सत्याः पुनस्तपश्चर्या — Satī’s Return to Austerity (Tapas) and Fearless Liṅga-Worship

Verse 1

वायुरुवाच । ततः प्रदक्षिणीकृत्य पतिमम्बा पतिव्रता । नियम्य च वियोगार्तिं जगाम हिमवद्गिरिम्

ವಾಯು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ ಪತಿವ್ರತೆಯಾದ ಅಂಬೆ ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ; ವಿರಹಜನ್ಯ ವೇದನೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಹಿಮವದ್ಗಿರಿಗೆ ತೆರಳಿದಳು.

Verse 2

तपःकृतवती पूर्वं देशे यस्मिन्सखीजनैः । तमेव देशमवृनोत्तपसे प्रणयात्पुनः

ಅವಳು ಹಿಂದೆ ಸಖಿಯರೊಂದಿಗೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ಅದೇ ಸ್ಥಳವನ್ನು, ಪ್ರಣಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಆಯ್ದುಕೊಂಡಳು.

Verse 3

ततः स्वपितरं दृष्ट्वा मातरं च तयोर्गृहे । प्रणम्य वृत्तं विज्ञाप्य ताभ्यां चानुमता सती

ನಂತರ ಸತಿ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಡೆದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ, ಅವರಿಬ್ಬರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ತದನುಸಾರ ಮುಂದುವರಿದಳು.

Verse 4

पुनस्तपोवनं गत्वा भूषणानि विसृज्य च । स्नात्वा तपस्विनो वेषं कृत्वा परमपावनम्

ಮತ್ತೆ ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ; ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಪರಮಪಾವನ ತಪಸ್ವಿಯ ವೇಷವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು।

Verse 5

संकल्प्य च महातीव्रं तपः परमदुश्चरम् । सदा मनसि सन्धाय भर्तुश्चरणपंकजम्

ಅತಿತೀವ್ರವೂ ಪರಮದುಶ್ಚರವೂ ಆದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ಅವಳು ಸದಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸ್ವಾಮಿ ಶಿವನ ಚರಣಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದಳು।

Verse 6

तमेव क्षणिके लिंगे ध्यात्वा बाह्यविधानतः । त्रिसन्ध्यमभ्यर्चयन्ती वन्यैः पुष्पैः फलादिभिः

ಕ್ಷಣಿಕ (ತಾತ್ಕಾಲಿಕ) ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನೇ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಬಾಹ್ಯ ವಿಧಾನಾನುಸಾರ ಅವಳು ತ್ರಿಸಂಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಡುಹೂವು, ಫಲಾದಿಗಳಿಂದ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿದಳು।

Verse 7

स एव ब्रह्मणो मूर्तिमास्थाय तपसः फलम् । प्रदास्यति ममेत्येवं नित्यं कृत्वा ऽकरोत्तपः

“ಅವನೇ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ನನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವನು” ಎಂದು ನಿತ್ಯ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ಅವನು ಅಚಲ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು।

Verse 8

तथा तपश्चरन्तीं तां काले बहुतिथे गते । दृष्टः कश्चिन्महाव्याघ्रो दुष्टभावादुपागमत्

ಹೀಗೆ ಅವಳು ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸುತ್ತಿರಲು, ಬಹುಕಾಲ ಕಳೆದ ನಂತರ ಒಬ್ಬ ಮಹಾವ್ಯಾಘ್ರನು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ದುಷ್ಟಭಾವದಿಂದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

Verse 9

तथैवोपगतस्यापि तस्यातीवदुरात्मनः । गात्रं चित्रार्पितमिव स्तब्धं तस्यास्सकाशतः

ಅತೀವ ದುರುಾತ್ಮನು ಸಮೀಪಿಸಿದರೂ, ದೇವಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ದೇಹವು ಚಿತ್ರಪಟದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ರೂಪದಂತೆ ಸ್ಥಬ್ಧವಾಯಿತು.

Verse 10

तं दृष्ट्वापि तथा व्याघ्रं दुष्टभावादुपागतम् । न पृथग्जनवद्देवी स्वभावेन विविच्यते

ದುಷ್ಟಭಾವದಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಿದ ಆ ವ್ಯಾಘ್ರನನ್ನು ಕಂಡರೂ, ದೇವಿ ಸಾಮಾನ್ಯರಂತೆ ಭೇದಭಾವ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ವಿವೇಕವಂತಿಯಾಗಿ ಅಚಲಳಾಗಿ ಉಳಿದಳು.

Verse 11

स तु विष्टब्धसर्वांगो बुभुक्षापरिपीडितः । ममामिषं ततो नान्यदिति मत्वा निरन्तरम्

ಆದರೆ ಅವನು ಸರ್ವಾಂಗವೂ ಸ್ಥಬ್ಧವಾಗಿ, ಹಸಿವಿನ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು—“ಈ ಮಾಂಸವೇ ನನ್ನದು; ಇದಲ್ಲದೆ ನನಗೆ ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ.”

Verse 12

निरीक्ष्यमाणः सततं देवीमेव तदा ऽनिशम् । अतिष्ठदग्रतस्तस्या उपासनमिवाचरत्

ಆಗ ಅವನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ದೇವಿಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ, ಅವಳ ಮುಂದೆ ಸದಾ ನಿಂತು, ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡುವವನಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದನು.

Verse 13

देव्याश्च हृदये नित्यं ममैवायमुपासकः । त्राता च दुष्टसत्त्वेभ्य इति प्रववृते कृपा

ಆಗ ಪ್ರಭುವಿನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕರುಣೆ ಉದಯವಾಯಿತು—“ಇವನು ನನ್ನ ಉಪಾಸಕನು; ದೇವಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ವಾಸಿಸುವವನು, ದುಷ್ಟಸತ್ತ್ವಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಕನು”; ಎಂದು ಕೃಪೆ ಹರಿಯಿತು।

Verse 14

तस्या एव कृपा योगात्सद्योनष्टमलत्रयः । बभूव सहसा व्याघ्रो देवीं च बुबुधे तदा

ಅವಳ ಕೃಪಾಶಕ್ತಿಯ ಯೋಗದಿಂದ ತ್ರಿಮಲಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ನಾಶವಾದವು; ಆ ವ್ಯಾಘ್ರನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಆಗ ದೇವಿಯನ್ನು ಜಗನ್ಮಾತೆಯೆಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡನು।

Verse 15

न्यवर्तत बुभुक्षा च तस्यांगस्तम्भनं तथा । दौरात्म्यं जन्मसिद्धं च तृप्तिश्च समजायत

ಅವನ ಆಹಾರಾಸೆ ಶಮನವಾಯಿತು, ಅಂಗಗಳ ಸ್ಥಂಭನವೂ ಹಾಗೆಯೇ ನಿವೃತ್ತವಾಯಿತು. ಜನ್ಮಸಿದ್ಧ ದುಷ್ಟತೆ ಕೂಡ ಕುಸಿದು, ಒಳಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಉದಯವಾಯಿತು।

Verse 16

तदा परमभावेन ज्ञात्वा कार्तार्थ्यमात्मनः । सद्योपासक एवैष सिषेवे परमेश्वरीम्

ಆಗ ಪರಮಭಾವದಿಂದ ತನ್ನ ಜೀವನ ಕೃತಾರ್ಥವಾಯಿತು ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ನಿಜ ಉಪಾಸಕನಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರಮೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿದನು।

Verse 17

दुष्टानामपि सत्त्वानां तथान्येषान्दुरात्मनाम् । स एव द्रावको भूत्वा विचचार तपोवने

ದುಷ್ಟ ಸತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇತರ ದುರುದ್ದೇಶಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನೇ ಅವರನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನಾಗಿ, ತಪೋವನದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು।

Verse 18

तपश्च ववृधे देव्यास्तीव्रं तीव्रतरात्मकम् । देवाश्च दैत्यनिर्बन्धाद्ब्रह्माणं शरणं गताः

ದೇವಿಯ ತಪಸ್ಸು ಇನ್ನಷ್ಟು ವೃದ್ಧಿಯಾಯಿತು—ತೀವ್ರ, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ತೀವ್ರತರವಾಗಿ. ದೈತ್ಯರ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ಶರಣಿಗೆ ಹೋದರು.

Verse 19

चक्रुर्निवेदनं देवाः स्वदुःखस्यारिपीडनात् । यथा च ददतुः शुम्भनिशुम्भौ वरसम्मदात्

ಶತ್ರುಪೀಡನೆಯಿಂದಲೂ ತಮ್ಮ ದುಃಖಭಾರದಿಂದಲೂ ಕಲುಷಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿವೇದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ವರಗಳ ಗರ್ವಮದದಿಂದ ಮತ್ತರಾದ ಶುಂಭ-ನಿಶುಂಭರು ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದರು.

Verse 20

सो ऽपि श्रुत्वा विधिर्दुःखं सुराणां कृपयान्वितः । आसीद्दैत्यवधायैव स्मृत्वा हेत्वाश्रयां कथाम्

ದೇವತೆಗಳ ದುಃಖವನ್ನು ಕೇಳಿ ವಿಧಾತ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದನು. ಕಾರಣಾಧಾರಿತ ಉಪಾಯ ಮತ್ತು ಯುಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ದೈತ್ಯವಧಕ್ಕೆ ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದನು.

Verse 21

सामरः प्रार्थितो ब्रह्मा ययौ देव्यास्तपोवनम् । संस्मरन्मनसा देवदुःखमोक्षं स्वयत्नतः

ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವಿಯ ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ತನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ದೇವರ ದುಃಖವನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿವಾರಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 22

ददर्श च सुरश्रेष्ठः श्रेष्ठे तपसि निष्ठिताम् । प्रतिष्ठामिव विश्वस्य भवानीं परमेश्वरीम्

ಆಗ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನು ಪರಮ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳಾದ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಭವಾನಿಯನ್ನು ಕಂಡನು—ಅವಳು ವಿಶ್ವದ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯೇ ಎಂಬಂತೆ ಆಧಾರರೂಪಿಣಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದಳು.

Verse 23

ननाम चास्य जगतो मातरं स्वस्य वै हरेः । रुद्रस्य च पितुर्भार्यामार्यामद्रीश्वरात्मजाम्

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಆಕೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು—ಆಕೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಮಾತೆ, ತನ್ನ ತಂದೆ ಹರಿಯ ಆರ್ಯಾ ಪತ್ನಿ, ಹಾಗೆಯೇ ರುದ್ರನ ತಂದೆಯ ಪೂಜ್ಯ ಭಾರ್ಯೆ—ಅದ್ರೀಶ್ವರನ ಪುತ್ರಿ ಆರ್ಯಾ।

Verse 24

ब्रह्माणमागतं दृष्ट्वा देवी देवगणैः सह । अर्घ्यं तदर्हं दत्त्वा ऽस्मै स्वागताद्यैरुपाचरत्

ಬ್ರಹ್ಮನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ದೇವಿಯು ದೇವಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಅವರಿಗೆ ಯಥಾರ್ಹವಾದ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸ್ವಾಗತವಚನಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿದಳು।

Verse 25

तां च प्रत्युपचारोक्तिं पुरस्कृत्याभिनंद्य च । पप्रच्छ तपसो हेतुमजानन्निव पद्मजः

ಅವಳ ಸ್ವಾಗತ-ಉಪಚಾರ ವಚನಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದ ಪದ್ಮಜ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನು, ತಪಸ್ಸಿನ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿಯದವನಂತೆ ಕೇಳಿದನು।

Verse 26

ब्रह्मोवाच । तीव्रेण तपसानेन देव्या किमिह साध्यते । तपःफलानां सर्वेषां त्वदधीना हि सिद्धयः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದೇವಿ, ಈ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂದು? ತಪಫಲಗಳೆಲ್ಲದರ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ನಿಜವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲೇ ಇವೆ।

Verse 27

यश्चैव जगतां भर्ता तमेव परमेश्वरम् । भर्तारमात्मना प्राप्य प्राप्तञ्च तपसः फलम्

ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಧರ್ತನಾದ ಆ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು—ಅಂತರ್ಯಾಮಿ ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು—ಆತ್ಮದಿಂದ ಪಡೆದವನೇ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 28

अथवा सर्वमेवैतत्क्रीडाविलसितं तव । इदन्तु चित्रं देवस्य विरहं सहसे कथम्

ಅಥವಾ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ಕ್ರೀಡಾ-ಲೀಲೆಯ ವಿಲಾಸವೇ ಆಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದು ಆಶ್ಚರ್ಯ—ದೇವಾಧಿದೇವ ಶ್ರೀಶಿವನ ವಿರಹವನ್ನು ನೀನು ಹೇಗೆ ಸಹಿಸುತ್ತೀಯ?

Verse 29

देव्युवाच । सर्गादौ भवतो देवादुत्पत्तिः श्रूयते यदा । तदा प्रजानां प्रथमस्त्वं मे प्रथमजः सुतः

ದೇವಿ ಹೇಳಿದರು—ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಆ ದೇವನಿಂದ ಉಂಟಾಯಿತು ಎಂದು ಕೇಳಿಬಂದಾಗ, ನೀನು ಪ್ರಜಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಗಣ್ಯನು; ನೀನು ನನ್ನ ಮೊದಲಜನ್ಮ ಪುತ್ರನು.

Verse 30

५

“ಐದು”—ಇದು ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ಲೋಕಕ್ರಮವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಸಂಖ್ಯಾ-ಗುರುತು ಮಾತ್ರ; ಸ್ವತಂತ್ರ ವಾಕ್ಯಾರ್ಥವಿಲ್ಲ.

Verse 31

यदा भवद्गिरीन्द्रस्ते पुत्रो मम पिता स्वयम् । तदा पितामहस्त्वं मे जातो लोकपितामह

ಹೇ ಗಿರೀಂದ್ರಾ! ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನೇ ನನ್ನ ತಂದೆಯಾಗಿ ಸ್ವತಃ ಆದಾಗ, ನೀನು ನನ್ನ ಪಿತಾಮಹನಾದೆ—ಹೇ ಲೋಕಪಿತಾಮಹ!

Verse 32

तदीदृशस्य भवतो लोकयात्राविधायिनः । वृत्तवन्तःपुरे भर्ता कथयिष्ये कथं पुनः

ಹೇ ದೇಹ-ನಗರದ ಅಂತಃಪುರಾಧಿಪತಿ, ಲೋಕಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸುವ ನಿಮ್ಮಂತಹ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ವರ್ಣಿಸಲಿ?

Verse 33

किमत्र बहुना देहे यश्चायं मम कालिमा । त्यक्त्वा सत्त्वविधानेन गौरी भवितुमुत्सहे

ಈ ದೇಹದ ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳುವುದೇನು? ನನ್ನ ಈ ಕಾಳಿಮೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಸತ್ತ್ವವಿಧಾನದಿಂದ ಗೌರಿಯಾಗಲು ನಾನು ದೃಢನಿಶ್ಚಯಿಸಿದೆ.

Verse 34

ब्रह्मोवाच । एतावता किमर्थेन तीव्रं देवि तपः कृतम् । स्वेच्छैव किमपर्याप्ता क्रीडेयं हि तवेदृशी

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ, ಇಷ್ಟರವರೆಗೆ ನೀನು ಏಕೆ ಇಂತಹ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದೆ? ನಿನ್ನ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಇಂತಹ ಕ್ರೀಡೆ ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವೇ.

Verse 35

क्रीडा ऽपि च जगन्मातस्तव लोकहिताय वै । अतो ममेष्टमनया फलं किमपि साध्यताम्

ಹೇ ಜಗನ್ಮಾತೆ, ನಿನ್ನ ಕ್ರೀಡೆಯೂ ಲೋಕಹಿತಕ್ಕಾಗಿಯೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ನನಗೂ ಯಾವುದೋ ಇಷ್ಟಫಲ ಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ.

Verse 36

निशुंभशुंभनामानौ दैत्यौ दत्तवरौ मया । दृप्तौ देवान्प्रबाधेते त्वत्तो लब्धस्तयोर्वधः

ನಿಶುಂಬ ಮತ್ತು ಶುಂಭ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ದೈತ್ಯರು—ನಾನು ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದವರು—ದರ್ಪದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರ ವಧವು ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಲಭಿಸಿದೆ; ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಅವರ ನಾಶ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 37

अलं विलंबनेनात्र त्वं क्षणेन स्थिरा भव । शक्तिर्विसृज्यमाना ऽद्य तयोर्मृत्युर्भविष्यति

ಇನ್ನು ವಿಳಂಬ ಬೇಡ, ಈ ಕ್ಷಣವೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರು. ಇಂದು ಬಿಡಲ್ಪಡುವ ಈ ಶಕ್ತಿಯು ಆ ಇಬ್ಬರ ಮರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವುದು.

Verse 38

ब्राह्मणाभ्यर्थिता चैव देवी गिरिवरात्मजा । त्वक्कोशं सहसोत्सृज्य गौरी सा समजायत

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪರ್ವತರಾಜಪುತ್ರಿ ದೇವಿಯು ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ಚರ್ಮದ ಕೋಶವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಗೌರಿಯಾದಳು.

Verse 39

सा त्वक्कोशात्मनोत्सृष्टा कौशिकी नाम नामतः । काली कालाम्बुदप्रख्या कन्यका समपद्यत

ಅವಳ ಚರ್ಮದ ಕೋಶದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಆ ಕನ್ಯೆಯು ಕೌಶಿಕಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಳು; ಅವಳು ಕಪ್ಪು ಮೋಡದಂತೆ ಕಾಳಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾದಳು.

Verse 40

सा तु मायात्मिका शक्तिर्योगनिद्रा च वैष्णवी । शंखचक्रत्रिशूलादिसायुधाष्टमहाभुजा

ಅವಳು ಮಾಯಾಸ್ವರೂಪಿಣೀ ಶಕ್ತಿ; ವೈಷ್ಣವೀ ಯೋಗನಿದ್ರೆಯೂ ಹೌದು. ಅಷ್ಟಮಹಾಭುಜೆಯಾಗಿ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ತ್ರಿಶೂಲ ಮೊದಲಾದ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 41

सौम्या घोरा च मिश्रा च त्रिनेत्रा चन्द्रशेखरा । अजातपुंस्पर्शरतिरधृष्या चातिसुन्दरी

ಅವಳು ಸೌಮ್ಯೆಯೂ, ಘೋರೆಯೂ, ಮಿಶ್ರರೂಪಿಣಿಯೂ; ತ್ರಿನೇತ್ರೆಯಾಗಿ ಚಂದ್ರಶೇಖರಿಯೂ ಹೌದು. ಕೇವಲ ಶಿವಸ್ಪರ್ಶದಲ್ಲೇ ರತಳಾಗಿ, ಅಜೇಯಳೂ ಅತಿಸುಂದರಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 42

दत्ता च ब्रह्मणे देव्या शक्तिरेषा सनातनी । निशुंभस्य च शुंभस्य निहंत्री दैत्यसिंहयोः

ದೇವಿಯ ಈ ಸನಾತನ ಶಕ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ದತ್ತವಾಯಿತು; ಅವಳೇ ದೈತ್ಯಸಿಂಹರಾದ ನಿಶುಂಬ ಮತ್ತು ಶುಂಭರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವಳು.

Verse 43

ब्रह्मणापि प्रहृष्टेन तस्यै परमशक्तये । प्रबलः केसरी दत्तो वाहनत्वे समागतः

ಅತಿಹರ್ಷಗೊಂಡ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಆ ಪರಮಶಕ್ತಿಗೆ ಬಲಿಷ್ಠ ಕೇಸರಿ (ಸಿಂಹ)ಯನ್ನು ದತ್ತವಾಗಿ ನೀಡಿದನು; ಅದು ಅವಳ ವಾಹನವಾಗಿ ಸಮಾಗಮಿಸಿತು.

Verse 44

विन्ध्ये च वसतिं तस्याः पूजामासवपूर्वकैः । मांसैर्मत्स्यैरपूपैश्च निर्वर्त्यासौ समादिशत्

ವಿಂಧ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿ, ಆಸವದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ನೈವೇದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಂಸ, ಮೀನು ಮತ್ತು ಅಪೂಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ನಂತರ ಅವನು ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದನು।

Verse 45

सा चैव संमता शक्तिर्ब्रह्मणो विश्वकर्मणः । प्रणम्य मातरं गौरीं ब्रह्माणं चानुपूर्वशः

ಅವಳೇ ಬ್ರಹ್ಮ—ವಿಶ್ವಕರ್ಮನ—ಅಂಗೀಕೃತ ಶಕ್ತಿ. ಅವಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೊದಲು ಮಾತೆ ಗೌರಿಯನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿತು।

Verse 46

शक्तिभिश्चापि तुल्याभिः स्वात्मजाभिरनेकशः । परीता प्रययौ विन्ध्यं दैत्येन्द्रौ हन्तुमुद्यता

ತನ್ನದೇ ಅನೇಕ ಆತ್ಮಜೆಯರಾದ, ತನ್ನಷ್ಟೇ ಸಮಶಕ್ತಿಯ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಆಕೆ ಎರಡು ದೈತ್ಯೇಂದ್ರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಉದ್ಯತಳಾಗಿ ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತದತ್ತ ಹೊರಟಳು।

Verse 47

निहतौ च तया तत्र समरे दैत्यपुंगवौ । तद्बाणैः कामबाणैश्च च्छिन्नभिन्नांगमानसौ

ಆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಅವಳಿಂದಲೇ ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಹತರಾದರು. ಅವಳ ಬಾಣಗಳು—ಕಾಮದೇವನ ಬಾಣಗಳಂತೆ—ಅವರ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಭಂಗಪಡಿಸಿದವು।

Verse 48

तद्युद्धविस्तरश्चात्र न कृतो ऽन्यत्र वर्णनात् । ऊहनीयं परस्माच्च प्रस्तुतं वर्णयामि वः

ಈ ಯುದ್ಧದ ವಿವರವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಬೇರೆಡೆ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ. ಆದರೂ ಅಲ್ಲಿ നിന്നೂ ಯೋಗ್ಯವಾದುದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ, ಪ್ರಸ್ತುತ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದುದನ್ನು ನಿಮಗೆ ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ।