अ॒jशुर॑ᳪशुष्टे देव सो॒माप्या॑यता॒मिन्द्रा॑यैकधन॒विदे॑ । आ तुभ्य॒मिन्द्र॒: प्याय॑ता॒मा त्वमिन्द्रा॑य प्यायस्व । आ प्या॑यया॒स्मान्त्सखी॑न्त्स॒न्या मे॒धया॑ स्व॒स्ति ते॑ देव सोम सु॒त्याम॑शीय । एष्टा॒ राय॒: प्रेषे भगा॑य ऋ॒तमृ॑तवा॒दिभ्यो॒ नमो॒ द्यावा॑पृथि॒वीभ्या॑म्
aṃśúḥ aṃśuṣṭe deva soma ā́pyāyatām índrāyaikadhanavídē | ā́ túbhyam índraḥ pyāyatām ā́ tvám índrāya pyāyasva | ā́ pyāyaya asmā́n sakhī́n sanyā́ médhayā svastí te deva soma sutyā́m aśīya | eṣṭā́ rā́yaḥ préṣe bhágāya ṛtám ṛtavādíbhyo námo dyā́vāpr̥thivī́bhyām
ಹೇ ದೇವ ಸೋಮ, ಸೋಮಲತೆ/ಸೋಮಾಂಕುರವು ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ—ಏಕಧನವನ್ನು ತಿಳಿದವನಿಗಾಗಿ—ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಪುಷ್ಟಿಯಾಗಲಿ. ಇಂದ್ರನು ನಿನಗಾಗಿ ಪುಷ್ಟಿಯಾಗಲಿ; ನೀನು ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಪುಷ್ಟಿಯಾಗು. ನಮ್ಮನ್ನು, ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು, ಜಯಕರವಾದ ಮೇಧೆ (ಪ್ರಜ್ಞೆ)ಯಿಂದ ಪುಷ್ಟಿಗೊಳಿಸು; ಹೇ ದೇವ ಸೋಮ, ಸುತಿ/ಪೀಡನದಲ್ಲಿ ನಿನಗಾಗಿ ಸ್ವಸ್ತಿ (ಕ್ಷೇಮ)ವನ್ನು ನಾವು ಪಡೆಯಲಿ. ಇಷ್ಟವಾದ ರಾಯ (ಸಂಪತ್ತು) ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಭಗನಿಗಾಗಿ ಪ್ರೇರಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಋತವನ್ನು ವದಿಸುವವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವೀ (ಆಕಾಶ-ಭೂಮಿ)ಗಳಿಗೆ ನಮೋ.
अंशुः । अंशुष्टे । देव । सोम । आप्यायताम् । इन्द्राय । एक-धन-विदे । आ । तुभ्यम् । इन्द्रः । प्यायताम् । आ । त्वम् । इन्द्राय । प्यायस्व । आ । प्यायय । अस्मान् । सखीन् । सन्या । मेधया । स्वस्ति । ते । देव । सोम । सुत्याम् । अशीय । एष्टा । रायः । प्रेषे । भगाय । ऋतम् । ऋत-वादिभ्यः । नमः । द्यावा-पृथिवीभ्याम्