Adhyaya 40

Mantra 1

ई॒शा वा॒स्य॒मि॒दᳪ सर्वं॒ यत्किं च॒ जग॑त्यां॒ जग॑त् । तेन॑ त्य॒क्तेन॑ भुञ्जीथा॒ मा गृ॑ध॒ः कस्य॑ स्वि॒द्धन॑म्

ಈ ಸಮಸ್ತವೂ—ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ ಯಾವದೇ ಆಗಿರಲಿ—ಇಶನ (ಪರಮೇಶ್ವರನ) ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು. ಆ ತ್ಯಾಗದಿಂದ ನೀನು ಭೋಗಿಸು; ಯಾರ ಧನವನ್ನೂ ಲೋಭಿಸಬೇಡ.

Mantra 2

कु॒र्वन्ने॒वेह कर्मा॑णि जिजीवि॒षेच्छ॒तᳪ समा॑: । ए॒वं त्वयि॒ नान्यथे॒तो॒ऽस्ति॒ न कर्म॑ लिप्यते॒ नरे॑

ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಮನುಷ್ಯನು ನೂರು ವರ್ಷ ಬದುಕಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸಬೇಕು. ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಯೇ ಇದೆ; ಇದಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ—ಕರ್ಮವು ನರನಿಗೆ ಲೇಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Mantra 3

अ॒सु॒र्या नाम॑ ते लो॒का अ॒न्धेन॒ तम॒सावृ॑ताः । ताँस्ते प्रेत्यापि॑ गच्छन्ति॒ ये के चा॑त्म॒हनो॒ जना॑:

ಸೂರ್ಯರಹಿತವಾಗಿವೆ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ, ಆ ಲೋಕಗಳು; ಅಂಧ ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿವೆ. ಆತ್ಮಹನನ ಮಾಡುವ ಯಾವ ಮಾನವರಾದರೂ, ಅವರು ಮರಣಾನಂತರವೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

Mantra 4

अने॑ज॒देकं॒ मन॑सो॒ जवी॑यो नैन॑द्दे॒वा आ॑प्नुव॒न् पूर्व॒मर्श॑त् । तद्धाव॑तो॒ऽन्यानत्ये॑ति॒ तिष्ठ॒त्तस्मि॑न्न॒पो मा॑त॒रिश्वा॑ दधाति

ಅಚಲವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದು ಏಕವೇ; ಮನಸ್ಸಿಗಿಂತಲೂ ವೇಗವಾದುದು. ದೇವರುಗಳು ಅದನ್ನು ತಲುಪಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಮುಂಚೆಯೇ ಮುಂದಾಗಿತ್ತು. ನಿಂತಿದ್ದರೂ ಓಡುವ ಇತರರನ್ನು ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಮಾತರಿಶ್ವನು ಜಲಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

तदे॑जति॒ तन्नैज॑ति॒ तद्दू॒रे तद्व॑न्ति॒के । तद॒न्तर॑स्य॒ सर्व॑स्य॒ तदु॒ सर्व॑स्यास्य बाह्य॒तः

ಅದು ಚಲಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ದೂರ; ಅದು ಸಮೀಪ. ಅದು ಈ ಎಲ್ಲದರ ಒಳಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಈ ಎಲ್ಲದರ ಹೊರಗೂ ಇದೆ.

Mantra 6

यस्तु सर्वा॑णि भू॒तान्या॒त्मन्ने॒वानु॒पश्य॑ति । स॒र्व॒भू॒तेषु॑ चा॒त्मानं॒ ततो॒ न वि चि॑कित्सति

ಆದರೆ ಯಾರು ಎಲ್ಲಾ ಭೂತಗಳನ್ನು ಆತ್ಮನಲ್ಲೇ ಅನುಪಶ್ಯತಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮನನ್ನೇ ಕಾಣುತ್ತಾನೋ—ಅನಂತರ ಅವನು ಸಂಶಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Mantra 7

यस्मि॒न्त्सर्वा॑णि भू॒तान्यात्मै॒वाभू॑द्विजान॒तः । तत्र॒ को मोह॒: कः शोक॑ एक॒त्वम॑नु॒पश्य॑तः

ಯಸ್ಮಿನ್ನಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವಂತನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಭೂತಗಳೂ ನಿಜವಾಗಿ ಆತ್ಮವೇ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತವೋ—ಏಕತ್ವವನ್ನು ಅನುಪಶ್ಯತ (ಏಕವಾಗಿ ನೋಡುವ) ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಮೋಹವೇನು? ಶೋಕವೇನು?

Mantra 8

स पर्य॑गाच्छु॒क्रम॑का॒यम॑व्र॒णम॑स्नावि॒रᳪ शु॒द्धमपा॑पविद्धम् । क॒विर्म॑नी॒षी प॑रि॒भूः स्व॑य॒म्भूर्या॑थातथ्य॒तोऽर्था॒न् व्य॒दधाच्छाश्व॒तीभ्य॒: समा॑भ्यः

ಅವನು ಸರ್ವತ್ರ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ—ಶುಕ್ರಮ್ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ), ಅಕಾಯಮ್ (ದೇಹರಹಿತ), ಅವ್ರಣಮ್ (ಘಾವರಹಿತ), ಅಸ್ನಾವಿರಂ (ಸ್ನಾಯುರಹಿತ), ಶುದ್ಧ, ಅಪಾಪವಿದ್ಧಮ್ (ಪಾಪದಿಂದ ಅವಿದ್ಧ). ಕವಿ, ಮನೀಷೀ, ಪರಿಭೂ, ಸ್ವಯಂಭೂ—ಯಥಾತಥ್ಯತಃ (ವಸ್ತುಗಳ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪದಂತೆ) ಶಾಶ್ವತ ವರ್ಷಗಳಿಗಾಗಿ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಮಾಡಿದನು.

Mantra 9

अ॒न्धं तम॒: प्रवि॑शन्ति॒ येऽसं॑भूतिमु॒पास॑ते । ततो॒ भूय॑ इव॒ ते तमो॒ य उ॒ सम्भू॑त्याᳪ र॒ताः

ಅಂಧ ತಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ ಅವರು, ಯೇ ಅಸಂಭೂತಿಯನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೋ; ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ಘೋರ ತಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವರು, ಯೇ ಸಂಭೂತಿಯಲ್ಲಿ ರತರಾಗಿರುವರು.

Mantra 10

अ॒न्यदे॒वाहुः स॑म्भ॒वाद॒न्यदा॑हु॒रस॑म्भवात् । इति॑ शुश्रुम॒ धीरा॑णां॒ ये न॒स्तद्वि॑चचक्षि॒रे

ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಸಂಭವ (ಉದ್ಭವ/ಭವನ)ದಿಂದ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಅಸಂಭವ (ಅಭವನ)ದಿಂದ. ಹೀಗೆ ನಾವು ಧೀರರಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ; ಅವರು ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿವೇಚಿಸಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Mantra 11

सम्भू॑तिं च विना॒शं च॒ यस्तद्वेदो॒भय॑ᳪ स॒ह । वि॒ना॒शेन॑ मृ॒त्युं ती॒र्त्वा सम्भू॑त्या॒मृत॑मश्नुते

ಯಾರು ಸಮ್ಭೂತಿ (ಭವನ/ಉದ್ಭವ) ಮತ್ತು ವಿನಾಶ—ಎರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇಳೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ವಿನಾಶದ ಮೂಲಕ ಮರಣವನ್ನು ದಾಟಿ, ಸಮ್ಭೂತಿಯ ಮೂಲಕ ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು (ಅಮರತೆಯನ್ನು) ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Mantra 12

अ॒न्धं तम॒ः प्रवि॑शन्ति॒ येऽवि॑द्यामु॒पास॑ते । ततो॒ भूय॑ इव॒ ते तमो॒ य उ॑ वि॒द्याया॑ᳪ र॒ताः ॥

ಅವಿದ್ಯೆ (ಅಜ್ಞಾನ)ಯನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವವರು ಅಂಧಕಾರಮಯ ತಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲೇ ಮಾತ್ರ ರತರಾಗಿರುವವರು, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾದ ಘೋರ ತಮಸ್ಸಿಗೆ ಹೋಗುವವರಂತೆ ಆಗುತ್ತಾರೆ.

Mantra 13

अ॒न्यदे॒वाहुर्वि॒द्याया॑ अ॒न्यदा॑हु॒रवि॑द्यायाः । इति॑ शुश्रुम॒ धीरा॑णां॒ ये न॒स्तद्वि॑चचक्षि॒रे ॥

ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಒಂದು ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೂಡ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ, ಇದನ್ನು ನಮಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿವೇಚಿಸಿ ತಿಳಿಸಿದ ಧೀರರಿಂದ ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

Mantra 14

वि॒द्यां चावि॑द्यां च॒ यस्तद्वेदो॒भय॑ᳪ स॒ह । अवि॑द्यया मृ॒त्युं ती॒र्त्वा वि॒द्यया॒ऽमृत॑मश्नुते ॥

ವಿದ್ಯೆಯನ್ನೂ ಅವಿದ್ಯೆಯನ್ನೂ—ಎರಡನ್ನೂ—ಒಟ್ಟಾಗಿ ತಿಳಿದವನು, ಅವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಮರಣವನ್ನು ದಾಟಿ, ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Mantra 15

वा॒युरनि॑लम॒मृत॒मथे॒दं भस्मा॑न्त॒ᳪ शरी॑रम् । ओ३म् क्रतो॑ स्मर । क्लि॒बे स्म॑र । कृ॒तᳪ स्म॑र ॥

ವಾಯು ಅನಿಲನು, ಅಮೃತನು; ನಂತರ ಈ ದೇಹವು ಭಸ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ। ಓಂ! ಹೇ ಕ್ರತು (ಸಂಕಲ್ಪ/ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ), ಸ್ಮರಿಸು। ಹೇ ಕ್ಲಿಬ (ದುರ್ಬಲಹೃದಯ), ಸ್ಮರಿಸು। ಮಾಡಿದುದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು।

Mantra 16

अग्ने॒ नय॑ सु॒पथा॑ रा॒ये अ॒स्मान्विश्वा॑नि देव व॒युना॑नि वि॒द्वान् । यु॒यो॒ध्यस्मज्जु॑हुरा॒णमेनो॒ भुयि॑ष्ठां ते॒ नम॑ उक्तिं विधेम ॥

ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಸುಪಥದಿಂದ ರಾಯ (ಧನ) ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸು; ಹೇ ದೇವ, ನೀನು ಸರ್ವ ವಯುನ (ವಿಧಿ-ಉಪಾಯ/ಆಚರಣೆ)ಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು। ನಮ್ಮಿಂದ ದಾರಿತಪ್ಪಿಸುವ ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡು; ನಿನಗೆ ನಾವು ವಾಣಿಯಿಂದ ಅತ್ಯಧಿಕ ನಮಸ್ಕಾರ-ಉಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ।

Mantra 17

हि॒र॒ण्मये॑न॒ पात्रे॑ण स॒त्यस्यापि॑हितं॒ मुख॑म् । यो॒ऽसावा॑दि॒त्ये पुरु॑ष॒: सोऽसाव॒हम् । ओ३म् खं ब्रह्म॑

ಸುವರ್ಣ ಪಾತ್ರದಿಂದ ಸತ್ಯದ ಮುಖವು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಯೋನ್ದರ ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆ ಪುರುಷನೇ—ಅವನೇ ನಾನು. ಓಂ: ಖಂ ಬ್ರಹ್ಮ.