Adhyaya 139

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज सोमतीर्थमनुत्तमम् । यत्र सोमस्तपस्तप्त्वा नक्षत्रपथमास्थितः

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅನುತ್ತಮ ಸೋಮತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಸೋಮ (ಚಂದ್ರ) ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ನಕ್ಷತ್ರಪಥವನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नायादाचम्य विधिपूर्वकम् । कृतजाप्यो रविं ध्यायेत्तस्य पुण्यफलं शृणु

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಜಪವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ರವಿ (ಸೂರ್ಯ)ನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ—ಅವನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 3

ऋग्वेदयजुर्वेदाभ्यां सामवेदेन भारत । जपतो यत्फलं प्रोक्तं गायत्र्या चात्र तत्फलम्

ಹೇ ಭಾರತ, ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ ಮತ್ತು ಸಾಮವೇದ ಜಪಕ್ಕೆ ಹೇಳಿರುವ ಫಲ ಯಾವದೋ, ಇಲ್ಲಿ ಗಾಯತ್ರೀ ಜಪದಿಂದಲೂ ಅದೇ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 4

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या ब्राह्मणान् भोजयेच्छुचिः । तेन सम्यग्विधानेन कोटिर्भवति भोजिता

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸುವವನು, ಸಮ್ಯಕ್ ವಿಧಿಯಿಂದ ಆ ಕರ್ಮ ನೆರವೇರಿಸಿದ ಫಲವಾಗಿ ಕೋಟಿಗಳಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದಷ್ಟು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

पादुकोपानहौ छत्रं वस्त्रकम्बलवाजिनः । यो दत्ते विप्रमुख्याय तस्य तत्कोटिसंमितम्

ಯಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಪಾದುಕಾ/ಚಪ್ಪಲಿ, ಛತ್ರ, ವಸ್ತ್ರ, ಕಂಬಳಿ ಅಥವಾ ಕುದುರೆಯನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ಪುಣ್ಯವು ಕೋಟಿಸಮಾನವೆಂದು ಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 6

सहस्रं तु सहस्राणामनृचां यस्तु भोजयेत् । एकस्य मन्त्रयुक्तस्य कलां नार्हति षोडशीम्

ಋಗ್ಪಾಠವಿಲ್ಲದ ಸಾವಿರಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದರೂ, ಮಂತ್ರಯುಕ್ತನಾದ ಒಬ್ಬ ವೇದವಿದನಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದ ಪುಣ್ಯದ ಹದಿನಾರನೇ ಭಾಗಕ್ಕೂ ಸಮವಾಗದು।

Verse 7

एवं तु भोजयेत्तत्र बह्वृचं वेदपारगम् । शाखान्तर्गमथाध्वर्युं छन्दोगं वा समाप्तिगम्

ಆದುದರಿಂದ ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವೇದಪಾರಗನಾದ ಬಹ್ವೃಚ (ಋಗ್ವೇದ ಪರಿಣತ)ನನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಶಾಖಾಸಂಬಂಧಿಯಾದ ಅಧ್ವರ್ಯು (ಯಜುರ್ವೇದ ಯಾಜಕ)ನನ್ನು, ಅಥವಾ ಅಧ್ಯಯನಸಮಾಪ್ತಿಯಾದ ಛಾಂದೋಗ (ಸಾಮವೇದ)ನನ್ನು ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು।

Verse 8

अग्निहोत्रसहस्रस्य यत्फलं प्राप्यते बुधैः । समं तद्वेदविदुषा तीर्थे सोमस्य तत्फलम्

ಸಾವಿರ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಗಳಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪಡೆಯುವ ಫಲ ಯಾವದೋ, ಅದೇ ಫಲವು ಸೋಮತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವೇದವಿದನಿಗೆ ಸಮವಾಗಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ—ಇದೇ ಆ ಸ್ಥಳದ ಮಹಿಮೆ।

Verse 9

भोजयेद्यः शतं तेषां सहस्रं लभते नरः । एकस्य योगयुक्तस्य तत्फलं कवयो विदुः

ಅವರಲ್ಲಿ ನೂರನ್ನು ಭೋಜನಗೊಳಿಸುವವನು ಸಾವಿರರನ್ನು ಭೋಜನಗೊಳಿಸಿದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಯೋಗಯುಕ್ತನಾದ ಒಬ್ಬನನ್ನೇ ಭೋಜನಗೊಳಿಸಿದ ಫಲವು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಧಿಕವೆಂದು ಋಷಿಗಳು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 10

संनिरुध्येन्द्रियग्रामं यत्रयत्र वसेन्मुनिः । तत्रतत्र कुरुक्षेत्रं नैमिषं पुष्कराणि च

ಇಂದ್ರಿಯಸಮೂಹವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಮುನಿ ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ, ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಕರ ತೀರ್ಥಗಳೂ ಇರುವಂತಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 11

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः । संक्रान्तौ च व्यतीपाते योगी भोज्यो विशेषतः

ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ—ಚಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯ ಗ್ರಹಣಗಳಲ್ಲಿ, ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವ್ಯತೀಪಾತ ಯೋಗದಂದು—ಯೋಗಿಯನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭೋಜನಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 12

संन्यासं कुरुते यस्तु तत्र तीर्थे युधिष्ठिर । विमानेन महाभागाः स याति त्रिदिवं नरः

ಆದರೆ ಹೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸಂನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನಾಗಿ ದಿವ್ಯವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ತ್ರಿದಿವಕ್ಕೆ (ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ) ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 13

सोमस्यानुचरो भूत्वा तेनैव सह मोदते

ಸೋಮ (ಚಂದ್ರದೇವ)ನ ಅನುಚರನಾಗಿ, ಅವನ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 139

। अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ। (ಇದು ಅಧ್ಯಾಯ-ಸಮಾಪ್ತಿ ಅಥವಾ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಸೂಚಕ ಚಿಹ್ನೆ.)