रुद्र-विष्णोः ऐकत्व-उपदेशः तथा धर्म-आज्ञा (Instruction on Rudra–Viṣṇu Unity and Divine Injunctions)

Verse 1

परमेश्वर उवाच । अन्यच्छृणु हरे विष्णो शासनं मम सुव्रत । सदा सर्वेषु लोकेषु मान्यः पूज्यो भविष्यसि

ಪರಮೇಶ್ವರನು ನುಡಿದನು—ಹೇ ಹರಿ, ಹೇ ವಿಷ್ಣೋ, ಹೇ ಸುವ್ರತ! ನನ್ನ ಇನ್ನೊಂದು ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೇಳು. ನೀನು ಸದಾ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಾನ್ಯನಾಗಿ ಪೂಜ್ಯನಾಗುವೆ.

Verse 2

ब्रह्मणा निर्मिते लोके यदा दुखं प्रजायते । तदा त्वं सर्वदुःखानां नाशाय तत्परो भव

ಬ್ರಹ್ಮನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ ದುಃಖವು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೋ, ಆಗ ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತತ್ಪರನಾಗು.

Verse 3

सहायं ते करिष्यामि सर्वकार्ये च दुस्सहे । तव शत्रून्हनिष्यामि दुस्साध्यान्परमोत्कटान्

ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಹಾಯಕನಾಗುವೆ—ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಅವು ಎಷ್ಟೇ ದುಸ್ಸಹವಾಗಿದ್ದರೂ. ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲವಾದ, ದುಸ್ಸಾಧ್ಯವಾದ ನಿನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾನು ಸಂಹರಿಸುವೆ.

Verse 4

विविधानवतारांश्च गृहीत्वा कीर्तिमुत्तमाम् । विस्तारय हरे लोके तारणाय परो भव

ವಿವಿಧ ಅವತಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಹೇ ಹರಿ, ಅದನ್ನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸು; ಜೀವಿಗಳ ತಾರಣಾರ್ಥ ಪರಮವಾಗಿ ನಿಷ್ಠನಾಗು.

Verse 5

गुणरूपो ह्ययं रुद्रो ह्यनेन वपुषा सदा । कार्यं करिष्ये लोकानां तवाशक्यं न संशयः

ಈ ರುದ್ರನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಗುಣಸ್ವರೂಪನು; ಇದೇ ವಪುವಿನಿಂದ ಅವನು ಸದಾ ಲೋಕಗಳ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವನು. ನಿನಗೆ ಅಶಕ್ಯವಾದುದು ಅಶಕ್ಯವಾಗಿ ಉಳಿಯದು—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

Verse 6

रुद्रध्येयो भवांश्चैव भवद्ध्येयो हरस्तथा । युवयोरन्तरन्नैव तव रुद्रस्य किंचन

ನೀನು ರುದ್ರರೂಪವಾಗಿ ಧ್ಯೇಯನು; ಹರನೂ ನಿನ್ನ ರೂಪವಾಗಿಯೇ ಧ್ಯೇಯನು. ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ನಿಜವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಭೇದವಿಲ್ಲ; ನೀನೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ರುದ್ರನು.

Verse 7

वस्तुतश्चापि चैकत्वं वरतोऽपि तथैव च । लीलयापि महाविष्णो सत्यं सत्यं न संशयः

ಓ ಮಹಾವಿಷ್ಣು, ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಏಕತ್ವವು ತತ್ತ್ವತಃ ಸತ್ಯ, ವರದಿಂದಲೂ ಸತ್ಯ, ದಿವ್ಯಲೀಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಸತ್ಯವೇ. ಇದು ಸತ್ಯ ಸತ್ಯ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 8

रुद्रभक्तो नरो यस्तु तव निंदां करिष्यति । तस्य पुण्यं च निखिलं द्रुतं भस्म भविष्यति

ಆದರೆ ರುದ್ರಭಕ್ತನಾದ ಯಾವನಾದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದರೆ, ಅವನ ಸಮಸ್ತ ಸಂಚಿತ ಪುಣ್ಯವು ಶೀಘ್ರವೇ ಭಸ್ಮವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 9

नरके पतनं तस्य त्वद्द्वेषात्पुरुषोत्तम । मदाज्ञया भवेद्विष्णो सत्यं सत्यं न संशयः

ಹೇ ಪುರುಷೋತ್ತಮ (ವಿಷ್ಣು), ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಅವನು ನರಕಕ್ಕೆ ಬೀಳುವನು. ಹೇ ವಿಷ್ಣೋ, ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದಲೇ ಅದು ಸಂಭವಿಸುವುದು—ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 10

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां प्रथमखंडे सृष्ट्युपाख्याने परम शिवतत्त्ववर्णनं नाम दशमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಶಿವಮಹಾಪುರಾಣದ ದ್ವಿತೀಯ ವಿಭಾಗವಾದ ರುದ್ರಸಂಹಿತೆಯ ಪ್ರಥಮ ಖಂಡ, ಸೃಷ್ಟ್ಯುಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ‘ಪರಮಶಿವತತ್ತ್ವವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ದಶಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।

Verse 11

इत्युक्त्वा मां च धातारं हस्ते धृत्वा स्वयं हरिम् । कथयामास दुःखेषु सहायो भव सर्वदा

ಇಂತೆ ಹೇಳಿ, ನನ್ನನ್ನೂ ಧಾತಾ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನನ್ನೂ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ಸ್ವತಃ ಹರಿ (ವಿಷ್ಣು)ಗೆ—“ದುಃಖಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸಹಾಯಕನಾಗಿರು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು।

Verse 12

सर्वाध्यक्षश्च सर्वेषु भुक्तिमुक्तिप्रदायकः । भव त्वं सर्वथा श्रेष्ठस्सर्वकामप्रसाधकः

ನೀನು ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೂ ಸರ್ವಾಧ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ, ಭೋಗವೂ ಮೋಕ್ಷವೂ ನೀಡುವವನಾಗಿರು. ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ಸರ್ವ ಧರ್ಮೋಚಿತ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು।

Verse 13

सर्वेषां प्राणरूपश्च भव त्वं च ममाज्ञया । संकटे भजनीयो हि स रुद्रो मत्तनुर्हरे

ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನೀನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಾಣಸ್ವರೂಪನಾಗು. ಹೇ ಹರಿ! ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ನನ್ನದೇ ದೇಹಪ್ರಕಟಿಯಾದ ಆ ರುದ್ರನೇ ಪೂಜ್ಯನು.

Verse 14

त्वां यस्समाश्रितो नूनं मामेव स समाश्रितः । अंतरं यश्च जानाति निरये पतति ध्रुवम्

ಯಾರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೋ ಅವರು ನನ್ನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರೇ. ನಿನ್ನಲ್ಲೂ ನನ್ನಲ್ಲೂ ಭೇದವೆಂದು ತಿಳಿಯುವವನು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ನರಕಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

आयुर्बलं शृणुष्वाद्य त्रिदेवानां विशेषतः । संदेहोऽत्र न कर्त्तव्यो ब्रह्मविष्णु हरात्मनाम्

ಈಗ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತ್ರಿದೇವರ ಆಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಬಲವನ್ನು ಕೇಳು. ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಹರ (ಶಿವ) ಇವರೇ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪರಾಗಿರುವವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯ ಮಾಡಬೇಡ.

Verse 16

चतुर्युगसहस्राणि ब्रह्मणो दिनमुच्यते । रात्रिश्च तावती तस्य मानमेतत्क्रमेण ह

ಚತುರ್ಯುಗಗಳ ಸಹಸ್ರ ಸಮೂಹವೇ ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ದಿನವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣದ ಅವನ ರಾತ್ರಿಯೂ. ಹೀಗೆ ಕಾಲಮಾನದ ಕ್ರಮ ಬೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 17

तेषां त्रिंशद्दिनेर्मासो द्वादशैस्तैश्च वत्सरः । शतवर्षप्रमाणेन ब्रह्मायुः परिकीर्तितम्

ಅವರಿಗೆ ಅಂಥ ಮೂವತ್ತು ದಿನಗಳು ಒಂದು ಮಾಸ; ಅಂಥ ಹನ್ನೆರಡು ಮಾಸಗಳು ಒಂದು ವರ್ಷ. ಅಂಥ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಯುಷ್ಯ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 18

ब्रह्मणो वर्षमात्रेण दिनं वैष्णवमुच्यते । सोऽपि वर्षशतं यावदात्ममानेन जीवति

ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ವರ್ಷಮಾತ್ರವೇ ವೈಷ್ಣವನ ಒಂದು ದಿನವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ವಿಷ್ಣುವೂ ತನ್ನ ಕಾಲಮಾನದಂತೆ ಅಂಥ ನೂರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 19

वैष्णवेन तु वर्षेण दिनं रौद्रं भवेद्ध्रुवम् । हरो वर्षशते याते नररूपेण संस्थितः

ಆದರೆ ವೈಷ್ಣವನ ಒಂದು ವರ್ಷದಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಒಂದು ರೌದ್ರ-ದಿನ ನಿರ್ಣಯವಾಗುತ್ತದೆ. ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಾಗ ಹರ (ಶಿವ) ನರರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 20

यावदुच्छ्वसितं वक्त्रे सदाशिवसमुद्भवम् । पश्चाच्छक्तिं समभ्येति यावन्निश्वसितं भवेत्

ಸದಾಶಿವನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಉಚ್ಛ್ವಾಸವು ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೆ; ನಂತರ ಅದು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ, ನಿಶ್ವಾಸ ಹೊರಬರುವವರೆಗೆ ಅದು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.

Verse 21

निःश्वासोच्छ्वसितानां च सर्वेषामेव देहिनाम् । ब्रह्मविष्णुहराणां च गंधर्वोरगरक्षसाम्

ಎಲ್ಲ ದೇಹಿಗಳ ನಿಶ್ವಾಸ-ಉಚ್ಛ್ವಾಸಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಹರ (ಶಿವ) ಅವರದ್ದೂ ಸಹ; ಹಾಗೆಯೇ ಗಂಧರ್ವ, ಉರಗ (ನಾಗ) ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸಗಳದ್ದೂ—(ಎಲ್ಲವೂ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಆಜ್ಞಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತದೆ).

Verse 22

एकविंशसहस्राणि शतैः षड्भिश्शतानि च । अहोरात्राणि चोक्तानि प्रमाणं सुरसत्तमौ

ಓ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು—ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ಆರು ನೂರು ಅಹೋರಾತ್ರ (ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ) ಚಕ್ರಗಳು.

Verse 23

षड्भिच्छवासनिश्वासैः पलमेकं प्रवर्तितम् । घटी षष्टि पलाः प्रोक्ता सा षष्ट्या च दिनं निशा

ಆರು ಉಸಿರಾಟ-ನಿಶ್ವಾಸಗಳಿಂದ ಒಂದು ‘ಪಲ’ ಎಂದು ಗಣನೆ. ಅರವತ್ತು ಪಲಗಳು ಒಂದು ‘ಘಟಿ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅರವತ್ತು ಘಟಿಗಳಿಂದ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ॥

Verse 24

निश्वासोच्छ्वासितानां च परिसंख्या न विद्यते । सदाशिवसमुत्थानमेतस्मात्सोऽक्षयः स्मृतः

ನಿಶ್ವಾಸ-ಉಚ್ಛ್ವಾಸಗಳಿಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಎಣಿಕೆ ಇಲ್ಲ. ಇದರಿಂದಲೇ ಸದಾಶಿವನ ಉದ್ಭವ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ‘ಅಕ್ಷಯ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ॥

Verse 25

इत्थं रूपं त्वया तावद्रक्षणीयं ममाज्ञया । तावत्सृष्टेश्च कार्यं वै कर्तव्यं विविधैर्गुणैः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಈಗಷ್ಟಕ್ಕೆ ನೀನು ಈ ರೂಪವನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಾರ್ಯವೂ ನಾನಾವಿಧ ಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೆರವೇರಬೇಕು.

Verse 26

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचश्शंभोर्मया च भगवान्हरिः । प्रणिपत्य च विश्वेशं प्राह मंदतरं वशी

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಶಂಭುವಿನ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿ, ನಾನು ಮತ್ತು ಭಗವಾನ್ ಹರಿ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದೆವು. ನಂತರ ಆ ಸಂಯಮಿ (ಹರಿ) ಅತ್ಯಂತ ಮೃದುಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

Verse 27

विष्णुरुवाच । शंकर श्रूयतामेतत्कृपासिंधो जगत्पते । सर्वमेतत्करिष्यामि भवदाज्ञावशानुगः

ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಶಂಕರ, ಹೇ ಕೃಪಾಸಿಂಧು, ಹೇ ಜಗತ್ಪತೇ, ಇದನ್ನು ಕೇಳು. ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಅಧೀನನಾಗಿ ನಾನು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುವೆನು.

Verse 28

मम ध्येयस्सदा त्वं च भविष्यसि न चान्यथा । भवतस्सर्वसामर्थ्यं लब्धं चैव पुरा मया

ನೀನೇ ಸದಾ ನನ್ನ ಧ್ಯಾನದ ಏಕಮಾತ್ರ ಗುರಿಯಾಗಿರುವೆ, ಬೇರೆಲ್ಲ. ಮತ್ತು ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ನಾನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲೇ ಸಮಸ್ತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹಾಗೂ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ।

Verse 29

क्षणमात्रमपि स्वामिंस्तव ध्यानं परं मम । चेतसो दूरतो नैव निर्गच्छतु कदाचन

ಹೇ ಸ್ವಾಮಿ! ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಕ್ಕೂ ನಿಮ್ಮ ಪರಮ ಧ್ಯಾನ—ನನ್ನ ಪರಮಾಶ್ರಯ—ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ದೂರವಾಗದಿರಲಿ।

Verse 30

मम भक्तश्च यः स्वामिंस्तव निंदा करिष्यति । तस्य वै निरये वासं प्रयच्छ नियतं ध्रुवम्

ಹೇ ಸ್ವಾಮಿ! (ತನ್ನನ್ನು) ನನ್ನ ಭಕ್ತನೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ನಿಂದೆ ಮಾಡುವವನಿಗೆ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನರಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ ವಾಸವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ।

Verse 31

त्वद्भक्तो यो भवेत्स्वामिन्मम प्रियतरो हि सः । एवं वै यो विजानाति तस्य मुक्तिर्न दुर्लभा

ಹೇ ಸ್ವಾಮಿ! ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತನಾಗುವವನೇ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನು. ಈ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವನಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ದುರ್ಳಭವಲ್ಲ।

Verse 32

महिमा च मदीयोद्य वर्द्धितो भवता ध्रुवम् । कदाचिदगुणश्चैव जायते क्षम्यतामिति

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇಂದು ನಿಮ್ಮಿಂದ ನನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಆದರೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೋಷ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ—ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸಿರಿ।

Verse 33

ब्रह्मोवाच । तदा शंभुस्तदीयं हि श्रुत्वा वचनमुत्तमम् । उवाच विष्णुं सुप्रीत्या क्षम्या तेऽगुणता मया

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಆಗ ಶಂಭು ಅವನ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ನನ್ನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಯಾವ ಅವಿವೇಕವೋ ದೋಷವೋ ಇದ್ದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸು.”

Verse 34

एवमुक्त्वा हरिं नौ स कराभ्यां परमेश्वरः । पस्पर्श सकलांगेषु कृपया तु कृपानिधिः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಕರುಣಾನಿಧಿಯಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಹರಿಯ ಸರ್ವಾಂಗಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು।

Verse 35

आदिश्य विविधान्धर्मान्सर्वदुःखहरो हरः । ददौ वराननेकांश्चावयोर्हितचिकीर्षया

ಸರ್ವದುಃಖಹರನಾದ ಹರನು ವಿವಿಧ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಅನೇಕ ವರಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದನು।

Verse 36

ततस्स भगवाञ्छंभुः कृपया भक्तवत्सलः । दृष्टया संपश्यतो शीघ्रं तत्रैवांतरधीयतः

ನಂತರ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಭಕ್ತವತ್ಸಲನಾದ ಭಗವಾನ್ ಶಂಭು, ಅವರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು।

Verse 37

तदा प्रकृति लोकेऽस्मिंल्लिंगपूजाविधिः स्मृतः । लिंगे प्रतिष्ठितश्शंभुर्भुक्तिमुक्तिप्रदायकः

ಆಗ ಈ ಪ್ರಕೃತಿಲೋಕದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಪೂಜೆಯ ವಿಧಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು; ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾದ ಶಂಭು ಭುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವನು।

Verse 38

लिंगवेदिर्महादेवी लिंगं साक्षान्महेश्वरः । लयनाल्लिंगमित्युक्तं तत्रैव निखिलं जगत्

ಲಿಂಗವೇದಿ ಮಹಾದೇವಿ (ಶಕ್ತಿ), ಲಿಂಗವು ಸాక్షಾತ್ ಮಹೇಶ್ವರನೇ. ಲಯಸ್ಥಾನವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಇದನ್ನು ‘ಲಿಂಗ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅದಲ್ಲಿಯೇ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಅಡಗಿದ್ದು ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 39

यस्तु लैंगं पठेन्नित्यमाख्यानं लिंगसन्निधौ । षण्मासाच्छिवरूपो वै नात्र कार्या विचारणा

ಲಿಂಗಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ನಿತ್ಯ ಪಠಿಸುವವನು ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶಿವಸ್ವರೂಪನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 40

यस्तु लिंगसमीपे तु कार्यं किंचित्करोति च । तस्य पुण्यफलं वक्तुं न शक्नोमि महामुने

ಓ ಮಹಾಮುನೇ! ಶಿವಲಿಂಗದ ಸಮೀಪ ಯಾರು ಅಲ್ಪವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನಾದರೂ—ಸೇವೆ, ಅರ್ಪಣೆ ಅಥವಾ ಧರ್ಮಕರ್ಮ—ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲಾರೆ.