Adhyaya 32

Mantra 1

तदे॒वाग्निस्तदा॑दि॒त्यस्तद्वा॒युस्तदु॑ च॒न्द्रमा॑: । तदे॒व शु॒क्रं तद्ब्रह्म॒ ता आप॒: स प्र॒जाप॑तिः

ಅದೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅಗ್ನಿ; ಅದೇ ಆದಿತ್ಯ; ಅದೇ ವಾಯು; ಮತ್ತು ಅದೇ ನಿಜವಾಗಿ ಚಂದ್ರಮಾ. ಅದೇ ಶುಕ್ರ (ತೇಜಸ್ಸು); ಅದೇ ಬ್ರಹ್ಮ; ಅವೇ ಆಪಃ (ಜಲಗಳು); ಅದೇ ಪ್ರಜಾಪತಿ.

Mantra 2

सर्वे॑ निमे॒षा ज॑ज्ञिरे वि॒द्युत॒: पुरु॑षा॒दधि॑ । नै॑नमू॒र्ध्वं न ति॒र्यञ्चं॒ न मध्ये॒ परि॑ जग्रभत्

ಎಲ್ಲಾ ನಿಮೇಷಗಳು ವಿದ್ಯುತ್ತಿನಿಂದ, ಪುರುಷನಿಂದ ಜನಿಸಿದವು. ಅವನನ್ನು ಯಾರೂ ಆವರಿಸಲಿಲ್ಲ—ಮೇಲಿನಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಅಡ್ಡವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ—ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ.

Mantra 3

न तस्य॑ प्रति॒मा अ॑स्ति॒ यस्य॒ नाम॑ म॒हद्यश॑: । हि॒र॒ण्य॒ग॒र्भ इत्ये॒षः मा मा॑ हिᳪसी॒दित्ये॒षा यस्मा॒न्न जा॒त इत्ये॒ष:

ಯಸ್ಯ ನಾಮ ‘ಮಹದ್ಯಶಃ’ (ಮಹಾ ಯಶಸ್ಸು/ಮಹಾ ಮಹಿಮೆ) ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆಯೋ, ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಮಾ (ಸಮಾನತೆ) ಇಲ್ಲ. ‘ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ’—ಇದು ಅವನ (ಹೆಸರು); ‘ಮಾ ಮಾ ಹಿᳪಸೀತ್’ (ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಬೇಡ)—ಇದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ; ‘ಯಸ್ಮಾನ್ನ ಜಾತಃ’ (ಯಾರಿಂದಲೂ ಯಾರೂ ಜನಿಸಿಲ್ಲ)—ಇದು ಅವನ ವಿಶೇಷಣ.

Mantra 4

ए॒षो ह॑ दे॒वः प्र॒दिशोऽनु॒ सर्वा॒: पूर्वो॑ ह जा॒तः स उ॒ गर्भे॑ अ॒न्तः । स ए॒व जा॒तः स ज॑नि॒ष्यमा॑णः प्र॒त्यङ् जना॑स्तिष्ठति स॒र्वतो॑मुखः

ಈ ದೇವನು ಸರ್ವ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದವನು; ಅವನೇ ನಿಜವಾಗಿ ಮೊದಲಾಗಿ ಜನಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಅವನು ಗರ್ಭದ ಒಳಗೆಯೇ ಇರುವನು. ಅವನೇ ಜನಿಸಿದವನು, ಅವನೇ ಇನ್ನೂ ಜನಿಸಲಿರುವವನು—ಮನುಷ್ಯರ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರತ್ಯಙ್ಮುಖವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವನು; ಸರ್ವತೋಮುಖನು (ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಮುಖವಿರುವವನು).

Mantra 5

यस्मा॑ज्जा॒तं न पु॒रा किं चनै॒व य आ॑ब॒भूव॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । प्र॒जाप॑तिः प्र॒जया॑ सᳪररा॒णस्त्रीणि॒ ज्योती॑ᳪषि सचते॒ स षो॑ड॒शी

ಯಾರಿಂದ ಜನಿಸಿದ ನಂತರ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ—ಮತ್ತೆ ಅವನೇ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಭುವನಗಳಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದನು; ಆ ಪ್ರಜಾಪತಿ ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಯೊಂದಿಗೆ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ಮೂರು ಜ್ಯೋತಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನೇ ಷೋಡಶೀ.

Mantra 6

येन॒ द्यौरु॒ग्रा पृ॑थि॒वी च॑ दृ॒ढा येन॒ स्व॒ स्तभि॒तं येन॒ नाक॑: । यो अ॒न्तरि॑क्षे॒ रज॑सो वि॒मान॒: कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

ಯಾರಿಂದ ಉಗ್ರವಾದ ದ್ಯೌ ಮತ್ತು ಪೃಥಿವಿ ದೃಢವಾದವು; ಯಾರಿಂದ ಸ್ವಃ ಪ್ರದೇಶ ಸ್ಥಂಭಿತವಾಯಿತು, ಯಾರಿಂದ ನಾಕ (ಆಕಾಶಮಂಡಲ) ಸ್ಥಿರವಾಯಿತು; ಯಾರು ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ರಜಸ್ಸಿನ ವಿಮಾನ—ಮಾಪಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಯಾವ ದೇವರಿಗೆ ನಾವು ಹವಿಷದಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಯಜನ ಮಾಡೋಣ?

Mantra 7

यं क्रन्द॑सी॒ अव॑सा तस्तभा॒ने अ॒भ्यैक्षे॑तां॒ मन॑सा॒ रेज॑माने । यत्राधि॒ सूर॒ उदि॑तो वि॒भाति॒ कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम । आपो॑ ह॒ यद्बृ॑ह॒तीर्यश्चि॒दाप॑:

ಯಾವನನ್ನು ಎರಡು ಗರ್ಜಿಸುವವುಗಳು (ದ್ಯಾವಾ–ಪೃಥಿವೀ) ಸಹಾಯದಿಂದ ಆಧಾರಿತನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸುವವನಾಗಿ ನೋಡಿದವು; ಯಾವಲ್ಲಿ ಉದಿತನಾದ ಸೂರ್ಯನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೋ—ಆ ದೇವನಿಗೆ ನಾವು ಹವಿಷ್ಯದಿಂದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸೋಣ? ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಪಃ—ಆ ಮಹತ್ತಾದ ಜಲಗಳು, ಮತ್ತು ಯಾವ ಯಾವ ಜಲಗಳಿದ್ದರೂ ಅವೆಲ್ಲವೂ—

Mantra 8

वे॒नस्तत्प॑श्य॒न्निहि॑तं॒ गुहा॒ सद्यत्र॒ विश्वं॒ भव॒त्येक॑नीडम् । तस्मि॑न्नि॒दᳪ सं च॒ वि चै॑ति॒ सर्व॒ᳪ स ओत॒: प्रोत॑श्च वि॒भूः प्र॒जासु॑

ವೇನನು ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ನಿಹಿತವಾದ (ಮರೆಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ) ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ—ಅಲ್ಲಿ ಸರ್ವವೂ ಒಂದೇ ಗೂಡಾಗಿ (ಏಕನೀಡಂ) ಆಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಈ ಸರ್ವವೂ ಸೇರಿ ಮತ್ತೆ ಚದುರುತ್ತದೆ; ಅವನು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಪ್ರಜಾಸು ಓತಃ-ಪ್ರೋತಃ (ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ) ನೆಯ್ದವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Mantra 9

प्र तद्वो॑चेद॒मृतं॒ नु वि॒द्वान् ग॑न्ध॒र्वो धाम॒ विभृ॑तं॒ गुहा॒ सत् । त्रीणि॑ प॒दानि॒ निहि॑ता॒ गुहा॑स्य॒ यस्तानि॒ वेद॒ स पि॒तुः पि॒ताऽस॑त्

ಅಮೃತ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಅದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲಿ: ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಗಂಧರ್ವನು ವಿಭಕ್ತ ಧಾಮವನ್ನು (ನಿವಾಸ/ವಿಧಿ) ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಪದಗಳು ನಿಹಿತವಾಗಿವೆ; ಅವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಪಿತುವಿನೂ ಪಿತಾ (ತಂದೆಯ ತಂದೆ) ಆಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 10

स नो॒ बन्धु॑र्जनि॒ता स वि॑धा॒ता धामा॑नि वेद॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । यत्र॑ दे॒वा अ॒मृत॑मानशा॒नास्तृ॒तीये॒ धाम॑न्न॒ध्यैर॑यन्त

ಅವನು ನಮ್ಮ ಬಂಧು, ಜನಕ, ಅವನೇ ವಿಧಾತ; ಅವನು ಧಾಮಗಳನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ಭುವನಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು—ಯಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು, ತೃತೀಯ ಧಾಮದಲ್ಲಿ (ಯಜ್ಞಕರ್ಮವನ್ನು) ಗತಿಯಲ್ಲಿ/ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

Mantra 11

प॒रीत्य॑ भू॒तानि॑ प॒रीत्य॑ लो॒कान् प॒रीत्य॒ सर्वा॑: प्र॒दिशो॒ दिश॑श्च । उ॒प॒स्थाय॑ प्रथम॒जामृ॒तस्या॒त्मना॒ऽऽत्मान॑म॒भि सं वि॑वेश

ಭೂತಗಳನ್ನು ಪರ್ಯಟಿಸಿ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪರ್ಯಟಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾದಿಶಗಳನ್ನೂ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಪರ್ಯಟಿಸಿ; ಅಮೃತದ ಪ್ರಥಮಜನ (ಮೊದಲಾಗಿ ಜನಿಸಿದವನ) ಬಳಿಗೆ ಉಪಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ತನ್ನ ಆತ್ಮದಿಂದಲೇ ತನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

Mantra 12

परि॒ द्यावा॑पृथि॒वी स॒द्य इ॒त्वा परि॑ लो॒कान् परि॒ दिश॒: परि॒ स्व॒: । ऋ॒तस्य॒ तन्तुं॒ वित॑तं वि॒चृत्य॒ तद॑पश्य॒त्तद॑भव॒त्तदा॑सीत्

ತಕ್ಷಣವೇ ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಪರ್ಯಟಿಸಿ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪರ್ಯಟಿಸಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಸ್ವಃ (ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ) ಪರ್ಯಟಿಸಿ; ಋತದ ವಿಸ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತಂತುವನ್ನು ಹುಡುಕಿ-ವಿಚಾರಿಸಿ—ಅದನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು; ಅದೇ ಅವನು ಆಯಿತನು; ಅದೇ ನಿಜವಾಗಿ ಇತ್ತು; ಅದೇ ಆಗಿತ್ತು.

Mantra 13

सद॑स॒स्पति॒मद्भु॑तं प्रि॒यमिन्द्र॑स्य॒ काम्य॑म् । स॒निं मे॒धाम॑यासिष॒ᳪस्वाहा॑

ಸದಸದ ಪತಿಯನ್ನು—ಅದ್ಭುತ, ಪ್ರಿಯ, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಕಾಮ್ಯ—ಅವನನ್ನು; ಸನಿ (ಲಾಭ) ಮತ್ತು ಮೇಧೆ (ಬುದ್ಧಿ)ಗಾಗಿ ನಾನು ಯಾಚಿಸಿದೆನು—ಸ್ವಾಹಾ!

Mantra 14

यां मे॒धां दे॑वग॒णाः पि॒तर॑श्चो॒पास॑ते । तया॒ माम॒द्य मे॒धयाऽग्ने॑ मे॒धावि॑नं कुरु॒ स्वाहा॑

ಯಾವ ಮೇಧೆಯನ್ನು ದೇವಗಣಗಳೂ ಪಿತೃಗಳೂ ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೋ—ಆ ಮೇಧೆಯಿಂದಲೇ, ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ಇಂದು ನನ್ನನ್ನು ಮೇಧಾವಂತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು; ಸ್ವಾಹಾ।

Mantra 15

मे॒धां मे॒ वरु॑णो ददातु मे॒धाम॒ग्निः प्र॒जाप॑तिः । मे॒धामिन्द्र॑श्च वा॒युश्च॑ मे॒धां धा॒ता द॑दातु मे॒ स्वाहा॑

ನನಗೆ ವರುಣನು ಮೇಧೆ (ಬುದ್ಧಿ) ನೀಡಲಿ; ಅಗ್ನಿಯು—ಪ್ರಜಾಪತಿಯೊಡನೆ—ನನಗೆ ಮೇಧೆ ನೀಡಲಿ. ಇಂದ್ರನೂ ವಾಯುವೂ ನನಗೆ ಮೇಧೆ ನೀಡಲಿ; ಧಾತೃ ನನಗೆ ಮೇಧೆ ನೀಡಲಿ—ಸ್ವಾಹಾ!

Mantra 16

इ॒दं मे॒ ब्रह्म॑ च क्ष॒त्रं चो॒भे श्रिय॑मश्नुताम् । मयि॑ दे॒वा द॑धतु॒ श्रिय॒मुत्त॑मां॒ तस्यै॑ ते॒ स्वाहा॑

ನನ್ನ ಈ ಬ್ರಹ್ಮ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ತೇಜಸ್ಸು) ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರ (ರಾಜಸ ಶಕ್ತಿ)—ಎರಡೂ—ಶ್ರೀಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ. ದೇವರುಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪರಮ ಶ್ರಿಯನ್ನೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ; ಅವಳಿಗೆ ನಿನ್ನ ಹವಿಷ್ಕಾರ—ಸ್ವಾಹಾ!