Adhyaya 156

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नास्ति लोकेषु तत्तीर्थं पृथिव्यां यन्नरेश्वर । शुक्लतीर्थेन सदृशमुपमानेन गीयते

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ನರೇಶ್ವರ, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಾಗಲಿ, ಯಾವ ಉಪಮಾನದಿಂದಲೂ ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಹಾಡಲ್ಪಡುವ ತೀರ್ಥವಿಲ್ಲ।

Verse 2

शुक्लतीर्थं महातीर्थं नर्मदायां व्यवस्थितम् । प्रागुदक्प्रवणे देशे मुनिसङ्घनिषेवितम्

ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥವು ನರ್ಮದೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಮಹಾತೀರ್ಥ; ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಇಳಿಜಾರಿರುವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಮುನಿಸಂಘಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 3

वैशाखे च तथा मासि कृष्णपक्षे चतुर्दशी । कैलासादुमया सार्द्धं स्वयमायाति शङ्करः

ವೈಶಾಖ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಕೈಲಾಸದಿಂದ ಉಮೆಯೊಡನೆ ಸ್ವಯಂ ಶಂಕರನು ಆಗಮಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 4

मध्याह्नसमये स्नात्वा पश्यत्यात्मानमात्मना । ब्रह्मविष्ण्विन्द्रसहितः शुक्लतीर्थे समाहितः

ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಆತ್ಮದಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ದರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ; ಬ್ರಹ್ಮ-ವಿಷ್ಣು-ಇಂದ್ರರೊಂದಿಗೆ ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

कार्त्तिक्यां तु विशेषेण वैशाख्यां च नरोत्तम । ब्रह्मविष्णुमहादेवान् स्नात्वा पश्यति तद्दिने

ಓ ನರೋತ್ತಮ! ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿಯೂ ವೈಶಾಖದಲ್ಲಿಯೂ, ಆ ದಿನ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದವನು ಬ್ರಹ್ಮ-ವಿಷ್ಣು-ಮಹಾದೇವರನ್ನು ದರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 6

देवराजः सुरैः सार्द्धं वायुमार्गव्यवस्थितः । कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां स्नात्वा पश्यति शङ्करम्

ದೇವರಾಜ ಇಂದ್ರನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವಾಯುಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಶಂಕರನನ್ನು ದರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

गन्धर्वाप्सरसो यक्षाः सिद्धविद्याधरोरगाः । तद्दिने तेऽपि देवेशं दृष्ट्वा मुञ्चन्ति किल्बिषम्

ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರಸರು, ಯಕ್ಷರು, ಸಿದ್ಧರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ನಾಗರೂ—ಆ ದಿನ ದೇವೇಶನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಪಾಪಕಲ್ಮಷವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 8

अर्धयोजनविस्तारं तदर्द्धेनैव चायतम् । शुक्लतीर्थं महापुण्यं महापातकनाशनम्

ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥದ ವಿಸ್ತಾರ ಅರ್ಧಯೋಜನ; ಅದರ ಉದ್ದವು ಅದರ ಅರ್ಧಮಾತ್ರ. ಇದು ಮಹಾಪುಣ್ಯದಾಯಕ, ಮಹಾಪಾತಕನಾಶಕವಾಗಿದೆ.

Verse 9

यत्र स्थितैः प्रदृश्यन्ते वृक्षाग्राणि नरोत्तमैः । तत्र स्थिता महापापैर्मुच्यन्ते पूर्वसंचितैः

ಹೇ ನರೋತ್ತಮ! ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತವರಿಗೆ ಮರಗಳ ತುದಿಗಳೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೋ, ಅಲ್ಲಿ ಇರುವವನು ಪೂರ್ವಸಂಚಿತ ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

पापोपपातकैर्युक्तो नरः स्नात्वा प्रमुच्यते । उपार्जिता विनश्येत भ्रूणहत्यापि दुस्त्यजा

ಪಾಪ ಹಾಗೂ ಉಪಪಾತಕಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವಕರ್ಮಾರ್ಜಿತವಾದ, ಬಿಡಲು ದುಸ್ತರವಾದ ಭ್ರೂಣಹತ್ಯಾಪಾಪವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 11

यस्मात्तत्रैव देवेश उमया सह तिष्ठति । वैशाख्यां च विशेषेण कैलासादेति शङ्करः

ಏಕೆಂದರೆ ದೇವೇಶ್ವರನು ಅಲ್ಲಿ ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ತಾನೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವೈಶಾಖ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶಂಕರನು ಕೈಲಾಸದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

तेन तीर्थं महापुण्यं सर्वपातकनाशनम् । कथितं ब्रह्मणा पूर्वं मया तव तथा नृप

ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ತೀರ್ಥವು ಮಹಾಪುಣ್ಯದಾಯಕ, ಸರ್ವಪಾತಕನಾಶಕ. ಇದನ್ನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದ್ದನು; ಹೇ ನೃಪ, ಅದನ್ನೇ ನಾನು ಸಹ ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆನು.

Verse 13

रजकेन यथा धौतं वस्त्रं भवति निर्मलम् । तथा तत्र वपुःस्नानं पुरुषस्य भवेच्छुचि

ಒಗೆಯುವವನು ತೊಳೆದು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದಂತೆ ವಸ್ತ್ರವು ನಿರ್ಮಲವಾಗುವದು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ದೇಹಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಪುರುಷನು ಶುಚಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 14

पूर्वे वयसि पापानि कृत्वा पुष्टानि मानवः । अहोरात्रोषितो भूत्वा शुक्लतीर्थे व्यपोहति

ಹಿಂದಿನ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಅವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡ ಮನುಷ್ಯನು, ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಸಿದರೆ ಅವು ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 15

शुक्लतीर्थे महाराज राकां रेवाजलाञ्जलिम् । कल्पकोटिसहस्राणि दत्त्वा स्युः पितरः शिवाः

ಮಹಾರಾಜನೇ! ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ರೇವಾ (ನರ್ಮದಾ) ಜಲವನ್ನು ಅಂಜಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ಕಲ್ಪಗಳ ದಾನಫಲದಂತೆ ಪಿತೃಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗಿ ಶಿವಸಮಾನ ಮಂಗಳಕರರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 16

न माता न पिता बन्धुः पतनं नरकार्णवे । उद्धरन्ति यथा पुण्यं शुक्लतीर्थे नरेश्वर

ನರೇಶ್ವರನೇ! ನರಕಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವವನನ್ನು ತಾಯಿ, ತಂದೆ ಅಥವಾ ಬಂಧುಗಳು ರಕ್ಷಿಸಲಾರರು; ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ದೊರಕುವ ಪುಣ್ಯವೇ ಅವನನ್ನು ಹಾಗೆ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುತ್ತದೆ।

Verse 17

तपसा ब्रह्मचर्येण न तां गच्छन्ति सद्गतिम् । शुक्लतीर्थे मृतो जन्तुर्देहत्यागेन यां लभेत्

ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದಲೂ ಜನರು ಆ ಸಮಾನ ಸದ್ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯರು; ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ ಮೃತನಾದ ಜೀವಿಗೆ ದೊರಕುವ ಗತಿ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

Verse 18

कार्त्तिकस्य तु मासस्य कृष्णपक्षे चतुर्दशीम् । घृतेन स्नापयेद्देवमुपोष्य प्रयतो नरः

ಕಾರ್ತೀಕ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ವ್ರತಸ್ಥನು ಉಪವಾಸವಿದ್ದು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಘೃತದಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಲಿ।

Verse 19

स्नात्वा प्रभाते रेवायां दद्यात्सघृतकम्बलम् । सहिरण्यं यथाशक्ति देवमुद्दिश्य शङ्करं

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ರೇವಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಘೃತಸಹಿತ ಕಂಬಳಿ ಹಾಗೂ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಶಂಕರ ದೇವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ದಾನ ಮಾಡಲಿ।

Verse 20

देवस्य पूरणं कुर्याद्घृतेन घृतकम्बलम् । स गच्छति महातेजाः शिवलोकं मृतो नरः

ದೇವನಿಗೆ ವಿಧಿಸಿದ ಪೂರಣವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ—ಘೃತದಿಂದ ಘೃತಕಂಬಳವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಲಿ; ಅಂಥ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ನರನು ಮೃತನಾದ ಮೇಲೆ ಶಿವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 21

एकविंशकुलोपेतो यावदाभूतसम्प्लवम् । शुक्लतीर्थे नरः स्नात्वा ह्युमां रुद्रं च योऽर्चयेत्

ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಉಮಾ ಮತ್ತು ರುದ್ರರನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವನು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಕುಲಗಳೊಂದಿಗೆ ಪುಣ್ಯವಂತನಾಗಿ, ಆ ಫಲವು ಪ್ರಳಯವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ।

Verse 22

गन्धपुष्पादिधूपैश्च सोऽश्वमेधफलं लभेत् । मासोपवासं यः कुर्यात्तत्र तीर्थे नरेश्वर

ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಅವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಓ ನರೇಶ್ವರ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮಾಸೋಪವಾಸ ಮಾಡುವವನು ಅಂಥ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ।

Verse 23

मुच्यते स महत्पापैः सप्तजन्मसुसंचितैः । उष्ट्रीक्षीरमविक्षीरं नवश्राद्धे च भोजनम्

ಅವನು ಏಳು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಉಷ್ಟ್ರೀಕ್ಷೀರಪಾನ, ಅವಿಕ್ಷೀರಪಾನ ಹಾಗೂ ‘ನವಶ್ರಾದ್ಧ’ದಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡುವಂತಹ ಪಾಪಗಳಿಂದ।

Verse 24

वृषलीगमनं चैव तथाभक्ष्यस्य भक्षणम् । अविक्रयेऽनृते पापं माहिषेऽयाज्ययाजके

ವೃಷಲೀಗಮನ, ಅಭಕ್ಷ್ಯಭಕ್ಷಣ, ಅಸತ್ಯ ಹಾಗೂ ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ವ್ಯವಹಾರದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾಪ, ಮತ್ತು ಮಹಿಷಯಾಗ ಹಾಗೂ ಅಯಾಜ್ಯನಿಗೆ ಯಾಜಕತ್ವ ಮಾಡುವ ದೋಷ—ಇವೆಲ್ಲದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 25

वार्द्धुष्ये पङ्क्तिगरदे देवब्राह्मणदूषके । एवमादीनि पापानि तथान्यान्यपि भारत

ಹೇ ಭಾರತ! ಜೀವನೋಪಾಯ-ಸಮೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದು, ಪಂಕ್ತಿಗರದ (ಭೋಜನಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಲుషಗೊಳಿಸುವುದು), ದೇವ-ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದು—ಇಂತಹ ಹಾಗೂ ಇತರ ಅನೇಕ ಪಾಪಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 26

चान्द्रायणेन नश्यन्ति शुक्लतीर्थे न संशयः । शुक्लतीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः

ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತದಿಂದ ಅವು (ಪಾಪಗಳು) ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪಿತೃ-ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡುವವನು—

Verse 27

तस्य ते द्वादशाब्दानि तृप्तिं यान्ति सुतर्पिताः । पादुकोपानहौ छत्रं शय्यामासनमेव च

ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಸುತರ್ಪಿತರಾಗಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. (ದಾನವಾಗಿ) ಪಾದುಕಾ-ಉಪಾನಹ, ಛತ್ರ, ಶಯ್ಯೆ ಮತ್ತು ಆಸನವನ್ನೂ ನೀಡಬಹುದು।

Verse 28

सुवर्णं धनधान्यं च श्राद्धं युक्तहलं तथा । अन्नं पानीयसंहितं तस्मिंस्तीर्थे ददन्ति ये

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸುವರ್ಣ, ಧನ-ಧಾನ್ಯ ದಾನಮಾಡಿ, ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಜೂವಿನೊಡನೆ ಹಾಲನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ನೀರೊಡನೆ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುವವರು—

Verse 29

हृष्टाः पुष्टा मृता यान्ति शिवलोकं न संशयः । तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या शिवमुद्दिश्य भारत

ಅವರು ಹರ್ಷಿತರಾಗಿ, ಪುಷ್ಟರಾಗಿ ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮರಣಾನಂತರ ಶಿವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಹೇ ಭಾರತ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ—

Verse 30

भिक्षामात्रं तथान्नं ये तेऽपि स्वर्यान्ति वै नराः । यज्विनां व्रतिनां चैव तत्र तीर्थनिवासिनाम्

ಕೇವಲ ಭಿಕ್ಷಾಮಾತ್ರವನ್ನೂ ಅನ್ನವನ್ನೂ ದಾನಮಾಡುವವರೂ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಯಜ್ಞಕರ್ತರು ಮತ್ತು ವ್ರತಧಾರಿಗಳಿಗೆ—

Verse 31

अपि वालाग्रमात्रं हि दत्तं भवति चाक्षयम् । अग्निप्रवेशं यः कुर्याच्छुक्लतीर्थे समाहितः

ಕೂದಲ ತುದಿಮಾತ್ರ ದಾನಮಾಡಿದರೂ ಅದು ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಯಾರು ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತನಾಗಿ ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ—

Verse 32

रागद्वेषविनिर्मुक्तो हृदि ध्यात्वा जनार्दनम् । सर्वकामसुसम्पूर्णः स गच्छेद्वारुणं पुरम्

ರಾಗದ್ವೇಷಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಸರ್ವಕಾಮಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣನಾಗಿ, ಅವನು ವರುಣಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

न रोगो न जरा तत्र यत्र देवोऽंभसां पतिः । अनाशकं तु यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे युधिष्ठिर

ಜಲಗಳ ಅಧಿಪತಿ ದೇವ ವರుణನು ವಾಸಿಸುವಲ್ಲಿ ರೋಗವೂ ಇಲ್ಲ, ಜರವೂ ಇಲ್ಲ. ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅನಾಶಕ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೋ—

Verse 34

अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम् । अवशः स्ववशो वापि जन्तुस्तत्क्षेत्रमण्डले

ಅವನ ಗತಿ ಅನಿವರ್ತನೀಯವಾಗುತ್ತದೆ—ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ರುದ್ರಲೋಕದಿಂದಲೂ. ಅವಶನಾಗಿರಲಿ ಸ್ವವಶನಾಗಿರಲಿ, ಆ ಕ್ಷೇತ್ರಮಂಡಲದೊಳಗಿನ ಯಾವ ಜೀವಿಯಾದರೂ—

Verse 35

मृतः स तु न सन्देहो रुद्रस्यानुचरो भवेत् । शुक्लतीर्थे तु यः कन्यां शक्त्या दद्यादलंकृताम्

ಅವನು ಮೃತನಾದ ಬಳಿಕ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ರುದ್ರನ ಅನುಚರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಅಲಂಕೃತ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ—

Verse 36

विधिना यो नृपश्रेष्ठ कुरुते वृषमोक्षणम् । तस्य यत्फलमुद्दिष्टं पुराणे रुद्रभाषितम्

ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ, ಯಾರು ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ವೃಷಮೋಕ್ಷಣವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದ ಫಲ ಯಾವದೋ—ಅದೇ ಅವನಿಗೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 37

तदहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमना नृप । यावन्तो रोमकूपाः स्युः सर्वाङ्गेषु पृथक्पृथक्

ಅದನ್ನು ನಾನು ಈಗ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಓ ನೃಪ, ಏಕಾಗ್ರಮನದಿಂದ ಕೇಳು. ದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಇರುವ ರೋಮಕೂಪಗಳು ಎಷ್ಟೆಷ್ಟೋ—

Verse 38

तावद्वर्षसहस्राणि रुद्रलोके महीयते । शुक्लतीर्थे तु यद्दत्तं ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः

ಅಷ್ಟೇ ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳ ತನಕ ಅವನು ರುದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರ ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ದಾನ…

Verse 39

वर्धते तद्गुणं तावद्दिनानि दश पञ्च च । शुक्लतीर्थे शुचिर्भूत्वा यः करोति प्रदक्षिणम्

ಅದೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ—ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳವರೆಗೆ—ಅದರ ಪುಣ್ಯವು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಯಾರು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ…

Verse 40

पृथ्वी प्रदक्षिणा तेन कृता यत्तस्य तत्फलम् । शोभनं मिथुनं यस्तु रुद्रमुद्दिश्य पूजयेत्

ಅವನಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಫಲವು, ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ರುದ್ರನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಶೋಭನ ಮಿಥುನ (ಯುಗಲಾರ್ಪಣೆ)ವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು…

Verse 41

सप्त जन्मानि तस्यैव वियोगो न च वै क्वचित् । एतत्ते कथितं राजन् संक्षेपेण फलं महत्

ಅವನಿಗೆ ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಯೋಗವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಓ ರಾಜನೇ, ಈ ಮಹತ್ ಫಲವನ್ನು ನಿನಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದೆನು.

Verse 42

शुक्लतीर्थस्य यत्पुण्यं यथा देवाच्छ्रुतं मया । य इदं शृणुयाद्भक्त्या पुराणे विहितं फलम्

ಶುಕ್ಲತೀರ್ಥದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನಾನು ದೇವರಿಂದ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಸಲಾದ ಈ ಫಲವನ್ನು ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾನೋ…

Verse 43

स लभेन्नात्र सन्देहः सत्यं सत्यं पुनः पुनः । पुत्रार्थी लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम्

ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ; ಸತ್ಯ, ಸತ್ಯ, ಪುನಃ ಪುನಃ. ಪುತ್ರಾರ್ಥಿ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಧನಾರ್ಥಿ ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 44

मोक्षार्थी लभते मोक्षं स्नानदानफलं महत्

ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ದಾನದ ಫಲ ಮಹತ್ತಾದುದು.

Verse 156

। अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ (ಅಧ್ಯಾಯ-ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಸೂಚಕ).