Adhyaya 110

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । धौतपापं ततो गच्छेन्महापातकनाशनम् । समीपे चक्रतीर्थस्य विष्णुना निर्मितं पुरा

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ ಪಾಪವು ತೊಳೆದವನಾಗಿ, ಮಹಾಪಾತಕನಾಶಕವಾದ ಆ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದು ಚಕ್ರತೀರ್ಥದ ಸಮೀಪ ವಿಷ್ಣುವಿಂದ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 2

निहतैर्दानवैर्घोरैर्देवदेवो जनार्दनः । तत्पापस्य विनाशार्थं दानवान्तोद्भवस्य च

ಭಯಂಕರ ದಾನವರು ಹತರಾದ ಬಳಿಕ ದೇವದೇವ ಜನಾರ್ದನನು ಆ ಕರ್ಮಜನ್ಯ ಪಾಪನಾಶಕ್ಕೂ ದಾನವಪೀಡಾಶಮನಕ್ಕೂ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡನು.

Verse 3

तत्र तीर्थे जितक्रोधश्चचार विपुलं तपः । दुश्चरं मौनमास्थाय ह्यशक्यं देवदानवैः

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಅವನು ಅಪಾರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು; ದೇವದಾನವರಿಗೂ ಅಶಕ್ಯವಾದ ದುಶ್ಚರ ಮೌನವ್ರತವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದನು.

Verse 4

स्नात्वा दत्त्वा द्विजातिभ्यो दानानि विविधानि च । तत्क्षणात्सुपापस्तु गतस्तद्वैष्णवं पदम्

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ವಿಧವಿಧ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ಮಹಾಪಾಪಿಯೂ ಕೂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ವೈಷ್ಣವ ಪದ—ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮಧಾಮ—ವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 5

एवं युक्तस्तु यस्तत्र पापं कृत्वा सुदारुणम् । स्नात्वा जप्त्वा विधानेन मुच्यते सर्वपातकैः

ಈ ರೀತಿ ನಿಯಮಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣ ಪಾಪ ಮಾಡಿದವನಾದರೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 110

। अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ ಸಮಾಪ್ತ.