
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭಾಷಣಾ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ತೀರ್ಥೋಪದೇಶವನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಮಹೀಪಾಲ ರಾಜನಿಗೆ ನರ್ಮದೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ, ಅದರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮುಖ್ಯ ಪ್ರತಿಪಾದನೆ ಮೋಕ್ಷ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಸಂಬಂಧಿತದ್ದು—ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು ಎಲ್ಲಾ ಕಿಲ್ಬಿಷಗಳಿಂದ (ಪಾಪ/ದೋಷ) ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಅಂತಿಮ ಫಲ ಕುರಿತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ—ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಸಾವು ಬಂದರೂ, ಜಲದಲ್ಲಿ ಸಾವು ಬಂದರೂ, ಅಥವಾ ‘ಅನನಾಶಕ’ (ಅಪ್ರಭಾವಿ/ಅವಿನಾಶಿ) ವಿಧದ ಮರಣವಾದರೂ, ಅವನಿಗೆ ‘ಅನಿವರ್ತಿಕಾ ಗತಿ’ (ಹಿಂತಿರುಗದ ಗತಿ) ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಇದು ಶಂಕರರ ಪೂರ್ವೋಪದೇಶವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಶಿವನಿಂದ ಬಂದ ಅಧಿಕಾರ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ತೀರ್ಥದ ತಾರಕ ಮಹಿಮೆ ಸ್ಥಿರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल नर्मदेश्वरमुत्तमम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಮಹೀಪಾಲ! ನಂತರ ಉತ್ತಮ ನರ್ಮದೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನರನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Verse 2
अग्निप्रवेशश्च जलेऽथवा मृत्युरनाशके । अनिवर्तिका गतिस्तस्य यथा मे शङ्करोऽब्रवीत्
ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶವಾದರೂ, ಜಲದಲ್ಲಾದರೂ, ಅಥವಾ ವಿನಾಶವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮರಣವಾದರೂ— ಅವನ ಗತಿ ಮರಳಿ ತಿರುಗದಂತಾಗುತ್ತದೆ; ಶಂಕರನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ.
Verse 124
। अध्याय
ಇತಿ ಅಧ್ಯಾಯ।