Adhyaya 112

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थमाङ्गिरसस्य तु । उत्तरे नर्मदाकूले सर्वपापविनाशनम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ನರ್ಮದೆಯ ಉತ್ತರ ತೀರದಲ್ಲಿರುವ ಸರ್ವಪಾಪವಿನಾಶಕ ಆಂಗಿರಸ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 2

पुरासीदङ्गिरानाम ब्राह्मणो वेदपारगः । पुत्रहेतोर्युगस्यादौ चचार विपुलं तपः

ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯುಗಾರಂಭದಲ್ಲಿ ವೇದಪಾರಗನಾದ ಆಂಗಿರಾ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿದ್ದನು; ಪುತ್ರಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವನು ಅಪಾರ ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸಿದನು।

Verse 3

नित्यं त्रिषवणस्नायी जपन्देवं सनातनम् । पूजयंश्च महादेवं कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः

ಅವನು ನಿತ್ಯ ತ್ರಿಸಂಧ್ಯಾ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಸನಾತನ ದೇವನ ಜಪ ಮಾಡುತ್ತ, ಮಹಾದೇವನ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಕೃಚ್ಛ್ರ-ಚಾಂದ್ರಾಯಣಾದಿ ಕಠಿಣ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 4

द्वादशाब्दे ततः पूर्णे तुतोष परमेश्वरः । वरेण छन्दयामास द्विजमाङ्गिरसं वरम्

ಹೀಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಸಂತುಷ್ಟನಾದನು; ವರವನ್ನು ನೀಡಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಂಗಿರಸ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸಿದನು।

Verse 5

वव्रे स तु महादेवं पुत्रं पुत्रवतां वरम् । वेदविद्याव्रतस्नातं सर्वशास्त्रविशारदम्

ಅವನು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ವರವನ್ನಾಗಿ ಬೇಡಿದನು—ಪುತ್ರವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪುತ್ರನು, ವೇದವಿದ್ಯೆ-ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತನಾಗಿ, ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶಾರದನಾಗಿರಲಿ ಎಂದು।

Verse 6

देवानां मन्त्रिणं राजन् सर्वलोकेषु पूजितम् । ब्रह्मलक्ष्म्याः सदावासमक्षयं चाव्ययं सुतम्

ಓ ರಾಜನೇ, ನನಗೆ ದೇವತೆಗಳ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿರುವ, ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜಿತನಾಗಿರುವ, ಬ್ರಹ್ಮ-ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಸದಾವಾಸವಾಗಿರುವ, ಅಕ್ಷಯನೂ ಅವ್ಯಯನೂ ಆದ ಪುತ್ರನನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು।

Verse 7

तथाभिलषितः पुत्रः सर्वविद्याविशारदः । भविष्यति न सन्देहश्चैवमुक्त्वा ययौ हरः

ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುವುದು—ನೀನು ಬಯಸಿದ ಪುತ್ರನು ಸರ್ವ ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾಗುವನು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಹರ (ಶಿವ) ಹೊರಟನು।

Verse 8

वरैरङ्गिरसश्चापि बृहस्पतिरजायत । यथाभिलषितः पुत्रो वेदवेदाङ्गपारगः

ಆ ವರಗಳ ಫಲದಿಂದ ಅಂಗಿರಸನಿಗೆ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಜನಿಸಿದನು—ಬಯಸಿದ ಆ ಪುತ್ರನು ವೇದ ಹಾಗೂ ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 9

जाते पुत्रेऽङ्गिरास्तत्र स्थापयामास शङ्करम् । हृष्टतुष्टमना भूत्वा जगामोत्तरपर्वतम्

ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದಾಗ ಅಂಗಿರಸನು ಅಲ್ಲಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು; ನಂತರ ಹರ್ಷಿತನಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಮನದಿಂದ ಉತ್ತರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು।

Verse 10

तत्र चाङ्गिरसे तीर्थे यः स्नात्वा पूजयेच्छिवम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकं स गच्छति

ಅಲ್ಲಿ ಅಂಗಿರಸ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗಿ ರುದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 11

अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमाप्नुयात् । इच्छते यश्च यं कामं स तं लभति मानवः

ಅಪುತ್ರನಿಗೂ ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿ, ದರಿದ್ರನಿಗೂ ಧನಲಾಭ. ಮನುಷ್ಯನು ಯಾವ ಯಾವ ಕಾಮನೆ ಬಯಸುವನೋ, ಈ ಪುಣ್ಯಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅದೇ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ॥

Verse 112

। अध्याय

“ಅಧ್ಯಾಯ”—ಇದು ಅಧ್ಯಾಯ-ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಪಾಠಖಂಡ॥