Adhyaya 128

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र भृकुटेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महाभागो भृगुः परमकोपनः

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಉವಾಚ—ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ತದನಂತರ ಉತ್ತಮನಾದ ಭೃಕುಟೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಪರಮಕೋಪಿಯಾದ ಮಹಾಭಾಗ ಭೃಗು ಋಷಿ ಸಿದ್ಧನಾದನು।

Verse 2

तेन वर्षशतं साग्रं तपश्चीर्णं पुरानघ । पुत्रार्थं वरयामास पुत्रं पुत्रवतां वरः

ಹೇ ಅನಘ, ಅವನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸಿದನು; ಪುತ್ರಾರ್ಥವಾಗಿ, ಪುತ್ರವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ಪುತ್ರವರವನ್ನು ಬೇಡಿದನು।

Verse 3

वरो दत्तो महाभाग देवेनान्धकघातिना । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम्

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ಅಂಧಕಘಾತಿಯಾದ ದೇವನು ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು…

Verse 4

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमष्टगुणं लभेत् । भृकुटेशं तु यः कश्चिद्घृतेन मधुना सह

ಅವನು ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಎಂಟುಪಟ್ಟು ಪಡೆಯುವನು. ಮತ್ತು ಯಾರು ಘೃತ ಹಾಗೂ ಮಧುವಿನೊಂದಿಗೆ ಭೃಕುಟೇಶನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವರೋ…

Verse 5

पुत्रार्थी स्नापयेद्भक्त्या स लभेत्पुत्रमीप्सितम् । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दद्याद्विप्राय काञ्चनम्

ಪುತ್ರಾರ್ಥಿಯು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೃಕುಟೀಶನ ಸ್ನಾಪನವನ್ನು ಮಾಡಿಸಲಿ; ಅವನು ಇಷ್ಟಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಣದಾನ ಮಾಡುವವನು…

Verse 6

गोदानं वा महीं वापि तस्य पुण्यफलं शृणु

ಗೋದಾನವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಭೂಮಿದಾನವಾಗಲಿ—ಅದರ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 7

ससमुद्रगुहा तेन सशैलवनकानना । दत्ता पृथ्वी न सन्देहस्तेन सर्वा नृपोत्तम

ಓ ನೃಪೋತ್ತಮ! ಅವನು ಸಮುದ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಗುಹೆಗಳೊಡನೆ, ಪರ್ವತ-ವನ-ಉಪವನಗಳೊಡನೆ ಈ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದ್ದಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 8

तेन दानेन स स्वर्गे क्रीडयित्वा यथासुखम् । मर्त्ये भवति राजेन्द्रो ब्राह्मणो वा सुपूजितः

ಆ ದಾನದ ಫಲದಿಂದ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ಸುಖವಾಗಿ ವಿಹರಿಸಿ, ನಂತರ ಮর্ত್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದು ರಾಜಾಧಿರಾಜನಾಗುತ್ತಾನೆ ಅಥವಾ ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 128

। अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ ಸಮಾಪ್ತ.