Adhyaya 107

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत राजेन्द्र भण्डारीतीर्थमुत्तमम् । दरिद्रच्छेदकरणं युगान्येकोनविंशतिः

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಉತ್ತಮವಾದ ಭಂಡಾರೀ-ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅದು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ದಾರಿದ್ರ್ಯವನ್ನು ಛೇದಿಸುವುದಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ।

Verse 2

धनदेन तपस्तप्त्वा प्रसन्ने पद्मसम्भवे । तत्रैव स्वल्पदानेन प्राप्तं वित्तस्य रक्षणम्

ಧನದನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಪದ್ಮಸಂಭವನನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ವಲ್ಪ ದಾನದಿಂದ ತನ್ನ ಧನರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 3

तत्र गत्वा तु यो भक्त्या स्नात्वा वित्तं प्रयच्छति । तस्य वित्तपरिच्छेदो न कदाचिद्भविष्यति

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ದಾನವಾಗಿ ಧನವನ್ನು ನೀಡುವನೋ, ಅವನ ಧನಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷಯವಾಗದು.

Verse 107

। अध्याय

ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.