Adhyaya 104

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपालं सौवर्णशिलमुत्तमम् । प्रख्यातमुत्तरे कूले सर्वपापक्षयंकरम्

ಶ್ರೀ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹೀಪಾಲ! ನಂತರ ಉತ್ತರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ, ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಕ್ಷಯಕರವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೌವರ್ಣಶಿಲೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 2

समन्ताच्छतपातेन मुनिसङ्घैः पुरा कृतम् । रेवायां दुर्लभं स्थानं सङ्गमस्य समीपतः

ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮುನಿಸಂಘಗಳು ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಶತಪಾದ ಪರಿಕ್ರಮೆ ಹಾಗೂ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿ ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದರು. ರೇವೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಗಮದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ಇದು ದುರ್ಲಭವಾದ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳ.

Verse 3

विभक्तं हस्तमात्रं च पुण्यक्षेत्रं नराधिप । सुवर्णशिलके स्नात्वा पूजयित्वा महेश्वरम्

ಹೇ ನರಾಧಿಪ! ಈ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವು ವಿಭಕ್ತವಾಗಿ ನಿಗದಿಯಾಗಿದ್ದು, ವಿಸ್ತಾರದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಹಸ್ತಮಾತ್ರ. ಸುವರ್ಣಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಮಹೇಶ್ವರ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 4

नत्वा तु भास्करं देवं होतव्यं च हुताशने । बिल्वेनाज्यविमिश्रेण बिल्वपत्रैरथापि वा

ದಿವ್ಯ ಭಾಸ್ಕರ ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹುತಾಶನದಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು—ಆಜ್ಯಮಿಶ್ರಿತ ಬಿಲ್ವಫಲದಿಂದ, ಅಥವಾ ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳಿಂದಲೂ.

Verse 5

प्रीयतां मे जगन्नाथो व्याधिर्नश्यतु मे ध्रुवम् । द्विजाय काञ्चने दत्ते यत्फलं तच्छृणुष्व मे

ಜಗನ್ನಾಥನು ನನಗೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ; ನನ್ನ ವ್ಯಾಧಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಲಿ. ದ್ವಿಜನಿಗೆ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ) ಸ್ವರ್ಣದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.

Verse 6

बहुस्वर्णस्य यत्प्रोक्तं यागस्य फलमुत्तमम् । तथासौ लभते सर्वं काञ्चनं यः प्रयच्छति

ಬಹುಸ್ವರ್ಣದಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಿದ ಯಾಗಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದ ಉತ್ತಮ ಫಲವೇನು, ಅದೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಸ್ವರ್ಣವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

तेन दानेन पूतात्मा मृतः स्वर्गमवाप्नुयात् । रुद्रस्यानुचरस्तावद्यावदिन्द्राश्चतुर्दश

ಆ ದಾನದಿಂದ ಅವನ ಆತ್ಮ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ಮರಣಾನಂತರ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಇಂದ್ರರ ಕಾಲವರೆಗೆ ರುದ್ರನ ಅನುಚರನಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

ततः स्वर्गावतीर्णस्तु जायते विशदे कुले । धनधान्यसमोपेतः पुनः स्मरति तज्जलम्

ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಇಳಿದು, ಶುದ್ಧ ಹಾಗೂ ಗೌರವಯುತ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಧನಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿ, ಆ ಪವಿತ್ರ ಜಲವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 104

। अध्याय

ಅಧ್ಯಾಯ ಸಮಾಪ್ತಿ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಇಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.