पूजास्थानशुद्धिः पात्रशोधनं च — Purification of the Worship-Space and Preparation of Ritual Vessels

Verse 1

उपमन्युरुवाच । प्रोक्षयेन्मूलमंत्रेण पूजास्थानं विशुद्धये । गन्धचन्दनतोयेन पुष्पं तत्र विनिक्षिपेत्

ಉಪಮನ್ಯು ಹೇಳಿದರು—ಪೂಜಾಸ್ಥಾನದ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಜಲಪ್ರೋಕ್ಷಣ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಗಂಧ-ಚಂದನಸುಗಂಧಿತ ಜಲದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 2

अस्त्रेणोत्सार्य वै विघ्नानवगुण्ठ्य च वर्मणा । अस्त्रं दिक्षु प्रविन्यस्य कल्पयेदर्चनाभुवम्

ಅಸ್ತ್ರಮಂತ್ರದಿಂದ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ವರ್ಮಮಂತ್ರದಿಂದ ಆವರಿಸಿ, ನಂತರ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ಅರ್ಚನಾಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.

Verse 3

तत्र दर्भान्परिस्तीर्य क्षालयेत्प्रोक्षणादिभिः । संशोध्य सर्वपात्राणि द्रव्यशुद्धिं समाचरेत्

ಅಲ್ಲಿ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಹಾಸಿ, ಪ್ರೋಕ್ಷಣಾದಿ ಶುದ್ಧಿಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಶೋಧಿಸಿ, ಪೂಜಾದ್ರವ್ಯಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 4

प्रोक्षणीमर्ध्यपात्रं च पाद्यपात्रमतः परम् । तथैवाचमनीयस्य पात्रं चेति चतुष्टयम्

ಪ್ರೋಕ್ಷಣೀ, ಅರ್ಘ್ಯಪಾತ್ರ, ನಂತರ ಪಾದ್ಯಪಾತ್ರ ಹಾಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಆಚಮನೀಯದ ಪಾತ್ರ—ಇವು ನಾಲ್ಕು ಪಾತ್ರಗಳ ಚತುಷ್ಟಯವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.

Verse 5

प्रक्षाल्य प्रोक्ष्य वीक्ष्याथ क्षिपेत्तेषु जलं शिवम् । पुण्यद्रव्याणि सर्वाणि यथालाभं विनिक्षिपेत्

ಅವುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ನಂತರ ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಆ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶಿವಾರ್ಪಿತ ಶುಭಜಲವನ್ನು ಸುರಿಯಬೇಕು. ಬಳಿಕ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಪುಣ್ಯದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ನಿಕ್ಷೇಪಿಸಬೇಕು.

Verse 6

रत्नानि रजतं हेम गन्धपुष्पाक्षतादयः । फलपल्लवदर्भांश्च पुण्यद्रव्याण्यनेकधा

ರತ್ನಗಳು, ಬೆಳ್ಳಿ, ಬಂಗಾರ; ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳು, ಪುಷ್ಪಗಳು, ಅಕ್ಷತಾದಿಗಳು; ಫಲಗಳು, ಪಲ್ಲವಗಳು, ದರ್ಭ ಹುಲ್ಲು—ಇವು ಅನೇಕ ವಿಧದ ಪುಣ್ಯದ್ರವ್ಯಗಳು (ಪೂಜಾರ್ಹ) ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 7

स्नानोदके सुगन्धादि पानीये च विशेषतः । शीतलानि मनोज्ञानी कुसुमादीनि निक्षिपेत्

ಸ್ನಾನದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಶೀತಳವಾದ ಮನೋಹರ ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು.

Verse 8

उशीरं चन्दनं चैव पाद्ये तु परिकल्पयेत् । जातिकंकोलकर्पूरबहुमूलतमालकान्

ಪಾದ್ಯ (ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಳನ ಅರ್ಪಣೆ)ಗಾಗಿ ಉಶೀರ ಮತ್ತು ಚಂದನವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು; ಜೊತೆಗೆ ಜಾತಿ (ಮಲ್ಲಿಗೆ), ಕಂಕೋಲ, ಕರ್ಪೂರ, ಅನೇಕ ಸುಗಂಧ ಮೂಲಗಳು ಮತ್ತು ತಮಾಲಕ ಎಲೆಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 9

क्षिपेदाचमनीये च चूर्णयित्वा विशेषतः । एलां पात्रेषु सर्वेषु कर्पूरं चन्दनं तथा

ಅವುಗಳನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪುಡಿಮಾಡಿ ಆಚಮನೀಯ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಹಾಕಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಪೂಜಾಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಏಲಕ್ಕಿ, ಕರ್ಪೂರ ಮತ್ತು ಚಂದನವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 10

कुशाग्राण्यक्षतांश्चैव यवव्रीहितिलानपि । आज्यसिद्धार्थपुष्पाणि भसितञ्चार्घ्यपात्रके

ಅರ್ಘ್ಯಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕುಶಾಗ್ರಗಳು, ಅಕ್ಷತ, ಯವ, ವ್ರೀಹಿ/ಅಕ್ಕಿ, ಎಳ್ಳು; ಜೊತೆಗೆ ತುಪ್ಪ, ಬಿಳಿ ಸಾಸಿವೆ, ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಭಸ್ಮವನ್ನೂ ಹಾಕಬೇಕು।

Verse 11

कुशपुष्पयवव्रीहिबहुमूलतमालकान् । प्रक्षिपेत्प्रोक्षणीपात्रे भसितं च यथाक्रमम्

ನಂತರ ಪ್ರೋಕ್ಷಣೀ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಕುಶಪುಷ್ಪ, ಯವ, ವ್ರೀಹಿ/ಅಕ್ಕಿ, ಬಹುಮೂಲ (ಪವಿತ್ರ ತೃಣ) ಮತ್ತು ತಮಾಲಕ; ಜೊತೆಗೆ ಭಸ್ಮವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 12

सर्वत्र मन्त्रं विन्यस्य वर्मणावेष्ट्य बाह्यतः । पश्चादस्त्रेण संरक्ष्य धेनुमुद्रां प्रदर्शयेत्

ಸರ್ವ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ಹೊರಗಿನಿಂದ ವರ್ಮರೂಪ ರಕ್ಷಾಕವಚದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಆವೇಷ್ಠಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಅಸ್ತ್ರ-ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸಂರಕ್ಷಿಸಿ ಧೇನು-ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬೇಕು.

Verse 13

पूजाद्रव्याणि सर्वाणि प्रोक्षणीपात्रवारिणा । सम्प्रोक्ष्य मूलमंत्रेण शोधयेद्विधिवत्ततः

ನಂತರ ಪ್ರೋಕ್ಷಣೀ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಜಲದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪೂಜಾದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಛಿಟಕಿಸಿ, ಮೂಲಮಂತ್ರ ಜಪದಿಂದ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಶೋಧಿಸಬೇಕು.

Verse 14

पात्राणां प्रोक्षणीमेकामलाभे सर्वकर्मसु । साधयेदर्घ्यमद्भिस्तत्सामान्यं साधकोत्तमः

ಯಾವುದೇ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರೋಕ್ಷಣೀ ದೊರಕದಿದ್ದರೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧಕನು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಧಾನವಾಗಿ ನೀರಿನಿಂದಲೇ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 15

ततो विनायकं देवं भक्ष्यभोज्यादिभिः क्रमात् । पूजयित्वा विधानेन द्वारपार्श्वे ऽथ दक्षिणे

ನಂತರ ಭಕ್ಷ್ಯ-ಭೋಜ್ಯಾದಿ ನೈವೇದ್ಯಗಳಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ದೇವ ವಿನಾಯಕನನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಪೂಜೆಯ ನಂತರ ದ್ವಾರದ ಬಲ (ದಕ್ಷಿಣ) ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 16

अन्तःपुराधिपं साक्षान्नन्दिनं सम्यगर्चयेत् । चामीकराचलप्रख्यं सर्वाभरणभूषितम्

ಶಿವನ ಅಂತಃಪುರದ ಸాక్షಾತ್ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನಂದಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು—ಅವನು ಚಿನ್ನದ ಪರ್ವತದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 17

बालेन्दुमुकुटं सौम्यं त्रिनेत्रं च चतुर्भुजम् । दीप्तशूलमृगीटंकतिग्मवेत्रधरं प्रभुम्

ಅವನು ಸೌಮ್ಯವೂ ಶುಭವೂ ಆದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಕಂಡನು—ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಾಲಚಂದ್ರಮಕುಟ, ತ್ರಿನೇತ್ರ, ಚತುರ್ಭುಜ; ದೀಪ್ತ ತ್ರಿಶೂಲ, ಮೃಗಚಿಹ್ನೆ ಮತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದಂಡವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು।

Verse 18

चन्द्रबिम्बाभवदनं हरिवक्त्रमथापि वा । उत्तरे द्वारपार्श्वस्य भार्यां च मरुतां सुताम्

ಬಾಗಿಲಿನ ಉತ್ತರ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಮರುತಗಳ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ಜನಿಸಿದ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಬೇಕು ಅಥವಾ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಅವಳ ಮುಖ ಚಂದ್ರಬಿಂಬದಂತೆ, ಅಥವಾ ಹರಿ (ವಿಷ್ಣು) ಮುಖದಂತೆ ಇರಲಿ।

Verse 19

सुयशां सुव्रतामम्बां पादमण्डनतत्पराम् । पूजयित्वा प्रविश्यान्तर्भवनं परमेष्ठिनः

ಸುಯಶಸ್ವಿನಿ, ಸುವ್ರತೆಯಾದ, ಪಾದಸೇವಾ-ಅಲಂಕಾರದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರಳಾದ ಅಂಬೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅವನು ಪರಮೇಷ್ಠಿನ್ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನ ಅಂತರ್ಭವನಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 20

संपूज्य लिङ्गं तैर्द्रव्यैर्निर्माल्यमपनोदयेत् । प्रक्षाल्य पुष्पं शिरसि न्यसेत्तस्य विशुद्धये

ಆ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ, ಬಳಸಿದ ಪುಷ್ಪಾದಿ ನಿರ್ಮಾಲ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕು. ಅದನ್ನು ತೊಳೆದು, ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಆ ಪುಷ್ಪವನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಇಡಬೇಕು.

Verse 21

पुष्पहस्तो जपेच्छक्त्या मन्त्रं मन्त्रविशुद्धये । ऐशान्यां चण्दमाराध्य निर्माल्यं तस्य दापयेत्

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮಂತ್ರಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಂತ್ರಜಪ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಈಶಾನ (ಉತ್ತರ-ಪೂರ್ವ) ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಚಂಡನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆರಾಧಿಸಿ, ಆ ಪೂಜೆಯ ನಿರ್ಮಾಲ್ಯವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 22

कल्पयेदासनं पश्चादाधारादि यथाक्रमम् । आधारशक्तिं कल्याणीं श्यामां ध्यायेदधो भुवि

ನಂತರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಸನವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿ, ಆಧಾರಾದಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು. ಕೆಳಗಿನ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಶ್ಯಾಮವರ್ಣದ ಆಧಾರಶಕ್ತಿ—ಮೂಲಾಧಾರರೂಪಿಣಿ—ಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 23

तस्याः पुरस्तादुत्कंठमनंतं कुण्डलाकृतिम् । धवलं पञ्चफणिनं लेलिहानमिवाम्बरम्

ಅವಳ ಮುಂದೆಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದ ಕಂಠವಿರುವ ಅನಂತ (ಶೇಷ) ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು—ಕುಂಡಲಾಕೃತಿಯಾಗಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಧವಳವರ್ಣ, ಐದು ಫಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಾಲಿಗೆಗಳಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನೇ ಲೇಲಿಹಿಸುವಂತೆ ಕಂಡನು.

Verse 24

तस्योपर्यासनं भद्रं कण्ठीरवचतुष्पदम् । धर्मो ज्ञानं च वैराग्यमैश्वर्यञ्च पदानि वै

ಅದರ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶುಭ ಆಸನವು ಸಿಂಹಾಸನದಂತೆ ಚತುಷ್ಪದವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರ ಆಧಾರಗಳು ಧರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ.

Verse 25

आग्नेयादिश्वेतरक्तपीतश्यामानि वर्णतः । अधर्मादीनि पूर्वादीन्युत्तरांतान्यनुक्रमात्

ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಅವುಗಳ ವರ್ಣಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶ್ವೇತ, ರಕ್ತ, ಪೀತ, ಶ್ಯಾಮ. ಹಾಗೆಯೇ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಉತ್ತರಾಂತವರೆಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 26

राजावर्तमणिप्रख्यान्न्यस्य गात्राणि भावयेत् । अस्योर्ध्वच्छादनं पद्ममासनं विमलं सितम्

ರಾಜಾವರ್ತ ಮಣಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಅವನ ಮೇಲ್ಛಾದನವು ನಿರ್ಮಲ, ಶ್ವೇತ, ನಿರ್ದೋಷ ಪದ್ಮಾಸನವಾಗಿದೆ.

Verse 27

अष्टपत्राणि तस्याहुरणिमादिगुणाष्टकम् । केसराणि च वामाद्या रुद्रावामादिशक्तिभिः

ಅವರು ಹೇಳುವದೇನೆಂದರೆ ಅದರ ಎಂಟು ದಳಗಳು ಅಣಿಮಾದಿ ಎಂಟು ಗುಣಗಳು. ಅದರ ಕೇಸರಗಳು ವಾಮಾ ಮೊದಲಾದವು—ರುದ್ರಾ, ವಾಮಾ ಇತ್ಯಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿ, ಅವುಗಳಿಂದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 28

बीजान्यपि च ता एव शक्तयोंतर्मनोन्मनीः । कर्णिकापरवैराग्यं नालं ज्ञानं शिवात्मकम्

ಅದೇ ಶಕ್ತಿಗಳು ಬೀಜರೂಪದಲ್ಲಿ ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಒಳಗೆ ಅಂತರ್ಮನದ ಉನ್ಮನೀ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿ ನೆಲೆಸಿವೆ. ಪದ್ಮದ ಕರ್ಣಿಕೆ ಪರಮ ವೈರಾಗ್ಯ; ನಾಳವು ಶಿವಾತ್ಮಕ ಜ್ಞಾನ.

Verse 29

कन्दश्च शिवधर्मात्मा कर्णिकान्ते त्रिमण्डले । त्रिमण्डलोपर्यात्मादि तत्त्वत्रितयमासनम्

ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಶಿವಧರ್ಮಸ್ವರೂಪವಾದ ಕಂದವಿದೆ; ಕರ್ಣಿಕೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಮಂಡಲವಿದೆ. ಆ ಮೂರು ಮಂಡಲಗಳ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಾದಿ ತತ್ತ್ವತ್ರಯರೂಪ ಆಸನ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 30

सर्वासनोपरि सुखं विचित्रास्तरणास्तृतम् । आसनं कल्पयेद्दिव्यं शुद्धविद्यासमुज्ज्वलम्

ಎಲ್ಲ ಆಸನಗಳ ಮೇಲಾಗಿ, ವಿಚಿತ್ರ ಆಸ್ತರಣಗಳಿಂದ ಹಾಸಿದ ಸುಖಕರ ದಿವ್ಯಾಸನವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು—ಶುದ್ಧವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದುದು.

Verse 31

आवाहनं स्थापनं च सन्निरोधं निरीक्षणम् । नमस्कारं च कुर्वीत बध्वा मुद्राः पृथक्पृथक्

ಮುದ್ರೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿ, ಆವಾಹನ, ಸ್ಥಾಪನ, ಸನ್ನಿರೋಧ, ನಿರೀಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ನಂತರ ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 32

पाद्यमाचमनं चार्घ्यं गंधं पुष्पं ततः परम् । धूपं दीपं च तांबूलं दत्त्वाथ स्वापयेच्छिवौ

ಪಾದ್ಯ, ಆಚಮನ ಮತ್ತು ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಗಂಧ ಹಾಗೂ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಆಮೇಲೆ ಧೂಪ, ದೀಪ ಮತ್ತು ತಾಂಬೂಲವನ್ನು ನೀಡಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಶಿವ-ಶಿವೆಯನ್ನು ಶಯನಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 33

अथवा परिकल्प्यैवमासनं मूर्तिमेव च । सकलीकृत्य मूलेन ब्रह्माभिश्चापरैस्तथा

ಅಥವಾ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆಸನ ಮತ್ತು ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದಲೂ ಹಾಗೂ ಬ್ರಹ್ಮಮಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಉಪಮಂತ್ರಗಳಿಂದಲೂ ಅದನ್ನು ಸಕಲೀಕೃತವಾಗಿ—ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 34

आवाहयेत्ततो देव्या शिवं परमकारणम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं देवं निश्चलमक्षरम्

ಆಮೇಲೆ ದೇವಿಯು ಪರಮಕಾರಣನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಆವಾಹಿಸಲಿ—ಶುದ್ಧ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ನಿಶ್ಚಲ ಹಾಗೂ ಅಕ್ಷಯ ದೇವನಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಲಿ।

Verse 35

कारणं सर्वलोकानां सर्वलोकमयं परम् । अंतर्बहिःस्थितं व्याप्य ह्यणोरणु महत्तरम् २

ಅವನೇ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಪರಮ ಕಾರಣ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಮಯ ಪರತತ್ತ್ವ. ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿ—ಅಣುವಿಗಿಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಮಹತ್ತಿಗಿಂತ ಮಹಾನ್।

Verse 36

भक्तानामप्रयत्नेन दृश्यमीश्वरमव्ययम् । ब्रह्मेंद्रविष्णुरुद्राद्यैरपि देवैरगोचरम्

ಭಕ್ತರಿಗೆ ಆ ಅವ್ಯಯ ಈಶ್ವರನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೇ ದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ ಮೊದಲಾದ ದೇವರಿಗೂ ಅವನು ಅಗೋಚರನೇ।

Verse 37

देवसारं च विद्वद्भिरगोचरमिति श्रुतम् । आदिमध्यान्तरहितं भेषजं भवरोगिणाम्

ವಿದ್ವಾಂಸರು ಶ್ರುತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದಾರೆ—ಅವನು ದೇವಸಾರ, ಇಂದ್ರಿಯ-ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅಗೋಚರ. ಆದಿ-ಮಧ್ಯ-ಅಂತರಹಿತನಾದ ಅವನೇ ಸಂಸಾರರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಪರಮ ಔಷಧಿ।

Verse 38

शिवतत्त्वमिति ख्यातं शिवार्थं जगति स्थिरम् । पञ्चोपचारवद्भक्त्या पूजयेल्लिंगमुत्तमम्

‘ಶಿವತತ್ತ್ವ’ವೆಂದು ಖ್ಯಾತವಾದುದು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಶಿವಾರ್ಥವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ. ಆದಕಾರಣ ಪಂಚೋಪಚಾರಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉತ್ತಮ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 39

लिंगमूर्तिर्महेशस्य शिवस्य परमात्मनः । स्नानकाले प्रकुर्वीत जयशब्दादिमंगलम्

ಮಹೇಶ, ಪರಮಾತ್ಮ ಶಿವನ ಲಿಂಗಮೂರ್ತಿಗೆ ಸ್ನಾನಕಾಲದಲ್ಲಿ ‘ಜಯ’ ಶಬ್ದದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಮಂಗಳಾಚರಣೆ ಹಾಗೂ ಶುಭಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 40

पञ्चगव्यघृतक्षीरदधिमध्वादिपूर्वकैः । मूलैः फलानां सारैश्च तिलसर्षपसक्तुभिः

ಪಂಚಗವ್ಯ, ತುಪ್ಪ, ಹಾಲು, ಮೊಸರು, ಜೇನು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಂದಮೂಲಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳ ಸಾರ/ರಸ, ಎಳ್ಳು, ಸಾಸಿವೆ, ಸತ್ತು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ (ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು).

Verse 41

बीजैर्यवादिभिश्शस्तैश्चूर्णैर्माषादिसंभवैः । संस्नाप्यालिप्य पिष्टाद्यैः स्नापयेदुष्णवारिभिः

ಯವ ಮುಂತಾದ ಶುಭ ಬೀಜಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಮಾಷ (ಉದ್ದಿನಬೇಳೆ) ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚೂರ್ಣಗಳಿಂದ (ಲಿಂಗಕ್ಕೆ) ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ; ನಂತರ ಪಿಷ್ಟಾದಿ ಲೇಪನಗಳನ್ನು ಹಚ್ಚಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಉಷ್ಣಜಲದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 42

घर्षयेद्विल्वपत्राद्यैर्लेपगंधापनुत्तये । पुनः संस्नाप्य सलिलैश्चक्रवर्त्युपचारतः

ಲೇಪದ ವಾಸನೆ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಬಿಲ್ವಪತ್ರಾದಿಗಳಿಂದ ಮೃದುವಾಗಿ ಘರ್ಷಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಜಲದಿಂದ ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಂತೆ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಉಪಚಾರದಿಂದ ಸೇವಿಸಬೇಕು।

Verse 43

सुगंधामलकं दद्याद्धरिद्रां च यथाक्रमम् । ततः संशोध्य सलिलैर्लिंगं बेरमथापि वा

ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸುಗಂಧ ಅಮಲಕವನ್ನು, ನಂತರ ಹರಿದ್ರೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಬಳಿಕ ಜಲದಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಬೇರ (ಮೂರ್ತಿ) ಯನ್ನಾಗಲಿ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 44

स्नापयेद्गंधतोयेन कुशपुष्पोदकेन च । हिरण्यरत्नतोयैश्च मंत्रसिद्धैर्यथाक्रमम्

ಸುಗಂಧ ಜಲದಿಂದಲೂ, ಕುಶ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತವಾದ ನೀರಿನಿಂದಲೂ ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಂತ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಹಿರಣ್ಯ-ರತ್ನಮಿಶ್ರಿತ ಜಲದಿಂದ ಲಿಂಗಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 45

असंभवे तु द्रव्याणां यथासंभवसंभृतैः । केवलैर्मंत्रतोयैर्वा स्नापयेच्छ्रद्धया शिवम्

ದ್ರವ್ಯಗಳು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ದೊರಕಿದ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ, ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಮಂತ್ರಸಿದ್ಧ ಜಲದಿಂದಲೂ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶಿವನಿಗೆ ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 46

कलशेनाथ शंखेन वर्धन्या पाणिना तथा । सकुशेन सपुष्पेण स्नापयेन्मंत्रपूर्वकम्

ನಂತರ ಕಲಶ, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ವರ್ಧನಿಯಿಂದ—ಕುಶ ಹಾಗೂ ಪುಷ್ಪಗಳೊಂದಿಗೆ—ಮಂತ್ರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ (ಲಿಂಗಕ್ಕೆ) ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 47

पवमानेन रुद्रेण नीलेन त्वरितेन च । लिंगसूक्तादिसूक्तैश्च शिरसाथर्वणेन च

ಪವಮಾನ-ರುದ್ರ, ನೀಲ ಮತ್ತು ತ್ವರಿತ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಲಿಂಗಸೂಕ್ತಾದಿ ವೈದಿಕ ಸೂಕ್ತಗಳಿಂದ, ಮತ್ತೂ ಅಥರ್ವಶಿರ ಉಪನಿಷತ್ತಿನಿಂದ ರುದ್ರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು।

Verse 48

ऋग्भिश्च सामभिः शैवैर्ब्रह्मभिश्चापि पञ्चभिः । स्नापयेद्देवदेवेशं शिवेन प्रणवेन च

ಋಗ್ ಮತ್ತು ಸಾಮ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ, ಶೈವ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಐದು ಬ್ರಹ್ಮಮಂತ್ರಗಳಿಂದ, ‘ಶಿವ’ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಣವ ‘ಓಂ’ ಜಪಿಸುತ್ತ ದೇವದೇವೇಶ್ವರ ಶಿವನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 49

यथा देवस्य देव्याश्च कुर्यात्स्नानादिकं तथा । न तु कश्चिद्विशेषो ऽस्ति तत्र तौ सदृशौ यतः

ದೇವನಿಗೆ ಸ್ನಾನಾದಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆಯೇ ದೇವಿಗೂ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ಭೇದವಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ತತ್ತ್ವತಃ ಸಮಾನರು।

Verse 50

प्रथमं देवमुद्दिश्य कृत्वा स्नानादिकाः क्रियाः । देव्यैः प्रश्चात्प्रकुर्वीत देवदेवस्य शासनात्

ಮೊದಲು ದೇವ ಶಿವನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಸ್ನಾನಾದಿ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ದೇವದೇವನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ದೇವಿ (ಶಕ್ತಿ)ಯ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 51

अर्धनारीश्वरे पूज्ये पौर्वापर्यं न विद्यते । तत्र तत्रोपचाराणां लिंगे वान्यत्र वा क्वचित्

ಪೂಜ್ಯ ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರಾರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲು‑ನಂತರ ಎಂಬ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಕ್ರಮವಿಲ್ಲ. ಉಪಚಾರಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬಹುದು—ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇತರತ್ರವೂ।

Verse 52

कृत्वा ऽभिषेकं लिंगस्य शुचिना च सुगंधिना । संमृज्य वाससा दद्यादंबरं चोपवीतकम्

ಶುದ್ಧ ಹಾಗೂ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಶಿವಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಸ್ವಚ್ಛ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಒರೆಸಿ; ನಂತರ ಪ್ರಭುವಿನ ಸೇವಾರ್ಥವಾಗಿ ಅಂಬರ ಮತ್ತು ಉಪವೀತವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 53

पाद्यमाचमनं चार्घ्यं गंधं पुष्पं च भूषणम् । धूपं दीपं च नैवेद्यं पानीयं मुखशोधनम्

ಪಾದ್ಯ, ಆಚಮನ, ಅರ್ಘ್ಯ; ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪ, ಭೂಷಣ; ಧೂಪ, ದೀಪ, ನೈವೇದ್ಯ; ಹಾಗೆಯೇ ಪಾನೀಯ ಜಲ ಮತ್ತು ಮುಖಶೋಧನ ಜಲ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶ್ರೀಶಿವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 54

पुनश्चाचमनीयं च मुखवासं ततः परम् । मुकुटं च शुभं भद्रं सर्वरत्नैरलंकृतम्

ಮತ್ತೆ ಆಚಮನೀಯ ಜಲವನ್ನು, ನಂತರ ಮುಖವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶುಭ, ಭದ್ರವಾದ ಮುಕುಟವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 55

भूषणानि पवित्राणि माल्यानि विविधानि च । व्यजने चामरे छत्रं तालवृंतं च दर्पणम्

ಪವಿತ್ರ ಆಭರಣಗಳು, ವಿವಿಧ ಮಾಲೆಗಳು, ವ್ಯಜನ (ಪಂಖಾ) ಮತ್ತು ಚಾಮರ, ಛತ್ರ, ತಾಳವೃಂತ ಹಾಗೂ ದರ್ಪಣ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಶುಭ ಪೂಜಾಸಾಮಗ್ರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 56

दत्त्वा नीराजनं कुर्यात्सर्वमंगलनिस्वनैः । गीतनृत्यादिभिश्चैव जयशब्दसमन्वितः

ನೀರಾಜನ (ಆರತಿ) ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ, ಎಲ್ಲ ಮಂಗಳಧ್ವನಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ—ಗಾನ, ನೃತ್ಯಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ—‘ಜಯ ಜಯ’ ಘೋಷದಿಂದ ನಿನಾದಿಸುತ್ತ (ಸಗುಣ) ಶಿವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು।

Verse 57

हैमे च राजते ताम्रे पात्रे वा मृन्मये शुभे । पद्मकैश्शोभितैः पुष्पैर्बीजैर्दध्यक्षतादिभिः

ಸುವರ್ಣ, ರಜತ, ತಾಮ್ರ ಅಥವಾ ಶುಭ ಮೃಣ್ಮಯ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ—ಪದ್ಮಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತ ಪುಷ್ಪಗಳೊಂದಿಗೆ—ಬೀಜಗಳು, ದಧಿ, ಅಕ್ಷತ ಮೊದಲಾದ ಪವಿತ್ರ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 58

त्रिशूलशंखयुग्माब्जनन्द्यावर्तैः करीषजैः । श्रीवत्सस्वस्तिकादर्शवज्रैर्वह्न्यादिचिह्नितैः

ಅವರು ಪವಿತ್ರ ಗೋಮಯದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ಮಂಗಳಚಿಹ್ನಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ—ತ್ರಿಶೂಲ, ಶಂಖ, ಯುಗ್ಮಚಿಹ್ನ, ಪದ್ಮ, ನಂದ್ಯಾವರ್ತ, ಶ್ರೀವತ್ಸ, ಸ್ವಸ್ತಿಕ, ದರ್ಪಣ, ವಜ್ರ ಹಾಗೂ ಅಗ್ನಿ ಮೊದಲಾದವು—ಶಿವಪೂಜೆಯ ಪವಿತ್ರ ಲಾಂಛನಗಳು।

Verse 59

अष्टौ प्रदीपान्परितो विधायैकं तु मध्यमे । तेषु वामादिकाश्चिन्त्याः पूज्याश्च नव शक्तयः

ಸುತ್ತಲೂ ಎಂಟು ದೀಪಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೀಪವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ವಾಮಾ ಮೊದಲಾದ ಒಂಬತ್ತು ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ದಿವ್ಯಶಕ್ತಿರೂಪವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 60

कवचेन समाच्छाद्य संरक्ष्यास्त्रेण सर्वतः । धेनुमुद्रां च संदर्श्य पाणिभ्यां पात्रमुद्धरेत्

ಕವಚಮಂತ್ರದಿಂದ ಆವರಿಸಿ, ಅಸ್ತ್ರಮಂತ್ರದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಿ, ನಂತರ ಧೇನುಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ, ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಬೇಕು।

Verse 61

अथवारोपयेत्पात्रे पञ्चदीपान्यथाक्रमम् । विदिक्ष्वपि च मध्ये च दीपमेकमथापि वा

ಅಥವಾ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಐದು ದೀಪಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಬೇಕು—ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ; ಅಥವಾ ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ ಒಂದೇ ದೀಪವನ್ನೂ ಇಡಬಹುದು।

Verse 62

ततस्तत्पात्रमुद्धृत्य लिंगादेरुपरि क्रमात् । त्रिः प्रदक्षिणयोगेन भ्रामयेन्मूलविद्यया

ನಂತರ ಆ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಲಿಂಗಾದಿ ಪವಿತ್ರ ವಸ್ತುಗಳ ಮೇಲಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಬೇಕು. ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಾಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತ ಮೂರು ಬಾರಿ ಪರಿಭ್ರಮಣಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 63

दद्यादर्घ्यं ततो मूर्ध्नि भसितं च सुगंधितम् । कृत्वा पुष्पांजलिं पश्चादुपहारान्निवेदयेत्

ನಂತರ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಸುಗಂಧಿತ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು. ಬಳಿಕ ಪುಷ್ಪಾಂಜಲಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಉಪಹಾರಗಳು ಹಾಗೂ ನೈವೇದ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ನಿವೇದಿಸಬೇಕು।

Verse 64

पानीयं च ततो दद्याद्दत्त्वा वाचमनं पुनः । पञ्चसौगंधिकोपेतं ताम्बूलं च निवेदयेत्

ನಂತರ ಪಾನೀಯ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತೆ ಆಚಮನಕ್ಕಾಗಿ ನೀರನ್ನು ನೀಡಿ, ಐದು ಸುಗಂಧಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ತಾಂಬೂಲವನ್ನೂ ನಿವೇದಿಸಬೇಕು।

Verse 65

प्रोक्षयेत्प्रोक्षणीयानि गाननाट्यानि कारयेत् । लिंगादौ शिवयोश्चिन्तां कृत्वा शक्त्यजपेच्छिवम्

ಪ್ರೋಕ್ಷಣೀಯವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪವಿತ್ರ ಜಲದಿಂದ ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಗಾನ-ನಾಟ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಲಿಂಗಾದಿ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಶಿವನ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ ಶಿವಮಂತ್ರ ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 66

प्रदक्षिणं प्रणामं च स्तवं चात्मसमर्पणम् । विज्ञापनं च कार्याणां कुर्याद्विनयपूर्वकम्

ವಿನಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ಪ್ರಣಾಮ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಸ್ತವವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಆತ್ಮವನ್ನು ಶಿವಪಾದಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಅಗತ್ಯಗಳ ಕುರಿತು ವಿಜ್ಞಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 67

अर्घ्यं पुष्पांजलिं दत्त्वा बद्ध्वा मुद्रां यथाविधि । पश्चात्क्षमापयेद्देवमुद्वास्यात्मनि चिंतयेत्

ಅರ್ಘ್ಯ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಾಂಜಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಬದ್ಧಮಾಡಿ, ನಂತರ ದೇವನಿಂದ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಯಾಚಿಸಬೇಕು; ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಯನ್ನು ಉದ್ವಾಸನ ಮಾಡಿ, ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 68

पाद्यादिमुखवासांतमर्घ्याद्यं चातिसंकटे । पुष्पविक्षेपमात्रं वा कुर्याद्भावपुरस्सरम्

ಪಾದ್ಯದಿಂದ ಮುಖವಾಸದವರೆಗೆ ಹಾಗೂ ಅರ್ಘ್ಯಾದಿ ಅರ್ಪಣೆಗಳು—ಅತಿಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಇವೆಲ್ಲದರ ಬದಲು ಕೇವಲ ಪುಷ್ಪವಿಕ್ಷೇಪ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಿದರೂ ಸಾಕು, ಆದರೆ ಅದು ಭಾವಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟು ಮಾಡಲ್ಪಡಬೇಕು.

Verse 69

तावतैव परो धर्मो भावने सुकृतो भवेत् । असंपूज्य न भुञ्जीत शिवमाप्राणसंचरात्

ಇದೇ ಪರಮಧರ್ಮ—ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಶುಭಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಕರ್ಮದ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು. ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಸಂಚಾರ ಇರುವವರೆಗೆ ಶಿವಪೂಜೆ ಮಾಡದೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 70

यदि पापस्तु भुंजीत स्वैरं तय्स न निष्कृतिः । प्रमादेन तु भुंक्ते चेत्तदुद्गीर्य प्रयत्नतः

ಪಾಪಿ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ (ನಿಷಿದ್ಧ/ಅಶುದ್ಧ) ಭುಂಜಿಸಿದರೆ ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ತಿಂದಿದ್ದರೆ, ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಅದನ್ನು ವಾಂತಿ ಮಾಡಿ ಹೊರಹಾಕಬೇಕು.

Verse 71

स्नात्वा द्विगुणमभ्यर्च्य देवं देवीमुपोष्य च । शिवस्यायुतमभ्यस्येद्ब्रह्मचर्यपुरस्सरम्

ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ದ್ವಿಗುಣ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವನನ್ನೂ ದೇವಿಯನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿ ಉಪವಾಸ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಧಾನ ನಿಯಮವಾಗಿ ಇಟ್ಟು ಶಿವಮಂತ್ರವನ್ನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 72

परेद्युश्शक्तितो दत्त्वा सुवर्णाद्यं शिवाय च । शिवभक्ताय वा कृत्वा महापूजां शुचिर्भवेत्

ಮರುದಿನ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಚಿನ್ನಾದಿಗಳನ್ನು ಶಿವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅಥವಾ ಶಿವಭಕ್ತನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಮಹಾಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.