Adhyaya 138

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्पाण्डुपुत्र शक्रतीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धो महाभागो देवराजः शतक्रतुः

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಹೇ ಪಾಂಡುಪುತ್ರ, ಅನುತ್ತಮ ಶಕ್ರತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಾಗ ದೇವರಾಜ ಶತಕ್ರತು (ಇಂದ್ರ) ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 2

गौतमेन पुरा शप्तं ज्ञात्वा देवाः सुरेश्वरम् । ब्रह्माद्या देवताः सर्व ऋषयश्च तपोधनाः

ಗೌತಮನು ಹಿಂದೆ ಶಪಿಸಿದ ಸುರೇಶ್ವರನ ವಿಷಯ ತಿಳಿದು, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ತಪೋಧನ ಋಷಿಗಳು ಸಮಾಗಮಿಸಿದರು.

Verse 3

गौतमं प्रार्थयामासुर्वाक्यैः सानुनयैः शुभैः । गतराज्यं गतश्रीकं शक्रं प्रति मुनीश्वर

ಅವರು ಶುಭವಾದ, ವಿನಯಪೂರ್ಣ ವಚನಗಳಿಂದ ಗೌತಮನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು—“ಹೇ ಮುನೀಶ್ವರ, ರಾಜ್ಯ ಕಳೆದು ಶ್ರೀಹೀನನಾದ ಶಕ್ರನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು.”

Verse 4

इन्द्रेन रहितं राज्यं न कश्चित्कामयेद्द्विज । देवो वा मानवो वापि एतत्ते विदितं प्रभो

“ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಇಂದ್ರನಿಲ್ಲದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಯಾರೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ—ದೇವನಾಗಲಿ ಮಾನವನಾಗಲಿ; ಇದು ನಿಮಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದೆ, ಪ್ರಭೋ।”

Verse 5

तस्य त्वं भगयुक्तस्य दयां कुरु द्विजोत्तम । गतश्चादर्शनं शक्रो दूषितः स्वेन पाप्मना

ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಅಪಕೀರ್ತಿಯ ಗುರುತು ಇದ್ದರೂ ಆ ಭಾಗ್ಯಯುಕ್ತನ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರು; ತನ್ನ ಪಾಪದಿಂದ ಕಲుషಿತನಾದ ಶಕ್ರನು ಅಂತರಧಾನಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.

Verse 6

देवानां वचनं श्रुत्वा गौतमो वेदवित्तमः । तथेति कृत्वा शक्रस्य वरं दातुं प्रचक्रमे

ದೇವರ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ವೇದವಿದ್ವಾಂಸರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಗೌತಮನು ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿ ಶಕ್ರನಿಗೆ ವರ ನೀಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

Verse 7

एतद्भगसहस्रं तु पुरा जातं शतक्रतो । तल्लोचनसहस्रं तु मत्प्रसादाद्भविष्यति

ಹೇ ಶತಕ್ರತೋ, ಹಿಂದೆ ಉಂಟಾದ ‘ಅಪಕೀರ್ತಿಯ ಸಹಸ್ರ ಗುರುತುಗಳು’ ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ‘ಸಹಸ್ರ ನೇತ್ರಗಳು’ ಆಗುವವು.

Verse 8

एवमुक्तः सहस्राक्षः प्रणम्य मुनिसत्तमम् । ब्राह्मणांस्तान्महाभागान्नर्मदां प्रत्यगात्ततः

ಇಂತೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ (ಇಂದ್ರ)ನು ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ; ನಂತರ ಆ ಮಹಾಭಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ನರ್ಮದೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.

Verse 9

स्नात्वा स विमले तोये संस्थाप्य त्रिपुरान्तकम् । जगाम त्रिदशावासं पूज्यमानोऽप्सरोगणैः

ನಿರ್ಮಲ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ತ್ರಿಪುರಾಂತಕನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅಪ್ಸರಾ ಗಣಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿ ಅವನು ದೇವಲೋಕದ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

Verse 10

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । परदाराभिगमनान्मुच्यते पातकान्नरः

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪರಸ್ತ್ರೀಗಮನವೆಂಬ ಮಹಾಪಾತಕ ಸಹಿತ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 138

। अध्याय

“ಅಧ್ಯಾಯ”—ಇದು ಕೇವಲ ಅಧ್ಯಾಯ-ಸೂಚಕ/ಸಮಾಪ್ತಿ ಸೂಚನೆ.