शु॒क्रश्च॒ शुचि॑श्च ग्रैष्मा॑वृ॒तू अ॒ग्नेर॑न्तः श्ले॒षो॒ऽसि॒ कल्पे॑तां॒ द्यावा॑पृथि॒वी कल्प॑न्ता॒माप॒ ओष॑धय॒: कल्प॑न्ताम॒ग्नय॒: पृथ॒ङ्नम॒ ज्यैष्ठ्या॑य॒ सव्र॑ताः| ये अ॒ग्नय॒: सम॑नसोऽन्त॒रा द्यावा॑पृथि॒वी इ॒मे | ग्रै॒ष्मा॑वृ॒तू अ॑भि॒कल्प॑माना॒ इन्द्र॑मिव दे॒वा अ॑भि॒संवि॑शन्तु॒ तया॑ दे॒वत॑याऽङ्गिर॒स्वद् ध्रुवे सी॑दतम्
śukráś ca śúciś ca graiṣmā́v ṛtū́ agnér antaḥ śléṣo ’si | kálpetāṃ dyā́vā-pṛthivī́ kálpantām ā́pa óṣadháyaḥ kálpantām agnáyaḥ pṛtháṅ námo jyáiṣṭhyāya sá-vratāḥ | yé agnáyaḥ sámanaso ’ntárā dyā́vā-pṛthivī́ imé | graiṣmā́v ṛtū́ abhí-kalpamānā índram iva devā́ abhí-saṃ-viśantu | táyā devátayā ’ṅgirasvád dhruvé sī́datam
ಶುಕ್ರವೂ ಶುಚಿಯೂ ಆದ ಈ ಎರಡು ಗ್ರೈಷ್ಮ ಋತುಗಳು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವೂ ಪವಿತ್ರವೂ ಆಗಿವೆ. ನೀನು ಅಗ್ನಿಯ ಅಂತರಬಂಧ (ಅಂತಃಶ್ಲೇಷ) ಆಗಿರುವೆ. ದ್ಯಾವಾ–ಪೃಥಿವೀ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಲಿ; ಆಪಃ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಲಿ; ಓಷಧಿಗಳು ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಲಿ; ಅಗ್ನಯಃ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಲಿ—ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಮಃ—ಜ್ಯೈಷ್ಠ್ಯ (ಸರ್ವಾಧಿಕಾರ)ಕ್ಕಾಗಿ, ಏಕವ್ರತ (ಒಂದೇ ವಿಧಿಯ)ವರಾಗಿ. ದ್ಯಾವಾ–ಪೃಥಿವೀ ನಡುವಿನ ಏಕಮನಸ್ಕರಾದ ಆ ಅಗ್ನಯಃ, ಗ್ರೈಷ್ಮ ಋತುಗಳನ್ನು ಅಭಿಕಲ್ಪಮಾನ (ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಮಾಡುತ್ತ) ದೇವರುಗಳು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಹೇಗೆ ಅಭಿಸಂವಿಶಂತಿ ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿ. ಆ ದೇವತೆಯೊಂದಿಗೆ, ಅಙ್ಗಿರಸ್ವತ್, ಧ್ರುವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾಗಿರಿ.
शुक्रः । च । शुचिः । च । ग्रैष्मौ । ऋतू इति । अग्नेः । अन्तः । श्लेषः । असि । कल्पेताम् । द्यावा-पृथिवी इति । कल्पन्ताम् । आपः । ओषधयः । कल्पन्ताम् । अग्नयः । पृथक् । नमः । ज्यैष्ठ्याय । स-व्रताः । ये । अग्नयः । समनसः । अन्तरा । द्यावा-पृथिवी इति । इमे । ग्रैष्मौ । ऋतू इति । अभि-कल्पमानाः । इन्द्रम्-इव । देवाः । अभि-सं-विशन्तु । तया । देवतया । अङ्गिरस्वत् । ध्रुवे । सीदतम् ।