
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮುನಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ‘ರಾಜೇಂದ್ರ’ನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಕರಂಜಾ ತೀರ್ಥಗಮನದ ವಿಧಿ ಮತ್ತು ಫಲವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಉಪವಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಕರಂಜಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಹಾದೇವನ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ದಾನ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಕ್ರಮವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ದಾನವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಣ, ರಜತ, ಮಣಿ‑ಮುತ್ತು‑ಪ್ರವಾಳ ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಪಾದುಕಾ, ಛತ್ರ, ಶಯ್ಯೆ, ಆಚ್ಚಾದನಗಳಂತಹ ಉಪಯುಕ್ತ ವಸ್ತುಗಳೂ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿವೆ. ಈ ತೀರ್ಥಸೇವೆ‑ಶೈವಪೂಜೆ‑ದಾನಧರ್ಮದ ಫಲ ‘ಕೋಟಿ‑ಕೋಟಿ ಗುಣ’ವೆಂದು ಮಹತ್ತಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । करञ्जाख्यं ततो गच्छेत्सोपवासो जितेन्द्रियः । तत्र स्नात्वा तु राजेन्द्र सर्वपापैः प्रमुच्यते
ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಹಾಗೂ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಕರಂಜಾ ಎಂಬ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Verse 2
अर्चयित्वा महादेवं दत्त्वा दानं तु भक्तितः । सुवर्णं रजतं वापि मणिमौक्तिकविद्रुमान्
ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು—ಸುವರ್ಣ, ರಜತ ಅಥವಾ ಮಣಿ, ಮೌಕ್ತಿಕ (ಮುತ್ತು) ಮತ್ತು ವಿದ್ರುಮ (ಪ್ರವಾಳ) ಮೊದಲಾದವು।
Verse 3
पादुकोपानहौ छत्रं शय्यां प्रावरणानि च । कोटिकोटिगुणं सर्वं जायते नात्र संशयः
ಪಾದುಕಾ-ಉಪಾನಹ, ಛತ್ರ, ಶಯ್ಯೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾವರಣಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ ಯಾವ ದಾನವನ್ನೇ ನೀಡಿದರೂ, ಅದು ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಪುಣ್ಯಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।
Verse 105
। अध्याय
ಇಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಯ ಸಮಾಪ್ತಿ.