द्वितीयतृतीयावरणपूजाक्रमः | The Sequence of the Second and Third Enclosure Worship (Āvaraṇa-pūjā)

Verse 1

तत्रादौ शिवयोः पार्श्वे दक्षिणे वामतः क्रमात् । गंधाद्यैरर्चयेत्पूर्वं देवौ हेरंबषण्मुखौ

ಅಲ್ಲಿ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಶಿವ-ಶಕ್ತಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ—ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೊದಲು ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ, ನಂತರ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ—ಗಂಧಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಮೊದಲು ಹೇರಂಬ (ಗಣೇಶ) ಮತ್ತು ಷಣ್ಮುಖ (ಸ್ಕಂದ) ಎಂಬ ಎರಡು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 2

ततो ब्रह्माणि परित ईशानादि यथाक्रमम् । सशक्तिकानि सद्यांतं प्रथमावरणे यजेत्

ಅನಂತರ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಈಶಾನಾದಿ ಕ್ರಮದಂತೆ ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಕಟ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮೊದಲ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಸದ್ಯಾದಿಯಿಂದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ, ಅವರವರ ಶಕ್ತಿಗಳೊಡನೆ ಅವರನ್ನು ಯಜಿಸಬೇಕು.

Verse 3

षडंगान्यपि तत्रैव हृदयादीन्यनुक्रमात् । शिवस्य च शिवायाश्च वाह्नेयादि समर्चयेत्

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹೃದಯಾದಿ ಷಡಂಗಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಅಗ್ನಿಹೋಮಾದಿ ವಿಧಿಗಳಿಂದ ಶಿವನನ್ನೂ ಶಿವೆಯನ್ನೂ (ಪಾರ್ವತಿ) ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

Verse 4

तत्र वामादिकान्रुद्रानष्टौ वामादिशक्तिभिः । अर्चयेद्वा न वा पश्चात्पूर्वादिपरितः क्रमात्

ಅಲ್ಲಿ ವಾಮಾದಿ ಎಂಟು ರುದ್ರರನ್ನು ವಾಮಾ ಮೊದಲಾದ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ, ನಂತರ ಪೂರ್ವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಇತರ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಸುತ್ತ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು.

Verse 5

प्रथमावरणं प्रोक्तं मया ते यदुनंदन । द्वितीयावरणं प्रीत्या प्रोच्यते श्रद्धया शृणु

ಹೇ ಯದುನಂದನ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಮೊದಲ ಆವರಣವನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎರಡನೇ ಆವರಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳು.

Verse 6

अनंतं पूर्वादिक्पत्रे तच्छक्तिं तस्य वामतः । सूक्ष्मं दक्षिणदिक्पत्रे सह शक्त्या समर्चयेत्

ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಅನಂತನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅವನ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮನನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 7

ततः पश्चिमदिक्पत्रे सह शक्त्या शिवोत्तमम् । तथैवोत्तरदिक्पत्रे चैकनेत्रं समर्चयेत्

ನಂತರ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಶಿವೋತ್ತಮನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಏಕನೇತ್ರನಾದ (ಶಿವನನ್ನು) ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 8

एकरुद्रं च तच्छक्तिं पश्चादीशदले ऽर्चयेत् । त्रिमूर्तिं तस्य शक्तिं च पूजयेदग्निदिग्दले

ಪಶ್ಚಿಮದ ಈಶ ದಳದಲ್ಲಿ ಏಕರುದ್ರನನ್ನೂ ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಅಗ್ನಿದಿಕ್ಕಿನ ದಳದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಯನ್ನೂ ಅದರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 9

श्रीकण्ठं नैरृते पत्रे तच्छक्तिं तस्य वामतः । तथैव मारुते पत्रे शिखंडीशं समर्चयेत्

ನೈಋತ (ದಕ್ಷಿಣ-ಪಶ್ಚಿಮ) ದಳದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕಂಠನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅವನ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಮಾರುತ (ವಾಯು) ದಳದಲ್ಲಿ ಶಿಖಂಡೀಶನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 10

द्वितीयावरणे चेज्यास्सर्वर्तश्चक्रवर्तिनः । तृतीयावरणे पूज्याः शक्तिभिश्चाष्टमूर्तयः

ದ್ವಿತೀಯ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಾಡುವ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ತೃತೀಯ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಗಳೊಡನೆ ಶಿವನ ಅಷ್ಟಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

Verse 11

अष्टसु क्रमशो दिक्षु पूर्वादिपरितः क्रमात् । भवः शर्वस्तथेशानो रुद्रः पशुपतिस्ततः

ಎಂಟು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಸುತ್ತಲೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಶಿವನು ಕ್ರಮೇಣ ಭವ, ಶರ್ವ, ಈಶಾನ, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ನಂತರ ಪಶುಪತಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 12

उग्रो भीमो महादेव इत्यष्टौ मूर्तयः क्रमात् । अनंतरं ततश्चैव महादेवादयः क्रमात्

ಕ್ರಮವಾಗಿ ‘ಉಗ್ರ’, ‘ಭೀಮ’, ‘ಮಹಾದೇವ’ ಇತ್ಯಾದಿ ಎಂಬ ಎಂಟು ಮೂರ್ತಿಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅನಂತರ ಮತ್ತೆ ‘ಮಹಾದೇವ’ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಸಂಜ್ಞೆಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ।

Verse 13

ईशानो विजयो भीमो देवदेवो भवोद्भवः । कपर्दीशश्च कथ्यंते तथैकादशशक्तयः

ಅವರನ್ನು ಈಶಾನ, ವಿಜಯ, ಭೀಮ, ದೇವದೇವ, ಭವೋದ್ಭವ ಮತ್ತು ಕಪರ್ದೀಶ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಏಕಾದಶ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 14

तत्राष्टौ प्रथमं पूज्याः वाह्नेयादि यथाक्रमम् । देवदेवः पूर्वपत्रे ईशानं चाग्निगोचरे

ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಎಂಟು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ. ಪೂರ್ವದ ದಳದಲ್ಲಿ ದೇವದೇವ (ಶಿವ), ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಗೋಚರದಲ್ಲಿ ಈಶಾನ ಇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

भवोद्भवस्तयोर्मध्ये कपालीशस्ततः परम् । तस्मिन्नावरणे भूयो वृषेन्द्रं पुरतो यजेत्

ಭವ ಮತ್ತು ಉದ್ಭವ ಇವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಅವರಿಗಿಂತಲೂ ಪರವಾಗಿ ಕಪಾಲೀಶ (ಶಿವ) ಇರುತ್ತಾನೆ. ಅದೇ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ, ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತ ವೃಷೇಂದ್ರ ನಂದಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 16

नंदिनं दक्षिणे तस्य महाकालं तथोत्तरे । शास्तारं वह्निदिक्पत्रे मात्ःर्दक्षिणदिग्दले

ಅವರ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ನಂದಿ, ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಮಹಾಕಾಲ. ಅಗ್ನಿದಿಕ್ಕಿನ ದಳದಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತಾ, ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನ ದಳದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಮಾತೃಗಣ ಇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 17

गजास्यं नैरृते पत्रे षण्मुखं वारुणे पुनः । ज्येष्ठां वायुदले गौरीमुत्तरे चंडमैश्वरे

ನೈಋತ್ಯ ದಳದಲ್ಲಿ ಗಜಾಸ್ಯ (ಗಣೇಶ)ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತೆ ವಾರುಣ (ಪಶ್ಚಿಮ) ದಳದಲ್ಲಿ ಷಣ್ಮುಖ (ಸ್ಕಂದ)ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು. ವಾಯವ್ಯ ದಳದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ, ಉತ್ತರ ದಳದಲ್ಲಿ ಗೌರೀ, ಈಶಾನ (ಈಶಾನ್ಯ) ದಳದಲ್ಲಿ ಚಂಡಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 18

शास्तृनन्दीशयोर्मध्ये मुनीन्द्रं वृषभं यजेत् । महाकालस्योत्तरतः पिंगलं तु समर्चयेत्

ಶಾಸ್ತೃ ಮತ್ತು ನಂದೀಶರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮುನೀಂದ್ರರಿಂದ ಪೂಜ್ಯವಾದ ವೃಷಭನನ್ನು ಯಜಿಸಬೇಕು. ಮಹಾಕಾಲನ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಪಿಂಗಲನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 19

शास्तृमातृसमूहस्य मध्ये भृंगीश्वरं ततः । मातृविघ्नेशमध्ये तु वीरभद्रं समर्चयेत्

ನಂತರ ಶಾಸ್ತೃ ಮತ್ತು ಮಾತೃಸಮೂಹದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಭೃಂಗೀಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮಾತೃಗಳು ಮತ್ತು ವಿಘ್ನೇಶನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವೀರಭದ್ರನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 20

स्कन्दविघ्नेशयोर्मध्ये यजेद्देवीं सरस्वतीम् । ज्येष्ठाकुमारयोर्मध्ये श्रियं शिवपदार्चिताम्

ಸ್ಕಂದ ಮತ್ತು ವಿಘ್ನೇಶರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಮತ್ತು ಕುಮಾರ—ಇವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಶಿವಪಾದಾರ್ಚಿತ ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ)ಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 21

ज्येष्ठागणाम्बयोर्मध्ये महामोटीं समर्चयेत् । गणाम्बाचण्डयोर्मध्ये देवीं दुर्गां प्रपूजयेत्

ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ ಮತ್ತು ಗಣಾಂಬೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾಮೋಟಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಗಣಾಂಬಾ ಮತ್ತು ಚಂಡಾ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವಿ ದುರ್ಗೆಯನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 22

अत्रैवावरणे भूयः शिवानुचरसंहतिम् । रुद्रप्रथमभूताख्यां विविधां च सशक्तिकाम्

ಇದೇ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಶಿವಾನುಚರರ ಮಹಾಸಂಘವನ್ನು ಕಂಡನು—ರುದ್ರನಿಂದ ಮೊದಲಾಗಿ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ಆದಿಭೂತರೆಂದು ಖ್ಯಾತರಾದವರು, ನಾನಾರೂಪಿಗಳಾಗಿ ಸ್ವಸ್ವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮನ್ವಿತರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 23

शिवायाश्च सखीवर्गं जपेद्ध्यात्वा समाहितः । एवं तृतीयावरणे वितते पूजिते सति

ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಶಿವಾ (ಪಾರ್ವತಿ)ಯ ಸಖೀವರ್ಗದ ನಾಮ/ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ತೃತೀಯ ಆವರಣವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದ ನಂತರ।

Verse 24

चतुर्थावरणं ध्यात्वा बहिस्तस्य समर्चयेत् । भानुः पूर्वदले पूज्यो दक्षिणे चतुराननः

ಚತುರ್ಥ ಆವರಣವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅದರ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಪೂರ್ವದ ದಳದಲ್ಲಿ ಭಾನು (ಸೂರ್ಯ) ಪೂಜ್ಯನು; ದಕ್ಷಿಣದ ದಳದಲ್ಲಿ ಚತುರಾನನ (ಬ್ರಹ್ಮ).

Verse 25

रुद्रो वरुणदिक्पत्रे विष्णुरुत्तरदिग्दले । चतुर्णामपि देवानां पृथगावरणान्यथ

ವರುಣದಿಕ್ಕಿನ (ಪಶ್ಚಿಮ) ದಳದಲ್ಲಿ ರುದ್ರನು, ಉತ್ತರದ ದಳದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ಸ್ಥಾಪಿತನು. ಹೀಗೆ ನಾಲ್ಕೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಆವರಣಗಳನ್ನು ಯಥಾಕ್ರಮವಾಗಿ ಏರ್ಪಡಿಸಬೇಕು।

Verse 26

तस्यांगानि षडेवादौ दीप्ताद्याभिश्च शक्तिभिः । दीप्ता सूक्ष्मा जया भद्रा विभूतिर्विमला क्रमात्

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಅಂಗಗಳು ಆರು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಅವು ದೀಪ್ತಾ ಮೊದಲಾದ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತ—ಕ್ರಮವಾಗಿ ದೀಪ್ತಾ, ಸೂಕ್ಷ್ಮಾ, ಜಯಾ, ಭದ್ರಾ, ವಿಭೂತಿ, ವಿಮಲಾ।

Verse 27

अमोघा विद्युता चैव पूर्वादि परितः स्थिताः । द्वितीयावरणे पूज्याश्चतस्रो मूर्तयः क्रमात्

ದ್ವಿತೀಯ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಮೂರ್ತಿಗಳು ಪೂಜ್ಯರು—ಅಮೋಘಾ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತಾ ಮೊದಲಾದವರು—ಪೂರ್ವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಸುತ್ತಲೂ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

Verse 28

पूर्वाद्युत्तरपर्यंताः शक्तयश्च ततः परम् । आदित्यो भास्करो भानू रविश्चेत्यनुपूर्वशः

ಪೂರ್ವದಿಂದ ಉತ್ತರದವರೆಗೆ ಶಕ್ತಿಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಅದರ ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸೂರ್ಯನು ‘ಆದಿತ್ಯ’, ‘ಭಾಸ್ಕರ’, ‘ಭಾನು’, ‘ರವಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 29

अर्को ब्रह्मा तथा रुद्रो विष्णुश्चैते विवस्वतः । विस्तारा पूर्वदिग्भागे सुतरां दक्षिणे स्थिताः

ವಿವಸ್ವತದಿಂದ ಇವರು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಾರೆ—ಅರ್ಕ, ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು. ಇವರ ವಿಸ್ತಾರಗಳು ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 30

बोधनी पश्चिमे भागे आप्यायिन्युत्तरे पुनः । उषां प्रभां तथा प्राज्ञां सन्ध्यामपि ततः परम्

ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಬೋಧನೀ ಶಕ್ತಿ, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಆಪ್ಯಾಯಿನೀ. ನಂತರ ಉಷಾ, ಪ್ರಭಾ, ಪ್ರಾಜ್ಞಾ; ಅವುಗಳಾಚೆ ಸಂಧ್ಯಾ ಶಕ್ತಿಯೂ ಇದೆ।

Verse 31

ऐशानादिषु विन्यस्य द्वितीयावरणे यजेत् । सोममंगारकं चैव बुधं बुद्धिमतां वरम्

ಈಶಾನಾದಿ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ದ್ವಿತೀಯ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಸಹ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಸೋಮ (ಚಂದ್ರ), ಮಂಗಾರಕ (ಮಂಗಳ) ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬುಧ (ಬುಧಗ್ರಹ)।

Verse 32

बृहस्पतिं बृहद्बुद्धिं भार्गवं तेजसां निधिम् । शनैश्चरं तथा राहुं केतुं धूम्रं भयंकरम्

ಭಕ್ತನು ಬೃಹಸ್ಪತಿ (ಗುರು)—ಮಹಾಬುದ್ಧಿ—ಯನ್ನು, ಭಾರ್ಗವ (ಶುಕ್ರ)—ತೇಜಸ್ಸಿನ ನಿಧಿ—ಯನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಶನೈಶ್ಚರ, ರಾಹು, ಕೇತು ಮತ್ತು ಭಯಂಕರ ಧೂಮ್ರನನ್ನೂ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಆವಾಹಿಸಬೇಕು।

Verse 33

समंततो यजेदेतांस्तृतीयावरणे क्रमात् । अथवा द्वादशादित्या द्वितीयावरणे यजेत्

ನಂತರ ತೃತೀಯ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅಥವಾ ದ್ವಿತೀಯ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ದ್ವಾದಶ ಆದಿತ್ಯರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 34

तृतीयावरणे चैव राशीन्द्वादश पूजयेत् । सप्तसप्त गणांश्चैव बहिस्तस्य समंततः

ತೃತೀಯ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ರಾಶಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಅದರ ಹೊರಗೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಏಳು-ಏಳು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಇರುವ ಗಣಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 35

ऋषीन्देवांश्च गंधर्वान्पन्नगानप्सरोगणान् । ग्रामण्यश्च तथा यक्षान्यातुधानांस्तथा हयान्

ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವರುಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಪನ್ನಗರು (ನಾಗರು) ಹಾಗೂ ಅಪ್ಸರಾ-ಗಣಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಗ್ರಾಮಣ್ಯರು (ಸಮುದಾಯ ನಾಯಕರು), ಯಕ್ಷರು, ಯಾತುಧಾನರು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ (ಯಥಾವಿಧಿ) ಪೂಜಿಸಿ ಆವಾಹಿಸಬೇಕು।

Verse 36

सप्तच्छंदोमयांश्चैव वालखिल्यांश्च पूजयेत् । एवं तृतीयावरणे समभ्यर्च्य दिवाकरम्

ಸಪ್ತ ಛಂದೋಮಯ (ವೇದ ಛಂದಸ್ಸ್ವರൂപ) ಗುಂಪುಗಳನ್ನೂ ವಾಲಖಿಲ್ಯ ಋಷಿಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು। ಹೀಗೆ ತೃತೀಯ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿ ದಿವಾಕರ (ಸೂರ್ಯ)ನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಬೇಕು।

Verse 37

ब्रह्माणमर्चयेत्पश्चात्त्रिभिरावरणैः सहः । हिरण्यगर्भं पूर्वस्यां विराजं दक्षिणे ततः

ಅನಂತರ ಮೂರು ಆವರಣಗಳೊಡನೆ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನನ್ನು, ನಂತರ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ವಿರಾಜನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 38

कालं पश्चिमदिग्भागे पुरुषं चोत्तरे यजेत् । हिरण्यगर्भः प्रथमो ब्रह्मा कमलसन्निभः

ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲನನ್ನು, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪುರುಷನನ್ನು ಯಜಿಸಬೇಕು. ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನು—ಪ್ರಥಮಜನ ಬ್ರಹ್ಮ—ಕಮಲದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನು.

Verse 39

कालो जात्यंजनप्रख्यः पुरुषः स्फटिकोपमः । त्रिगुणो राजसश्चैव तामसः सात्त्विकस्तथा

ಕಾಲನು ಸಹಜ ಅಂಜನದಂತೆ ಕಪ್ಪನೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಪುರುಷನು ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ನಿರ್ಮಲನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಗುಣಗಳಿಂದ ಅವನು ತ್ರಿವಿಧ—ರಾಜಸ, ತಾಮಸ ಮತ್ತು ಸಾತ್ತ್ವಿಕ—ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

Verse 40

चत्वार एते क्रमशः प्रथमावरणे स्थिताः । द्वितीयावरणे पूज्याः पूर्वादिपरितः क्रमात्

ಈ ನಾಲ್ವರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೊದಲ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಎರಡನೇ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಸುತ್ತಲೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 41

सनत्कुमारः सनकः सनंदश्च सनातनः । तृतीयावरणे पश्चादर्चयेच्च प्रजापतीन्

ನಂತರ ಮೂರನೇ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಸನತ್ಕುಮಾರ, ಸನಕ, ಸನಂದ ಮತ್ತು ಸನಾತನರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಆಮೇಲೆ ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 42

अष्टौ पूर्वांश्च पूर्वादौ त्रीन्प्राक्पश्चादनुक्रमात् । दक्षो रुचिर्भृगुश्चैव मरीचिश्च तथांगिराः

ಮೊದಲು ಎಂಟು ‘ಪೂರ್ವ’ ಋಷಿಗಳು; ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮುಂದು‑ಹಿಂದಿನ ಮೂರು. ಅವರು—ದಕ್ಷ, ರುಚಿ, ಭೃಗು, ಮರೀಚಿ ಹಾಗೂ ಅಂಗಿರಸ.

Verse 43

पुलस्त्यः पुलहश्चैव क्रतुरत्रिश्च कश्यपः । वसिष्ठश्चेति विख्याताः प्रजानां पतयस्त्विमे

ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಕ್ರತು, ಅತ್ರಿ, ಕಶ್ಯಪ ಮತ್ತು ವಸಿಷ್ಠ—ಇವರೇ ಪ್ರಜೆಯ ಅಧಿಪತಿಗಳು (ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳು) ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು.

Verse 44

तेषां भार्याश्च तैस्सार्धं पूजनीया यथाक्रमम् । प्रसूतिश्च तथाकूतिः ख्यातिः सम्भूतिरेव च

ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಪತ್ನಿಯರೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜ್ಯರು—ಪ್ರಸೂತಿ, ಆಕೂತಿ, ಖ್ಯಾತಿ ಮತ್ತು ಸಂಭವೂತಿ.

Verse 45

धृतिः स्मृतिः क्षमा चैव सन्नतिश्चानसूयका । देवमातारुन्धती च सर्वाः खलु पतिव्रताः

ಧೃತಿ, ಸ್ಮೃತಿ, ಕ್ಷಮಾ, ಸನ್ನತಿ, ಅನಸೂಯಾ, ದೇವಮಾತಾ ಮತ್ತು ಅರುಂಧತಿ—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಪತಿವ್ರತೆಯರಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು.

Verse 46

शिवार्चनरतो नित्यं श्रीमत्यः प्रियदर्शनाः । प्रथमावरणे वेदांश्चतुरो वा प्रपूजयेत्

ನಿತ್ಯ ಶಿವಾರ್ಚನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು ಶ್ರೀಮಂತರಾಗಿ ಶುಭದರ್ಶನರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮೊದಲ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 47

इतिहासपुराणानि द्वितीयावरणे पुनः । तृतीयावरणे पश्चाद्धर्मशास्त्रपुरस्सराः

ಮತ್ತೆ ಎರಡನೇ ಆವರಣ-ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳು ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ. ನಂತರ ಮೂರನೇ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಸಂಬಂಧಿತ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಗ್ರಂಥಗಳು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ.

Verse 48

वैदिक्यो निखिला विद्याः पूज्या एव समंततः । पूर्वादिपुरतो वेदास्तदन्ये तु यथारुचि

ವೈದಿಕ ಜ್ಞಾನದ ಎಲ್ಲಾ ವಿದ್ಯಾಶಾಖೆಗಳು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಪೂಜ್ಯವೇ. ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ವೇದಗಳನ್ನು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಇತರ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ಜೋಡಿಸಬಹುದು.

Verse 49

अष्टधा वा चतुर्धा वा कृत्वा पूजां समंततः । एवं ब्रह्माणमभ्यर्च्य त्रिभिरावरणैर्युतम्

ಎಂಟು ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮೂರು ಆವರಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 50

दक्षिणे पश्चिमे पश्चाद्रुद्रं सावरणं यजेत् । तस्य ब्रह्मषडंगानि प्रथमावरणं स्मृतम्

ದಕ್ಷಿಣ, ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆವರಣ-ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ರುದ್ರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಆ ರುದ್ರನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಷಡಂಗಗಳು ಮೊದಲ ಆವರಣವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 51

द्वितीयावरणे चैव विद्येश्वरमयं तथा । तृतीयावरणे भेदो विद्यते स तु कथ्यते

ಎರಡನೇ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಇದು ವಿದ್ಯೇಶ್ವರಮಯವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಮೂರನೇ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಭೇದವಿದೆ—ಅದೇ ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

Verse 52

चतस्रो मूर्तयस्तस्य पूज्याः पूर्वादितः क्रमात् । त्रिगुणास्सकलो देवः पुरस्ताच्छिवसंज्ञकः

ಅವನ ನಾಲ್ಕು ಮೂರ್ತಿಗಳು ಪೂರ್ವದಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜ್ಯ. ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ (ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ) ‘ಶಿವ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ, ತ್ರಿಗುಣಸಂಪನ್ನ, ಸಕಲರೂಪ ದೇವನು ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 53

राजसो दक्षिणे ब्रह्मा सृष्टिकृत्पूज्यते भवः । तामसः पश्चिमे चाग्निः पूज्यस्संहारको हरः

ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ರಜೋಗುಣಸ್ವರೂಪ ಬ್ರಹ್ಮ—ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ‘ಭವ’—ಪೂಜ್ಯನು. ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ತಮೋಗುಣಸ್ವರೂಪ ಅಗ್ನಿ; ಸಂಹಾರಕ ‘ಹರ’ ಪೂಜ್ಯನು.

Verse 54

सात्त्विकस्सुखकृत्सौम्ये विष्णुर्विश्वपतिर्मृडः । एवं पश्चिमदिग्भागे शम्भोः षड्विंशकं शिवम्

ಸೌಮ್ಯವಾದ, ಸಾತ್ತ್ವಿಕವಾದ, ಸುಖಪ್ರದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಶಿವನು ‘ವಿಷ್ಣು’, ‘ವಿಶ್ವಪತಿ’, ‘ಮೃಡ’ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇದು ಶಂಭುವಿನ ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೆಯ ಪವಿತ್ರ ನಾಮ-ಪ್ರಕಟನೆಯೆಂದು ಗಣನೆ.

Verse 55

समभ्यर्च्योत्तरे पार्श्वे ततो वैकुंठमर्चयेत् । वासुदेवं पुरस्कृत्वा प्रथमावरणे यजेत्

ಉತ್ತರ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ವೈಕುಂಠನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಅಗ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಮೊದಲ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಯಜಿಸಬೇಕು.

Verse 56

अनिरुद्धं दक्षिणतः प्रद्युम्नं पश्चिमे ततः । सौम्ये संकर्षणं पश्चाद्व्यत्यस्तौ वा यजेदिमौ

ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಅನಿರುದ್ಧನನ್ನು, ನಂತರ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಬಳಿಕ ಸೌಮ್ಯವಾದ (ಉತ್ತರ) ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಂಕರ್ಷಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅಥವಾ ಈ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ತಿರುಗುಕ್ರಮದಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜಿಸಬಹುದು.

Verse 57

प्रथमावरणं प्रोक्तं द्वितीयावरणं शुभम् । मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नरसिंहोथ वामनः

ಪ್ರಥಮ ಆವರಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ದ್ವಿತೀಯ ಆವರಣ ಶುಭಕರ. ಆ (ದ್ವಿತೀಯ) ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ಸ್ಯ, ಕೂರ್ಮ, ವರಾಹ, ನರಸಿಂಹ ಮತ್ತು ವಾಮನ ರೂಪಗಳು ಇವೆ.

Verse 58

रामश्चान्यतमः कृष्णो भवानश्वमुखोपि च । तृतीयावरणे चक्रुः पूर्वभागे समर्चयेत्

ತೃತೀಯ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ರಾಮ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೃಷ್ಣ, ಭವಾನ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಮುಖ—ಇವರನ್ನು ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 59

नारायणाख्यां याम्येस्त्रं क्वचिदव्याहतं यजेत् । पश्चिमे पांचजन्यं च शार्ङ्गंधनुरथोत्तरे

ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಶುಭಕಾಲದಲ್ಲಿ ‘ನಾರಾಯಣ’ ಎಂಬ ಅವ್ಯಾಹತ (ಅಚ್ಯುತ) ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖವನ್ನು, ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

Verse 60

एवं त्र्यावरणैः साक्षाद्विश्वाख्यां परमं हरिम् । महाविष्णुं सदाविष्णुं मूर्तीकृत्य समर्चयेत्

ಹೀಗೆ ಮೂರು ಆವರಣಗಳ ಮೂಲಕ ಸాక్షಾತ್ ‘ವಿಶ್ವ’ ಎಂಬ ಪರಮ ಹರಿಯನ್ನು—ಮಹಾವಿಷ್ಣುವನ್ನು, ಸದಾವಿಷ್ಣುವನ್ನು—ಮೂರ್ತಿರೂಪವಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 61

इत्थं विष्णोश्चतुर्व्यूहक्रमान्मूर्तिचतुष्टयम् । पूजयित्वा च तच्छक्तीश्चतस्रः पुजयेत्क्रमात्

ಹೀಗೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಚತುರ್ವ್ಯೂಹ ಕ್ರಮದಂತೆ ನಾಲ್ಕು ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ಅವಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಾಲ್ಕು ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

Verse 62

प्रभामाग्नेयदिग्भागे नैरृते तु सरस्वतीम् । गणांबिका च वायव्ये लक्ष्मीं रौद्रे समर्चयेत्

ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು. ವಾಯವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಗಣಾಂಬಿಕೆಯನ್ನು, ರೌದ್ರ (ಈಶಾನ) ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ವಿಧಿವಿಧಾನದಿಂದ ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 63

एवं भान्वादिमूर्तीनां तच्छक्तीनामनंतरम् । पूजां विधाय लोकेशांस्तत्रैवावरणे यजेत्

ಈ ರೀತಿ ಸೂರ್ಯಾದಿ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ-ಅವುಗಳ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ವಿಧಿವಿಧಾನದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದ ನಂತರ, ಅದೇ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಲೋಕೇಶರಾದ ಲೋಕಪಾಲಕರನ್ನೂ ಯಜಿಸಬೇಕು.

Verse 64

इन्द्रमग्निं यमं चैव निरृतिं वरुणं तथा । वायुं सोमं कुबेरं च पश्चादीशानमर्चयेत्

ಅನಂತರ ಇಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ಯಮ, ನಿರೃತಿ ಮತ್ತು ವರುಣ; ಹಾಗೆಯೇ ವಾಯು, ಸೋಮ, ಕುಬೇರರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಬಳಿಕ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಈಶಾನ—ಶಿವನ ಈಶಾನ ಸ್ವರೂಪ—ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 65

एवं चतुर्थावरणं पूजयित्वा विधानतः । आयुधानि महेशस्य पश्चाद्बांह्यं समर्चयेत्

ಈ ರೀತಿ ವಿಧಾನದಂತೆ ನಾಲ್ಕನೇ ಆವರಣವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ನಂತರ, ಮಹೇಶನ ಆಯುಧಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೂ ಬಾಹ್ಯ (ಪರಿವೇಷ್ಠಿತ) ಅಂಶಗಳನ್ನೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 66

श्रीमन्त्रिशूलमैशाने वज्रं माहेन्द्रदिङ्मुखे । परशुं वह्निदिग्भागे याम्ये सायकमर्चयेत्

ಈಶಾನ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಶುಭ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಮಾಹೇಂದ್ರ (ಪೂರ್ವ) ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ವಜ್ರವನ್ನು. ವಹ್ನಿ (ಆಗ್ನೇಯ) ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪರಶುವನ್ನು, ಯಾಮ್ಯ (ದಕ್ಷಿಣ) ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಯಕ (ಬಾಣ)ವನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 67

नैरृते तु यजेत्खड्गं पाशं वारुणगोचरे । अंकुशं मारुते भागे पिनाकं चोत्तरे यजेत्

ನೈಋತ (ದಕ್ಷಿಣ-ಪಶ್ಚಿಮ) ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ವರುಣನ ಅಧಿಪತ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪಾಶವನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ವಾಯು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಂಕುಶವನ್ನು, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪಿನಾಕ (ಶಿವಧನುಸ್ಸು)ವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 68

पश्चिमाभिमुखं रौद्रं क्षेत्रपालं समर्चयेत् । पञ्चमावरणं चैव सम्पूज्यानन्तरं बहिः

ಪಶ್ಚಿಮಮುಖವಾಗಿ ರೌದ್ರಸ್ವರೂಪ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಪಂಚಮ ಆವರಣವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಅನಂತರ ಹೊರಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 69

सर्वावरणदेवानां बहिर्वा पञ्चमे ऽथवा । पञ्चमे मातृभिस्सार्धं महोक्ष पुरतो यजेत्

ಎಲ್ಲ ಆವರಣದ ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಹೊರಗಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಪಂಚಮ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಆಗಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಪಂಚಮ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಮಾತೃಕೆಯರೊಂದಿಗೆ, ಮುಂದೆ ಮಹೋಕ್ಷನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಯಜನ-ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 70

ततः समंततः पूज्यास्सर्वा वै देवयोनयः । खेचरा ऋषयस्सिद्धा दैत्या यक्षाश्च राक्षसाः

ನಂತರ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಯೋನಿಗಳು ಪೂಜ್ಯರಾದರು—ಖೇಚರಗಣಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಹಾಗೆಯೇ ದೈತ್ಯರು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಕೂಡ।

Verse 71

अनंताद्याश्च नागेंद्रा नागैस्तत्तत्कुलोद्भवैः । डाकिनीभूतवेतालप्रेतभैरवनायकाः

ಅನಂತಾದಿ ನಾಗೇಂದ್ರರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ನಾಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಡಾಕಿನಿ, ಭೂತ, ವೇತಾಳ, ಪ್ರೇತ ಮತ್ತು ಉಗ್ರ ಭೈರವಗಣಗಳ ನಾಯಕರು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿ ಸಮಾವೇಶರಾದರು.

Verse 72

पातालवासिनश्चान्ये नानायोनिसमुद्भवाः । नद्यस्समुद्रा गिरयः काननानि सरांसि च

ಪಾತಾಳವಾಸಿಗಳಾದ ಇತರರು, ನಾನಾ ಯೋನಿಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವರು; ಹಾಗೆಯೇ ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಕಾನನಗಳು, ಸರೋವರಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ (ಆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ) ಒಳಗೊಂಡಿವೆ.

Verse 73

पशवः पक्षिणो वृक्षाः कीटाद्याः क्षुद्रयोनयः । नराश्च विविधाकारा मृगाश्च क्षुद्रयोनयः

ಪಶುಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು, ವೃಕ್ಷಗಳು, ಕೀಟಾದಿಗಳು—ಇವು ‘ಕ್ಷುದ್ರ ಯೋನಿಗಳು’. ವಿಭಿನ್ನ ಆಕಾರಗಳ ಮಾನವರು ಮತ್ತು ಮೃಗಾದಿಗಳೂ ಸಹ ಅಂಥ ಕ್ಷುದ್ರ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲೇ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 74

भुवनान्यन्तरण्डस्य ततो ब्रह्माण्डकोटयः । बहिरंडान्यसंख्यानि भुवनानि सहाधिपैः

ಪ್ರತಿ ಅಂಡದ ಒಳಗೆ ಅನೇಕ ಭುವನಗಳಿವೆ; ಅದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಹೊರಗೆಯೂ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಅಂಡಗಳಿವೆ—ಎಣಿಸಲಾಗದ ಲೋಕಗಳು, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಅಧಿಪತಿಗಳೊಡನೆ.

Verse 75

ब्रह्मांडाधारका रुद्रा दशदिक्षु व्यवस्थिताः । यद्गौड यच्च मामेयं यद्वा शाक्तं ततः परम्

ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಧರಿಸುವ ರುದ್ರರು ದಶ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ‘ಗೌಡ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು, ‘ಮಾಮೇಯ’ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುವುದು, ಹಾಗೂ ‘ಶಾಕ್ತ’ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುವುದು—ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಪರವಾಗಿ ಪರಮ ರುದ್ರನು ಇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 76

यत्किञ्चिदस्ति शब्दस्य वाच्यं चिदचिदात्मकम् । तत्सर्वं शिवयोः पार्श्वे बुद्ध्वा सामान्यतो यजेत्

ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಡುವ ಯಾವುದಾದರೂ—ಚೇತನ (ಚಿತ್) ಅಥವಾ ಅಚೇತನ (ಅಚಿತ್)—ಅದೆಲ್ಲವೂ ಶಿವ-ಶಿವಾ (ದಿವ್ಯ ದಂಪತಿ) ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಮಗ್ರಭಾವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 77

कृतांजलिपुटाः सर्वे ऽचिंत्याः स्मितमुखास्तथा । प्रीत्या संप्रेक्षमाणाश्च देवं देवीं च सर्वदा

ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕೈಮುಗಿದು, ಶಾಂತವಾದ ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ, ಮಂದಹಾಸ ಬೀರುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ದೇವ ಮತ್ತು ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 78

इत्थमावरणाभ्यर्चां कृत्वाविक्षेपशांतये । पुनरभ्यर्च्य देवेशं पक्त्वाक्षरमुदीरयेत्

ಈ ರೀತಿ ಮನೋವಿಕ್ಷೇಪ ಶಮನಕ್ಕಾಗಿ ಆವರಣ-ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಪುನಃ ದೇವೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಪವಿತ್ರ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢಗೊಳಿಸಿ ಮಂತ್ರಾಕ್ಷರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 79

निवेदयेत्ततः पश्चाच्छिवयोरमृतोपमम् । सुव्यञ्जनसमायुक्तं शुद्धं चारु महाचरुम्

ಅನಂತರ ಶಿವ-ಶಿವೆಯರಿಗೆ ಅಮೃತೋಪಮವಾದ, ಉತ್ತಮ ವ್ಯಂಜನಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ, ಶುದ್ಧವೂ ಮನೋಹರವೂ ಆದ ಮಹಾಚರುವನ್ನು ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 80

द्वात्रिंशदाढकैर्मुख्यमधमं त्वाढकावरम् । साधयित्वा यथासंपच्छ्रद्धया विनिवेदयेत्

ಮುಖ್ಯ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಮೂವತ್ತೆರಡು ಆಢಕಗಳಿಂದ, ಕಿರಿಯದನ್ನು ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಆಢಕದಿಂದ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ; ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 81

ततो निवेद्य पानीयं तांबूलं चोपदंशकैः । नीराजनादिकं कृत्वा पूजाशेषं समापयेत्

ನಂತರ ಪಾನೀಯ ಜಲವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಉಪದಂಶಗಳೊಂದಿಗೆ ತಾಂಬೂಲವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ನೀರಾಜನ (ಆರತಿ) ಮೊದಲಾದ ಅಂತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಪೂಜೆಯ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಸಮಾಪ್ತಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 82

भोगोपयोग्यद्रव्याणि विशिष्टान्येव साधयेत् । वित्तशाठ्यं न कुर्वीत भक्तिमान्विभवे सति

ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಭಕ್ತನು ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಾಗೂ ವಿಶಿಷ್ಟ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನೇ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು; ಧನದಲ್ಲಿ ಮೋಸವೋ ಕಂಜುಸಿತನವೋ ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 83

शठस्योपेक्षकस्यापि व्यंग्यं चैवानुतिष्ठतः । न फलंत्येव कर्माणि काम्यानीति सतां कथा

ಸಜ್ಜನರ ಮಾತು: ಕಪಟಿಯು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ವ್ಯಂಗ್ಯ-ಢೋಂಗದಿಂದ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದರೂ, ಅವನ ಕಾಮ್ಯಕರ್ಮಗಳು ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 84

तस्मात्सम्यगुपेक्षां च त्यक्त्वा सर्वांगयोगतः । कुर्यात्काम्यानि कर्माणि फलसिद्धिं यदीच्छति

ಆದ್ದರಿಂದ ಕೇವಲ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ದೇಹ-ಮನ-ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸಮ್ಯಕ್ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ಕಾಮ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಫಲಸಿದ್ಧಿ ಬೇಕಾದರೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 85

इत्थं पूजां समाप्याथ देवं देवीं प्रणम्य च । भक्त्या मनस्समाधाय पश्चात्स्तोत्रमुदीरयेत्

ಈ ರೀತಿ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿ ದೇವನಿಗೂ ದೇವಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು।

Verse 86

ततः स्तोत्रमुपास्यान्ते त्वष्टोत्तरशतावराम् । जपेत्पञ्चाक्षरीं विद्यां सहस्रोत्तरमुत्सुकः

ಅನಂತರ ಪೂಜೆಯ ಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ನೂರ ಎಂಟು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಬಳಿಕ ಉತ್ಸಾಹಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಸಾವಿರ ಎಂಟು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 87

विद्यापूजां गुरोः पूजां कृत्वा पश्चाद्यथाक्रमम् । यथोदयं यथाश्राद्धं सदस्यानपि पूजयेत्

ಮೊದಲು ವಿದ್ಯಾಪೂಜೆಯನ್ನು, ನಂತರ ಗುರುವಿನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ ಯಥಾಕ್ರಮವಾಗಿ—ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಸ್ಥಾನಮಾನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ—ಶ್ರಾದ್ಧವಿಧಿಯಂತೆ ಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರನ್ನೂ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 88

ततः उद्वास्य देवेशं सर्वैरावरणैः सह । मण्डलं गुरवे दद्याद्यागोपकरणैस्सह

ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ಆವರಣಗಳೊಡನೆ ದೇವೇಶ (ಶಿವ)ನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉದ್ವಾಸನ ಮಾಡಿ, ಯಾಗೋಪಕರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ಮಂಡಲವನ್ನು ಗುರುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 89

शिवाश्रितेभ्यो वा दद्यात्सर्वमेवानुपूर्वशः । अथवा तच्छिवायैव शिवक्षेत्रे समर्पयेत्

ಶಿವಾಶ್ರಿತರಾದವರಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದಾನವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಲಿ; ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಶಿವನಿಗೇ ಸಮರ್ಪಿಸಿ ಶಿವಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 90

शिवाग्नौ वा यजेद्देवं होमद्रव्यैश्च सप्तभिः । समभ्यर्च्य यथान्यायं सर्वावरणदेवताः

ಅಥವಾ ಶಿವಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಏಳು ಹೋಮದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ದೇವನನ್ನು ಯಜಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ವಿಧಿಯಂತೆ ಸಮಭ್ಯರ್ಚನೆ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲಾ ಆವರಣದೇವತೆಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು।

Verse 91

एष योगेश्वरो नाम त्रिषु लोकेषु विश्रुतः । न तस्मादधिकः कश्चिद्यागो ऽस्ति भुवने क्वचित्

ಈ (ಶಿವ) ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ‘ಯೋಗೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು; ಈ ಭುವನದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗಿಂತ ಮಹತ್ತರ ಯಾಗ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ।

Verse 92

न तदस्ति जगत्यस्मिन्नसध्यं यदनेन तु । ऐहिकं वा फलं किंचिदामुष्मिकफलं तु वा

ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಈ (ಶೈವ ಪವಿತ್ರ ಉಪಾಯ)ದಿಂದ ಸಾಧಿಸಲಾಗದದೇನೂ ಇಲ್ಲ; ಇಹಲೋಕದ ಫಲವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಪರಲೋಕದ ಫಲವಾಗಲಿ, ಅದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 93

इदमस्य फलं नेदमिति नैव नियम्यते । श्रेयोरूपस्य कृत्स्नस्य तदिदं श्रेष्टसाधनम्

“ಇದೇ ಇದರ ಫಲ, ಅದು ಅಲ್ಲ” ಎಂದು ಇದರ ಫಲವನ್ನು ನಿಯಮಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಪರಮಶ್ರೇಯಸ್ಸ್ವರূপವಾದ ಸಂಪೂರ್ಣ ತತ್ತ್ವಸಿದ್ಧಿಗೆ ಇದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ।

Verse 94

इदं न शक्यते वक्तुं पुरुषेण यदर्च्यते । चिंतामणेरिवैतस्मात्तत्तेन प्राप्यते फलम्

ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ದೊರೆಯುವ ಪರಮ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಯಾವ ಮಾನವನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲಾರನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಚಿಂತಾಮಣಿಯಂತೆ, ಆ ಶಿವಾರಾಧನೆಯಿಂದಲೇ ಯೋಗ್ಯ ಫಲವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 95

तथापि क्षुद्रमुद्दिश्य फलं नैतत्प्रयोजयेत् । लघ्वर्थी महतो यस्मात्स्वयं लघुतरो भवेत्

ಆದರೂ ಕ್ಷುದ್ರ ಫಲವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಈ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಬಳಸಬಾರದು. ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ವಿಮುಖನಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಲಾಭವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ತಾನೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಣ್ಣವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 96

महद्वा फलमल्पं वा कृतं चेत्कर्म सिध्यति । महादेवं समुद्दिश्य कृतं कर्म प्रयुज्यताम्

ಫಲ ದೊಡ್ಡದಾಗಲಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಲಿ, ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮ ತನ್ನ ಫಲವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಅವನಿಗೇ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು; ಆಗ ಕರ್ಮ ಪಾವನವಾಗಿ ಶುಭಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 97

तस्मादनन्यलभ्येषु शत्रुमृत्युंजयादिषु । फलेषु दृष्टादृष्टेषु कुर्यादेतद्विचक्षणः

ಆದ್ದರಿಂದ ವಿವೇಕಿಯಾದ ಸಾಧಕನು ಈ ಶೈವಾನುಷ್ಠಾನವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಶತ್ರುಜಯ, ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಮೊದಲಾದ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೊರೆಯದ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ದೃಷ್ಟ-ಅದೃಷ್ಟ ಎರಡೂ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ॥

Verse 98

महत्स्वपि च पातेषु महारागभयादिषु । दुर्भिक्षादिषु शांत्यर्थं शांतिं कुर्यादनेन तु

ಮಹಾಪಾತಗಳು, ತೀವ್ರ ರಾಗ‑ಭಯಾದಿ ಕ್ಲೇಶಗಳು ಹಾಗೂ ದುರ್ಭಿಕ್ಷಾದಿ ವಿಪತ್ತುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶಾಂತಿಯ ನಿಮಿತ್ತ ಈ ಶೈವೋಪಾಯದಿಂದ ಶಾಂತಿಕರ್ಮ ಮಾಡಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 99

बहुना किं प्रलापेन महाव्यापन्निवारकम् । आत्मीयमस्त्रं शैवानामिदमाह महेश्वरः

ಬಹಳ ಮಾತಾಡುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಇದು ಮಹಾವಿಪತ್ತನ್ನು ತಡೆಯುವ ಮಹೌಷಧ; ಶೈವರಿಗಾಗಿ ಇದು ಮಹೇಶ್ವರನ ಸ್ವಂತ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರವೆಂದು ಪ್ರಭು ಘೋಷಿಸಿದನು।

Verse 100

तस्मादितः परं नास्ति परित्राणमिहात्मनः । इति मत्वा प्रयुंजानः कर्मेदं शुभमश्नुते

ಆದ್ದರಿಂದ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಆಶ್ರಯ ಇಹದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ತಿಳಿದು ಈ ಶುಭಕರ್ಮವನ್ನು ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡುವವನು ಮಂಗಳಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 101

स्तोत्रमात्रं शुचिर्भूत्वा यः पठेत्सुसमाहितः । सोप्यभीष्टतमादर्थादष्टांशफलमाप्नुयात्

ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇವಲ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು ಸಹ ಪರಮಾಭೀಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಯಿಂದ ದೊರಕುವ ಫಲದ ಅಷ್ಟಮಾಂಶವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 102

अर्थं तस्यानुसन्धाय पर्वण्यनशनः पठेत् । अष्टाभ्यां वा चतुर्दश्यां फलमर्धं समाप्नुयात्

ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅನುಸಂಧಾನ ಮಾಡಿ ಪರ್ವದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಪಠಿಸಬೇಕು. ಅಥವಾ ಅಷ್ಟಮಿ ಅಥವಾ ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ ಪಠಿಸಿದರೆ ಹೇಳಿದ ಫಲದ ಅರ್ಧವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 103

यस्त्वर्थमनुसंधाय पर्वादिषु तथा व्रती । मासमेकं जपेत्स्तोत्रं स कृत्स्नं फलमाप्नुयात्

ಆದರೆ ವ್ರತಧಾರಿ ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪರ್ವೋತ್ಸವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.