Adhyaya 106

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थं परमशोभनम् । सौभाग्यकरणं दिव्यं नरनारीमनोरमम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಓ ಮಹೀಪಾಲ, ಪರಮ ಶೋಭನವಾದ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದು ದಿವ್ಯ, ಸೌಭಾಗ್ಯಕರ ಮತ್ತು ನರ-ನಾರಿಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮನೋಹರವಾಗಿದೆ।

Verse 2

तत्र या दुर्भगा नारी नरो वा नृपसत्तम । स्नात्वार्चयेदुमारुद्रौ सौभाग्यं तस्य जायते

ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಅಲ್ಲಿ ದುರ್ಭಾಗ್ಯಗ್ರಸ್ತಳಾದ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ ಪುರುಷನಾಗಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಉಮಾ‑ರುದ್ರರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ/ಅವಳಿಗೆ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 3

तृतीयायामहोरात्रं सोपवासो जितेन्द्रियः । निमन्त्रयेद्द्विजं भक्त्या सपत्नीकं सुरूपिणम्

ತೃತೀಯ ಪ್ರಹರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಹೋರಾತ್ರ ಉಪವಾಸದಿಂದ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೂರೂಪಿಯಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 4

गन्धमाल्यैरलंकृत्य वस्त्रधूपादिवासितम् । भोजयेत्पायसान्नेन कृसरेणाथ भक्तितः

ಗಂಧ‑ಮಾಲ್ಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಧೂಪಾದಿಗಳಿಂದ ಸುಗಂಧಿತವಾದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾಯಸಾನ್ನ ಮತ್ತು ಕೃಸರದಿಂದ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 5

भोजयित्वा यथान्यायं प्रदक्षिणमुदाहरेत् । प्रीयतां मे महादेवः सपत्नीको वृषध्वजः

ವಿಧಿಯಂತೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ಹೀಗೆ ಜಪಿಸಬೇಕು—“ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ವೃಷಧ್ವಜ ಮಹಾದೇವನು ನನಗೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ.”

Verse 6

यथा ते देवदेवेश न वियोगः कदाचन । ममापि करुणां कृत्वा तथास्त्विति विचिन्तयेत्

“ಹೇ ದೇವದೇವೇಶ! ನಿಮಗೆ ಎಂದಿಗೂ ವಿಯೋಗವಿಲ್ಲದಂತೆ, ನನ್ನ ಮೇಲೂ ಕರುಣೆ ಮಾಡಿ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ”—ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 7

एवं कृते ततस्तस्य यत्पुण्यं समुदाहृतम् । तत्ते सर्वं प्रवक्ष्यामि यथा देवेन भाषितम्

ಇಂತೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಅದರಿಂದ ಪ್ರಕಟವಾದ ಪುಣ್ಯಫಲವೆಲ್ಲವನ್ನೂ, ದೇವರು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 8

दौर्भाग्यं दुर्गतिश्चैव दारिद्र्यं शोकबन्धनम् । वन्ध्यत्वं सप्तजन्मानि जायते न युधिष्ठिर

ದುರ್ಭಾಗ್ಯ, ದುರ್ಗತಿ, ದಾರಿದ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಶೋಕಬಂಧನ—ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ವಂಧ್ಯತ್ವವೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 9

ज्येष्ठमासे सिते पक्षे तृतीयायां विशेषतः । तत्र गत्वा तु यो भक्त्या पञ्चाग्निं साधयेत्ततः

ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತೃತೀಯ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಂಚಾಗ್ನಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡುವವನು—

Verse 10

सोऽपि पापैरशेषैस्तु मुच्यते नात्र संशयः । गुग्गुलं दहते यस्तु द्विधा चित्तविवर्जितः

ಅವನು ಕೂಡ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಚಿತ್ತದ ದ್ವಿಧೆ ಇಲ್ಲದೆ ಗುಗ್ಗುಲವನ್ನು ದಹಿಸುವವನು,

Verse 11

शरीरं भेदयेद्यस्तु गौर्याश्चैव समीपतः । तस्मिन्कर्मप्रविष्टस्य उत्क्रान्तिर्जायते यदि

ಗೌರಿಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ದೇಹಭೇದನ (ಕಠೋರ ತಪಸ್ಸು) ಮಾಡುವವನು; ಆ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವಾಗಲೇ ಅವನಿಗೆ ಉತ್ಕ್ರಾಂತಿ (ಮರಣ) ಸಂಭವಿಸಿದರೆ—

Verse 12

देहपाते व्रजेत्स्वर्गमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत् । सितरक्तैस्तथा पीतैर्वस्त्रैश्च विविधैः शुभैः

ದೇಹಪಾತವಾದಾಗ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ—ಎಂದು ಶಂಕರನು ಹೇಳಿದನು. ಶುಭಕರವಾದ ವಿವಿಧ ಶ್ವೇತ, ರಕ್ತ ಹಾಗೂ ಪೀತ ವಸ್ತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ।

Verse 13

ब्राह्मणीं ब्राह्मणं चैव पूजयित्वा यथाविधि । पुष्पैर्नानाविधैश्चैव गन्धधूपैः सुशोभनैः

ವಿಧಿಯಂತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯನ್ನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿ, ನಾನಾವಿಧ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದಲೂ ಸುಗಂಧ ಗಂಧ-ಧೂಪಗಳಿಂದಲೂ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು।

Verse 14

कण्ठसूत्रकसिन्दूरैः कुङ्कुमेन विलेपयेत् । कल्पयेत स्त्रियं गौरीं ब्राह्मणं शिवरूपिणम्

ಕಂಠಸೂತ್ರ/ಹಾರ, ಸಿಂಧೂರ ಮತ್ತು ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು. ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಗೌರೀರೂಪವಾಗಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಶಿವರೂಪಿಯಾಗಿ ಭಾವಿಸಬೇಕು।

Verse 15

तेषां तद्रूपकं कृत्वा दानमुत्सृज्यते ततः । कङ्कणं कर्णवेष्टं च कण्ठिकां मुद्रिकां तथा

ಅವರ ಸಾದೃಶ್ಯ ರೂಪಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ನಂತರ ದಾನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು—ಕಂಕಣ, ಕರ್ಣಾಭರಣ, ಕಂಠಿಕಾ ಹಾಗೂ ಮುದ್ರಿಕಾ (ಉಂಗುರ) ಸಹ।

Verse 16

सप्तधान्यं तथा चैव भोजनं नृपसत्तम । अन्यान्यपि च दानानि तस्मिंस्तीर्थे ददाति यः

ಹೇ ನೃಪಸತ್ತಮ! ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸಪ್ತಧಾನ್ಯ, ಭೋಜನ ಹಾಗೂ ಇತರ ದಾನಗಳನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾನೋ—

Verse 17

सर्वदानैश्च यत्पुण्यं प्राप्नुयान्नात्र संशयः । सहस्रगुणितं सर्वं नात्र कार्या विचारणा

ಸರ್ವ ದಾನಗಳಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯವು ಏನೋ, ಅದು ಇಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸಹಸ್ರಗುಣವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ।

Verse 18

शङ्करेण समं तस्माद्भोगं भुङ्क्ते ह्यनुत्तमम् । सौभाग्यं तस्य विपुलं जायते नात्र संशयः

ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಶಂಕರನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಅನುತ್ತಮ ಸುಖಭೋಗವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಅಪಾರ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 19

अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमाप्नुयात् । राजेन्द्र कामदं तीर्थं नर्मदायां व्यवस्थितम्

ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ನರ್ಮದೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಈ ಕಾಮದ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪುತ್ರಹೀನನು ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ದರಿದ್ರನು ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 106

। अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ (ಅಧ್ಯಾಯ ಸಮಾಪ್ತಿಯ ಸೂಚಕ)।