Adhyaya 141

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल तापेश्वरमनुत्तमम् । यत्र सा हरिणी सिद्धा व्याधभीता नरेश्वर

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಹೇ ಮಹೀಪಾಲ, ಅನುತ್ತಮ ತಾಪೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಆ ಹರಿಣಿ ಬೇಟೆಗಾರನ ಭಯದಿಂದ, ಹೇ ನರೇಶ್ವರ, ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಳು.

Verse 2

जले प्रक्षिप्य गात्राणि ह्यन्तरिक्षं गता तु सा । व्याधो विस्मितचित्तस्तु तां मृगीमवलोक्य च

ಅವಳು ತನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎಸೆದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರಿದಳು. ಬೇಟೆಗಾರನು ಆಶ್ಚರ್ಯಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಮೃಗಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತನು.

Verse 3

विमुच्य सशरं चापं प्रारेभे तप उत्तमम् । दिव्यं वर्षसहस्रं तु व्याधेनाचरितं तपः

ಬಾಣಗಳೊಡನೆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ಆ ವ್ಯಾಧನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಆ ಬೇಟೆಗಾರನು ಆ ತಪವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.

Verse 4

अतीते तु ततः काले परितुष्टो महेश्वरः । वरं ब्रूहि महाव्याध यत्ते मनसि रोचते

ಆ ಕಾಲವು ಕಳೆದ ಬಳಿಕ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ಹೇಳಿದರು— “ಓ ಮಹಾವ್ಯಾಧಾ! ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ಹೇಳು.”

Verse 5

व्याध उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश यदि देयो वरो मम । तव पार्श्वे महादेव वासो मे प्रतिदीयताम्

ವ್ಯಾಧನು ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ದೇವೇಶ! ನೀನು ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದರೆ, ನನಗೆ ವರ ನೀಡಬೇಕಾದರೆ, ಹೇ ಮಹಾದೇವ! ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ವಾಸವನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು.”

Verse 6

ईश्वर उवाच । एवं भवतु ते व्याध यस्त्वया काङ्क्षितो वरः । दैवदेवो महादेव इत्युक्त्वान्तरधीयत । गते चादर्शनं देवे स्थापयित्वा महेश्वरम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು— “ಓ ವ್ಯಾಧಾ! ನೀನು ಬಯಸಿದ ವರ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ।” ‘ಮಹಾದೇವನು ದೇವದೇವನು’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರು ಅಂತರಧಾನರಾದರು. ದೇವರು ಕಾಣದಾದ ಮೇಲೆ ವ್ಯಾಧನು ಅಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 7

पूजयित्वा विधानेन गतो व्याधस्ततो दिवम् । तदाप्रभृति तत्तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

ವಿಧಿವಿಧಾನದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ ವ್ಯಾಧನು ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಆ ಕಾಲದಿಂದಲೇ ಆ ತೀರ್ಥವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

Verse 8

व्याधानुतापसंजातं तापेश्वरमिति श्रुतम् । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा सम्पूजयति शङ्करम्

ವ್ಯಾಧನ ಅನುತಾಪದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದುದಾಗಿ ಅದು ‘ತಾಪೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ವಿಧಿವಿಧಾನದಿಂದ ಶಂಕರನನ್ನು ಸಂಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ—

Verse 9

शिवलोकमवाप्नोति मामुवाच महेश्वरः । ये स्नाता नर्मदातोये तीर्थे तापेश्वरे नराः

ಅವನು ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಎಂದು ಮಹೇಶ್ವರನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು. ನರ್ಮದೆಯ ಜಲದಲ್ಲಿ ತಾಪೇಶ್ವರ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರು—

Verse 10

तापत्रयविमुक्तास्ते नात्र कार्या विचारणा । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां तृतीयायां विशेषतः

ಅವರು ತ್ರಿತಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಷ್ಟಮಿ, ಚತುರ್ದಶಿ ಮತ್ತು ತೃತೀಯಾ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ।

Verse 11

स्नानं समाचरेन्नित्यं सर्वपातकशान्तये

ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ನಿತ್ಯವೂ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 141

। अध्याय

ಇತಿ ಅಧ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ।