಮತ್ತು ನಾನಾವಿಧ ಶುದ್ಧ ಫಲಗಳಿಂದ ಲಿಂಗಪೂರಣ (ಪೂರ್ಣ ಅರ್ಪಣೆ) ಮಾಡುವವನು—

Verse 44

तेऽपि यान्ति विमानेन सिद्धचारणसेविताः । घण्टा चैव पताका च विमाने पुष्पमालिका

ಅವರೂ ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣರ ಸೇವೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗಿ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ತೆರಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಗಂಟೆ, ಪತಾಕೆ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಮಾಲೆ ಇರುತ್ತವೆ—

Verse 45

वादित्राणि यथार्हाणि प्रान्ते च गच्छते शिवम् । देवालयं तु यः कुर्याद्वैष्णवं माण्डवेश्वरम्

ಯಥೋಚಿತ ವಾದ್ಯಗಳ ನಾದದೊಂದಿಗೆ ಜೀವನಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಶಿವನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಮಾಂಡವೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವನು—

Verse 46

स्वर्गे वसति धर्मात्मा यावदाभूतसम्प्लवम् । माण्डव्यनारायणाख्ये विप्रान् भोजयतेऽग्रतः

ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಮಹಾಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಾಂಡವ್ಯ-ನಾರಾಯಣ ಎಂಬ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮೊದಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ—

Verse 47

एकस्मिन् भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता । आश्विने मासि सम्प्राप्ते शुक्लपक्षे चतुर्दशीम्

ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದರೂ ಅದು ಕೋಟಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದಂತೆ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆಶ್ವಿನ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿ ತಿಥಿ ಬಂದಾಗ—ಈ ಕಾಲವು ಅಂಥ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪರಮ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 48

कृतोपवासनियमो रात्रौ जागरणेन च । दीपमालां चतुर्दिक्षु पूजां कृत्वा तु शक्तितः

ಉಪವಾಸ ನಿಯಮವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ದೀಪಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿ, ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 49

नारी वा पुरुषो वापि नृत्यगीतप्रवादनैः । प्रभाते विमले सूर्ये स्नानादिकविधिं नृप

ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ ಪುರುಷನಾಗಲಿ, ನೃತ್ಯ-ಗೀತ-ವಾದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ (ಉತ್ಸವ ಮಾಡಿ); ನಂತರ ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಲ ಸೂರ್ಯ ಉದಯಿಸಿದಾಗ, ಓ ರಾಜನೇ, ಸ್ನಾನಾದಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 50

अभिनिर्वर्त्य मौनेन पश्यते देवमीदृशम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोके महीयते

ಮೌನದಿಂದ ವ್ರತವನ್ನು ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿ, ಅಂಥ ದೇವನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ, ರುದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 51

अथवा मार्गशीर्षे च चैत्रवैशाखयोरपि । श्रावणे वा महाराज सर्वकालेऽथवापि च

ಅಥವಾ ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಚೈತ್ರ ಮತ್ತು ವೈಶಾಖದಲ್ಲಿಯೂ; ಅಥವಾ ಶ್ರಾವಣದಲ್ಲಿ, ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ—ಅಥವಾ ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಾದರೂ—ಈ ಪವಿತ್ರ ಅನುಷ್ಠಾನವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು, ಏಕೆಂದರೆ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆ ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷೀಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 52

शिवरात्रिसमं पुण्यमित्येवं शिवभाषितम् । वाजपेयाश्वमेधाभ्यां फलं भवति नान्यथा

“ಶಿವರಾತ್ರಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯ”—ಎಂದು ಸ್ವಯಂ ಶಿವನು ಘೋಷಿಸಿದನು. ಇದರ ಫಲ ವಾಜಪೇಯ ಹಾಗೂ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಫಲಗಳಿಗೆ ಸಮಾನ; ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ, ಬೇರೆಲ್ಲ.

Verse 53

दुर्भगा दुःखिता वन्ध्या दरिद्रा च मृतप्रजा । स्नाति रुद्रघटैर्या स्त्री सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ದುರ್ಭಾಗ್ಯವತಿ, ದುಃಖಿತೆ, ವಂಧ್ಯೆ, ದರಿದ್ರಳೆ ಅಥವಾ ಸಂತಾನಹಾನಿಯಾದ ಸ್ತ್ರೀ—ಅವಳು ರುದ್ರಘಟಗಳಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ।

Verse 54

कृमिकीटपतङ्गाश्च तस्मिंस्तीर्थे तु ये मृताः । स्वर्गं प्रयान्ति ते सर्वे दिव्यरूपधरा नृप

ಓ ನೃಪ! ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸಾಯುವ ಕೃಮಿ, ಕೀಟ ಮತ್ತು ಪತಂಗಾದಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ದಿವ್ಯರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 55

अनाशके जलेऽग्नौ तु ये मृता व्याधिपीडिताः । अनिवर्तिका गतिस्तेषां रुद्रलोके ह्यसंशयम्

ರೋಗಪೀಡಿತರಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸದಲ್ಲಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಯುವವರ ಗತಿ ಮರಳದದ್ದು; ಅವರು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 56

नित्यं नमति यो राज शिवनारायणावुभौ । गोदानफलमाप्नोति तस्य तीर्थप्रभावतः

ಓ ರಾಜಾ! ಯಾರು ನಿತ್ಯ ಶಿವನಿಗೂ ನಾರಾಯಣನಿಗೂ—ಇಬ್ಬರಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಆ ತೀರ್ಥಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಗೋदानಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 57

देवालये तु राजेन्द्र यश्च कुर्यात्प्रदक्षिणाम् । प्रदक्षिणीकृता तेन ससागरधरा धरा

ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುವನೋ, ಅವನು ಸಾಗರಗಳೊಡನೆ ಸಮಗ್ರ ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 58

सार्द्धं शतं च तीर्थानि मल्लिकाभवनाद्बहिः । तस्य तीर्थप्रमाणं तु विस्तरं राजसत्तम

ಹೇ ರಾಜಸತ್ತಮ! ಮಲ್ಲಿಕಾಭವನದ ಹೊರಗೆ ನೂರೈವತ್ತು ತೀರ್ಥಗಳಿವೆ; ಈಗ ಆ ತೀರ್ಥದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನೂ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳು।

Verse 59

सूत्रेण वेष्टयेत्क्षेत्रमथवा शिवमन्दिरम् । अथवा शिवलिङ्गं च तस्य पुण्यफलं शृणु

ಯಾರಾದರೂ ಸೂತ್ರದಿಂದ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನಾಗಲಿ, ಶಿವಮಂದಿರವನ್ನಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನಾಗಲಿ ಸುತ್ತುವರಿದರೆ, ಆ ಕರ್ಮದ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 60

जम्बूद्वीपश्च कृतस्नश्च शाल्मली कुशक्रौञ्चकौ । शाकपुष्करगोमेदैः सप्तद्वीपा वसुंधरा

ಜಂಬೂದ್ವೀಪ, ಕೃತಸ್ನ, ಶಾಲ್ಮಲೀ, ಕುಶ ಮತ್ತು ಕ್ರೌಂಚ, ಜೊತೆಗೆ ಶಾಕ, ಪುಷ್ಕರ, ಗೋಮೇದ—ಇಂತೆ ವಸುಂಧರೆ ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ।

Verse 61

भूषिता तेन राजेन्द्र सशैलवनकानना । रेवायां दक्षिणे भागे शिवक्षेत्रात्समीपतः

ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಪರ್ವತಗಳು, ಅರಣ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಉಪವನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾದ ಈ ಭೂಮಿ ರೇವೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದೆ।

Verse 62

देवखातं महापुण्यं निर्मितं त्रिदशैरपि । तस्मिन् यः कुरुते स्नानं मुच्यते सर्वपातकैः

ದೇವಖಾತವೆಂಬ ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರ ತೀರ್ಥಕುಂಡವನ್ನು ತ್ರಿದಶ ದೇವರೂ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 63

पूर्णिमायाममावस्यां व्यतीपातेऽर्कसंक्रमे । श्राद्धं च संग्रहे कुर्यात्स गच्छेत्परमां गतिम्

ಪೌರ್ಣಿಮೆ, ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ, ವ್ಯತೀಪಾತ ಹಾಗೂ ಸೂರ್ಯಸಂಕ್ರಮಣದ ವೇಳೆ ಆ ಪವಿತ್ರ ಸಂಗಮಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದವನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 64

देवखाते त्रयो देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । तिष्ठन्ति ऋषिभिः सार्द्धं पितृदेवगणैः सह

ದೇವಖಾತದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರ ಎಂಬ ತ್ರಿದೇವರು ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪಿತೃಗಣ ಮತ್ತು ದೇವಗಣಗಳ ಸಹಿತವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾರೆ.

Verse 65

तत्र तीर्थेऽश्विने मासि चतुर्दश्यां विशेषतः । वायुमार्गे स्थितः शक्रस्तिष्ठते दैवतैः सह

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಶ್ವಿನ ಮಾಸದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು, ವಾಯುಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ (ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ) ಸ್ಥಿತನಾದ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಇತರ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ತಂಗಿರುತ್ತಾನೆ.

Verse 66

पृथिव्यां यानि तीर्थानि सरितः सागरास्तथा । विंशति तानि सर्वाणि देवखाते दिनद्वयम्

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳು—ನದಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾಗರಗಳೂ ಸೇರಿ—ಅವುಗಳೆಲ್ಲ ಇಪ್ಪತ್ತು, ಎರಡು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ದೇವಖಾತದಲ್ಲಿ ಒಂದೇಡೆ ಸೇರಿರುವಂತೆ ಆಗುತ್ತವೆ.

Verse 67

गयाशिरे च यत्पुण्यं प्रयागे मकरकण्टके । प्रयागे सोमतीर्थे च तत्पुण्यं माण्डवेश्वरे

ಗಯಾಶಿರದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪುಣ್ಯ, ಪ್ರಯಾಗದ ಮಕರಕಣ್ಟಕದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪುಣ್ಯ, ಹಾಗೂ ಪ್ರಯಾಗದ ಸೋಮತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪುಣ್ಯ—ಅದೇ ಪುಣ್ಯ ಮಾಣ್ಡವೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 68

पट्टबन्धेन यत्पुण्यं मात्रायां लकुलेश्वरे । आश्विन्यामश्विनीयोगे तत्पुण्यं माण्डवेश्वरे

ಮಾತ್ರಾದಲ್ಲಿನ ಲಕುಲೀಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಬಂಧ ವಿಧಿಯಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯ, ಹಾಗೂ ಆಶ್ವಿನ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಅಶ್ವಿನೀ ಯೋಗವಿರುವಾಗ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯ—ಅದೇ ಪುಣ್ಯ ಮಾಣ್ಡವೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 69

उज्जयिन्यां महाकाले वाराणस्यां त्रिपुष्करे । संनिहत्यां रविग्रस्ते माण्डव्याख्ये सनातनम्

ಉಜ್ಜಯಿನಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಕಾಲ, ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪುಷ್ಕರ, ಸನ್ನಿಹತ್ಯಾ ಮತ್ತು ರವಿಗ್ರಸ್ತ, ಹಾಗೂ ಮಾಣ್ಡವ್ಯವೆಂಬ ಸನಾತನ ಕ್ಷೇತ್ರ—ಇವೆಲ್ಲದರ ಪವಿತ್ರ ಮಹಿಮೆ (ಇಲ್ಲಿ) ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.

Verse 70

इति ज्ञात्वा महाराज सर्वतीर्थेषु चोत्तमम् । पित्ःन्देवान् समभ्यर्च्य स्नानदानादिपूजनैः

ಓ ಮಹಾರಾಜ! ಇದು ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ, ದಾನ ಮೊದಲಾದ ಪೂಜಾಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

Verse 71

चतुर्दश्यां निराहारः स्थितो भूत्वा शुचिव्रतः । पूजयेत्परया भक्त्या रात्रौ जागरणे शिवम्

ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ನಿರಾಹಾರವಾಗಿ ಇದ್ದು, ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಶುದ್ಧವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ರಾತ್ರಿಯ ಜಾಗರಣದಲ್ಲಿ ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 72

स्नानैश्च विविधैर्देवं पुष्पागरुविलेपनैः । प्रभाते पौर्णमास्यां तु स्नानादिविधितर्पणैः

ವಿವಿಧ ವಿಧದ ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನಗಳಿಂದಲೂ, ಪುಷ್ಪ ಹಾಗೂ ಅಗರು-ಲೇಪನಾದಿ ಸುಗಂಧ ಅರ್ಪಣಗಳಿಂದಲೂ ದೇವರನ್ನು ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಪೌರ್ಣಮಿಯ ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ತರ್ಪಣಾದಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 73

श्राद्धेन हव्यकव्येन शिवपूजार्चनेन च । अग्निष्टोमादियज्ञैश्च विधिवच्चाप्तदक्षिणैः

ಹವ್ಯ-ಕವ್ಯಸಹಿತ ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ, ಶಿವಪೂಜಾ-ಅರ್ಚನೆಯಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮಾದಿ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಯಥೋಚಿತ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪನ್ನಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದ (ಪുണ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ).

Verse 74

धौतपापो विशुद्धात्मा फलते फलमुत्तमम् । गोसहस्रप्रदानेन दत्तं भवति भारत

ಪಾಪಗಳು ತೊಳೆದುಹೋಗಿ ಆತ್ಮ ಶುದ್ಧನಾದವನು ಪರಮೋತ್ತಮ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ಭಾರತ, ಇದು ಸಾವಿರ ಗೋವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.

Verse 75

स्नानाद्यैर्विधिवत्तत्र तद्दिने शिवसन्निधौ । हिरण्यं वृषभं धेनुं भूमिं गोमिथुनं हयम्

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಾದಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅದೇ ದಿನ ಶಿವಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಿರಣ್ಯ, ವೃಷಭ, ಧೇನು, ಭೂಮಿ, ಗೋಮಿಥುನ ಮತ್ತು ಹಯವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 76

शिवमुद्दिश्य वै वस्त्रयुग्मे दद्यात्सुरूपिणे । पादुकोपानहौ छत्रं भाजनं रक्तवाससी

ಶಿವನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸೂರೂಪ ಪಾತ್ರನಿಗೆ ವಸ್ತ್ರಯುಗ್ಮವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ ಪಾದುಕಾ-ಉಪಾನಹ, ಛತ್ರ, ಭಾಜನ ಮತ್ತು ರಕ್ತವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 77

होमं जाप्यं तथा दानमक्षयं सर्वमेव तत् । ऋचमेकां तु ऋग्वेदे यजुर्वेदे यजुस्तथा

ಹೋಮ, ಜಪ ಮತ್ತು ದಾನ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಋಗ್ವೇದದಿಂದ ಒಂದು ಋಚೆಯನ್ನು, ಯಜುರ್ವೇದದಿಂದ ಒಂದು ಯಜುಸ್‌ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 78

सामैकं सामवेदे तु जपेद्देवाग्रसंस्थितः । सम्यग्वेदफलं तस्य भवेद्वै नात्र संशयः

ಸಾಮವೇದದ ಒಂದು ಸಾಮವನ್ನು, ದೇವಾಗ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ (ಪರಮದೇವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ) ನಿಂತು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಅವನಿಗೆ ವೇದದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 79

गायत्रीजाप्यमात्रस्तु वेदत्रयफलं लभेत् । कुलकोटिशतं साग्रं लभते तु शिवार्चनात्

ಗಾಯತ್ರೀ ಜಪ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ತ್ರಿವೇದಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಶಿವಾರ್ಚನೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಕುಲದ ನೂರು ಕೋಟಿ ಜನರಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಂಗಳ ಮತ್ತು ಉದ್ಧಾರ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 80

स्नाने दाने तथा श्राद्धे जागरे गीतवादिते । अनिवर्तिका गतिस्तस्य शिवलोकात्कदाचन

ಸ್ನಾನ, ದಾನ, ಶ್ರಾದ್ಧ, ರಾತ್ರಿಜಾಗರಣೆ ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಸಹಿತ ಭಜನೆ-ಕೀರ್ತನೆಗಳಿಂದ ಅವನ ಗತಿ ಅನಿವರ್ತನೀಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನು ಶಿವಲೋಕದಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಮರಳುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 81

कालेन महताविष्टो मर्त्यलोके समाविशेत् । राजा भवति मेधावी सर्वव्याधिविवर्जितः

ದೀರ್ಘಕಾಲದ ನಂತರ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ, ಅವನು ರಾಜನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಮೇಧಾವಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತ.

Verse 82

जीवेद्वर्षशतं साग्रं पुत्रपौत्रधनान्वितः । तच्च तीर्थं पुनः स्मृत्वा लीयमानो महेश्वरे

ಅವನು ಪುತ್ರ‑ಪೌತ್ರರು ಹಾಗೂ ಧನಸಂಪತ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ನೂರು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸ್ಮರಿಸಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 83

उपास्ते यस्तु वै सन्ध्यां तस्मिंस्तीर्थे च पर्वणि । साङ्गोपाङ्गैश्चतुर्वेदैर्लभते फलमुत्तमम्

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪರ್ವದಿನದಲ್ಲಿ ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನೆ ಮಾಡುವವನು, ಸಾಂಗೋಪಾಂಗ ಚತುರ್ವೇದಾಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪರಮ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 84

तत्र सर्वं शिवक्षेत्राच्छरपातं समन्ततः । न संचरेद्भयोद्विग्ना ब्रह्महत्या नराधिप

ಓ ನರಾಧಿಪ! ಅಲ್ಲಿ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರದ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಬಾಣ ಬೀಳುವಷ್ಟು ದೂರವರೆಗೆ, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುವ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪವು ಸಂಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 85

यत्र तत्र स्थितो वृक्षान् पश्यते तीर्थतत्परः । विविधैः पातकैर्मुक्तो मुच्यते नात्र संशयः

ತೀರ್ಥನಿಷ್ಠ ಯಾತ್ರಿಕನು ಎಲ್ಲೆ ನಿಂತರೂ ಅಲ್ಲಿನ ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ, ವಿವಿಧ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 86

श्वभ्री तत्र महाराज जलमध्ये प्रदृश्यते । कथानिका पुराणोक्ता वानरी तीर्थसेवनात्

ಓ ಮಹಾರಾಜ! ಅಲ್ಲಿ ಜಲಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಶ್ವಭ್ರೀ’ ಎಂಬ ಒಂದು ಕುಂಡ/ಗುಂಡಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಪುರಾಣೋಕ್ತ ಕಥೆಯಂತೆ, ಒಂದು ವಾನರಿಯು ತೀರ್ಥಸೇವೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಳು.

Verse 87

तत्र कूपो महाराज तिष्ठते देवनिर्मितः । शिवस्य पश्चिमे भागे शिवक्षेत्रमनुत्तमम्

ಅಲ್ಲಿ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ದೇವರಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಒಂದು ಬಾವಿ ನಿಂತಿದೆ. ಶಿವನ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅನುತ್ತಮ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ.

Verse 88

वृषोत्सर्गं तु यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । क्रीडन्ति पितरस्तस्य स्वर्गलोके यदृच्छया

ಹೇ ನರಾಧಿಪ! ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವನ್ನು ಮಾಡುವರೋ, ಅವರ ಪಿತೃಗಳು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಥೇಷ್ಟವಾಗಿ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 89

अगम्यागमने पापमयाज्ययाजने कृते । स्तेयाच्च ब्रह्मगोहत्यागुरुघाताच्च पातकम् । तत्सर्वं नश्यते पापं वृषोत्सर्गे कृते तु वै

ಅಗಮ್ಯಗಮನ, ಅಯಾಜ್ಯನಿಗೆ ಯಾಗ ಮಾಡಿಸುವುದು, ಕಳವು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆ, ಗೋಹತ್ಯೆ ಮತ್ತು ಗುರುಹತ್ಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾತಕ—ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ ಮಾಡಿದಾಗ ಆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 90

माण्डव्यतीर्थमाहात्म्यं यः शृणोति समाधिना । मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा

ಯಾರು ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಣ್ಡವ್ಯತೀರ್ಥದ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯ ಬೇಡ.

Verse 172

अध्याय

‘ಅಧ್ಯಾಯ’—ಇದು ಅಧ್ಯಾಯದ ಸಮಾಪ್ತಿ ಅಥವಾ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಪದ.