Adhyaya 116
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮārkaṇḍeya ಋಷಿ ರಾಜನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಪಾಂಡು-ತೀರ್ಥದ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ತೀರ್ಥ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಪಾಂಡು-ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸರ್ವಪಾವನವೆಂದು ವರ್ಣಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ‘ಸರ್ವ-ಕಿಲ್ಬಿಷ’—ಎಲ್ಲಾ ಅಶುದ್ಧಿ/ಅಪರಾಧಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಿಧಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ। ಸ್ನಾನದ ನಂತರ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಕಾಂಚನ-ದಾನ (ಸುವರ್ಣದಾನ) ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ನೈತಿಕ-ಆಚಾರ ನಿಯಮವಿದೆ; ಇದರಿಂದ ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆ ಮೊದಲಾದ ಘೋರ ಪಾಪಗಳೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ದೃಢ ಫಲಶ್ರುತಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ। ಮುಂದಾಗಿ ಪಿಂಡ ಮತ್ತು ಜಲ ಅರ್ಪಣೆ (ಪಿಂಡೋದಕ-ಪ್ರದಾನ) ಮಾಡಿದರೆ ವಾಜಪೇಯ ಯಾಗದ ಸಮಾನ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳು ಹಾಗೂ ಪಿತಾಮಹರು ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ವರ್ಣನೆ ಇದೆ। ಹೀಗೆ ಯಾತ್ರೆ, ದಾನ ಮತ್ತು ಪಿತೃಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ರಕ್ಷಕ ಪುಣ್ಯಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಪಾಂಡು-ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಏಕೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ।
Shlokas
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । पाण्डुतीर्थं ततो गच्छेत्सर्वपापविनाशनम् । तत्र स्नात्वा नरो राजन्मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ ಸರ್ವಪಾಪವಿನಾಶಕವಾದ ಪಾಂಡುತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಓ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲ ಕಲ್ಮಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दापयेत्काञ्चनं शुचिः । भ्रूणहत्यादिपापानि नश्यन्ते नात्र संशयः
ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಕಂಚನ (ಸ್ವರ್ಣ) ದಾನ ಮಾಡಿಸಿದವನ ಭ್ರೂಣಹತ್ಯಾದಿ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।
Verse 3
पिण्डोदकप्रदानेन वाजपेयफलं लभेत् । पितरः पितामहाश्च नृत्यन्ते च प्रहर्षिताः
ಪಿಂಡ ಹಾಗೂ ತರ್ಪಣಜಲ ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದ ವಾಜಪೇಯ ಯಜ್ಞಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತಾಮಹರು ಹರ್ಷದಿಂದ ಸಂತೋಷಿಸಿ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾರೆ।
Verse 116
। अध्याय
ಇಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಯ ಸಮಾಪ್ತಿ.