
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮārkaṇḍೇಯನು ರಾಜನಿಗೆ ಯಾತ್ರಾ-ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಂತೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡಿ ಕೋṭಿತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದನ್ನು ಅಪ್ರತಿಮ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥವೆಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಋಷಿಗಳು ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು ಎಂಬ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಸ್ಥಳದ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ‘ಋಷಿಕೋṭಿ’ ಎಂದೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಮುಂದೆ ಸ್ಥಳಸಂಬಂಧಿತ ಮೂರು ಪುಣ್ಯೋಪಾಯಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ—(1) ತೀರ್ಥಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭೋಜನ; ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ತೃಪ್ತಿಯೇ ‘ಕೋṭಿ’ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದ ಫಲಕ್ಕೆ ಸಮ ಎಂದು ಪುಣ್ಯವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. (2) ಸ್ನಾನದ ನಂತರ ಪಿತೃದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಗೌರವ/ತರ್ಪಣ-ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪಿತೃಧರ್ಮವನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ. (3) ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ ವಾಜಪೇಯ ಯಾಗಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ. ಹೀಗೆ ಕೋṭಿತೀರ್ಥದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಳ–ಕರ್ಮ–ಫಲಶ್ರುತಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ.
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र कोटितीर्थमनुत्तमम् । ऋषिकोटिर्गता तत्र परां सिद्धिमुपागता
ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅನುತ್ತಮ ಕೋಟಿತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳ ಒಂದು ಕೋಟಿ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು॥
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा भोजयेद्ब्राह्मणाञ्छुचिः । एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता
ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದರೂ ಕೋಟಿ ಜನರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ॥
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्पितृदेवताः । पूजिते तु महादेवे वाजपेयफलं लभेत्
ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನ ಪೂಜೆಯಿಂದ ವಾಜಪೇಯ ಯಾಗದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ॥
Verse 113
। अध्याय
ಇತಿ ಅಧ್ಯಾಯ ಸಮಾಪ್ತ।