आवरणपूजाविधानम् / The Procedure of Āvaraṇa (Enclosure) Worship

Verse 1

उपमन्युरुवाच । अनुक्तं चात्र पूजायाः कमलोपभयादिव । यत्तदन्यत्प्रवक्ष्यामि समासान्न तु विस्तरात्

ಉಪಮನ್ಯು ಹೇಳಿದರು—ಇಲ್ಲಿ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಕಮಲಾರ್ಪಣೆ ಮೊದಲಾದ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳು ಇನ್ನೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಉಳಿದುದನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ವಿವರವಾಗಿ ಅಲ್ಲ।

Verse 2

हविर्निवेदनात्पूर्वं दीपदानादनन्तरम् । कुर्यादावरणाभ्यर्चां प्राप्ते नीराजने ऽथ वा

ನೈವೇದ್ಯ ನಿವೇದನೆಗೂ ಮೊದಲು ಮತ್ತು ದೀಪದಾನ ಮಾಡಿದ ತಕ್ಷಣ, ಆವರಣ ದೇವತೆಗಳ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಇಲ್ಲವೇ ನೀರಾಜನ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಮಾಡಬಹುದು।

Verse 3

तत्रेशानादिसद्यांतं रुद्राद्यस्त्रांतमेव च । शिवस्य वा शिवायाश्च प्रथमावरणे जपेत्

ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಈಶಾನದಿಂದ ಸದ್ಯೋಜಾತವರೆಗೆ ಜಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ರುದ್ರದಿಂದ ಅಸ್ತ್ರವರೆಗೆ ಕೂಡ—ಶಿವನಿಗಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಶಿವಾ (ದೇವಿ)ಗಾಗಲಿ।

Verse 4

ऐशान्यां पूर्वभागे च दक्षिणे चोत्तरे तथा । पश्चिमे च तथाग्नेय्यामैशान्यां नैरृते तथा

ಈಶಾನ್ಯ ಕೋಣದಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ; ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲೂ, ಆಗ್ನೇಯದಲ್ಲೂ, ಮತ್ತೆ ಈಶಾನ್ಯದಲ್ಲೂ ನೈಋತ್ಯದಲ್ಲೂ—ಈ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ (ವಿನ್ಯಾಸ/ಸ್ಥಾಪನೆ) ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 5

वायव्यां पुनरैशान्यां चतुर्दिक्षु ततः परम् । गर्भावरणमाख्यातं मन्त्रसंघातमेव वा

ವಾಯವ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪುನಃ ಈಶಾನ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ನಂತರ ನಾಲ್ಕೂ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ‘ಗರ್ಭಾವರಣ’ವೆಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ—ಅದು ಮಂತ್ರಗಳ ಪವಿತ್ರ ಸಂಘಾತ-ವಿನ್ಯಾಸವೇ.

Verse 6

हृदयाद्यस्त्रपर्यंतमथवापि समर्चयेत् । तद्बहिः पूर्वतः शक्रं यमं दक्षिणतो यजेत्

ಹೃದಯದಿಂದ ಅಸ್ತ್ರವರೆಗೆ (ಮಂತ್ರದೇವತೆಗಳನ್ನು) ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು—ಅಥವಾ ಅದೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ. ಅದರ ಹೊರಗೆ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಯಮನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 7

वरुणं वारुणे भागे धनदं चोत्तरे बुधः । ईशमैशे ऽनलं स्वीये नैरृते निरृतिं यजेत्

ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವರುಣನನ್ನು, ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಧನದ (ಕುಬೇರ)ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಈಶಾನ್ಯದಲ್ಲಿ ಈಶ (ಶಿವ)ನನ್ನು, ತನ್ನ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅನಲ (ಅಗ್ನಿ)ನನ್ನು, ನೈಋತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರೃತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 8

मारुते मारुतं विष्णुं नैरृते विधिमैश्वरे । बहिःपद्मस्य वज्राद्यान्यब्जांतान्यायुधान्यपि

ವಾಯುದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ (ವಾಯವ್ಯದಲ್ಲಿ) ಮಾರುತ (ವಾಯು)ನನ್ನು, ನೈಋತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು, ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ (ಈಶಾನ್ಯದಲ್ಲಿ) ವಿಧಿ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಹೊರಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ವಜ್ರಾದಿ ಹಾಗೂ ಇತರ ಪದ್ಮಜನ್ಯ ಆಯುಧಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 9

प्रसिद्धरूपाण्याशासु लोकेशानां क्रमाद्यजेत् । देवं देवीं च संप्रेक्ष्य सर्वावरणदेवताः

ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಲೋಕೇಶರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರೂಪಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ದೇವ-ದೇವಿ (ಶಿವ-ಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಆವರಣ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 10

बद्धांजलिपुटा ध्येयाः समासीना यथासुखम् । सर्वावरणदेवानां स्वाभिधानैर्नमोयुतैः

ಯಥಾಸುಖವಾಗಿ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕೂತು, ಅಂಜಲಿ ಬದ್ಧವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ಆವರಣ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅವರವರ ನಾಮಗಳೊಂದಿಗೆ ‘ನಮಃ’ ಎಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.

Verse 11

पुष्पैः संपूजनं कुर्यान्नत्वा सर्वान्यथाक्रमम् । गर्भावरणमेवापि यजेत्स्वावरणेन वा

ಯಥಾಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಗರ್ಭಗೃಹ ಮತ್ತು ಅದರ ಆವರಣ ವಲಯಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆವರಣಗಳೊಡನೆ ಅಥವಾ ಸ್ವವಿಧಾನಾನುಸಾರವಾಗಿ.

Verse 12

योगे ध्याने जपे होमे वाह्ये वाभ्यंतरे ऽपि वा । हविश्च षड्विधं देयं शुद्धं मुद्गान्नमेव च

ಯೋಗ, ಧ್ಯಾನ, ಜಪ, ಹೋಮ—ಬಾಹ್ಯವಾಗಲಿ ಆಂತರಿಕವಾಗಲಿ—ಯಾವ ಉಪಾಸನೆಯಲ್ಲಾದರೂ ಷಡ್ವಿಧ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಜೊತೆಗೆ ಶುದ್ಧ ಅನ್ನ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ವಚ್ಛ ಮುದ್ಗಾನ್ನ (ಹೆಸರುಬೇಳೆ ಅನ್ನ) ಕೂಡ ನಿವೇದಿಸಬೇಕು.

Verse 13

पायसं दधिसंमिश्रं गौडं च मधुनाप्लुतम् । एतेष्वेकमनेकं वा नानाव्यंजनसंयुतम्

ಪಾಯಸ, ಮೊಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿತ ಅನ್ನ, ಹಾಗೆಯೇ ಬೆಲ್ಲದಿಂದ ಮಾಡಿದದು ಜೇನಿನಲ್ಲಿ ತೋಯಿಸಿದ ಮಧುರ ಪದಾರ್ಥ—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನಾಗಲಿ ಅನೇಕವನ್ನಾಗಲಿ, ನಾನಾ ವ್ಯಂಜನಗಳೊಡನೆ ಅರ್ಪಿಸಬಹುದು.

Verse 14

गुडखंडन्वितं दद्यान्मथितं दधि चोत्तमम् । भक्ष्याण्यपूपमुख्यानि स्वादुमंति फलानि च

ಬೆಲ್ಲ ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆ ಸೇರಿಸಿದ ಮಥಿತ ಮೊಸರನ್ನು ಹಾಗೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮೊಸರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಿಹಿಯಾದ ಅಪೂಪಗಳು (ಮಾಲ್ಪುವಾ ಇತ್ಯಾದಿ)—ಮತ್ತು ರುಚಿಕರವಾದ ಸಿಹಿ ಫಲಗಳನ್ನೂ ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 15

रक्तचन्दनपुष्पाढ्यं पानीयं चातिशीतलम् । मृदु एलारसाक्तं च खण्डं पूगफलस्य च

ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ರಕ್ತಚಂದನದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಅತ್ಯಂತ ತಣ್ಣನೆಯ ಕುಡಿಯುವ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಮೃದು, ಏಲಕ್ಕಿ ಸುಗಂಧಯುಕ್ತ ಖಂಡಸಕ್ಕರೆ ಮತ್ತು ಪೂಗಫಲ (ಸುವಾರಿ) ತುಂಡುಗಳನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 16

शैलमेव सितं चूर्णं नातिरूक्षं न दूषितम् । कर्पूरं चाथ कंकोलं जात्यादि च नवं शुभम्

ಶುದ್ಧವಾದ ಬಿಳಿ ಶೈಲಚೂರ್ಣವನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು—ಅದು ಅತಿಯಾಗಿ ಒಣಗಿರಬಾರದು, ದೂಷಿತವೂ ಆಗಿರಬಾರದು. ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಕರ್ಪೂರ, ಕಂಕೋಲ ಹಾಗೂ ಹೊಸದಾದ ಶುಭ ಜಾತಿ (ಮಲ್ಲಿಗೆ) ಮೊದಲಾದ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಬೇಕು।

Verse 17

आलेपनं चन्दनं स्यान्मूलकाष्ठंरजोमयम् । कस्तूरिका कुंकुमं च रसो मृगमदात्मकः

ಶಿವಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಆಲೇಪನಾರ್ಥವಾಗಿ ಚಂದನವೇ ವಿಧೇಯ—ಅದರ ಮೂಲಕಾಷ್ಠ ಹಾಗೂ ಹೃದಯಕಾಷ್ಠದ ಪುಡಿಯಿಂದ ಲೇಪ ಮಾಡಬೇಕು. ಕಸ್ತೂರಿ, ಕುಂಕುಮವೂ ಉಪಯುಕ್ತ; ಸುಗಂಧಿರಸವು ಮೃಗಮದಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 18

पुष्पाणि सुरभीण्येव पवित्राणि शुभानि च । निर्गंधान्युग्रगंधानि दूषितान्युषितानि च

ಪುಷ್ಪಗಳು ಸುಗಂಧಯುಕ್ತ, ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಶುಭವಾಗಿರಬಹುದು; ಹಾಗೆಯೇ ಗಂಧರಹಿತ, ಕಠಿಣ ದುರ್ಗಂಧಯುಕ್ತ, ದೂಷಿತ ಅಥವಾ ಬಾಸಿಯಾದವುಗಳಾಗಿಯೂ ಇರಬಹುದು—ಪೂಜಾಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಭೇದಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 19

स्वयमेव विशीर्णानि न देयानि शिवार्चने । वासांसि च मृदून्येव तपनीयमयानि च

ಶಿವಾರ್ಚನೆಯಲ್ಲಿ ತಾನಾಗಿಯೇ ಹರಿದ ಅಥವಾ ಜೀರ್ಣವಾದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಾರದು. ಬದಲಾಗಿ ಮೃದು, ಉತ್ತಮ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಶುದ್ಧ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅರ್ಪಣಗಳನ್ನೂ ಮಾತ್ರ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 20

विद्युद्वलयकल्पानि भूषणानि विशेषतः । सर्वाण्येतानि कर्पूरनिर्यासागुरुचन्दनैः

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಭರಣಗಳು ವಿದ್ಯುತ್‌ ವಲಯಗಳಂತೆ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಅವೆಲ್ಲವೂ ಕರ್ಪೂರ, ಸುಗಂಧ ನಿರ್ಯಾಸ, ಅಗುರು ಮತ್ತು ಚಂದನದಿಂದ ಪರಿಮಳಿತವಾಗಿದ್ದವು।

Verse 21

आधूपितानि पुष्पौघैर्वासितानि समंततः । चन्दनागुरुकर्पूरकाष्ठगुग्गुलुचूर्णिकैः

ಅವು ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಪುಷ್ಪರಾಶಿಗಳಿಂದ ಧೂಪಿತವಾಗಿಯೂ ಪರಿಮಳಿತವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದವು; ಚಂದನ, ಅಗುರು, ಕರ್ಪೂರಕಾಷ್ಠ ಮತ್ತು ಗುಗ್ಗುಲು ಚೂರ್ಣಗಳಿಂದಲೂ ಸುಗಂಧಿತವಾಗಿದ್ದವು।

Verse 22

घृतेन मधुना चैव सिद्धो धूपः प्रशस्यते । कपिलासम्भवेनैव घृतेनातिसुगन्धिना

ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಜೇನಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಧೂಪವು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಶಂಸನೀಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಪಿಲಾ ಹಸುವಿನಿಂದ ದೊರಕಿದ ಅತಿಸುಗಂಧ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಮಾಡಿದದ್ದು।

Verse 23

नित्यं प्रदीपिता दीपाः शस्ताः कर्पूरसंयुताः । पञ्चगव्यं च मधुरं पयो दधि घृतं तथा

ದೀಪಗಳನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಬೆಳಗಿಸಿ ಇಡಬೇಕು—ಕರ್ಪೂರಸಂಯುಕ್ತವಾದವು ಅತ್ಯುತ್ತಮ. ಜೊತೆಗೆ ಮಧುರ ಪಂಚಗವ್ಯ, ಹಾಲು, ಮೊಸರು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 24

कपिलासम्भवं शम्भोरिष्टं स्नाने च पानके । आसनानि च भद्राणि गजदंतमयानि च

ಶಂಭುವಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಹಾಗೂ ಆಚಮನದಲ್ಲಿ ಕಪಿಲಾ ಗೋವಿನಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ದ್ರವ್ಯ ಪ್ರಿಯ. ಹಾಗೆಯೇ ಮಂಗಳಕರ ಆಸನಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಅವು ಆನೆದಂತದಿಂದ ಮಾಡಿದರೂ ಸಹ.

Verse 25

सुवर्णरत्नयुक्तानि चित्राण्यास्तरणानि च । मृदूपधानयुक्तानि सूक्ष्मतूलमयानि च

ಸುವರ್ಣ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಚಿತ್ರವಿಚಿತ್ರ ಆಸ್ತರಣಗಳು ಹಾಗೂ ಹೊದಿಕೆಗಳು ಇದ್ದವು; ಅವು ಮೃದು, ತಲೆಯಾಸನಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಹತ್ತಿಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದವು.

Verse 26

उच्चावचानि रम्याणि शयनानि सुखानि च । नद्यस्समुद्रगामिन्या नटाद्वाम्भः समाहृतम्

ಎತ್ತರ-ತಗ್ಗುಗಳಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಮನೋಹರ ಶಯನಗಳು ಮತ್ತು ಸುಖಕರ ಮಂಚಗಳು ಇದ್ದವು; ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹರಿಯುವ ನದಿಯಿಂದ ಘಟಗಳಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ತಂದುಕೊಂಡರು.

Verse 27

शीतञ्च वस्त्रपूतं तद्विशिष्टं स्नानपानयोः । छत्रं शशिनिभं चारु मुक्तादामविराजितम्

ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಪಾನಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯೋಗ್ಯವಾದ, ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಶೋಧಿಸಿದ ಶೀತಲ ಜಲವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಶುಭ್ರವಾಗಿ, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಸುಂದರ ಛತ್ರವನ್ನೂ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 28

नवरत्नचितं दिव्यं हेमदण्डमनोहरम् । चामरे च सिते सूक्ष्मे चामीकरपरिष्कृते

ಅವರು ನವರತ್ನಖಚಿತ ದಿವ್ಯ ಚಾಮರವನ್ನು ತಂದರು; ಅದು ಸ್ವರ್ಣದಂಡದಿಂದ ಅತಿ ಮನೋಹರವಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಎರಡು ಬಿಳಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಚಾಮರಗಳನ್ನೂ ತಂದರು.

Verse 29

राजहंसद्वयाकारे रत्नदंडोपशोभिते । दर्पणं चापि सुस्निग्धं दिव्यगन्धानुलेपनम्

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿವ್ಯ ದರ್ಪಣವಿತ್ತು; ರತ್ನಖಚಿತ ದಂಡವು ರಾಜಹಂಸಗಳ ಜೋಡಿ ಆಕಾರದಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಮೃದುವಾಗಿ, ಕಾಂತಿಮಯವಾಗಿ ಇದ್ದು, ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧ ಲೇಪನದಿಂದ ಅನೂಲಿಪ್ತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 30

समंताद्रत्नसञ्छन्नं स्रग्वैरैश्चापि भूषितम् । गम्भीरनिनदः शंखो हंसकुंदेन्दुसन्निभः

ಆ ಶಂಖವು ಸುತ್ತಮುತ್ತ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದ್ದು, ಹಾರಗಳಿಂದಲೂ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದರ ನಾದ ಗಂಭೀರವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಹಂಸ, ಕುಂದಪುಷ್ಪ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಶುಭ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

Verse 31

आस्वपृष्ठादिदेशेषु रत्नचामीकराचितः । काहलानि च रम्याणि नानानादकराणि च

ವಾಹನಗಳ ಬೆನ್ನು ಮುಂತಾದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ರತ್ನ ಹಾಗೂ ಚಾಮೀಕರ (ಸುವರ್ಣ) ಜಡಿತ ಆಭರಣಗಳು ಇದ್ದವು. ಜೊತೆಗೆ ಮನೋಹರ ಕಾಹಳಗಳು (ತೂರ್ಯಗಳು) ಮತ್ತು ನಾನಾ ವಿಧದ ನಾದಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಇತರ ವಾದ್ಯಗಳೂ ಇದ್ದವು.

Verse 32

सुवर्णनिर्मितान्येव मौक्तिकालंकृतानि च । भेरीमृदंगमुरजतिमिच्छपटहादयः

ಬಂಗಾರದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿಯೂ ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದ ವಾದ್ಯಗಳೂ ಇದ್ದವು—ಭೇರಿ, ಮೃದಂಗ, ಮುರಜ, ತಿಮಿಚ್ಛ, ಪಟಹ ಮೊದಲಾದವು।

Verse 33

समुद्रकल्पसन्नादाः कल्पनीयाः प्रयत्नतः । भांडान्यपि च रम्याणि पत्राण्यपि च कृत्स्नशः

ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮುದ್ರಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ ನಾದಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಮನೋಹರ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನೂ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಎಲ್ಲ ಎಲೆಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು।

Verse 34

तदाधाराणि १ सर्वाणि सौवर्णान्येव साधयेत् । आलयं च महेशस्य शिवस्य परमात्मनः

ಅದರ ಎಲ್ಲಾ ಆಧಾರಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಚಿನ್ನದಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಮಹೇಶ—ಪರಮಾತ್ಮ ಶಿವನ—ಆಲಯ (ಗರ್ಭಗುಡಿ)ಯನ್ನೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.

Verse 35

राजावसथवत्कल्प्यं शिल्पशास्त्रोक्तलक्षणम् । उच्चप्राकारसंभिन्नं भूधराकारगोपुरम्

ಇದು ರಾಜಮನೆತನದಂತೆ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿರಬೇಕು, ಶಿಲ್ಪಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ; ಎತ್ತರದ ಪ್ರಾಕಾರಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ, ಪರ್ವತಾಕಾರದ ಗೋಪುರವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು.

Verse 36

अनेकरत्नसंच्छन्नं हेमद्वारकपाटकम् । तप्तजांबूनदमयं रत्नस्तम्भशतावृतम्

ಅದು ಅನೇಕ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿರಬೇಕು; ಅದರ ಬಾಗಿಲಿನ ಕಪಾಟಗಳು ಚಿನ್ನದವಾಗಿರಬೇಕು; ತಪ್ತ ಜಾಂಬೂನದ ಚಿನ್ನದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿ, ರತ್ನಮಯ ನೂರಾರು ಸ್ತಂಭಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿರಬೇಕು.

Verse 37

मुक्तादामवितानाढ्यं विद्रुमद्वारतोरणम् । चामीकरमयैर्दिव्यैर्मुकुटैः कुम्भलक्षणैः

ಅದು ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳ ವಿತಾನಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ದ್ವಾರ-ತೋರಣಗಳು ಪ್ರವಾಳದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಮೇಲಾಗಿ ಕುಂಭ-ಲಕ್ಷಣಯುಕ್ತ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರ್ಣಮಯ ಮುಕುಟಸಮಾನ ಶಿಖರಾಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 38

अलंकृतशिरोभागमस्त्र २ आजेन चिह्नितम् । राजन्यार्हनिवासैश्च राजवीथ्यादिशोभितैः

ಅದರ ಮುಂಭಾಗ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅಜ (ಮೇಕೆ) ಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಎರಡು ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಇನ್ನೂ ರಾಜನ್ಯರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ನಿವಾಸಗಳು ಹಾಗೂ ರಾಜವೀಥಿ ಮೊದಲಾದ ಭವ್ಯ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಅದು ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 39

प्रोच्छ्रितप्रांशुशिखरैः प्रासादैश्च समंततः । आस्थानस्थानवर्यैश्च स्थितैर्दिक्षु विदिक्षु च

ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎತ್ತರವಾದ, ಪ್ರಾಂಶು ಶಿಖರಗಳಿರುವ ಪ್ರಾಸಾದಗಳು ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಮತ್ತು ಪ್ರತಿದಿಕ್ಕು ಹಾಗೂ ವಿದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಭಾಮಂಟಪಗಳು, ಉತ್ತಮ ಆಸ್ಥಾನಸ್ಥಾನಗಳು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದ್ದವು.

Verse 40

अत्यन्तालंकृतप्रांतमंतरावरणैरिव । उत्तमस्त्रीसहस्रैश्च नृत्यगेयविशारदैः

ಅದರ ಪ್ರಾಂಗಣಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದು, ಒಳಗಿನ ಆವರಣಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದಂತಿತ್ತು; ನೃತ್ಯ-ಗಾನದಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರಾದ ಸಾವಿರಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಅದು ತುಂಬಿತ್ತು.

Verse 41

वेणुवीणाविदग्धैश्च पुरुषैर्बहुभिर्युतम् । रक्षितं रक्षिभिर्वीरैर्गजवाजिरथान्वितैः

ಅದು ವೇಣು ಹಾಗೂ ವೀಣಾ ವಾದನದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ಅನೇಕ ಪುರುಷರಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಜ್ಜಿತರಾದ ವೀರ ರಕ್ಷಕರಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.

Verse 42

अनेकपुष्पवाटीभिरनेकैश्च सरोवरैः । दीर्घिकाभिरनेकाभिर्दिग्विदिक्षु विराजितम्

ಅದು ಅನೇಕ ಪುಷ್ಪವಾಟಿಕೆಗಳು, ಅನೇಕ ಸರೋವರಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ದೀರ್ಘಿಕೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

Verse 43

वेदवेदांततत्त्वज्ञैश्शिवशास्त्रपरायणैः । शिवाश्रमरतैर्भक्तैः शिवशास्त्रोक्तलक्षणैः

ಅದು ವೇದ-ವೇದಾಂತ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದ ಭಕ್ತರಿಂದ, ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರಾದವರಿಂದ, ಶೈವ ಆಶ್ರಮಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ರತರಾದವರಿಂದ, ಮತ್ತು ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವರಿಂದ ಸಮನ್ವಿತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 44

शांतैः स्मितमुखैः स्फीतैः सदाचारपरायणैः । शैवैर्माहेश्वरैश्चैव श्रीमद्भिस्सेवितद्विजैः

ಆ ಸ್ಥಳವು ಶಾಂತರೂ, ನಗುಮುಖರೂ, ಸಮೃದ್ಧರೂ, ಸದಾಚಾರಪರಾಯಣರೂ ಆದ ಭಕ್ತರಿಂದ; ಶೈವರಿಂದ ಮತ್ತು ಮಾಹೇಶ್ವರರಿಂದ; ಹಾಗೆಯೇ ಭಾಗ್ಯವಂತರ ಸೇವೆಯಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದ್ವಿಜರಿಂದ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ) ಸೇವಿತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 45

एवमंतर्बहिर्वाथयथाशक्तिविनिर्मितैः । स्थाने शिलामये दांते दारवे चेष्टकामये

ಹೀಗೆ ಒಳಗಾಗಲಿ ಹೊರಗಾಗಲಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ರೂಪಿಸಿದ ವಿಧಾನದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ—ಕಲ್ಲಿನ, ದಂತದ (ಆನೆದಂತದ) ಅಥವಾ ಮರದ (ಲಿಂಗ)ವನ್ನು—ತನ್ನ ಇಷ್ಟಭಾವ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 46

केवलं मृन्मये वापि पुण्यारण्ये ऽथ वा गिरौ । नद्यां देवालये ऽन्यत्र देशे वाथ गृहे शुभे

ಕೇವಲ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ (ಪ್ರತಿಮೆ/ವೇದಿ)ಯಿಂದಲಾದರೂ, ಪುಣ್ಯಾರಣ್ಯದಲ್ಲಾಗಲಿ ಪರ್ವತದಲ್ಲಾಗಲಿ; ನದೀತೀರದಲ್ಲಿ, ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಾಗಲಿ—ಶುಭ ಗೃಹದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ—ಶಿವಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 47

आढ्यो वाथ दरिद्रो वा स्वकां शक्तिमवंचयन् । द्रव्यैर्न्यायार्जितैरेव भक्त्या देवं समर्चयेत्

ಧನಿಕನಾಗಲಿ ದರಿದ್ರನಾಗಲಿ, ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಮರೆಮಾಡದೆ, ಧರ್ಮವಾಗಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದಲೇ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಸಮರ್ಚಿಸಬೇಕು।

Verse 48

अथान्यायार्जितैश्चापि भक्त्या चेच्छिवमर्चयेत् । न तस्य प्रत्यवायो ऽस्ति भाववश्यो यतः प्रभुः

ಯಾರಾದರೂ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದಲೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿದರೆ, ಆ ಪೂಜೆಗೆ ವಿನಾಶಕರವಾದ ಪ್ರತ್ಯವಾಯವಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರಭು ಭಾವಕ್ಕೆ ವಶನಾಗಿದ್ದಾನೆ।

Verse 49

न्यायार्जितैरपि द्रव्यैरभक्त्या पूजयेद्यदि । न तत्फलमवाप्नोति भक्तिरेवात्र कारणम्

ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದಲೂ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ (ಶಿವನನ್ನು) ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅದರ ಫಲ ದೊರೆಯದು; ಇಲ್ಲಿ ಕಾರಣ ಭಕ್ತಿಯೇ.

Verse 50

भक्त्या वित्तानुसारेण शिवमुद्दिश्य यत्कृतम् । अल्पे महति वा तुल्यं फलमाढ्यदरिद्रयोः

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಶಿವನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಏನು ಮಾಡಿದರೂ—ಅದು ಅಲ್ಪವಾಗಲಿ ಮಹತ್ತಾಗಲಿ—ಧನಿಕನಿಗೂ ದರಿದ್ರನಿಗೂ ಸಮಾನ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 51

भक्त्या प्रचोदितः कुर्यादल्पवित्तोपि मानवः । महाविभवसारोपि न कुर्याद्भक्तिवर्जितः

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಅಲ್ಪವಿತ್ತನಾದ ಮಾನವನೂ ಶಿವಪೂಜಾದಿ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಆದರೆ ಮಹಾವೈಭವವಿದ್ದರೂ ಭಕ್ತಿರಹಿತನು ಅವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು।

Verse 52

सर्वस्वमपि यो दद्याच्छिवे भक्तिविवर्जितः । न तेन फलभाक्स स्याद्भक्तिरेवात्र कारणम्

ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಶಿವನಿಗೆ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೇ ದಾನಮಾಡಿದರೂ ಅವನು ಅದರ ನಿಜ ಫಲಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಇಲ್ಲಿ ಕಾರಣ ಭಕ್ತಿಯೇ।

Verse 53

न तत्तपोभिरत्युग्रैर्न च सर्वैर्महामखैः । गच्छेच्छिवपुरं दिव्यं मुक्त्वा भक्तिं शिवात्मकम्

ಅತ್ಯುಗ್ರ ತಪಸ್ಸುಗಳಿಂದಲೂ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ದಿವ್ಯ ಶಿವಪುರವನ್ನು ತಲುಪಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ—ಶಿವಾತ್ಮಕ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ।

Verse 54

गुह्याद्गुह्यतरं कृष्ण सर्वत्र परमेश्वरे । शिवे भक्तिर्न संदेहस्तया भक्तो विमुच्यते

ಹೇ ಕೃಷ್ಣ! ಗುಹ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅತಿಗುಹ್ಯವಾದುದು ಇದು—ಸರ್ವತ್ರ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಪರಮೇಶ್ವರ ಶಿವನಲ್ಲಿ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಕ್ತನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 55

शिवमंत्रजपो ध्यानं होमो यज्ञस्तपःश्रुतम् । दानमध्ययनं सर्वे भावार्थं नात्र संशयः

ಶಿವಮಂತ್ರಜಪ, ಧ್ಯಾನ, ಹೋಮ, ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ಶ್ರುತಿ ಅಧ್ಯಯನ, ದಾನ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಪಠಣ—ಇವೆಲ್ಲವೂ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ, ಶಿವಭಾವದಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ನಿಜಾರ್ಥವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ।

Verse 56

भावहीनो नरस्सर्वं कृत्वापि न विमुच्यते । भावयुक्तः पुनस्सर्वमकृत्वापि विमुच्यते

ಭಾವವಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದರೂ ಮುಕ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಭಾವಯುಕ್ತನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡದೇ ಇದ್ದರೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 57

चांद्रायणसहस्रैश्च प्राजापत्यशतैस्तथा । मासोपवासैश्चान्यैश्च शिवभक्तस्य किं पुनः

ಸಾವಿರ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತಗಳು, ನೂರು ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ತಿಂಗಳ ಉಪವಾಸಗಳು—ಇವೆಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಶಿವಭಕ್ತನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು?

Verse 58

अभक्ता मानवाश्चास्मिंल्लोके गिरिगुहासु च । तपंति चाल्पभोगार्थं भक्तो भावेन मुच्यते

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಭಕ್ತರು ಸ್ವಲ್ಪ ಭೋಗಕ್ಕಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಶಿವನಲ್ಲಿ ಭಾವಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಭಕ್ತನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 59

सात्त्विकं मुक्तिदं कर्म सत्त्वे वै योगिनः स्थिताः । राजसं सिद्धिदं कुर्युः कर्मिणो रजसावृताः

ಸತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದ ಯೋಗಿಗಳು ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಕರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಆವೃತರಾದ ಕರ್ಮಿಗಳು ರಾಜಸ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಸಿದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಲೋಕಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೊಡುತ್ತದೆ.

Verse 60

असुरा राक्षसाश्चैव तमोगुणसमन्विताः । ऐहिकार्थं यजन्तीशं नराश्चान्ये ऽपि तादृशाः

ತಮೋಗುಣಸಹಿತ ಅಸುರರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ಐಹಿಕ ಫಲಕ್ಕಾಗಿ ಈಶನನ್ನು ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅದೇ ಸ್ವಭಾವದ ಇತರ ಮನುಷ್ಯರೂ ಅದೇ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 61

तामसं राजसं वापि सात्त्विकं भावमेव च । आश्रित्य भक्त्या पूजाद्यं कुर्वन्भद्रं समश्नुते

ಭಾವ ತಾಮಸವಾಗಲಿ, ರಾಜಸವಾಗಲಿ, ಸಾತ್ತ್ವಿಕವಾಗಲಿ—ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಪೂಜಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಶುಭ-ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 62

यतः पापार्णवात्त्रातुं भक्तिर्नौरिव निर्मिता । तस्माद्भक्त्युपपन्नस्य रजसा तमसा च किम्

ಪಾಪಸಾಗರದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಭಕ್ತಿ ನೌಕೆಯಂತೆ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನ ಮೇಲೆ ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸು ಏನು ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವವು?

Verse 63

अन्त्यजो वाधमो वापि मूर्खो वा पतितो ऽपि वा । शिवं प्रपन्नश्चेत्कृष्ण पूज्यस्सर्वसुरासुरैः

ಓ ಕೃಷ್ಣಾ! ಯಾರಾದರೂ ಅಂತ್ಯಜ, ಅಧಮ, ಮೂರ್ಖ ಅಥವಾ ಪತಿತನಾಗಿದ್ದರೂ—ಶಿವನ ಶರಣಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಸರ್ವ ದೇವಾಸುರರಿಂದಲೂ ಪೂಜ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 64

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन भक्त्यैव शिवमर्चयेत् । अभुक्तानां क्वचिदपि फलं नास्ति यतस्ततः

ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಪರಮೇಶ್ವರ ಶಿವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು; ಭಕ್ತಿ‑ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳದವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದೇ ಫಲವಿಲ್ಲ।

Verse 65

वक्ष्याम्यतिरहस्यं ते शृणु कृष्ण वचो मम । वेदैश्शास्त्रैर्वेदविद्भिर्विचार्य सुविनिश्चितम्

ನಿನಗೆ ಅತಿರಹಸ್ಯವಾದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಓ ಕೃಷ್ಣ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು. ಇದು ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ವೇದವಿದ್ವಾಂಸರು ವಿಚಾರಿಸಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿರ್ಣಯಿಸಿದ್ದಾರೆ।