Adhyaya 135

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं चान्यत्सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । तीर्थं सर्वगुणोपेतं सर्वलोकेषु पूजितम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಅದರ ತಕ್ಷಣವೇ ಮತ್ತೊಂದು ಅನುತ್ತಮ ಸ್ಥಳವಿದೆ—ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ; ಇದು ಸರ್ವಗುಣೋಪೇತ ತೀರ್ಥ, ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ह्युमारुद्रं प्रपूजयेत् । वाजपेयस्य यज्ञस्य स लभेत्फलमुत्तमम्

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ನಂತರ ಉಮಾ-ರುದ್ರರನ್ನು ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವವನು, ವಾಜಪೇಯ ಯಜ್ಞದ ಸಮಾನ ಪರಮೋತ್ತಮ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 3

तेन पुण्येन महता मृतः स्वर्गमवाप्नुयात् । अप्सरोगणसंवीतो जयशब्दादिमङ्गलैः

ಆ ಮಹಾಪುಣ್ಯದಿಂದ ಅವನು ದೇಹತ್ಯಾಗದ ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಪ್ಸರಾ ಗಣಗಳಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ ‘ಜಯ’ ಮೊದಲಾದ ಮಂಗಳಧ್ವನಿಗಳಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 4

सहस्रवत्सरांस्तत्र क्रीडयित्वा यथासुखम् । धनधान्यसमोपेते कुले महति जायते

ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇಷ್ಟಾನುಸಾರವಾಗಿ ಕ್ರೀಡಿಸಿ ಸುಖಿಸುವನು; ನಂತರ ಧನಧಾನ್ಯಸಮೃದ್ಧವಾದ ಮಹಾನ್ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 5

पूज्यमानो नरश्रेष्ठ वेदवेदाङ्गपारगः । व्याधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्

ಪೂಜ್ಯನಾಗಿರುವ ಅವನು ನರಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ವ್ಯಾಧಿ ಹಾಗೂ ಶೋಕದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ನೂರು ಶರದ್ಕಾಲಗಳವರೆಗೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 135

। अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ (ಅಧ್ಯಾಯಾಂತ್ಯ ಸೂಚನೆ).