Adhyaya 164

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज सांवौरं तीर्थमुत्तमम् । यत्र संनिहितो भानुः पूज्यमानः सुरासुरैः

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು— ಅನಂತರ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಂವೌರ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಭಾನು ಪ್ರತ്യക്ഷವಾಗಿ ಸನ್ನಿಹಿತನಾಗಿ ದೇವಾಸುರರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ।

Verse 2

तत्र ये पङ्गुतां प्राप्ताः शीर्णघ्राणनखा नराः । दद्रुमण्डलभिन्नाङ्गा मक्षिकाकृमिसंकुलाः

ಅಲ್ಲಿ ಲಂಗಡರಾಗಿರುವವರು, ಮೂಗು ಮತ್ತು ನಖಗಳು ಕ್ಷಯಗೊಂಡವರು; ದದ್ರು-ವಲಯದ ಗಾಯಗಳಿಂದ ಅಂಗಗಳು ಚಿದ್ರಗೊಂಡವರು, ಈಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಹುಳುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ಪೀಡಿತರಾದವರು (ಬರುತ್ತಾರೆ)।

Verse 3

मातापितृभ्यां रहिता भ्रातृभार्याविवर्जिताः । अनाथा विकला व्यङ्गा मग्ना ये दुःखसागरे

ತಾಯಿ-ತಂದೆಯಿಲ್ಲದವರು, ಸಹೋದರ ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯಿಂದ ವಂಚಿತರಾದವರು; ಅನಾಥರು, ದುರ್ಬಲರು, ಅಂಗವೈಕಲ್ಯರು—ದುಃಖಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವರು (ಅಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ)।

Verse 4

तेषां नाथो जगद्योनिर्नर्मदातटमाश्रितः । सांवौरनाथो लोकानामार्तिहा दुःखनाशनः

ಅವರ ನಾಥನು ಜಗದ್ಯೋನಿ, ನರ್ಮದಾ ತಟವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಸಾಂವೌರನಾಥ; ಲೋಕಗಳ ಆರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಣಮಾಡಿ ದುಃಖವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು।

Verse 5

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा मासमेकं निरन्तरम् । पूजयेद्भास्करं देवं तस्य पुण्यफलं शृणु

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ದೇವ ಭಾಸ್ಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪಡೆಯುವ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 6

यत्फलं चोत्तरे पार्थ तथा वै पूर्वसागरे । दक्षिणे पश्चिमे स्नात्वा तत्र तीर्थे तु तत्फलम्

ಉತ್ತರದ ಪವಿತ್ರ ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪೂರ್ವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಫಲ, ಹಾಗೆಯೇ ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಫಲ—ಅದೇ ಫಲ ಆ ತೀರ್ಥಸ್ನಾನದಿಂದ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 7

कौमारे यौवने पापं वार्द्धके यच्च संचितम् । तत्प्रणश्यति सांवौरे स्नानमात्रान्न संशयः

ಬಾಲ್ಯ, ಯೌವನ ಮತ್ತು ವಾರ್ಧಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪವೆಲ್ಲವೂ ಸಾಂವೌರದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

Verse 8

न व्याधिर्नैव दारिद्र्यं न चैवेष्टवियोजनम् । सप्तजन्मानि राजेन्द्र सांवौरपरिसेवनात्

ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಸಾಂವೌರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಪರಿಸೇವಿಸಿದರೆ ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ರೋಗವಿಲ್ಲ, ದಾರಿದ್ರ್ಯವಿಲ್ಲ, ಇಷ್ಟವಿಯೋಗವೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 9

सप्तम्यामुपवासेन तद्दिने चाप्युपोषिते । स तत्फलमवाप्नोति तत्र स्नात्वा न संशयः

ಸಪ್ತಮಿಯಂದು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಆ ದಿನ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದವನು, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಆ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

रक्तचन्दनमिश्रेण यदर्घ्येण फलं स्मृतम् । तत्र तीर्थे नृपश्रेष्ठ स्नात्वा तत्फलमाप्नुयात्

ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ! ರಕ್ತಚಂದನಮಿಶ್ರಿತ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಯಾವ ಫಲವೋ, ಅದೇ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 11

नर्मदासलिलं रम्यं सर्वपातकनाशनम् । निरीक्षितं विशेषेण सांवौरेण महात्मना

ನರ್ಮದೆಯ ರಮ್ಯ ಜಲವು ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು; ಸಾಂವೌರದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಅದನ್ನು ವಿಶೇಷ ಭಕ್ತಿಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ದರ್ಶಿಸಿದನು।

Verse 12

ते धन्यास्ते महात्मानस्तेषां जन्म सुजीवितम् । स्नात्वा पश्यन्ति देवेशं सांवौरेश्वरमुत्तमम्

ಅವರೇ ಧನ್ಯರು, ಅವರೇ ಮಹಾತ್ಮರು; ಅವರ ಜನ್ಮ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸುಜೀವಿತ—ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಅವರು ದೇವೇಶ್ವರನಾದ ಪರಮ ಸಾಂವೌರೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 13

सूर्यलोके वसेत्तावद्यावदाभूतसम्प्लवम्

ಭೂತಸಂಪ್ಲವವಾದ ಮಹಾಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ ಅವನು ಸೂರ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 164

। अध्याय

“ಅಧ್ಯಾಯ” — ಅಧ್ಯಾಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆ/ಸಮಾಪ್ತಿ ಸೂಚಕ ಖಂಡ.