Adhyaya 109

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल चक्रतीर्थमनुत्तमम् । सेनापुरमितिख्यातं सर्वपापक्षयंकरम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ತದನಂತರ, ಹೇ ಮಹೀಪಾಲ! ಸೇನಾಪುರವೆಂದು ಖ್ಯಾತವಾದ, ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯಕರವಾದ, ಅನುತ್ತಮ ಚಕ್ರತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 2

सैनापत्याभिषेकाय देवदेवेन चक्रिणा । आनीतश्च महासेनो देवैः सेन्द्रपुरोगमैः

ದೇವದೇವನಾದ ಚಕ್ರಧಾರಿಯು, ಇಂದ್ರಪ್ರಮುಖ ದೇವರೊಂದಿಗೆ, ಸೇನಾಪತ್ಯಾಭಿಷೇಕಾರ್ಥವಾಗಿ ಮಹಾಸೇನನನ್ನು ಕರೆತಂದನು।

Verse 3

दानवानां वधार्थाय जयाय च दिवौकसाम् । भूमिदानेन विप्रेन्द्रांस्तर्पयित्वा यथाविधि

ದಾನವರ ವಧಾರ್ಥವೂ ದಿವೌಕಸರ ಜಯಾರ್ಥವೂ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಭೂಮಿದಾನದಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ (ಕರ್ಮ) ನೆರವೇರಿಸಲಾಯಿತು।

Verse 4

शङ्खभेरीनिनादैश्च पटहानां च निस्वनैः । वीणावेणुमृदङ्गैश्च झल्लरीस्वरमङ्गलैः

ಶಂಖ-ಭೇರಿಗಳ ನಿನಾದಗಳಿಂದ, ಪಟಹಗಳ ಘನ ನಿಸ್ವನಗಳಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ವೀಣೆ, ವೇಣು, ಮೃದಂಗ ಮತ್ತು ಝಲ್ಲರಿಗಳ ಮಂಗಳಸ್ವರಗಳಿಂದ—

Verse 5

ततः कृत्वा स्वनं घोरं दानवो बलदर्पितः । रुरुर्नाम विघातार्थमभिषेकस्य चागतः

ಆಗ ಬಲದ ಗರ್ವದಿಂದ ಮದಿಸಿದ ರುರು ಎಂಬ ದಾನವನು ಘೋರ ನಾದಮಾಡಿ, ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕೆ ವಿಘ್ನ ಉಂಟುಮಾಡಲು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು।

Verse 6

हस्त्यश्वरथपत्त्योघैः पूरयन्वै दिशो दश । तत्र तेन महद्युद्धं प्रवृत्तं किल भारत

ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ಪಾದಾತಿ ದಳಗಳ ಮಹಾಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳು ತುಂಬಿದವು; ಓ ಭಾರತ, ಅವನಿಂದಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು।

Verse 7

शक्त्यृष्टिपाशमुशलैः खड्गैस्तोमरटङ्कनैः । भल्लैः कर्णिकनाराचैः कबन्धपटसंकुलैः

ಶಕ್ತಿ, ಋಷ್ಟಿ, ಪಾಶ, ಮುಷಲ, ಖಡ್ಗ, ತೋಮರ, ಟಂಕನಗಳಿಂದ; ಭಲ್ಲ ಮತ್ತು ಕರ್ಣಿಕ-ನಾರಾಚಗಳಿಂದ—ತಲೆರಹಿತ ದೇಹಗಳು, ಕತ್ತರಿದ ಅಂಗಗಳಿಂದ ರಣಭೂಮಿ ತುಂಬಿತು।

Verse 8

ततस्तु तां शत्रुबलस्य सेनां क्षणेन चापन्च्युतबाणघातैः । विध्वस्तहस्त्यश्वरथान्महात्मा जग्राह चक्रं रिपुसङ्घनाशनः

ಆಗ ಮಹಾತ್ಮನು ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಟ ತಪ್ಪದ ಬಾಣಘಾತಗಳಿಂದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಶತ್ರುಸೇನೆಯನ್ನು—ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳೊಡನೆ—ಧ್ವಂಸಮಾಡಿ; ಶತ್ರುಸಂಘನಾಶಕನು ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದನು।

Verse 9

ज्वलच्च चक्रं निशितं भयंकरं सुरासुराणां च सुदर्शनं रणे । चकर्त दैत्यस्य शिरस्तदानीं करात्प्रमुक्तं मधुघातिनश्च तत्

ರಣದಲ್ಲಿ ದೇವಾಸುರರಿಗೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಆ ಜ್ವಲಿಸುವ, ತೀಕ್ಷ್ಣ, ಭೀಕರ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರ—ಮಧುಘಾತಿಯ ಕೈಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ತಕ್ಷಣ—ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯನ ಶಿರವನ್ನು ಕಡಿದಿತು।

Verse 10

तं दृष्ट्वा सहसा विघ्नमभिषेके षडाननः । त्यक्त्वा तु तत्र संस्थानं चचार विपुलं तपः

ಅಭಿಷೇಕದಲ್ಲಿ ಅಚಾನಕವಾಗಿ ಬಂದ ವಿಘ್ನವನ್ನು ಕಂಡ ಷಡಾನನನು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅಪಾರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು।

Verse 11

मुक्तं चक्रं विनाशाय हरिणा लोकधारिणा । द्विदलं दानवं कृत्वा पपात विमले जले

ಲೋಕಧಾರಿಯಾದ ಹರಿಯು ವಿನಾಶಾರ್ಥವಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿದ ಚಕ್ರವು ದಾನವನನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗವಾಗಿ ಚೀರಿ, ಅವನು ನಿರ್ಮಲ ಜಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದನು।

Verse 12

तदा प्रभृति तत्तीर्थं चक्रतीर्थमिति श्रुतम् । सर्वपापविनाशाय निर्मितं विश्वमूर्तिना

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಆ ತೀರ್ಥವು ‘ಚಕ್ರತೀರ್ಥ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು; ವಿಶ್ವಮೂರ್ತಿಯಾದ ಪ್ರಭುವು ಸರ್ವಪಾಪವಿನಾಶಾರ್ಥವಾಗಿ ಅದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು।

Verse 13

चक्रतीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्देवमच्युतम् । पुण्डरीकस्य यज्ञस्य फलमाप्नोति मानवः

ಚಕ್ರತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಅಚ್ಯುತ ದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಪುಂಡರೀಕ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 14

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान् । शान्तदान्तजितक्रोधान्स लभेत्कोटिजं फलम्

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶಾಂತ, ದಾಂತ, ಕ್ರೋಧಜಿತ ಶುಭ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವನು ಕೋಟಿ ಗುಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 15

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या त्यजते देहमात्मनः । विष्णुलोकं मृतो याति जयशब्दादिमङ्गलैः

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವನು, ಮರಣಾನಂತರ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ‘ಜಯ’ ಮಂಗಳಘೋಷಗಳಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 16

क्रीडयित्वा यथाकामं देवगन्धर्वपूजितः । इहागत्य च भूयोऽपि जायते विपुले कुले

ಇಷ್ಟದಂತೆ ಕ್ರೀಡಿಸಿ, ದೇವ-ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಪುನಃ ಸಮೃದ್ಧ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ।

Verse 17

एतत्पुण्यं पापहरं धन्यं दुःखप्रणाशनम् । कथितं ते महाभाग भूयश्चान्यच्छृणुष्व मे

ಈ ಪುಣ್ಯಕಥೆ—ಪಾಪಹರ, ಧನ್ಯ ಮತ್ತು ದುಃಖನಾಶಕ—ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಮಹಾಭಾಗನೇ; ಈಗ ಇನ್ನೂ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು।

Verse 109

। अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ. (ಅಧ್ಯಾಯಾಂತ ಸೂಚಕ)