य॒माय॑ त्वा म॒खाय॑ त्वा॒ सूर्य॑स्य त्वा॒ तप॑से । दे॒वस्त्वा॑ सवि॒ता मध्वा॑नक्तु पृथि॒व्याः स॒ᳪस्पृश॑स्पाहि । अ॒र्चिर॑सि शो॒चिर॑सि॒ तपो॑ऽसि
yamā́ya tvā makhā́ya tvā sū́ryasya tvā tápase | devás tvā savitā́ madhvā́naktu pṛthivyā́ḥ saṃspṛ́śaḥ pāhi | arcír asi śocír asi tápo ’si |
ಯಮಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು; ಮಖಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು; ಸೂರ್ಯನಿಗಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು—ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ (ಉಷ್ಣತೆಗೆ) । ದೇವ ಸವಿತೃನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮಧುರತೆಯಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಲಿ; ಭೂಮಿಯ ಸಂಗಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ನೀನು ರಕ್ಷಿಸು। ನೀನು ಅರ್ಚಿ (ಜ್ಯೋತಿ) ಯಾಗಿರುವೆ; ನೀನು ಶೋಚಿ (ತೇಜಸ್ಸು) ಯಾಗಿರುವೆ; ನೀನು ತಪಸ್ಸು (ಅರ್ದ್ರತೆ/ಉಷ್ಣಶಕ್ತಿ) ಯಾಗಿರುವೆ।
यमाय । त्वा । मखाय । त्वा । सूर्यस्य । त्वा । तपसे । देवः । त्वा । सविता । मध्वा । अनक्तु । पृथिव्याः । संस्पृशः । पाहि । अर्चिः । असि । शोचिः । असि । तपः । असि ।