
ಅಧ್ಯಾಯ 36ರಲ್ಲಿ ಸನತ್ಕುಮಾರರು ಹೇಳುವದೇನೆಂದರೆ: ಶಿವದೂತನು ಶಂಖಚೂಡನಿಗೆ ಶಿವನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವರಗಳೊಂದಿಗೆ, ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ದಾನವರಾಜ ಶಂಖಚೂಡನು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ, ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಾಹನಾರೂಢನಾಗಿ ಶಂಕರನ ವಿರುದ್ಧ ಸೇನೆಗೆ ಯುದ್ಧಾಜ್ಞೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಇತ್ತ ಶಿವನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಸಮೇತಗೊಳಿಸಿ, ಸ್ವಯಂ ಲೀಲಯಾ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕೂಡಲೇ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಗಿ ವಾದ್ಯನಾದ, ಕೋಲಾಹಲ, ವೀರಘೋಷಗಳು ರಣಾಂಗಣವನ್ನೆಲ್ಲ ಆವರಿಸುತ್ತವೆ. ನಂತರ ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ದೇವ-ದಾನವರ ಜೋಡಿ ಯುದ್ಧಗಳು ವರ್ಣಿತವಾಗುತ್ತವೆ: ಇಂದ್ರ–ವೃಷಪರ್ವ, ಸೂರ್ಯ–ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿ, ವಿಷ್ಣು–ದಂಭ, ಕಾಲ–ಕಾಲಾಸುರ, ಅಗ್ನಿ–ಗೋಕರ್ಣ, ಕುಬೇರ–ಕಾಲಕೇಯ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮ–ಮಾಯಾ, ಮೃತ್ಯು–ಭಯಂಕರ, ಯಮ–ಸಂಹಾರ, ವರುಣ–ಕಾಲಂಬಿಕಾ, ವಾಯು–ಚಂಚಲ, ಬುಧ–ಘಟಪೃಷ್ಠ, ಶನೈಶ್ಚರ–ರಕ್ತಾಕ್ಷ ಇತ್ಯಾದಿ।
Verse 1
सनत्कुमार उवाच । स दूतस्तत्र गत्वा च शिववाक्यं जगाद ह । सविस्तरं यथार्थं च निश्चयं तस्य तत्त्वतः
ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದರು—ಆ ದೂತನು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಶಿವನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ವಿವರವಾಗಿ, ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ, ತತ್ತ್ವಾನುಸಾರವಾಗಿ ಶಿವನ ನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.
Verse 2
तच्छुत्वा शंखचूडोऽसौ दानवेन्द्रः प्रतापवान् । अंगीचकार सुप्रीत्या रणमेव स दानवः
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಪ್ರತಾಪವಂತ ದಾನವೇಂದ್ರ ಶಂಖಚೂಡನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಯುದ್ಧವನ್ನೇ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದನು.
Verse 3
समारुरोह यानं च सहामात्यैश्च सत्वरः । आदिदेश स्वसैन्यं च युद्धार्थं शंकरेण च
ಅವನು ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಶಂಕರನ ಆಜ್ಞೆ ಹಾಗೂ ಅನುಮೋದನೆಯೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಾರ್ಥವಾಗಿ ತನ್ನ ಸೇನೆಗೆ ಹೊರಡಲು ಆದೇಶಿಸಿದನು.
Verse 4
शिवस्स्वसैन्यं देवांश्च प्रेरयामास सत्वरः । स्वयमप्यखिलेशोपि सन्नद्धोभूच्च लीलया
ಶಿವನು ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನೂ ದೇವರನ್ನೂ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದನು; ತಾನೂ ಸಹ—ಅಖಿಲೇಶ್ವರನಾಗಿದ್ದರೂ—ಲೀಲೆಯಿಂದ ಸನ್ನದ್ಧನಾದನು.
Verse 5
युद्धारंभो बभूवाशु नेदुर्वाद्यानि भूरिशः । कोलाहलश्च संजातो वीरशब्दस्तथैव च
ಯುದ್ಧವು ತಕ್ಷಣ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಅನೇಕ ವಾದ್ಯಗಳು ಮೊಳಗಿದವು; ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲ ಉಂಟಾಯಿತು ಮತ್ತು ವೀರರ ಘೋಷವೂ ಎದ್ದಿತು.
Verse 6
देवदानवयोर्युद्धं स्परमभून्मुने । धर्मतो युयुधे तत्र देवदानवयोर्गणः
ಓ ಮುನೇ, ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರುಗಳ ನಡುವೆ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಪಾಳಯಗಳ ಗಣಗಳು ಧರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ, ನಿಯಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದವು.
Verse 7
स्वयं महेन्द्रो युयुधे सार्धं च वृषपर्वणा । भास्करो युयुधे विप्रचित्तिना सह धर्मतः
ಸ್ವಯಂ ಮಹೇಂದ್ರ (ಇಂದ್ರ) ವೃಷಪರ್ವನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು; ಭಾಸ್ಕರ (ಸೂರ್ಯ) ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ—ಇಬ್ಬರೂ ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ಯುದ್ಧನೀತಿಯಂತೆ ಸಮರಿಸಿದರು.
Verse 8
दंभेन सह विष्णुश्च चकार परमं रणम् । कालासुरेण कालश्च गोकर्णेन हुताशनः
ವಿಷ್ಣು ದಂಭನೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ರಣವನ್ನು ನಡೆಸಿದನು. ಕಾಲನು ಕಾಲಾಸುರನೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು ಹುತಾಶನ (ಅಗ್ನಿ) ಗೋಕರ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು.
Verse 9
कुबेरः कालकेयेन विश्वकर्मा मयेन च । भयंकरेण मृत्युश्च संहारेण यमस्तथा
ಕುಬೇರನನ್ನು ಕಾಲಕೇಯನು, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನನ್ನು ಮಯನು; ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಭಯಂಕರನು, ಯಮನನ್ನು ಸಂಹಾರನು—ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಮತಮ ಪ್ರತಿದ್ವಂದ್ವಿಗಳಿಂದ ತಡೆದರು.
Verse 10
कालम्बिकेन वरुणश्चंचलेन समीरणः । बुधश्च घटपृष्ठेन रक्ताक्षेण शनैश्चरः
ವರುಣನು ಕಾಲಂಬಿಕನ ಮೇಲೆ, ಸಮೀರಣನು ಚಂಚಲನ ಮೇಲೆ; ಬುಧನು ಘಟಪೃಷ್ಠನ ಮೇಲೆ, ಶನೈಶ್ಚರನು ರಕ್ತಾಕ್ಷನ ಮೇಲೆ—ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವಾಹನಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ನಿಂತರು.
Verse 11
जयन्तो रत्नसारेण वसवो वर्चसां गणैः । अश्विनौ दीप्तिमद्भ्यां च धूम्रेण नलकूबरः
ಜಯಂತನು ರತ್ನಸಾರನೊಂದಿಗೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದನು. ವಸುಗಳು ತೇಜಸ್ವಿಗಳ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದರು. ಅಶ್ವಿನೀಕುಮಾರರು ಕೂಡ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದಳಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದರು; ಧೂಮ್ರನೊಂದಿಗೆ ನಲಕೂಬರನೂ ಬಂದನು.
Verse 12
धुरंधरेण धर्मश्च गणकाक्षेण मंगलः । शोभाकरेण वैश्वानः पिपिटेन च मन्मथः
ಧುರಂಧರನೊಂದಿಗೆ ಧರ್ಮನು ಬಂದನು; ಗಣಕಾಕ್ಷನೊಂದಿಗೆ ಮಂಗಳನು ಬಂದನು. ಶೋಭಾಕರನೊಂದಿಗೆ ವೈಶ್ವಾನ (ಅಗ್ನಿತತ್ತ್ವ) ಬಂದನು; ಪಿಪಿಟನೊಂದಿಗೆ ಮನ್ಮಥನೂ ಆಗಮಿಸಿದನು.
Verse 13
गोकामुखेन चूर्णेन खड्गनाम्नाऽसुरेण च । धूम्रेण संहलेनापि विश्वेन च प्रतापिना
ಗೋಕಾಮುಖ, ಚೂರ್ಣ, ಖಡ್ಗನಾಮಕ ಅಸುರ, ಧೂಮ್ರ, ಸಂಹಲ ಮತ್ತು ಪ್ರತಾಪಿ ವಿಶ್ವ—ಇವರೂ ಇತರ ಮಹಾಬಲ ಅಸುರರು; ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
Verse 14
पलाशेन द्वादशाऽर्का युयुधुर्धर्मतः परे । असुरैरमरास्सार्द्धं शिवसाहाय्यशालिनः
ಆಮೇಲೆ ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ಯುದ್ಧಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ದ್ವಾದಶ ಆದಿತ್ಯರು ಪಲಾಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು. ದೇವರುಗಳು—ಶಿವನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರು—ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅಸುರರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದರು.
Verse 15
एकादश महारुद्राश्चैकादशभयंकरैः । असुरैर्युयुधुर्वीरैर्मैहाबलपराक्रमैः
ಆಮೇಲೆ ಏಕಾದಶ ಮಹಾರುದ್ರರು ಏಕಾದಶ ಭಯಂಕರ ಅಸುರವೀರರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು—ಅವರು ಮಹಾಬಲ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಜೇಯರು.
Verse 16
महामणिश्च युयुधे चोग्रचंडादिभिस्सह । राहुणा सह चन्द्रश्च जीवः शुक्रेण धर्मतः
ಮಹಾಮಣಿ ಉಗ್ರಚಂಡಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಯುದ್ಧವಾಡಿದನು. ಚಂದ್ರನು ರಾಹುವಿನೊಂದಿಗೆ, ಜೀವನು ಶುಕ್ರನೊಂದಿಗೆ—ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷಕ್ರಮದಂತೆ ಹೋರಾಡಿದರು.
Verse 17
नन्दीश्वरादयस्सर्वे दानवप्रवरैस्सह । युयुधुश्च महायुद्धे नोक्ता विस्तरतः पृथक्
ನಂದೀಶ್ವರ ಮೊದಲಾದ ಶಿವಗಣ ನಾಯಕರಾದ ಎಲ್ಲರೂ ದಾನವಪ್ರವರರೊಂದಿಗೆ ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿದರು; ಆದರೆ ಅವರ ಯುದ್ಧವಿವರಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ।
Verse 18
वटमूले तदा शंभुस्तस्थौ काल्याः सुतेन च । सर्वे च युयुधुस्सैन्यसमूहास्सततं मुने
ಆಗ ಶಂಭು ವಟವೃಕ್ಷದ ಬೇರುಬಾಗದಲ್ಲಿ ಕಾಳಿಯ ಪುತ್ರನೊಂದಿಗೆ ನಿಂತನು. ಓ ಮುನೇ, ಎಲ್ಲ ಸೇನಾಸಮೂಹಗಳೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಯುದ್ಧವಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು.
Verse 19
रत्नसिंहासने रम्ये कोटिदानवसंयुतः । उवास शंखचूडश्च रत्नभूषणभूषितः
ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ವಿಭೂಷಿತನಾದ ಶಂಖಚೂಡನು ಮನೋಹರ ರತ್ನಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾದನು. ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಕೋಟ್ಯಂತರ ದಾನವ ಯೋಧರು ಪರಿವೃತರಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರು.
Verse 20
महायुद्धो बभूवाथ देवासुरविमर्दनः । नानायुधानि दिव्यानि चलंतिस्म महामृधे
ನಂತರ ದೇವರುಗಳನ್ನೂ ಅಸುರರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಮರ್ಧಿಸುವ ಮಹಾಯುದ್ಧವು ಉಂಟಾಯಿತು. ಆ ಮಹಾಸಮರದಲ್ಲಿ ನಾನಾವಿಧ ದಿವ್ಯಾಯುಧಗಳು ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಚಲಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದವು.
Verse 21
गदर्ष्टिपट्टिशाश्चक्रभुशुंडिप्रासमुद्गराः । निस्त्रिंशभल्लपरिघाः शक्त्युन्मुखपरश्वधाः
ಗದೆಗಳು, ದಂಡಗಳು, ಭಾಲಗಳು, ಚಕ್ರಾಯುಧಗಳು, ಭೂಶುಂಡಿ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳು, ಪ್ರಾಸಗಳು, ಮುದ್ಗರಗಳು; ಕತ್ತಿಗಳು, ಬಾಣಗಳು, ಪರಿಘಗಳು, ಶಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಎತ್ತಿದ ಪರಶುಗಳು—ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಬೀಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
Verse 22
शरतोमरखड्गाश्च शतघ्न्यश्च सहस्रशः । भिंदिपालादयश्चान्ये वीरहस्तेषु शोभिताः
ಬಾಣಗಳು, ತೋಮರಗಳು, ಖಡ್ಗಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಸಾವಿರಾರು ಶತಘ್ನಿಗಳು; ಭಿಂದಿಪಾಲ ಮೊದಲಾದ ಇತರ ಆಯುಧಗಳೂ ವೀರರ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ದೀಪ್ತಿಯಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
Verse 23
शिरांसि चिच्छिदुश्चैभिर्वीरास्तत्र महो त्सवाः । वीराणामुभयोश्चैव सैन्ययोर्गर्जतो रणे
ಆ ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ವೀರರು ಮಹೋತ್ಸವದಂತೆ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಶಿರಚ್ಛೇದ ಮಾಡಿದರು. ಎರಡೂ ಪಾಳಯಗಳ ವೀರಸೈನ್ಯಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಘೋರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದವು.
Verse 24
गजास्तुरंगा बहवः स्यन्दनाश्च पदातयः । सारोहवाहा विविधास्तत्रासन् सुविखंडिताः
ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು, ಪಾದಾತಿಗಳು—ಅವರ ಸವಾರರು ಹಾಗೂ ವಿವಿಧ ವಾಹನಗಳೊಡನೆ—ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಚೂರಾಗಿ ಚೂರಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದರು.
Verse 25
निकृत्तबाहूरुकरकटिकर्णयुगांघ्रयः । संछिन्नध्वजबाणासितनुत्र वरभूषणाः
ಅವರ ಭುಜಗಳು, ತೊಡೆಗಳು, ಕೈಗಳು, ಕಟಿ, ಕಿವಿಗಳ ಜೋಡಿ ಮತ್ತು ಪಾದಗಳು ಕಡಿದುಹೋಗಿದ್ದವು; ಧ್ವಜಗಳು, ಬಾಣಗಳು, ಖಡ್ಗಗಳು, ಕವಚಗಳು ಚೂರುಚೂರಾಗಿದ್ದವು—ಅವರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಭರಣಗಳೂ ಚಿನ್ನಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದವು.
Verse 26
समुद्धतकिरीटैश्च शिरोभिस्सह कुंडलैः । संरंभनष्टैरास्तीर्णा बभौ भूः करभोरुभिः
ಕಿತ್ತುಹೋದ ಕಿರೀಟಗಳೂ ಕಿವಿಯ ಕುಂಡಲಗಳೂ ಸಹಿತ ಛಿನ್ನ ಶಿರಸ್ಸುಗಳಿಂದಲೂ, ಯುದ್ಧರೋಷದಲ್ಲಿ ಚೂರಾದ ಬಲಿಷ್ಠ ಊರುಗಳಿಂದಲೂ ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆವರಿತವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು।
Verse 27
महाभुजैस्साभरणैस्संछिन्नैस्सायुधैस्तथा । अंगैरन्यैश्च सहसा पटलैर्वा ससारघैः
ಆಗ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಭರಣಸಹಿತವೂ ಆಯುಧಧಾರಿಗಳೂ ಆದ ಛಿನ್ನ ಮಹಾಬಾಹುಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಇತರ ಅಂಗಗಳೊಡನೆ, ದಟ್ಟ ಗುಚ್ಛಗಳಂತೆ ಹರಡುತ್ತಾ ರಾಶಿರಾಶಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದವು।
Verse 28
मृधे भटाः प्रधावंतः कबंधान् स्वशिरोक्षिभिः । पश्यंतस्तत्र चोत्पेतुरुद्यतायुधसद्भुजैः
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಯೋಧರು ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಛಿನ್ನ ಶಿರಸ್ಸು ಮತ್ತು ನೇತ್ರಗಳೊಡನೆ ಇರುವ ಕಬಂಧಗಳನ್ನು ಕಂಡರು; ಆ ಕಬಂಧಗಳೂ ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳಿಂದ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಅದೇ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಜಿಗಿದು ಎದ್ದವು।
Verse 29
वल्गंतोऽतितरां वीरा युयुधुश्च परस्परम् । शस्त्रास्त्रैर्विविधैस्तत्र महाबलपराक्रमाः
ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲ-ಪರಾಕ್ರಮ ಹೊಂದಿದ ವೀರರು ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಜಿಗಿದು ಪರಸ್ಪರ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು; ವಿವಿಧ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೊಡೆದಾಡಿದರು।
Verse 30
केचित्स्वर्णमुखैर्बाणैर्विनिहत्य भटान्मृधे । व्यनदन् वीरसन्नादं सतोया इव तोयदाः
ಕೆಲವರು ಸ್ವರ್ಣಮುಖ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಟರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ವೀರಸನ್ನಾದವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದರು—ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮೋಡಗಳು ಗುಡುಗುವಂತೆ।
Verse 31
सर्वतश्शरकूटेन वीरस्सरथसारथिम् । वीरं संछादयामास प्रावृट्सूर्यमिवांबुदः
ಆ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ವೀರನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಬಾಣಗಳ ಘನಮಳೆಯ ಮೂಲಕ ರಥ ಮತ್ತು ಸಾರಥಿಯೊಡನೆ ಆ ವೀರನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಚ್ಚಿದನು—ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮೋಡ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ।
Verse 32
अन्योन्यमभिसंसृत्य युयुधुर्द्वन्द्वयोधिनः । आह्वयंतो विशंतोऽग्रे क्षिपंतो मर्मभिर्मिथः
ಆ ದ್ವಂದ್ವಯೋಧರು ಪರಸ್ಪರ ಸಮೀಪಿಸಿ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು—ಜೋರಾಗಿ ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತ, ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ನುಗ್ಗುತ್ತ, ಒಬ್ಬರೊಬ್ಬರ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳ ಮೇಲೆ ಮರುಮರು ಹೊಡೆದರು.
Verse 33
सर्वतो वीरसंघाश्च नानाबाहुध्वजायुधाः । व्यदृश्यंत महासंख्ये कुर्वंतः सिंहसंरवम्
ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವೀರಸಂಘಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು—ವಿವಿಧ ಧ್ವಜಗಳು ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಸಿಂಹನಾದದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ.
Verse 34
महारवान्स्वशंखांश्च विदध्मुर्वै पृथक् पृथक् । वल्गनं चक्रिरे तत्र महावीराः प्रहर्षिताः
ಮಹಾನಾದದೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಹಾವೀರನು ತನ್ನ ತನ್ನ ಶಂಖವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಊದಿದನು; ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹಭರಿತ ವಲ್ಗನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
Verse 35
एवं चिरतरं कालं देवदानवयोर्महत् । बभूव युद्धं विकटं करालं वीरहर्षदम्
ಹೀಗೆ ಬಹುಕಾಲ ದೇವರುಗಳಿಗೂ ದಾನವರಿಗೂ ನಡುವೆ ಮಹಾಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು—ವಿಕಟವೂ ಕರಾಳವೂ, ಉಗ್ರರೂಪವೂ, ವೀರರಿಗೆ ಹರ್ಷವರ್ಧಕವೂ ಆಗಿತ್ತು।
Verse 36
इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे शंखचूडवधे परस्परयुद्धवर्णनं नाम षट्त्रिंशोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಶಿವಮಹಾಪುರಾಣದ ದ್ವಿತೀಯ ರುದ್ರಸಂಹಿತೆಯ ಪಂಚಮ ಯುದ್ಧಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಶಂಖಚೂಡವಧ ಪ್ರಸಂಗದೊಳಗಿನ ‘ಪರಸ್ಪರಯುದ್ಧವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಮುವತ್ತಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.
Śiva’s envoy delivers a decisive message to Śaṃkhacūḍa, who accepts war; Śiva and the devas mobilize, and the deva–dānava battle formally begins with paired duels.
The repeated “dharmataḥ” frames warfare as subordinated to cosmic law; the roster of matchups functions as a cosmological taxonomy where divine powers confront disruptive forces, under Śiva’s overarching sovereignty.
Śiva as akhileśa acting in līlā (effortless readiness), and multiple devas as functional manifestations—Kāla (time), Mṛtyu (death), Yama (restraint/judgment), Agni (fire), Kubera (wealth), Vāyu (wind), Varuṇa (waters), etc.—each opposed by a named dānava.