Adhyaya 165

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले सिद्धेश्वरमिति श्रुतम् । तीर्थं परं महाराज सिद्धैः कृतमिति प्रभो

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾರಾಜ! ನರ್ಮದೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರದಲ್ಲಿ ‘ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಪರಮ ತೀರ್ಥ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಹೇ ಪ್ರಭೋ, ಅದು ಸಿದ್ಧರಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವೆಂದು ಶ್ರುತವಾಗಿದೆ।

Verse 2

तत्र तीर्थं महापुण्यं सर्वतीर्थेषु पावनम् । नर्मदाया महाराज दक्षिणं कूलमाश्रितम्

ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅದು ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಾವನಕರ, ಹೇ ಮಹಾರಾಜ; ನರ್ಮದೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದೆ।

Verse 3

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । श्राद्धं तत्रैव यो दद्यात्पित्ःनुद्दिश्य भारत

ಹೇ ಭಾರತ! ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಮನುಷ್ಯನು ಪಿತೃದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಯಾರು ಅಲ್ಲೀಯೇ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವನೋ.

Verse 4

तृप्यन्ति पितरस्तस्य द्वादशाब्दान्न संशयः । तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या स्नात्वा पूजयते शिवम्

ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಯಾರು ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವನೋ.

Verse 5

रात्रौ जागरणं कृत्वा पठेत्पौराणिकीं कथाम् । ततः प्रभाते विमले स्नानं कुर्याद्यथाविधि

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಯನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 6

वीक्षते गिरिजाकान्तं स गच्छेत्परमां गतिम् । पुरा सिद्धा महाभागाः कपिलाद्या महर्षयः

ಗಿರಿಜಾಕಾಂತನಾದ ಶಿವನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿದವನು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಪಿಲಾದಿ ಸಿದ್ಧರು, ಮಹಾಭಾಗ್ಯ ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು.

Verse 7

जपन्तश्च परं ब्रह्म योगसिद्धा महाव्रताः । सिद्धिं ते परमां प्राप्ता नर्मदायाः प्रभावतः

ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತ, ಯೋಗಸಿದ್ಧರಾಗಿಯೂ ಮಹಾವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ದೃಢರಾಗಿಯೂ ಇದ್ದ ಆ ಋಷಿಗಳು ನರ್ಮದೆಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪರಮಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು.

Verse 165

। अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ ಸಮಾಪ್ತ.