शिवलोकप्रवेशः (Entry into Śivaloka through successive gateways)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । गत्वा तदैव स विधिस्तदा व्यास रमेश्वरः । शिवलोकं महादिव्यं निराधारमभौतिकम्

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಓ ವ್ಯಾಸ, ಆ ವಿಧಾತ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮಹಾದಿವ್ಯವಾದ ಶಿವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಅದು ಆಧಾರರಹಿತವೂ ಭೌತಿಕತೆಯನ್ನು ಮೀರಿದುದೂ ಆಗಿದೆ.

Verse 2

साह्लादोभ्यन्तरं विष्णुर्जगाम मुदिताननः । नानारत्नपरिक्षिप्तं विलसंतं महोज्ज्वलम्

ಆನಂದದಿಂದ ಒಳಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿದ, ಹರ್ಷಿತ ಮುಖದ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು ನಾನಾವಿಧ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಮಹಾತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಆ ಭವ್ಯ ಅಂತಃಕೋಣೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 3

संप्राप्य प्रथमद्वारं विचित्रं गणसेवितम् । शोभितं परया लक्ष्म्या महोच्चमतिसुन्दरम्

ಮೊದಲ ದ್ವಾರವನ್ನು ತಲುಪಿ—ವಿಚಿತ್ರ ವಿನ್ಯಾಸದ, ಶಿವಗಣರಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ಅದನ್ನು—ಅದು ಪರಮ ವೈಭವದಿಂದ ಶೋಭಿತ, ಅತ್ಯುಚ್ಚ ಮತ್ತು ಅತಿಸುಂದರವೆಂದು ಅವನು ಕಂಡನು।

Verse 4

ददर्श द्वारपालांश्च रत्नसिंहासनस्थितान् । शोभिताञ्श्वेतवस्त्रैश्च रत्नभूषणभूषितान्

ಅವನು ದ್ವಾರಪಾಲಕರನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವರು ರತ್ನಸಿಂಹಾಸನಗಳ ಮೇಲೆ ಆಸೀನರಾಗಿದ್ದು, ಶ್ವೇತ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ, ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 5

पञ्चवक्त्रत्रिनयनान्गौरसुन्दरविग्रहान् । त्रिशूलादिधरान्वीरान्भस्मरुद्राक्षशोभितान्

ಅವನು ಪಂಚಮುಖ, ತ್ರಿನೇತ್ರ, ಗೌರಸುಂದರ ದೇಹವಿರುವ ವೀರರನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವರು ತ್ರಿಶೂಲಾದಿ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಭಸ್ಮ ಮತ್ತು ರುದ್ರಾಕ್ಷಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 6

सब्रह्मापि रमेशश्च तान् प्रणम्य विनम्रकः । कथयामास वृत्तान्तं प्रभुसंदर्शनार्थकम्

ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನೊಡನೆ ರಮೇಶನು ವಿನಯದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪ್ರಭುವಿನ ಮಂಗಳ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು।

Verse 7

तदाज्ञां च ददुस्तस्मै प्रविवेश तदाज्ञया । परं द्वारं महारम्यं विचित्रं परम प्रभम्

ಅವರು ಅವನಿಗೆ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು; ಆ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಅವನು ಪರಮ ದ್ವಾರದಿಂದ ಒಳನುಗ್ಗಿದನು—ಅತಿರಮ್ಯ, ವಿಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಪರಮ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ।

Verse 8

प्रभूपकंठगत्यर्थं वृत्तांतं संन्यवेदयत् । तद्द्वारपाय चाज्ञप्तस्तेनान्यं प्रविवेश ह

ಪ್ರಭುವಿನ ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು. ಆ ದ್ವಾರಪಾಲಕನ ಆಜ್ಞೆ ಪಡೆದ ಬಳಿಕ, ಅವನು ಮತ್ತೊಂದು ನಿಯತ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 9

एवं पंचदशद्वारान्प्रविश्य कमलोद्भवः । महाद्वारं गतस्तत्र नन्दिनं प्रददर्श ह

ಈ ರೀತಿ ಹದಿನೈದು ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಕಮಲೋದ್ಭವ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಮಹಾದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಅಲ್ಲಿ ಶಿವಧಾಮದ ರಕ್ಷಕ ನಂದಿಯನ್ನು ಕಂಡನು।

Verse 10

सम्यङ्नत्वा च तं स्तुत्वा पूर्ववत्तेन नन्दिना । आज्ञप्तश्च शनैर्विष्णुर्विवेशाभ्यंतरं मुदा

ಅವನಿಗೆ ಸಮ್ಯಕ್ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ನಂದಿ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದನು; ಆಗ ವಿಷ್ಣು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 11

ददर्श गत्वा तत्रोच्चैस्सभां शंभोस्समुत्प्रभाम् । तां पार्षदैः परिवृतां लसद्देहैस्सुभूषिताम्

ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಅವನು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿರುವ, ಅಪಾರ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಶಂಭುವಿನ ಸಭೆಯನ್ನು ಕಂಡನು—ಶಿವಪಾರ್ಷದರಿಂದ ಆವರಿತ, ಅವರ ಜ್ವಲಿಸುವ ದೇಹಕಾಂತಿಯಿಂದ ಸುಶೋಭಿತ।

Verse 12

महेश्वरस्य रूपैश्च दिग्भुजैश्शुभकांतिभिः । पञ्चवक्त्रैस्त्रिनयनैश्शितिकंठमहोज्ज्वलैः

ಅವರು ಮಹೇಶ್ವರನ ರೂಪಗಳನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಿದರು—ಶುಭಕಾಂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ದಿಕ್ಕುಗಳೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಭುಜಗಳೊಂದಿಗೆ; ಪಂಚವಕ್ತ್ರ, ತ್ರಿನೇತ್ರ, ನೀಲಕಂಠ ಪ್ರಭು ಮಹಾತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಜ್ವಲಿಸಿದರು।

Verse 13

सद्रत्नयुक्तरुद्राक्षभस्माभरणभूषितैः । नवेन्दुमंडलाकारां चतुरस्रां मनोहराम्

ಅದು ಶುಭ ರತ್ನಗಳು, ರುದ್ರಾಕ್ಷಮಾಲೆ, ಭಸ್ಮಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು; ನವಚಂದ್ರಮಂಡಲದಂತೆ ಆಕಾರ ಹೊಂದಿ, ಚತುರಸ್ರವಾಗಿ ಮನೋಹರವಾಗಿ ತೋರ್ಪಟ್ಟಿತು।

Verse 14

मणीन्द्रहारनिर्माणहीरसारसुशोभिताम् । अमूल्यरत्नरचितां पद्मपत्रैश्च शोभिताम्

ಅದು ಮಣೀಂದ್ರನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಜಡಿತ ವಜ್ರಸಾರದಿಂದ ಸುಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು; ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿ, ಪದ್ಮಪತ್ರ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಂಗೊಳಿಸಿತು।

Verse 15

माणिक्यजालमालाभिर्नानाचित्रविचित्रिताम् । पद्मरागेन्द्ररचितामद्भुतां शंकरेच्छया

ಅದು ಮಾಣಿಕ್ಯಜಾಲದ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ, ನಾನಾ ಚಿತ್ರವಿಚಿತ್ರ ವಿನ್ಯಾಸಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸಿತು; ಪದ್ಮರಾಗೇಂದ್ರನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ, ಶಂಕರನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಟವಾದ ಅದ್ಭುತ ಸೃಷ್ಟಿ।

Verse 16

सोपानशतकैर्युक्तां स्यमंतकविनिर्मितैः । स्वर्णसूत्रग्रन्थियुक्तैश्चारुचन्दनपल्लवैः

ಅದು ಸ್ಯಮಂತಕನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ನೂರಾರು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು; ಚಿನ್ನದ ದಾರಗಳ ಗಂಟುಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ ಮನೋಹರ ಚಂದನ ಪಲ್ಲವಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 17

इन्द्रनीलमणिस्तंभैर्वेष्टितां सुमनोहराम् । सुसंस्कृतां च सर्वत्र वासितां गंधवायुना

ಅದು ಇಂದ್ರನೀಲಮಣಿಯ ಸ್ತಂಭಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರವಾಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುಸಂಸ್ಕೃತವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಸುಗಂಧ ವಾಯುವಿನಿಂದ ಸರ್ವತ್ರ ಸುಗಂಧಿತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 18

सहस्रयोजनायामां सुपूर्णां बहुकिंकरैः । ददर्श शंकरं सांबं तत्र विष्णुस्सुरेश्वरः

ಸಹಸ್ರ ಯೋಜನ ವಿಸ್ತಾರವಾದ, ಅನೇಕ ಕಿಂಕರರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ದೇವೇಶ್ವರ ವಿಷ್ಣು ಅಲ್ಲಿ ಅಂಬಾ (ಉಮಾ) ಸಹಿತ ಶುಭ ಶಂಕರನನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಿದನು.

Verse 19

वसंतं मध्यदेशे च यथेन्दुतारकावृतम् । अमूल्यरत्ननिर्माणचित्रसिंहासनस्थितम्

ಮಧ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಸಂತದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕಿರಣತೆ ಕಾಣಿಸಿತು; ಅದು ಚಂದ್ರ-ತಾರಕಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತಿತ್ತು. ಅವರು ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ವಿಚಿತ್ರ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾಗಿದ್ದರು.

Verse 20

किरीटिनं कुंडलिनं रत्नमालाविभूषितम् । भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गं बिभ्रतं केलिपंकजम्

ಅವರು ಕಿರೀಟಧಾರಿ, ಕುಂಡಲಧಾರಿ, ರತ್ನಮಾಲೆಯಿಂದ ವಿಭೂಷಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಸರ್ವಾಂಗವೂ ಪವಿತ್ರ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಧೂಸರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೇಲಿ-ಪಂಕಜ—ಕ್ರೀಡಾಲಕ್ಷಣವಾದ ಕಮಲ—ಧರಿಸಿದ್ದರು.

Verse 21

पुरतो गीतनृत्यश्च पश्यंतं सस्मितं मुदा

ಅವರ ಮುಂದೆಯಲ್ಲಿ ಗಾನ-ನೃತ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಅವರು ಅದನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ, ಮೃದುಸ್ಮಿತದೊಂದಿಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 22

शांतं प्रसन्नमनसमुमाकांतं महोल्लसम् । देव्या प्रदत्त ताम्बूलं भुक्तवंतं सुवासितम्

ಅವನು ಪರಮಶಿವನನ್ನು ಕಂಡನು—ಶಾಂತನಾಗಿ, ಪ್ರಸನ್ನಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಉಮಾಕಾಂತನಾಗಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನು; ದೇವಿಯು ಅರ್ಪಿಸಿದ ಸುಗಂಧ ತಾಂಬೂಲವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಚವೆಯುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 23

गणैश्च परया भक्त्या सेवितं श्वेतचामरैः । स्तूयमानं च सिद्धैश्च भक्तिनम्रात्मकंधरैः

ಅವನನ್ನು ಗಣರು ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಶ್ವೇತ ಚಾಮರಗಳಿಂದ ವೀಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿನಯಗೊಂಡ ಸಿದ್ಧರು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು।

Verse 24

गुणातीतं परेशानं त्रिदेवजनकं विभुम् । निर्विकल्पं निराकारं साकारं स्वेच्छया शिवम्

ನಾನು ಶಿವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ—ತ್ರಿಗುಣಾತೀತ ಪರಮೇಶ್ವರ, ತ್ರಿದೇವರ ಜನಕ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ; ಪರಮತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪ ನಿರಾಕಾರ, ಆದರೂ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಸಾಕಾರವಾಗಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸುವವನು।

Verse 25

अमायमजमाद्यञ्च मायाधीशं परात्परम् । प्रकृतेः पुरुषस्यापि परमं स्वप्रभुं सदा

ಅವನು ಮಾಯಾರಹಿತ, ಅಜ, ಅನಾದಿ; ಮಾಯಾಧೀಶ, ಪರಾತ್ಪರ. ಸದಾ ಸ್ವಪ್ರಭು, ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪುರುಷ ಎರಡಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಪರಮನು।

Verse 26

एवं विशिष्टं तं दृष्ट्वा परिपूर्णतमं समम् । विष्णुर्ब्रह्मा तुष्टुवतुः प्रणम्य सुकृतांजली

ಅವನನ್ನು ಹೀಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ, ಪರಿಪೂರ್ಣತಮ, ಸಮಸ್ವರೂಪನೆಂದು ಕಂಡು ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೃತಾಂಜಲಿಯಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು।

Verse 27

विष्णुविधी ऊचतुः । देवदेव महादेव परब्रह्माखिलेश्वर । त्रिगुणातीत निर्व्यग्र त्रिदेवजनक प्रभो

ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮರು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ದೇವದೇವ, ಹೇ ಮಹಾದೇವ, ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಅಖಿಲೇಶ್ವರ! ಹೇ ಪ್ರಭು, ತ್ರಿಗುಣಾತೀತ, ಸದಾ ನಿರ್ವ್ಯಗ್ರ—ತ್ರಿದೇವಜನಕ, ಮಹಾಪ್ರಭು!

Verse 28

वयं ते शरणापन्ना रक्षस्मान्दुखितान्विभो । शंखचूडार्दितान्क्लिष्टान्सन्नाथान्परमेश्वर

ನಾವು ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗತರು; ಹೇ ವಿಭೋ, ದುಃಖಿತರಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಶಂಖಚೂಡನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಕ್ಲಿಷ್ಟರಾದ ನಮಗೆ—ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರ—ನೀನೇ ನಿಜವಾದ ನಾಥನೂ ಆಶ್ರಯವೂ ಆಗು.

Verse 29

अयं योऽधिष्ठितो लोको गोलोक इति स स्मृतः । अधिष्ठाता तस्य विभुः कृष्णोऽयं त्वदधिष्ठितः

ಈ ಅಧಿಷ್ಠಿತ ಲೋಕ ‘ಗೋಲೋಕ’ ಎಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ. ಅದರ ಅಧಿಷ್ಠಾತ ವಿಭು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು; ಅವನೂ ಸಹ, ಹೇ ಶಿವ, ನಿನ್ನ ಅಧೀನ—ನಿನ್ನಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ—ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 30

इति श्रीशिव महापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे शंखचूडवधे देवदेवस्तुतिर्नाम त्रिंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಶಿವ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದ್ವಿತೀಯ ಭಾಗವಾದ ರುದ್ರಸಂಹಿತೆಯ ಪಂಚಮ ಯುದ್ಧಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಶಂಖಚೂಡವಧ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ‘ದೇವದೇವಸ್ತುತಿ’ ಎಂಬ ಮுப்பತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.

Verse 31

तेन निस्सारिताः शंभो पीड्यमानाः समंततः । हृताधिकारस्त्रिदशा विचरंति महीतले

ಹೇ ಶಂಭೋ, ಅವನಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ತ್ರಿದಶ ದೇವರುಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 32

त्वां विना न स वध्यश्च सर्वेषां त्रिदिवौकसाम् । तं घातय महेशान लोकानां सुखमावह

ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರಾ! ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ತ್ರಿದಿವವಾಸಿಗಳಾದ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಅವನನ್ನು ವಧಿಸಲಾರರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ಮಹೇಶಾನ, ನೀನೇ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಸುಖ-ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ತರು।

Verse 33

त्वमेव निर्गुणस्सत्योऽनंतोऽनंतपराक्रमः । सगुणश्च सन्निवेशः प्रकृतेः पुरुषात्परः

ನೀನೇ ನಿರ್ಗುಣ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪ—ಅನಂತ, ಅನಂತ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ. ಆದರೂ ನೀನು ಸಗುಣನಾಗಿ ರೂಪ-ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟನಾಗುತ್ತೀ; ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪುರುಷ—ಇವೆರಡನ್ನೂ ಮೀರಿ ಪರಮವಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದೀ।

Verse 34

रजसा सृष्टिसमये त्वं ब्रह्मा सृष्टिकृत्प्रभो । सत्त्वेन पालने विष्णुस्त्रिभुवावन कारकः

ಹೇ ಪ್ರಭು! ಸೃಷ್ಟಿಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಜೋಗುಣದಿಂದ ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೀ; ಮತ್ತು ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತ್ವಗುಣದಿಂದ ನೀನು ವಿಷ್ಣುವಾಗಿ ತ್ರಿಭುವನವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀ।

Verse 35

तमसा प्रलये रुद्रो जगत्संहारकारकः । निस्त्रैगुण्ये शिवाख्यातस्तुर्य्यो ज्योतिः स्वरूपकः

ಪ್ರಳಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಮೋಗುಣದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರುದ್ರನು ಜಗತ್ತಿನ ಸಂಹಾರಕನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ತ್ರಿಗುಣಾತೀತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನೇ ಶಿವನೆಂದು ಖ್ಯಾತ—ತುರೀಯ, ಶುದ್ಧ ಜ್ಯೋತಿಸ್ವರೂಪ।

Verse 36

त्वं दीक्षया च गोलोके त्वं गवां परिपालकः । त्वद्गोशालामध्यगश्च कृष्णः क्रीडत्यहर्निशम्

ದೀಕ್ಷೆಯ ಫಲದಿಂದ ನೀನು ಗೋಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಯೋಗ್ಯನು; ನೀನು ಹಸುಗಳ ಪರಿಪಾಲಕನು. ನಿನ್ನ ಗೋಶಾಲೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಕೃಷ್ಣನು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 37

त्वं सर्वकारणं स्वामी विधि विष्ण्वीश्वरः परम् । निर्विकारी सदा साक्षी परमात्मा परेश्वरः

ನೀನೇ ಸರ್ವಕಾರಣಗಳ ಕಾರಣಸ್ವಾಮಿ; ವಿಧಾತ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನಿಗೂ ಪರಮ ಅಧಿಪತಿ. ನೀನು ನಿರ್ವಿಕಾರಿ, ಸದಾ ಸಾಕ್ಷಿ, ಪರಮಾತ್ಮ, ಪರೇಶ್ವರನು.

Verse 38

दीनानाथसहायी च दीनानां प्रतिपालकः । दीनबंधुस्त्रिलोकेशश्शरणागतवत्सलः

ಅವನು ದೀನರ ನಾಥ-ಸಹಾಯಕ, ದೀನರ ಪ್ರತಿಪಾಲಕ. ದೀನಬಂಧು, ತ್ರಿಲೋಕೇಶ, ಶರಣಾಗತರ ಮೇಲೆ ಸದಾ ವಾತ್ಸಲ್ಯವಿರುವವನು.

Verse 39

अस्मानुद्धर गौरीश प्रसीद परमेश्वरः । त्वदधीना वयं नाथ यदिच्छसि तथा कुरु

ಹೇ ಗೌರೀಶ! ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು, ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರ—ನಮ್ಮನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸು. ಹೇ ನಾಥ! ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಅಧೀನ; ನೀನು ಇಚ್ಛಿಸಿದಂತೆ ಮಾಡು.

Verse 40

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा तौ सुरौ व्यास हरिर्ब्रह्मा च वै तदा । विरेमतुः शिवं नत्वा करौ बद्ध्वा विनीतकौ

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವ್ಯಾಸ! ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೇವರುಗಳು, ಹರಿ (ವಿಷ್ಣು) ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ, ಆಗ ವಿರಮಿಸಿದರು. ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ ನಿಂತರು.