अर्धनारीश्वरप्रादुर्भावः (Manifestation of Ardhanārīśvara and the Impulse for Procreative Creation)

Verse 1

वायुरुवाच । यदा पुनः प्रजाः सृष्टा न व्यवर्धन्त वेधसः । तदा मैथुनजां सृष्टिं ब्रह्मा कर्तुममन्यत

ವಾಯು ಹೇಳಿದರು—ವಿಧಾತ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೂಡ ವೃದ್ಧಿಯಾಗದೆ ಇದ್ದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಮೈಥುನಜನ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದನು.

Verse 2

न निर्गतं पुरा यस्मान्नारीणां कुलमीश्वरात् । तेन मैथुनजां सृष्टिं न शशाक पितामहः

ಏಕೆಂದರೆ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನಿಂದ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಕುಲವು ಇನ್ನೂ ಹೊರಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮೈಥುನಜನ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಶಕ್ತನಾಗಲಿಲ್ಲ.

Verse 3

ततस्स विदधे बुद्धिमर्थनिश्चयगामिनीम् । प्रजानमेव वृद्ध्यर्थं प्रष्टव्यः परमेश्वर

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಅರ್ಥನಿಶ್ಚಯಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ವಿವೇಕಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡನು; ಪ್ರಜ들의 ಹಿತ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನೇ ಸಮೀಪಿಸಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಬೇಕು.

Verse 4

प्रसादेन विना तस्य न वर्धेरन्निमाः प्रजाः । एवं संचिन्त्य विश्वात्मा तपः कर्तुं प्रचक्रमे

ಆತನ ಪ್ರಸಾದವಿಲ್ಲದೆ ಈ ಸೃಷ್ಟ ಪ್ರಜೆಗಳು ನಿಜವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸಿ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನು ಆ ದಿವ್ಯ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

Verse 5

तदाद्या परमा शक्तिरनंता लोकभाविनी । आद्या सूक्ष्मतरा शुद्धा भावगम्या मनोहरा

ಅವಳೇ ಆದ್ಯಾ—ಪರಮ ಶಕ್ತಿ; ಅನಂತೆ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವಳು. ಅವಳು ಆದಿಮ, ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಶುದ್ಧ, ಭಾವಾನುಭವದಿಂದ ಗ್ರಾಹ್ಯ, ಮನೋಹರಿಣಿ.

Verse 6

निर्गुणा निष्प्रपञ्चा च निष्कला निरुपप्लवा । निरंतरतरा नित्या नित्यमीश्वरपार्श्वगा

ಅವಳು ಗುಣಾತೀತ, ಪ್ರಪಂಚಾತೀತ, ನಿಷ್ಕಲಾ ಮತ್ತು ನಿರುಪಪ್ಲವಾ. ಅವಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ನಿರಂತರ, ನಿತ್ಯಾ, ಮತ್ತು ಸದಾ ಈಶ್ವರನ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವಳು.

Verse 7

तया परमया शक्त्या भगवंतं त्रियम्बकम् । संचिन्त्य हृदये ब्रह्मा तताप परमं तपः

ಆ ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ತ್ರ್ಯಂಬಕ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ನಂತರ ಪರಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.

Verse 8

तीव्रेण तपसा तस्य युक्तस्य परमेष्ठिनः । अचिरेणैव कालेन पिता संप्रतुतोष ह

ಆ ಪರಮೇಷ್ಠಿಯ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಯೋಗನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲೇ ಅವನ ತಂದೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾದನು।

Verse 9

ततः केनचिदंशेन मूर्तिमाविश्य कामपि । अर्धनारीश्वरो भूत्वा ययौ देवस्स्वयं हरः

ನಂತರ ಭಗವಾನ್ ಹರನು ಸ್ವತಃ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಒಂದು ಅಂಶದಿಂದ ಒಂದು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರನಾಗಿ ದೇವರೂಪದಲ್ಲಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದನು।

Verse 10

तं दृष्ट्वा परमं देवं तमसः परमव्ययम् । अद्वितीयमनिर्देश्यमदृश्यमकृतात्मभिः

ಆ ಪರಮ ದೇವನನ್ನು—ಅಜ್ಞಾನತಮಸ್ಸಿನ ಪಾರ, ಅವ್ಯಯನನ್ನು—ನೋಡಿದರೂ, ಅಂತರಶುದ್ಧಿ ಇಲ್ಲದವರು ಅವನನ್ನು ಅದ್ವಿತೀಯ, ಅನಿರ್ದೇಶ್ಯ, ಅದೃಶ್ಯನೆಂದು ಗ್ರಹಿಸಿದರು।

Verse 11

सर्वलोकविधातारं सर्वलोकेश्वरेश्वरम् । सर्वलोकविधायिन्या शक्त्या परमया युतम्

ನಾನು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ವಿಧಾತ, ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರರಿಗೂ ಪರಮೇಶ್ವರ, ಮತ್ತು ಸರ್ವಲೋಕವಿಧಾಯಿನಿ ಪರಾಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತನಾದವನು।

Verse 12

अप्रतर्क्यमनाभासममेयमजरं ध्रुवम् । अचलं निर्गुणं शांतमनंतमहिमास्पदम्

ಅವನು ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಅತೀತ, ಮಿತಿಯ ಆಭಾಸವಿಲ್ಲದ, ಅಮೇಯ, ಅಜರ, ಧ್ರುವ; ಅಚಲ, ನಿರ್ಗುಣ, ಪರಮಶಾಂತ—ಅನಂತ ಮಹಿಮೆಯ ಆಶ್ರಯಸ್ಥಾನ।

Verse 13

सर्वगं सर्वदं सर्वसदसद्व्यक्तिवर्जितम् । सर्वोपमाननिर्मुक्तं शरण्यं शाश्वतं शिवम्

ನಾನು ಶಾಶ್ವತ ಶಿವನ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ—ಅವರು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಸರ್ವದಾತ, ಸತ್-ಅಸತ್ ಎಂಬ ಎಲ್ಲ ವ್ಯಕ್ತೀಕರಣಗಳಿಗೂ ಅತೀತ, ಎಲ್ಲ ಉಪಮಾನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಮಾಶ್ರಯ।

Verse 14

प्रणम्य दंडवद्ब्रह्मा समुत्थाय कृतांजलिः । श्रद्धाविनयसंपन्नैः श्राव्यैः संस्करसंयुतैः

ದಂಡವತ್ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಎದ್ದು, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತು, ಶ್ರದ್ಧೆ-ವಿನಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಸಂಸ್ಕಾರ-ಸಂಯಮದಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಂಡ, ಕೇಳಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಚನಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು।

Verse 15

यथार्थयुक्तसर्वार्थैर्वेदार्थपरिबृंहितैः । तुष्टाव देवं देवीं च सूक्तैः सूक्ष्मार्थगोचरैः

ಯಥಾರ್ಥವೂ ಯುಕ್ತವೂ ಆದ ಅರ್ಥಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ, ವೇದಾರ್ಥ-ತಾತ್ಪರ್ಯದಿಂದ ಪರಿಪೋಷಿತವಾಗಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಭಾವಗೋಚರ ಸೂಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಅವನು ದೇವಾಧಿದೇವ ಮಹಾದೇವನನ್ನೂ, ಅವನ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಶಕ್ತಿಯಾದ ದೇವಿಯನ್ನೂ—ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಸ್ತುತಿಸಿದನು।

Verse 16

ब्रह्मोवाच । जय देव महादेव जयेश्वर महेश्वर । जय सर्वगुण श्रेष्ठ जय सर्वसुराधिप

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಜಯವಾಗಲಿ, ಹೇ ದೇವಾ! ಹೇ ಮಹಾದೇವಾ, ಜಯ. ಹೇ ಈಶ್ವರಾ, ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರಾ, ಜಯ. ಸರ್ವ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಜಯ; ಸರ್ವ ದೇವರ ಅಧಿಪತியே, ಜಯ.

Verse 17

जय प्रकृति कल्याणि जय प्रकृतिनायिके । जय प्रकृतिदूरे त्वं जय प्रकृतिसुन्दरि

ಜಯವಾಗಲಿ, ಹೇ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಪ್ರಕೃತಿ! ಜಯವಾಗಲಿ, ಹೇ ಪ್ರಕೃತಿನಾಯಿಕೆ! ಜಯವಾಗಲಿ, ನೀ ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಅತೀತವಾಗಿ ನಿಂತವಳೆ; ಜಯವಾಗಲಿ, ಹೇ ಪ್ರಕೃತಿಸುಂದರಿ!

Verse 18

जयामोघमहामाय जयामोघ मनोरथ । जयामोघमहालील जयामोघमहाबल

ಅಮೋಘ ಶಕ್ತಿಯ ಮಹಾಮಾಯೆಗೆ ಜಯ; ಎಲ್ಲ ಮನೋರಥಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಅಮೋಘ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಜಯ. ವಿಶಾಲ ಮಹಾಲೀಲೆಯ ಅಮೋಘನಿಗೆ ಜಯ; ಪರಮ ಮಹಾಬಲದ ಅಮೋಘನಿಗೆ ಜಯ.

Verse 19

जय विश्वजगन्मातर्जय विश्वजगन्मये । जय विश्वजगद्धात्रि जय विश्वजगत्सखि

ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ವಿಶ್ವಜಗನ್ಮಾತೆ; ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಸ್ವರೂಪಿಣಿ. ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಜಗದ್ದಾತ್ರಿ; ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ವಿಶ್ವಸಖಿ॥

Verse 20

जय शाश्वतिकैश्वर्ये जय शाश्वतिकालय । जय शाश्वतिकाकार जय शाश्वतिकानुग

ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಶಾಶ್ವತ ಐಶ್ವರ್ಯಸ್ವರೂಪಿಣಿ; ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ನಿತ್ಯಾಲಯ. ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಕಾಲಾತೀತ ಆಕಾರ; ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಭಕ್ತಾನುಗಾಮಿ ಅಂತರ್ಯಾಮಿ॥

Verse 21

जयात्मत्रयनिर्मात्रि जयात्मत्रयपालिनि । जयात्मत्रयसंहर्त्रि जयात्मत्रयनायिके

ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಆತ್ಮತ್ರಯ ನಿರ್ಮಾತೃಣಿ; ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಆತ್ಮತ್ರಯ ಪಾಲಿನಿ. ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಆತ್ಮತ್ರಯ ಸಂಹರ್ತೃಣಿ; ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಆತ್ಮತ್ರಯ ನಾಯಕಿ॥

Verse 22

जयावलोकनायत्तजगत्कारणबृंहण । जयोपेक्षाकटाक्षोत्थहुतभुग्भुक्तभौतिक

ಜಯವು ನಿನಗೆ, ಓ ಪ್ರಭೋ! ನಿನ್ನ ವಿಜಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಜಗತ್ತು ಸ್ಥಿತವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕಾರಣತತ್ತ್ವ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ಜಯಮಯ ಉಪೇಕ್ಷಾ-ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಹುತಭುಕ್ ಅಗ್ನಿ ಉದ್ಭವಿಸಿ, ಭೌತಿಕ ಭೋಗ್ಯ ಜಗತ್ತನ್ನು ‘ಭುಕ್ತ’—ವಶೀಕೃತವಾಗಿ ಕ್ಷೀಣ—ಮಾಡುತ್ತದೆ॥

Verse 23

जय देवाद्यविज्ञेये स्वात्मसूक्ष्मदृशोज्ज्वले । जय स्थूलात्मशक्त्येशेजय व्याप्तचराचरे

ಜಯವಾಗಲಿ ನಿಮಗೆ—ದೇವರಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಗಣ್ಯರಿಗೂ ಅಜ್ಞೇಯನಾದರೂ, ಸ್ವಾತ್ಮದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನೇ. ಸ್ಥೂಲ ದೇಹ-ಜೀವನದ ಶಕ್ತಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ ಜಯ. ಚರಾಚರ ಸಕಲದಲ್ಲೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ನಿಮಗೆ ಜಯ.

Verse 24

जय नामैकविन्यस्तविश्वतत्त्वसमुच्चय । जयासुरशिरोनिष्ठश्रेष्ठानुगकदंबक

ಜಯವು ನಿನಗೆ—ನಿನ್ನ ಏಕನಾಮದಲ್ಲೇ ವಿಶ್ವತತ್ತ್ವಗಳ ಸಮಗ್ರ ಸಮುಚ್ಚಯ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಜಯವು ನಿನಗೆ—ಅಸುರರ ಶಿರಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಕ್ತಗಣಗಳಿಂದ ಸೇವಿತನಾಗಿರುವೆ.

Verse 25

जयोपाश्रितसंरक्षासंविधानपटीयसि । जयोन्मूलितसंसारविषवृक्षांकुरोद्गमे

ಜಯಮಯೀ ಶಕ್ತಿಯೇ! ಶರಣಾಗತರ ರಕ್ಷಣಾ-ವಿಧಾನವನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ನೀನು ಪರಮ ನಿಪುಣೆ. ಜಯವು ಸಂಸಾರವೆಂಬ ವಿಷವೃಕ್ಷವನ್ನು ಉನ್ಮೂಲಿಸಿದಾಗ ಉದಯಿಸುವ ಅಂಕುರೋದ್ಗಮಸ್ವರೂಪವೂ ನೀನೇ.

Verse 26

जय प्रादेशिकैश्वर्यवीर्यशौर्यविजृंभण । जय विश्वबहिर्भूत निरस्तपरवैभव

ಜಯವು ನಿನಗೆ—ನಿನ್ನ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪ್ರಕಟಗಳು ಐಶ್ವರ್ಯ, ವೀರ್ಯ, ಶೌರ್ಯವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತವೆ. ಜಯವು ನಿನಗೆ—ವಿಶ್ವಾತೀತನಾಗಿ ಪರರ ವೈಭವವನ್ನು ನಿರಸ್ತಗೊಳಿಸುವವನೇ.

Verse 27

जय प्रणीतपञ्चार्थप्रयोगपरमामृत । जय पञ्चार्थविज्ञानसुधास्तोत्रस्वरूपिणि

ಜಯವು ನಿನಗೆ—ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ಬೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪಂಚಾರ್ಥಪ್ರಯೋಗದ ಪರಮ ಅಮೃತ ನೀನೇ. ಜಯವು ನಿನಗೆ—ಪಂಚಾರ್ಥವಿಜ್ಞಾನಸुधೆಯಾದ ಸ್ತೋತ್ರಸ್ವರೂಪವೂ ನೀನೇ.

Verse 28

जयति घोरसंसारमहारोगभिषग्वर । जयानादिमलाज्ञानतमःपटलचंद्रिके

ಘೋರ ಸಂಸಾರವೆಂಬ ಮಹಾರೋಗವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಪರಮ ವೈದ್ಯನಿಗೆ ಜಯ. ಅನಾದಿ ಮಲ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ತಮಃಪಟಲವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಚಂದ್ರಿಕೆಯಿಗೆ ಜಯ.

Verse 29

जय त्रिपुरकालाग्ने जय त्रिपुरभैरवि । जय त्रिगुणनिर्मुक्ते जय त्रिगुणमर्दिनि

ಜಯ ತ್ರಿಪುರಕಾಲಾಗ್ನಿ! ಜಯ ತ್ರಿಪುರಭೈರವೀ! ಜಯ ತ್ರಿಗುಣನಿರ್ಮುಕ್ತೆ ದೇವಿ! ಜಯ ತ್ರಿಗುಣಮರ್ಧಿನಿ!

Verse 30

जय प्रथमसर्वज्ञ जय सर्वप्रबोधिक । जय प्रचुरदिव्यांग जय प्रार्थितदायिनि

ಜಯ ಆದ್ಯ ಸರ್ವಜ್ಞೆ! ಜಯ ಸರ್ವಪ್ರಬೋಧಿನಿ! ಜಯ ಪ್ರಚುರ ದಿವ್ಯಾಂಗಸ್ವರೂಪಿಣಿ! ಜಯ ಪ್ರಾರ್ಥಿತದಾಯಿನಿ!

Verse 31

क्व देव ते परं धाम क्व च तुच्छं च नो वचः । तथापि भगवन् भक्त्या प्रलपंतं क्षमस्व माम्

ಹೇ ದೇವಾ! ಎಲ್ಲಿದೆ ನಿನ್ನ ಪರಮ ಧಾಮ, ಎಲ್ಲಿದೆ ನಮ್ಮ ತುಚ್ಛ ವಚನ? ಆದರೂ ಹೇ ಭಗವನ್, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಲಪಿಸುವ ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು.

Verse 32

विज्ञाप्यैवंविधैः सूक्तैर्विश्वकर्मा चतुर्मुखः । नमश्चकार रुद्राय रद्राण्यै च मुहुर्मुहुः

ಇಂತಹ ಸ್ತುತಿವಚನಗಳಿಂದ ವಿನಂತಿಸಿ ಚತುರ್ಮುಖ ವಿಶ್ವಕರ್ಮ (ಬ್ರಹ್ಮ) ರುದ್ರ (ಶಿವ) ಹಾಗೂ ರುದ್ರಾಣಿ (ಪಾರ್ವತಿ) ಅವರಿಗೆ ಮರುಮರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.

Verse 33

इदं स्तोत्रवरं पुण्यं ब्रह्मणा समुदीरितम् । अर्धनारीश्वरं नाम शिवयोर्हर्षवर्धनम्

ಈ ಪರಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುಣ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇದರ ಹೆಸರು ‘ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರ’; ಇದು ಶಿವ-ಶಕ್ತಿಯಿಬ್ಬರ ಹರ್ಷವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 34

य इदं कीर्तयेद्भक्त्या यस्य कस्यापि शिक्षया । स तत्फलमवाप्नोति शिवयोः प्रीतिकारणात्

ಯಾರು ಯಾರಿಂದಾದರೂ ಉಪದೇಶ ಪಡೆದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಿದರೆ, ಶಿವ-ಶಕ್ತಿಯರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವುದರಿಂದ ಅವನು ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 35

सकलभुवनभूतभावनाभ्यां जननविनाशविहीनविग्रहाभ्याम् । नरवरयुवतीवपुर्धराभ्यां सततमहं प्रणतोस्मि शंकराभ्याम्

ಸಕಲ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಸಕಲ ಭೂತಗಳನ್ನೂ ಪೋಷಿಸುವವರು, ಜನನ-ವಿನಾಶರಹಿತ ದಿವ್ಯ ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು, ಕೃಪೆಯಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಶುಭ ಯುವತಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುವ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶಂಕರರಿಗೆ (ಶಿವ-ಶಕ್ತಿಗೆ) ನಾನು ಸದಾ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ।