Adhyaya 140

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज नन्दाह्रदमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागा नन्दा देवी वरप्रदा

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು— ನಂತರ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅನುತ್ತಮ ನಂದಾ-ಹ್ರದಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ವರಪ್ರದಾ ದೇವಿ ನಂದಾ ಸಿದ್ಧರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 2

महिषासुरे महाकाये पुरा देवभयंकरे । शूलिन्या शूलभिन्नाङ्गे कृते दानवसत्तमे

ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವಭಯಂಕರನಾದ ಮಹಾಕಾಯ ಮಹಿಷಾಸುರ—ದಾನವಶ್ರೇಷ್ಠ—ಶೂಲಧಾರಿಣಿ ದೇವಿಯ ಶೂಲದಿಂದ ಅವನ ಅಂಗಗಳು ಚಿದ್ರಗೊಂಡಾಗ ಅವನು ನಿಪಾತಿತನಾದನು.

Verse 3

येनैकादशरुद्राश्च ह्यादित्याः समरुद्गणाः । वसवो वायुना सार्द्धं चन्द्रादित्यौ सुरेश्वर

ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರ! ಯಾರಿಂದ ಏಕಾದಶ ರುದ್ರರು, ಮರುದ್ಗಣಗಳೊಡನೆ ಆದಿತ್ಯರು, ವಾಯುವೊಡನೆ ವಸುಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯರೂ—ಎಲ್ಲರೂ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.

Verse 4

बलिना निर्जिता येन ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । सङ्ग्रामे सुमहाघोरे कृते देवभयंकरे

ಯಾರ ಬಲದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರೂ ಸಹ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ದೇವರಿಗೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಅತಿಘೋರ ಯುದ್ಧ ನಡೆದಾಗ.

Verse 5

कृत्वा तत्कदनं घोरं नन्दा देवी सुरेश्वरी । यस्मात्स्नाता विशालाक्षी तेन नन्दाह्रदः स्मृतः

ಆ ಘೋರ ಸಂಹಾರವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ದೇವೇಶ್ವರಿ ನಂದಾ ದೇವಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದಳು. ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ದೇವಿ ಸ್ನಾನಿಸಿದ ಕಾರಣ ಆ ಸ್ಥಳ ‘ನಂದಾಹ್ರದ’ವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 6

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दामुद्दिश्य भारत । ददाति दानं विप्रेभ्यः सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ಹೇ ಭಾರತ! ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ನಂದಾ ದೇವಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡುವವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

भैरवं चैव केदारं तथा रुद्रं महालयम् । नन्दाह्रदश्चतुर्थः स्यात्पञ्चमं भुवि दुर्लभम्

ಭೈರವ, ಕೇದಾರ, ರುದ್ರ, ಮಹಾಲಯ—ಇವು ಪ್ರಮುಖ ತೀರ್ಥಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ನಂದಾಹ್ರದ ನಾಲ್ಕನೆಯದು, ಐದನೆಯದು ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ದುರ್ಲಭ.

Verse 8

बहवस्तं न जानन्ति कामरागसमन्विताः । नर्मदाया ह्रदं पुण्यं सर्वपातकनाशनम्

ಕಾಮ-ರಾಗಗಳಿಂದ ಆವರಿತರಾದ ಅನೇಕರು ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯರು. ನರ್ಮದೆಯ ಈ ಪುಣ್ಯ ಹ್ರದವು ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दां देवीं प्रपूजयेत् । किं तस्य हिमवन्मध्यगमनेन प्रयोजनम्

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ನಂದಾ ದೇವಿಯನ್ನು ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವವನಿಗೆ, ಹಿಮಾಲಯದ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಅಗತ್ಯವೇನು?

Verse 10

परमार्थमविज्ञाय पर्यटन्ति तमोवृताः । तेषां समागमे पार्थ श्रम एव हि केवलम्

ಪರಮಾರ್ಥವನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತರಾದವರು ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ. ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಅವರ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಶ್ರಮವೇ; ಇನ್ನೇನೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 11

पृथिव्यां सागरान्तायां स्नानदानेन यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति स्नात्वा नन्दाह्रदे नृप

ಸಾಗರಾಂತವಾದ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ-ದಾನಗಳಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯಫಲ ಯಾವದೋ, ಹೇ ನೃಪ, ನಂದಾ-ಹ್ರದದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅದೇ ಫಲ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 140

। अध्याय

ಇತಿ ಅಧ್ಯಾಯ ಸಮಾಪ್ತಿ.