Shukla Yajur Veda — Adhyaya 15, Mantra 19
अ॒यमु॒पर्य॒र्वाग्व॑सु॒स्तस्य॑ सेन॒जिच्च॑ सु॒षेण॑श्च सेनानीग्राम॒ण्यौ॒ । उ॒र्वशी॑ च पू॒र्वचि॑त्तिश्चाप्स॒रसा॑वब॒स्फूर्ज॑न् हे॒तिर्वि॒द्युत्प्रहे॑ति॒स्तेभ्यो॒ नमो॑ अस्तु॒ ते नो॑ऽवन्तु॒ ते नो॑ मृडयन्तु॒ ते यं द्वि॒ष्मो यश्च॑ नो॒ द्वेष्टि॒ तमे॑षां॒ जम्भे॑ दध्मः
a̱yám u̱pary a̱rvā́g vásus tásya senajíc ca su̱ṣéṇaś ca senānīgrāma̱ṇyàu | urváśī ca pū̱rvácittiś cāpsa̱rásāv aba̱sphū́rjan hetír vidyút prahétis tébhyo námo astu té no avantu té no mṛḍayantu té yáṃ dvi̱ṣmáḥ yáś ca no dvéṣṭi tám eṣā́ṃ jámbhe dadhmaḥ
ಈ ವಸು ಮೇಲಿನಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಎರಡು ಸೇನಾಧಿಪತಿಗಳು—ಸೇನಜಿತ್ ಮತ್ತು ಸುಷೇಣ—ಸೇನೆಯೂ ಗುಂಪಿನೂ ನಾಯಕರು. ಹಾಗೆಯೇ ಉರ್ವಶೀ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಚಿತ್ತಿ ಎಂಬ ಅಪ್ಸರಸರು; ಗರ್ಜಿಸುವ ಗುಡುಗು, ಹೇತಿ (ಕ್ಷೇಪಣಾಸ್ತ್ರ), ವಿದ್ಯುತ್, ಪ್ರಹೇತಿ (ಮುಂದೆ ಎಸೆಯುವ ಆಯುಧ)—ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವಾಗಲಿ. ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ; ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಲಿ. ನಾವು ದ್ವೇಷಿಸುವವನನ್ನೂ, ನಮ್ಮನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವನನ್ನೂ, ಅವರನ್ನು ಇವರ ಜಂಭದಲ್ಲಿ (ದಂತಗಳಲ್ಲಿ) ಇಡುತ್ತೇವೆ.
अ॒यम् । उ॒परि॑ । अ॒र्वाक् । वसु॑ः । तस्य॑ । सेन॒जित् । च॒ । सु॒षेण॑ः । च॒ । से॒ना॒नी॒ग्रा॒म॒ण्यौ॒ । उ॒र्वशी॑ । च॒ । पू॒र्वचि॑त्तिः । च॒ । अ॒प्स॒रसा॑ । अ॒व॒ब॒स्फूर्ज॑न् । हे॒तिः । वि॒द्युत् । प्र॒हे॒तिः । तेभ्यः॑ । नमः॑ । अ॒स्तु॒ । ते । नः॒ । अ॒व॒न्तु॒ । ते । नः॒ । मृ॒ड॒य॒न्तु॒ । ते । यम् । द्वि॒ष्मः । यः । च॒ । नः॒ । द्वेष्टि॑ । तम् । ए॒षाम् । जम्भे॑ । द॒ध्मः॒