
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಋಷಿ ರಾಜನಿಗೆ ಅಯೋನಿಜ ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥದ ಕುರಿತು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಯಾತ್ರಾ-ವಿಧಾನವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆ ತೀರ್ಥದ ಲಕ್ಷಣಗಳು—ಅಪೂರ್ವ ಸೌಂದರ್ಯ, ಮಹಾಪುಣ್ಯ, ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳ ನಿವಾರಣೆ—ಎಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕಾದ ಕನಿಷ್ಠ ಕ್ರಮ: ಅಯೋನಿಜದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಪೂಜೆ, ನಂತರ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ತರ್ಪಣಾದಿ ಗೌರವಕರ್ಮಗಳು. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ದೃಢ ಫಲಶ್ರುತಿ—ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವವನು ‘ಯೋನಿ-ದ್ವಾರ’ ಅಂದರೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ತೀರ್ಥಾಚರಣೆಯನ್ನು ನಿಯಮಬದ್ಧ ಸಾಧನೆಯಾಗಿ, ಕರ್ಮಬಂಧದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ದಾರಿಯೆಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । अयोनिजं महापुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्
ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಪರಮಶೋಭನವಾದ ‘ಅಯೋನಿಜ’ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ಅದು ಮಹಾಪುಣ್ಯ, ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶಕ.
Verse 2
अयोनिजे नरः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । पितृदेवार्चनं कृत्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
ಅಯೋನಿಜದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ನರನು ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಿ. ಪಿತೃ-ದೇವಾರ್ಚನೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ಸರ್ವ ಕಿಲ್ಬಿಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Verse 3
तत्र तीर्थे तु विधिना प्राणत्यागं करोति यः । स कदाचिन्महाराज योनिद्वारं न पश्यति
ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವವನು, ಹೇ ಮಹಾರಾಜ, ಮತ್ತೆ ಎಂದಿಗೂ ‘ಯೋನಿದ್ವಾರ’ವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅಂದರೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ.
Verse 114
। अध्याय
ಇತಿ ಅಧ್ಯಾಯ ಸಮಾಪ್ತ।