देवस्तुतिः — Hymn of Praise by the Devas (Devastuti)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथ ब्रह्मादयो देवा मुनयश्चाखिलास्तथा । तुष्टुवुर्देवदेवेशं वाग्भिरिष्टाभिरानताः

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದರು—ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವರುಗಳೂ ಸಮಸ್ತ ಮುನಿಗಳೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಇಷ್ಟವಾದ ಯೋಗ್ಯ ಸ್ತುತಿವಚನಗಳಿಂದ ದೇವದೇವೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು।

Verse 2

देवा ऊचुः । देवदेव महादेव शरणागतवत्सल । साधुसौख्यप्रदस्त्वं हि सर्वदा भक्तदुःखहा

ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ದೇವದೇವ ಮಹಾದೇವ, ಶರಣಾಗತವತ್ಸಲ! ನೀನೇ ಸದಾ ಸಾಧುಜನರಿಗೆ ಸುಖಪ್ರದನು, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರ ದುಃಖವನ್ನು ನಿತ್ಯ ಹರಣ ಮಾಡುವವನು।

Verse 3

त्वं महाद्भुतसल्लीलो भक्तिगम्यो दुरासदः । दुराराध्योऽसतां नाथ प्रसन्नस्सर्वदा भव

ನೀನು ಮಹಾ ಅದ್ಭುತ ಹಾಗೂ ಶುಭಲೀಲೆಯ ಸ್ವಾಮಿ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಗಮ್ಯ, ಆದರೂ ದುರಾಸದನು. ಹೇ ನಾಥ, ಅಸತ್ಜನರಿಗೆ ನೀನು ದುರಾರಾಧ್ಯ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿರು।

Verse 4

वेदोऽपि महिमानं ते न जानाति हि तत्त्वतः । यथामति महात्मानस्सर्वे गायंति सद्यशः

ಹೇ ಮಹಾದೇವ! ವೇದವೂ ಸಹ ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯದು. ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮತಿ ಮತ್ತು ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಎಲ್ಲ ಮಹಾತ್ಮರು ನಿನ್ನ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ತಮ್ಮ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 5

माहात्म्यमतिगूढं ते सहस्रवदनादयः । सदा गायंति सुप्रीत्या पुनंति स्वगिरं हि ते

ನಿನ್ನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವು ಅತ್ಯಂತ ಗೂಢವಾಗಿದೆ. ಸಹಸ್ರವದನ (ಶೇಷ) ಮೊದಲಾದ ದೇವಗಣರು ಸದಾ ಮಹಾಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ; ತಮ್ಮ ಮಾತುಗಳ ಮೂಲಕವೇ ತಮ್ಮ ವಾಣಿಯನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 6

कृपया तव देवेश ब्रह्मज्ञानी भवेज्जडः । भक्तिगम्यस्सदा त्वं वा इति वेदा ब्रुवंति हि

ಹೇ ದೇವೇಶ! ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಯೂ ಜಡನಂತೆ ಆಗಬಹುದು; ಆದರೆ ನೀನು ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಲಭ್ಯ—ಎಂದು ವೇದಗಳು ಘೋಷಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 7

त्वं वै दीनदयालुश्च सर्वत्र व्यापकस्सदा । आविर्भवसि सद्भक्त्या निर्विकारस्सतां गतिः

ನೀನೇ ದೀನರ ಮೇಲೆ ದಯಾಳು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸದಾ ವ್ಯಾಪಕ. ಸತ್ಪಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀನು ಅವಿರ್ಭವಿಸುತ್ತೀ; ನಿರ್ವಿಕಾರನಾಗಿದ್ದರೂ ಸಜ್ಜನರ ಪರಮ ಗತಿ ನೀನೇ.

Verse 8

भक्त्यैव ते महेशान बहवस्सिद्धिमागताः । इह सर्वसुखं भुक्त्वा दुःखिता निर्विकारतः

ಹೇ ಮಹೇಶಾನ! ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಅನೇಕರು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರೂ ಅವರು ದುಃಖದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿತರಾಗರು—ಸ್ಥಿರರು, ನಿರ್ವಿಕಾರರು.

Verse 9

पुरा यदुपतिर्भक्तो दाशार्हस्सिद्धिमागतः । कलावती च तत्पत्नी भक्त्यैव परमां प्रभो

ಓ ಪ್ರಭೋ! ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯದುಪತಿ ದಾಶಾರ್ಹನು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು; ಅವನ ಪತ್ನಿ ಕಲಾವತೀಯೂ ಭಕ್ತಿಯೊಂದರಿಂದಲೇ ಪರಮ ಪದವನ್ನು ತಲುಪಿದಳು.

Verse 10

तथा मित्रसहो राजा मदयंती च तत्प्रिया । भक्त्यैव तव देवेश कैवल्यं परमं ययौ

ಹೇ ದೇವೇಶ! ಹಾಗೆಯೇ ರಾಜ ಮಿತ್ರಸಹನು ಮತ್ತು ಅವನ ಪ್ರಿಯೆ ಮದಯಂತೀ—ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯೊಂದರಿಂದಲೇ—ಪರಮ ಕೈವಲ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದರು.

Verse 11

सौमिनी नाम तनया कैकेयाग्रभुवस्तथा । तव भक्त्या सुखं प्राप परं सद्योगिदुर्लभम्

ಕೈಕೇಯರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಸೌಮಿನೀ ಎಂಬ ಪುತ್ರಿಯು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆದಳು; ಅದು ಸಿದ್ಧಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಸಹ ಸದಾ ದುರ್ಲಭ.

Verse 12

विमर्षणो नृपवरस्सप्तजन्मावधि प्रभो । भुक्त्वा भोगांश्च विविधांस्त्वद्भक्त्या प्राप सद्गतिम्

ಓ ಪ್ರಭೋ! ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜ ವಿಮರ್ಷಣನು ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ವಿವಿಧ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರೂ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸದ್ದ್ಗತಿಯನ್ನು—ಶಿವಕೃಪೆಯ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು—ಪಡೆದನು.

Verse 13

चन्द्रसेनो नृपवरस्त्वद्भक्त्या सर्वभोगभुक् । दुःखमुक्तः सुखं प्राप परमत्र परत्र च

ಓ ಪ್ರಭೋ! ಚಂದ್ರಸೇನ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಭೋಗಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದನು; ದುಃಖಮುಕ್ತನಾಗಿ ಇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಪರದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 14

गोपीपुत्रः श्रीकरस्ते भक्त्या भुक्त्वेह सद्गतिम् । परं सुखं महावीरशिष्यः प्राप परत्र वै

ಗೋಪೀಪುತ್ರನಾದ ಶ್ರೀಕರನು, ಮಹಾವೀರನ ಶಿಷ್ಯನು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಸದ್ಗತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 15

त्वं सत्यरथभूजानेर्दुःखहर्ता गतिप्रदः । धर्मगुप्तं राजपुत्रमतार्षीस्सुखिनं त्विह

ಹೇ ಪ್ರಭೋ! ನೀವು ಸತ್ಯರಥ-ಭೂಜಾನನ ದುಃಖವನ್ನು ಹರಣಮಾಡಿ ಸದ್ದ್ಗತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವರು. ಇಲ್ಲಿ ಧರ್ಮರಕ್ಷಣೆಯಿಂದ ರಾಜಪುತ್ರ ಧರ್ಮಗುಪ್ತನನ್ನು ದಾಟಿಸಿ ಸುಖಿಯಾಗಿಸಿದಿರಿ.

Verse 16

तथा शुचिव्रतं विप्रमदरिद्रं महाप्रभो । त्वद्भक्तिवर्तिनं मात्रा ज्ञानिनं कृपयाऽकरोः

ಅದೇ ರೀತಿ, ಹೇ ಮಹಾಪ್ರಭೋ! ಕೃಪೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧವ್ರತಿಯಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ದಾರಿದ್ರ್ಯದಿಂದ ಮುಕ್ತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಸತ್ಯಜ್ಞಾನಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ಮಾಡಿದಿರಿ.

Verse 17

चित्रवर्मा नृपवरस्त्वद्भक्त्या प्राप सद्गतिम् । इह लोके सदा भुक्त्वा भोगानमरदुर्लभान्

ಹೇ ಪ್ರಭೋ! ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜ ಚಿತ್ರವರ್ಮನು ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸದ್ದ್ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ಮೊದಲು ಅಮರರಿಗೂ ದುರ್ಲಭವಾದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಿವಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರಮ ಮಂಗಳಗತಿಯನ್ನು ಸೇರಿದನು.

Verse 18

चन्द्रांगदो राजपुत्रस्सीमंतिन्या स्त्रिया सह । विहाय सकलं दुःखं सुखी प्राप महागतिम्

ರಾಜಪುತ್ರ ಚಂದ್ರಾಂಗದನು ತನ್ನ ಪತಿವ್ರತೆಯಾದ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸುಖಿಯಾಗಿದ್ದು ಮಹತ್ತಾದ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 19

द्विजो मंदरनामापि वेश्यागामी खलोऽधमः । त्वद्भक्तः शिव संपूज्य तया सह गतिं गतः

ಹೇ ಶಿವನೇ! ಮಂದರನೆಂಬ ದ್ವಿಜನು ವೇಶ್ಯಾಗಾಮಿ, ದುರ್ಜನ, ಅಧಮನಾಗಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ ಆಕೆಯೊಡನೆ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 20

भद्रायुस्ते नृपसुतस्सुखमाप गतव्यथः । त्वद्भक्तकृपया मात्रा गतिं च परमां प्रभो

ಹೇ ಪ್ರಭುವೇ! ರಾಜಕುಮಾರ ಭದ್ರಾಯು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆದು ವ್ಯಥೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು; ನಿನ್ನ ಭಕ್ತೆಯಾದ ತಾಯಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅವನೂ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು (ಮೋಕ್ಷವನ್ನು) ಹೊಂದಿದನು.

Verse 21

सर्वस्त्रीभोगनिरतो दुर्जनस्तव सेवया । विमुक्तोऽभूदपि सदा भक्ष्यभोजी महेश्वर

ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರನೇ! ಸರ್ವಸ್ತ್ರೀಭೋಗದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದ ದುರ್ಜನನೂ ನಿನ್ನ ಸೇವೆಯಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆದರೂ ಪೂರ್ವವಾಸನೆಯಿಂದ ಸದಾ ಭಕ್ಷ್ಯವಾದದ್ದನ್ನೇ ಭುಜಿಸುವವನಾಗಿ ಉಳಿಯಬಹುದು.

Verse 22

शंबरश्शंकरे भक्तश्चिताभस्मधरस्सदा । नियमाद्भस्मनश्शंभो स्वस्त्रिया ते पुरं गतः

ಶಂಬರನು ಶಂಕರನ ಭಕ್ತನು; ಸದಾ ಚಿತಾಭಸ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಹೇ ಶಂಭೋ! ಭಸ್ಮನಿಯಮದ ಬಲದಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೊಡನೆ ನಿನ್ನ ಪುರಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

Verse 23

भद्रसेनस्य तनयस्तथा मंत्रिसुतः प्रभो । सुधर्मशुभकर्माणौ सदा रुद्राक्षधारिणौ

ಹೇ ಪ್ರಭುವೇ! ಭದ್ರಸೇನನ ಮಗ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಿಯ ಮಗ—ಸुधರ್ಮ ಹಾಗೂ ಶುಭಕರ್ಮ—ಇಬ್ಬರೂ ಸದಾ ರುದ್ರಾಕ್ಷಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 24

त्वत्कृपातश्च तौ मुक्तावास्तां भुक्तेह सत्सुखम् । पूर्वजन्मनि यौ कीशकुक्कुटौ रुद्रभूषणौ

ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಮುಕ್ತರಾದರು; ಇಲ್ಲಿಯೂ ಸತ್ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕೋತಿ ಮತ್ತು ಕೋಳಿ—ರುದ್ರಚಿಹ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿ ಅವನ ಅನುಗ್ರಹಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದರು.

Verse 25

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे जलंधरवधोपाख्याने देवस्तुतिवर्णनं नाम पंचविंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಶಿವಮಹಾಪುರಾಣದ ದ್ವಿತೀಯ ರುದ್ರಸಂಹಿತೆಯ ಪಂಚಮ ಯುದ್ಧಖಂಡದಲ್ಲಿ ಜಲಂಧರವಧೋಪಾಖ್ಯಾನಾಂತರ್ಗತ “ದೇವಸ್ತುತಿವರ್ಣನ” ಎಂಬ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.

Verse 26

शारदा विप्रतनया बालवैधव्यमागता । तव भक्तेः प्रभावात्तु पुत्रसौभा ग्यवत्यभूत्

ಶಾರದಾ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಕನ್ಯೆ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ವೈಧವ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಳು; ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಶಿವಭಕ್ತಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವಳು ಪುತ್ರಸೌಭಾಗ್ಯವತಿಯಾದಳು।

Verse 27

बिन्दुगो द्विजमात्रो हि वेश्याभोगी च तत्प्रिया । वंचुका त्वद्यशः श्रुत्वा परमां गतिमाययौ

ಬಿಂದುಗೋ ಜನ್ಮಮಾತ್ರದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿದ್ದು, ವೇಶ್ಯಾಭೋಗಕ್ಕೆ ಆಸಕ್ತನೂ ಅವಳೇ ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳೂ ಆಗಿದ್ದಳು; ಆದರೆ ವಂಚುಕಾ ನಿನ್ನ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕೇಳಿ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಳು।

Verse 28

इत्यादि बहवस्सिद्धिं गता जीवास्तव प्रभो । भक्तिभावान्महेशान दीनबन्धो कृपालय

ಓ ಪ್ರಭೋ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅನೇಕ ಜೀವಗಳು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿವೆ. ಓ ಮಹೇಶಾನ, ದೀನಬಂಧು, ಕೃಪಾಲಯ, ಅನುಗ್ರಹಿಸು.

Verse 29

त्वं परः प्रकृतेर्ब्रह्म पुरुषात्परमेश्वर । निर्गुणस्त्रिगुणाधारो ब्रह्मविष्णुहरात्मकः

ನೀನು ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅತೀತನಾದ ಪರಬ್ರಹ್ಮ; ಓ ಪರಮೇಶ್ವರ, ನೀನು ಪುರುಷನಿಗಿಂತಲೂ ಪರ. ನೀನು ಸ್ವತಃ ನಿರ್ಗುಣನಾಗಿದ್ದರೂ ತ್ರಿಗುಣಗಳ ಆಧಾರ, ಬ್ರಹ್ಮ-ವಿಷ್ಣು-ಹರರ ಅಂತರ್ಯಾಮಿ ಸ್ವರೂಪವೇ ನೀನು.

Verse 30

नानाकर्मकरो नित्यं निर्विकारोऽखिलेश्वरः । वयं ब्रह्मादयस्सर्वे तव दासा महेश्वर

ಓ ಅಖಿಲೇಶ್ವರ ಮಹೇಶ್ವರ, ನೀನು ನಿತ್ಯ ನಾನಾವಿಧ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದಾದರೂ ನಿರ್ವಿಕಾರನಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತೀಯ. ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ—ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು—ನಿನ್ನ ದಾಸರು.

Verse 31

प्रसन्नो भव देवेश रक्षास्मान्सर्वदा शिव । त्वत्प्रजाश्च वयं नाथ सदा त्वच्छरणं गताः

ಓ ದೇವೇಶ ಶಿವ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಸದಾ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಓ ನಾಥ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳು; ನಾವು ಸದಾ ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗತರಾಗಿದ್ದೇವೆ.

Verse 32

सनत्कुमार उवाच । इति स्तुत्वा च ते देवा ब्रह्माद्यास्समुनीश्वराः । तूष्णीं बभूवुर्हि तदा शिवांघ्रिद्वन्द्वचेतसः

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಹೇಳಿದರು: ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿ ಆ ದೇವರುಗಳು—ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು, ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಪತಿಗಳು—ಆಗ ಮೌನರಾದರು; ಅವರ ಚಿತ್ತ ಶಿವನ ಪಾದಯುಗ್ಮದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಯಿತು.

Verse 33

अथ शंभुर्महेशानः श्रुत्वा देवस्तुतिं शुभाम् । दत्त्वा वरान्वरान्सद्यस्तत्रैवांतर्दधे प्रभुः

ಆಮೇಲೆ ಮಹೇಶಾನನಾದ ಶಂಭು ದೇವಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಶುಭವಾಗಿ ಕೇಳಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಪ್ರಭು ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು।

Verse 34

देवास्सर्वेऽपि मुदिता ब्रह्माद्या हतशत्रवः । स्वं स्वं धाम ययुः प्रीता गायंतः शिवसद्यशः

ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಹರ್ಷಿತರಾದರು; ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಶತ್ರುಗಳು ಹತರಾದ ಕಾರಣ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಧಾಮಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ಶಿವಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದರು।

Verse 35

इदं परममाख्यानं जलंधरविमर्दनम् । महेशचरितं पुण्यं महाघौघविनाशनम्

ಇದು ಜಲಂಧರವಿಮರ್ದನ ಎಂಬ ಪರಮಾಖ್ಯಾನ; ಮಹೇಶನ ಪುಣ್ಯಚರಿತ್ರೆ, ಮಹಾಪಾಪಗಳ ಮಹಾಪ್ರವಾಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು।

Verse 36

देवस्तुतिरियं पुण्या सर्वपापप्रणाशिनी । सर्वसौख्यप्रदा नित्यं महेशानंददायिनी

ಪ್ರಭುವಿನ ಈ ಸ್ತುತಿ ಪುಣ್ಯಮಯವಾಗಿದ್ದು ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿತ್ಯ ಸರ್ವಸೌಖ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿ, ಮಹೇಶಾನಂದವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 37

यः पठेत्पाठयेद्वापि समाख्यानमिदं द्वयम् । भुक्त्वेह परं सौख्यं गाणपत्यमवाप्नुयात्

ಈ ದ್ವಿವಿಧ ಪವಿತ್ರಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಯಾರು ಪಠಿಸುವರೋ ಅಥವಾ ಪಠಿಸಿಸುವರೋ, ಅವರು ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಣಪತಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಗಾಣಪತ್ಯ ಶುಭಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।