Adhyaya 130
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಋಷಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ರೇವಾ/ನರ್ಮದೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರದಲ್ಲಿರುವ ‘ದೇವತೀರ್ಥ’ ಎಂಬ ಅಪ್ರತಿಮ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಸಮಾಗಮಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪರಮೇಶ್ವರನು ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿರುವನೆಂದು ದೈವಪೂರ್ವಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಿಂದ ತೀರ್ಥದ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾತ್ರಿಕನ ನೈತಿಕ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ: ತೀರ್ಥಸ್ನಾನವನ್ನು ಕಾಮ (ಆಸಕ್ತಿ) ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಶುದ್ಧ ಅಂತಃಕರಣದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಸಹಸ್ರ ಗೋಧಾನಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ನಿಶ್ಚಿತ ಪುಣ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಫಲಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ; ಹೊರಗಿನ ವಿಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಳಗಿನ ಸಂಯಮವೂ ಒಂದಾಗಬೇಕೆಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले देवतीर्थमनुत्तमम् । तत्र देवैः समागत्य तोषितः परमेश्वरः
ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ನರ್ಮದೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರದಲ್ಲಿ ಅನುತ್ತಮ ದೇವತೀರ್ಥವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ಸೇರಿ ಪರಮೇಶ್ವರ (ಶಿವ)ರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದರು.
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा कामक्रोधविवर्जितः । स लभेन्नात्र सन्देहो गोसहस्रफलं ध्रुवम्
ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಸಾವಿರ ಗೋ ದಾನದ ನಿಶ್ಚಿತ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
Verse 130
। अध्याय
ಇಂತೆ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.