Adhyaya 117

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र पुण्यं तीर्थं त्रिलोचनम् । तत्र तिष्ठति देवेशः सर्वलोकनमस्कृतः

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ನಂತರ ‘ತ್ರಿಲೋಚನ’ ಎಂಬ ಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ದೇವೇಶ್ವರನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ; ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा भक्त्यार्चयति शङ्करम् । रुद्रस्य भवनं याति मृतो नास्त्यत्र संशयः

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು, ಮರಣಾನಂತರ ರುದ್ರನ ಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 3

कल्पक्षये ततः पूर्णे क्रीडित्वा च इहागतः । आवियोगेन तिष्ठेत पूज्यमानः शतं समाः

ಕಲ್ಪಕ್ಷಯವು ಪೂರ್ಣವಾದ ಬಳಿಕ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಶುಭಸಂಗದಿಂದ ವಿಭಜನೆ ಇಲ್ಲದೆ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಎಲ್ಲರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 117

। अध्याय

ಇಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಯ ಸಮಾಪ್ತಿ.