Adhyaya 152
ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸೂಚನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಯಾತ್ರಿಕನಿಗೆ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ಭಾರ್ಗಲೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಶಂಕರನನ್ನು “ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಾಣ” ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಿ, ಅವನ ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಾಪನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ (ಸ್ಮೃತಮಾತ್ರ-ಅಘನಾಶನ) ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದೆ ಈ ತೀರ್ಥದ ಎರಡು ಫಲಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—(1) ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; (2) ಅದೇ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವವನು “ಅನಿವರ್ತಿಕಾ ಗತಿ” ಪಡೆದು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತಿ, ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಸ್ಮರಣೆ—ಇವು ಶೈವ ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯೆಂದು ಅಧ್ಯಾಯ ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धरापाल भार्गलेश्वरमुत्तमम् । शङ्करं जगतः प्राणं स्मृतमात्राघनाशनम्
ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಧರಾಪಾಲನೇ! ನಂತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಾರ್ಗಲೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು—ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಾಣಸ್ವರೂಪ ಶಂಕರನು, ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಾಪನಾಶಕನು.
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः
ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्प्राणत्यागं करिष्यति । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನ ಗತಿ ಅನಿವರ್ತನೀಯವಾಗುತ್ತದೆ; ರುದ್ರಲೋಕದಿಂದ ಮರಳುವಿಕೆ ಇಲ್ಲ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
Verse 152
। अध्याय
“ಅಧ್ಯಾಯ”—ಇದು ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಯ-ಶೀರ್ಷಿಕೆ/ಸಮಾಪ್ತಿ ಸೂಚಿಸುವ ಪದವಾಗಿದೆ.