देवस्तुतिः—शिवस्य परब्रह्मत्वं, मायाशक्तिः, कर्मफलप्रदातृत्वं च (Devas’ Hymn: Śiva as Parabrahman, Māyā-Śakti, and Giver of Karmic Fruits)

Verse 1

विष्ण्वादय ऊचुः । देवदेव महादेव लौकिकाचारकृत्प्रभो । ब्रह्म त्वामीश्वरं शंभुं जानीमः कृपया तव

ವಿಷ್ಣುವಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು— ದೇವದೇವ ಮಹಾದೇವನೇ! ಲೋಕಾಚಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಪ್ರಭುವೇ! ನಿಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾವು ನಿಮಗೆ, ಹೇ ಶಂಭು, ಪರಮೇಶ್ವರನಾಗಿ—ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾಗಿ—ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

Verse 2

किं मोहयसि नस्तात मायया परया तव । दुर्ज्ञेयया सदा पुंसां मोहिन्या परमेश्वर

ಹೇ ತಾತಾ, ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರನೇ! ನಿಮ್ಮ ಪರಾಮಾಯೆಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಏಕೆ ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತೀರಿ? ಅದು ಸದಾ ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ದುರ್ಜ್ಞೇಯವಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸುವುದಾಗಿದೆ.

Verse 3

प्रकृतः पुरुषस्यापि जगतो योनिबीजयोः । परब्रह्म परस्त्वं च मनोवाचामगोचरः

ನೀವೇ ಪ್ರಕೃತಿಯೂ, ನೀವೇ ಪುರುಷನೂ; ಜಗತ್ತಿಗೆ ನೀವೇ ಯೋನಿಯೂ ಬೀಜವೂ. ನೀನು ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ತತ್ತ್ವ—ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ವಾಕ್ಯದ ಅಗೊಚರ.

Verse 4

त्वमेव विश्वं सृजसि पास्यत्सि निजतंत्रतः । स्वरूपां शिवशक्तिं हि क्रीडन्नूर्णपटो यथा

ನೀನೇ ಈ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೀ, ನೀನೇ ನಿನ್ನ ಸ್ವತಂತ್ರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತೀ. ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಶಿವಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತೀ—ಜೇಡ ತನ್ನೊಳಗಿಂದಲೇ ಜಾಲವನ್ನು ಹರಡುವಂತೆ.

Verse 5

त्वमेव क्रतुमीशान ससर्जिथ दयापरः । दक्षेण सूत्रेण विभो सदा त्रय्यभिपत्तये

ಹೇ ಈಶಾನ, ದಯಾಪರನೇ! ಯಜ್ಞಕರ್ಮವನ್ನು ನೀನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಿ. ಹೇ ವಿಭೋ, ದಕ್ಷನನ್ನು ಸೂತ್ರರೂಪ ಸಾಧನವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ತ್ರಯೀ ವೇದಗಳ ಸಮ್ಯಕ್‌ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಿ.

Verse 6

त्वयैव लोकेवसितास्सेतवो यान् धृतव्रताः । शुद्धान् श्रद्दधते विप्रा वेदमार्गविचक्षणाः

ಪ್ರಭೋ, ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆ ಮಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ವ್ರತ-ನಿಯಮಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ. ವೇದಮಾರ್ಗವನ್ನು ವಿವೇಚಿಸುವ ಶುದ್ಧ, ಧೃತವ್ರತ ವಿಪ್ರರು ಆ ನಿರ್ಮಲ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 7

कर्तुस्त्वं मंगलानां हि स्वपरं तु मुखे विभो । अमंगलानां च हितं मिश्रं वाथ विपर्ययम्

ಹೇ ವಿಭೋ, ಮಂಗಳಫಲಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವವನು ನೀವೇ; ಸ್ವ ಮತ್ತು ಪರ—ಎರಡನ್ನೂ—ನೀವು ನಿಮ್ಮ ವಶದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಅಮಂಗಳದಲ್ಲಿಯೂ ನೀವು ಹಿತವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತೀರಿ—ಕಷ್ಟಮಿಶ್ರವಾಗಿ ಅಥವಾ ಘಟನೆಗಳ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ತಿರುಗಿಸಿ।

Verse 8

सर्वकर्मफलानां हि सदा दाता त्वमेव हि । सर्वे हि प्रोक्ता हि यशस्तत्पतिस्त्वं श्रुतिश्रुतः

ಸರ್ವಕರ್ಮಫಲಗಳ ನಿತ್ಯ ದಾತ ನೀನೇ. ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಯಶಸ್ಸಿನ ಸ್ವಾಮಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಶ್ರುತಿಗಳಾದ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿ ಶ್ರುತನು.

Verse 9

पृथग्धियः कर्मदृशोऽरुंतुदाश्च दुराशयाः । वितुदंति परान्मूढा दुरुक्तैर्मत्सरान्विताः

ವಿಭಕ್ತಬುದ್ಧಿಯವರು, ಹೊರಗಿನ ಕರ್ಮವನ್ನೇ ನೋಡಿ ತೀರ್ಮಾನಿಸುವವರು, ಕಠೋರಭಾಷಿಗಳು ಮತ್ತು ನೀಚ ಆಶೆಗಳಿನಿಂದ ಚಾಲಿತರಾದವರು—ಇಂತಹ ಮೋಹಿತರು, ಮತ್ಸರದಿಂದ ತುಂಬಿದವರು ಕ್ರೂರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಇತರರನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 10

तेषां दैववधानां भो भूयात्त्वच्च वधो विभो । भगवन्परमेशान कृपां कुरु परप्रभो

ಹೇ ವಿಭೋ! ದೈವದಿಂದ ನಿಶ್ಚಿತವಾದವರ ವಧ ಸಂಭವಿಸಲಿ—ಮತ್ತೂ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಹೇ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ನನ್ನ ವಧವೂ ಸಂಭವಿಸಲಿ. ಹೇ ಭಗವನ್ ಪರಮೇಶಾನ, ಹೇ ಪರಪ್ರಭೋ, ಕೃಪೆ ತೋರಿಸು.

Verse 11

नमो रुद्राय शांताय ब्रह्मणे परमात्मने । कपर्दिने महेशाय ज्योत्स्नाय महते नमः

ಶಾಂತಸ್ವರೂಪ ರುದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕಪರ್ಧಿನ ಮಹೇಶನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಜ್ಯೋತಿರೂಪ ಮಹಾನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 12

त्वं हि विश्वसृजां स्रष्टा धाता त्वं प्रपितामहः । त्रिगुणात्मा निर्गुणश्च प्रकृतेः पुरुषात्परः

ನೀನೇ ವಿಶ್ವಸೃಜಕರಿಗೂ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ; ನೀನೇ ಧಾತ, ನೀನೇ ಪ್ರಪಿತಾಮಹ. ನೀನು ತ್ರಿಗುಣಾತ್ಮನಾಗಿಯೂ ನಿರ್ಗುಣ; ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪುರುಷಕ್ಕಿಂತ ಪರಮ.

Verse 13

नमस्ते नीलकंठाय वेधसे परमात्मने । विश्वाय विश्वबीजाय जगदानंदहेतवे

ಹೇ ನೀಲಕಂಠಾ! ವಿಧಾತಾ, ಪರಮಾತ್ಮನೇ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀನೇ ವಿಶ್ವ, ವಿಶ್ವಬೀಜ, ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಆನಂದಹೇತು.

Verse 14

ओंकारस्त्वं वषट्कारस्सर्वारंभप्रवर्तकः । हंतकास्स्वधाकारो हव्यकव्यान्नभुक् सदा

ನೀನೇ ಓಂಕಾರ, ನೀನೇ ವಷಟ್ಕಾರ; ಎಲ್ಲ ಪವಿತ್ರ ಆರಂಭಗಳ ಪ್ರವರ್ತಕ. ನೀನೇ ಹಂತಾಕಾರ, ಸ್ವಧಾಕಾರ; ನೀನು ಸದಾ ಹವ್ಯ-ಕವ್ಯ ಅನ್ನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಭೋಕ್ತಾ.

Verse 15

कृतः कथं यज्ञभंगस्त्वया धर्मपरायण । ब्रह्मण्यस्त्वं महादेव कथं यज्ञहनो विभो

ಹೇ ಧರ್ಮಪರಾಯಣ ಮಹಾದೇವಾ! ನಿನ್ನಿಂದ ಯಜ್ಞಭಂಗ ಹೇಗೆ ಆಯಿತು? ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಿತೈಷಿ, ಧರ್ಮರಕ್ಷಕ; ಹೇ ವಿಭೋ, ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಯಜ್ಞಹಂತನು ಹೇಗೆ?

Verse 16

ब्राह्मणानां गवां चैव धर्मस्य प्रतिपालकः । शरण्योसि सदानंत्यः सर्वेषां प्राणिनां प्रभो

ಹೇ ಪ್ರಭೋ! ನೀವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೂ, ಗೋವಿಗೂ, ಧರ್ಮಕ್ಕೂ ರಕ್ಷಕನು. ನೀವು ಸದಾ ಶರಣ್ಯ—ಅನಂತ, ನಿತ್ಯ—ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ.

Verse 17

नमस्ते भगवन् रुद्र भास्करामिततेजसे । नमो भवाय देवाय रसायांबुमयाय ते

ಹೇ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರ! ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ದೇವ ಭವ! ರಸ ಮತ್ತು ಜಲತತ್ತ್ವಮಯವಾದ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 18

शर्वाय क्षितिरूपाय सदा सुरभिणे नमः । रुद्रायाग्निस्वरूपाय महातेजस्विने नमः

ಭೂಮಿ-ಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ಸದಾ ಸುಗಂಧಮಯನೂ ಜೀವಪೋಷಕನೂ ಆದ ಶರ್ವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅಗ್ನಿ-ಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ರುದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 19

ईशाय वायवे तुभ्यं संस्पर्शाय नमोनमः । पशूनांपतये तुभ्यं यजमानाय वेधसे

ಹೇ ಈಶಾ! ಹೇ ವಾಯು-ಸ್ವರೂಪಾ! ಹೇ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಪರ್ಶತತ್ತ್ವಾ! ನಿಮಗೆ ಮರುಮರು ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಪಶುಪತೇ! ಹೇ ಯಜಮಾನ-ಸ್ವರೂಪ ಪೂಜ್ಯಾ! ಹೇ ವೇಧಸ್, ಸರ್ವವಿಧಾತಾ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 20

भीमाय व्योमरूपाय शब्दमात्राय ते नमः । महादेवाय सोमाय प्रवृत्ताय नमोस्तु ते

ಹೇ ಭೀಮಾ! ವ್ಯೋಮರೂಪನೇ, ಶಬ್ದತತ್ತ್ವಮಾತ್ರಸ್ವರೂಪನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಮಹಾದೇವ, ಸೋಮಸ್ವರೂಪ ಪ್ರಭು, ಜಗತ್ತನ್ನು ಪ್ರವೃತ್ತಿಗೊಳಿಸುವವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮೋ ನಮಃ.

Verse 21

उग्राय सूर्यरूपाय नमस्ते कर्मयोगिने । नमस्ते कालकालाय नमस्ते रुद्र मन्यवे

ಉಗ್ರ, ಸೂರ್ಯರೂಪ, ಕರ್ಮಯೋಗಿನೇ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಕಾಲಕಾಲ, ಹೇ ರುದ್ರ ಮನ್ಯುಸ್ವರೂಪ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 22

नमश्शिवाय भीमाय शंकराय शिवाय ते । उग्रोसि सर्व भूतानां नियंता यच्छिवोसि नः

ಶಿವ, ಭೀಮ, ಶಂಕರ, ಶುಭಸ್ವರೂಪ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀನು ಉಗ್ರ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ನಿಯಂತಾ; ಆದರೂ ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಶಿವ—ಕರುಣಾಮಯ।

Verse 23

मयस्कराय विश्वाय ब्रह्मणे ह्यार्तिनाशिने । अम्बिकापतये तुभ्यमुमायाः पतये नमः

ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಮಂಗಳಪ್ರದಾತ, ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಜಗದೀಶ್ವರ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪ, ಆರ್ಥಿನಾಶಕ. ಹೇ ಅಂಬಿಕಾಪತಿ, ಹೇ ಉಮಾಪತಿ, ನಿಮಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 24

शर्वाय सर्वरूपाय पुरुषाय परात्मने । सदसद्व्यक्तिहीनाय महतः कारणाय ते

ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಹೇ ಶರ್ವ, ಸರ್ವರೂಪ, ಪರಮಪುರುಷ, ಪರಮಾತ್ಮ. ಸತ್-ಅಸತ್‌ಗಳಿಗೆ ಅತೀತನಾಗಿ, ಅವ್ಯಕ್ತಕ್ಕೂ ಮೀರಿದವನು, ಮಹತ್‌ನಿಗೂ ಕಾರಣನಾದ ನಿಮಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 25

जाताय बहुधा लोके प्रभूताय नमोनमः । नीलाय नीलरुद्राय कद्रुद्राय प्रचेतसे

ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ—ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಿಧವಾಗಿ ಪ್ರकटನಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ನಿಮಗೆ. ನೀಲನಿಗೆ, ನೀಲರುದ್ರನಿಗೆ, ಸದಾ ಜಾಗೃತ ಸರ್ವಜ್ಞ ಪ್ರಚೇತಸ್-ರುದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 26

मीढुष्टमाय देवाय शिपिविष्टाय ते नमः । महीयसे नमस्तुभ्यं हंत्रे देवारिणां सदा

ಹೇ ದೇವಾ! ಅತ್ಯಂತ ದಾತ, ಕೃಪಾಮಯ, ಸರ್ವವ്യാപಿ ಶಿಪಿವಿಷ್ಟನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸದಾ ಮಹನೀಯನಾದ, ಪೂಜ್ಯನಾದ, ದೇವರ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಿರಂತರ ಸಂಹರಿಸುವವನೇ, ನಿನಗೆ ನಾನು ಸದಾ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 27

ताराय च सुताराय तरुणाय सुतेजसे । हरिकेशाय देवाय महेशाय नमोनमः

ತಾರಾ ಮತ್ತು ಸುತಾರಾ, ತರುಣ ಮತ್ತು ಸುತೇಜ, ಹರಿಕೇಶ, ದೇವ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ—ಅಂತಹ ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ನಮೋ ನಮಃ, ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 28

देवानां शंभवे तुभ्यं विभवे परमात्मने । परमाय नमस्तुभ्यं कालकंठाय ते नमः

ದೇವರ ಮಂಗಳಮಯ ಅಧಿಪತಿ ಶಂಭು! ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ವೈಭವಸ್ವರೂಪ ಪರಮಾತ್ಮನೇ! ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪರಮ ತತ್ತ್ವವೇ! ನಿಮಗೆ ಪ್ರಣಾಮ; ಹೇ ಕಾಲಕಂಠ! ನಿಮಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಃ.

Verse 29

हिरण्याय परेशाय हिरण्यवपुषे नमः । भीमाय भीमरूपाय भीमकर्मरताय च

ಸುವರ್ಣಮಯ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಃ; ಸ್ವರ್ಣದಂತೆ ದೀಪ್ತಿಮಯ ದೇಹವಿರುವವನಿಗೆ ನಮಃ. ಭೀಮ—ಭಯಂಕರ ಪ್ರಭು—ಅವನ ಭೀಕರ ರೂಪಕ್ಕೆ ನಮಃ, ಮಹತ್ತಾದ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿರತನಾಗಿರುವವನಿಗೆ ನಮಃ.

Verse 30

भस्मदिग्धशरीराय रुद्राक्षाभरणाय च । नमो ह्रस्वाय दीर्घाय वामनाय नमोस्तु ते

ಪವಿತ್ರ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಲೇಪಿತ ದೇಹವಿರುವವನಿಗೆ, ರುದ್ರಾಕ್ಷಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾದವನಿಗೆ ನಮಃ. ಹೇ ಪ್ರಭುವೇ! ಹ್ರಸ್ವವೂ ದೀರ್ಘವೂ, ವಾಮನಸ್ವರೂಪವೂ ಸರ್ವವಿಸ್ತಾರವೂ ಆದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 31

दूरेवधाय ते देवा ग्रेवधाय नमोनमः । धन्विने शूलिने तुभ्यं गदिने हलिने नमः

ಹೇ ದೇವಾ! ದೂರದಿಂದ ಸಂಹರಿಸುವವನೆ, ಸಮೀಪದಿಂದ ಸಂಹರಿಸುವವನೆ—ನಿನಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಧನುರ್ಧರ, ಶೂಲಧರ; ಗದಾಧರ ಮತ್ತು ಹಲಧರ—ನಿನಗೆ ನಮಃ.

Verse 32

नानायुधधरायैव दैत्यदानवनाशिने । सद्याय सद्यरूपाय सद्योजाताय वै नमः

ಅನೇಕ ಆಯುಧಧಾರಿಯಾಗಿ ದೈತ್ಯ-ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನೆ; ಸದ್ಯಃಸ್ವರೂಪನಾದ ಸದ್ಯೋಜಾತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 33

वामाय वामरूपाय वामनेत्राय ते नमः । अघोराय परेशाय विकटाय नमोनमः

ಹೇ ವಾಮಾ! ನಿನ್ನ ಮಂಗಳಕರ ರೂಪಕ್ಕೂ ಸೌಮ್ಯ ನೇತ್ರಕ್ಕೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಅಘೋರ, ಪರೇಶ, ವಿಕಟ! ನಿನಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮೋ ನಮಃ।

Verse 34

तत्पुरुषाय नाथाय पुराणपुरुषाय च । पुरुषार्थप्रदानाय व्रतिने परमेष्ठिने

ತತ್ಪುರುಷನಾದ ನಾಥನಿಗೂ ಪುರಾಣಪುರುಷನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ; ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ವ್ರತಿನಿಗೂ ಪರಮೇಷ್ಠಿಗೂ ಪ್ರಣಾಮ।

Verse 35

ईशानाय नमस्तुभ्यमीश्वराय नमो नमः । ब्रह्मणे ब्रह्मरूपाय नमस्साक्षात्परात्मने

ಹೇ ಈಶಾನಾ! ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ಈಶ್ವರಾ! ನಿನಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮೋ ನಮಃ। ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪ! ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪರಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 36

उग्रोसि सर्वदुष्टानां नियंतासि शिवोसि नः । कालकूटाशिने तुभ्यं देवाद्यवन कारिणे

ಪ್ರಭು! ನೀನು ಸಮಸ್ತ ದುಷ್ಟರ ಮೇಲೆ ಉಗ್ರನು, ಅಧರ್ಮಿಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಪರಮ ನಿಯಂತನು; ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಮಂಗಳಸ್ವರೂಪ ಶಿವ. ಕಾಲಕೂಟ ವಿಷವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದವನೇ, ದೇವರುಗಳನ್ನೂ ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ಕಾಪಾಡುವವನೇ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 37

वीराय वीरभद्राय रक्षद्वीराय शूलिने । महादेवाय महते पशूनां पतये नमः

ವೀರ ಪ್ರಭುವಿಗೆ, ವೀರಭದ್ರನಿಗೆ, ರಕ್ಷಕ ವೀರನಿಗೆ, ಶೂಲಧಾರಿಗೇ; ಮಹಾನ್ ಮಹಾದೇವನಿಗೆ, ಪರಮ ಮಹತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪನಿಗೆ, ಸಮಸ್ತ ಪಶುಗಳ (ಬಂಧಿತ ಜೀವಗಳ) ಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 38

वीरात्मने सुविद्याय श्रीकंठाय पिनाकिने । नमोनंताय सूक्ष्माय नमस्ते मृत्युमन्यवे

ವೀರಾತ್ಮಸ್ವರೂಪನಿಗೆ, ಸುವಿದ್ಯಾಸ್ವರೂಪನಿಗೆ, ಶ್ರೀಕಂಠನಿಗೆ, ಪಿನಾಕಧಾರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ। ಅನಂತನಿಗೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಸ್ವರೂಪನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮೃತ್ಯುವಿನ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನೇ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 39

पराय परमेशाय परात्परतराय ते । परात्पराय विभवे नमस्ते विश्वमूर्तये

ಪರಮ ಪರನಿಗೆ, ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ! ಪರಾತ್ಪರಕ್ಕೂ ಮೀರಿದವನೆ, ಅತ್ಯುನ್ನತ ಪರಾತ್ಪರನೆ—ವಿಭವಸ್ವರೂಪ ಪ್ರಭುವೇ! ವಿಶ್ವಮೂರ್ತಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 40

नमो विष्णुकलत्राय विष्णुक्षेत्राय भानवे । भैरवाय शरण्याय त्र्यंबकाय विहारिणे

ವಿಷ್ಣು-ಶಕ್ತಿಯ ಪತಿಗೆ, ವಿಷ್ಣುಕ್ಷೇತ್ರಸ್ವರೂಪನಿಗೆ, ಭಾನುಸ್ವರೂಪ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ। ಭೈರವನಿಗೆ, ಶರಣ್ಯನಿಗೆ, ತ್ರ್ಯಂಬಕನಿಗೆ, ವಿಹಾರಿಗೇ (ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವವನಿಗೆ) ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 41

इति श्रीशिव महापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे देवस्तुतिवर्णनं नामैकचत्वारिंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಶಿವ ಮಹಾಪುರಾಣದ ದ್ವಿತೀಯ ಭಾಗವಾದ ರುದ್ರಸಂಹಿತೆಯ ದ್ವಿತೀಯ ವಿಭಾಗ ಸತೀಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ದೇವಸ್ತುತಿವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।

Verse 42

भवता हि जगत्सर्वं व्याप्तं स्वेनैव तेजसा । परब्रह्म निर्विकारी चिदानंदःप्रकाशवान्

ಹೇ ಪ್ರಭು, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ. ನೀವು ಪರಬ್ರಹ್ಮ—ನಿರ್ವಿಕಾರಿ—ಚಿತ್ ಮತ್ತು ಆನಂದದ ಸ್ವಪ್ರಕಾಶಸ್ವರೂಪ।

Verse 43

ब्रह्मविष्ण्विंद्रचन्द्रादिप्रमुखास्सकलास्सुराः । मुनयश्चापरे त्वत्तस्संप्रसूता महेश्वर

ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರ, ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಇಂದ್ರ, ಚಂದ್ರ ಮೊದಲಾದ ಪ್ರಮುಖ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಇತರ ಮುನಿಗಳೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ಪ್ರಸೂತರಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 44

यतो बिभर्षि सकलं विभज्य तनुमष्टधा । अष्टमूर्तिरितीशश्च त्वमाद्यः करुणामयः

ನೀನು ನಿನ್ನದೇ ತನುಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅಷ್ಟಧಾ ವಿಭಜಿಸಿ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಧರಿಸುವುದರಿಂದ ‘ಅಷ್ಟಮೂರ್ತಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತೀ. ಹೇ ಈಶ, ನೀನೇ ಆದ್ಯನು, ಕರುಣಾಮಯನು.

Verse 45

त्वद्भयाद्वाति वातोयं दहत्यग्निर्भयात्तव । सूर्यस्तपति ते भीत्या मृत्युर्धावति सर्वतः

ನಿಮ್ಮ ಭಯದಿಂದ ಈ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತದೆ, ನಿಮ್ಮ ಭಯದಿಂದ ಅಗ್ನಿ ದಹಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಭೀತಿಯಿಂದ ಸೂರ್ಯ ತಪಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಮರಣವೂ ನಿಮ್ಮ ಭಯದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಧಾವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 46

दयासिन्धो महेशान प्रसीद परमेश्वर । रक्ष रक्ष सदैवास्मान् यस्मान्नष्टान् विचेतसः

ಹೇ ದಯಾಸಿಂಧು ಮಹೇಶಾನ, ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರ! ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು. ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು—ಎಂದೆಂದಿಗೂ ರಕ್ಷಿಸು; ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ವಿವೇಕ ತಪ್ಪಿ ಮರುಳಾಗಿ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ ನಾಶಪ್ರಾಯರಾಗಿದ್ದೇವೆ.

Verse 47

रक्षिताः सततं नाथ त्वयैव करुणानिधे । नानापद्भ्यो वयं शंभो तथैवाद्य प्रपाहि नः

ಹೇ ನಾಥ, ಕರುಣಾನಿಧೇ! ಸದಾ ನೀನೇ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀ. ಹೇ ಶಂಭೋ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಇಂದೂ ನಾನಾವಿಧ ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು.

Verse 48

यज्ञस्योद्धरणं नाथ कुरु शीघ्रं प्रसादकृत् । असमाप्तस्य दुर्गेश दक्षस्य च प्रजापतेः

ಹೇ ನಾಥ, ಹೇ ದುರ್ಗೇಶ! ಶೀಘ್ರ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸು; ಪ್ರಜಾಪತಿ ದಕ್ಷನ ಅಪೂರ್ಣ ಯಜ್ಞವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸು.

Verse 49

भगोक्षिणी प्रपद्येत यजमानश्च जीवतु । पूष्णो दंताश्च रोहंतु भृगोः श्मश्रूणि पूर्ववत्

ಭಗನ ಅಂಧವಾದ ಕಣ್ಣು ಮತ್ತೆ ಚೇತರಿಸಲಿ; ಯಜಮಾನನು ಜೀವಿಸಲಿ. ಪೂಷನ ದಂತಗಳು ಮತ್ತೆ ಬೆಳೆಯಲಿ, ಭೃಗುಗಳ ಶ್ಮಶ್ರುಗಳು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಮರಳಲಿ.

Verse 50

भवतानुग्रहीतानां देवादीनांश्च सर्वशः । आरोग्यं भग्नगात्राणां शंकर त्वायुधाश्मभिः

ಹೇ ಶಂಕರ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹ ಪಡೆದ ದೇವಾದಿಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು; ಮುರಿದ ಅಂಗಗಳಿರುವವರನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಆಯುಧಗಳ ಅಶ್ಮಸಮಾನ ಬಲದಿಂದ ಗುಣಪಡಿಸು।

Verse 51

पूर्णभागोस्तु ते नाथावशिष्टेऽध्वरकर्मणि । रुद्रभागेन यज्ञस्ते कल्पितो नान्यथा क्वचित्

ಹೇ ನಾಥ, ಈ ಯಜ್ಞದ ಉಳಿದ ಅಧ್ವರಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಪೂರ್ಣ ಭಾಗವು ನಿಯೋಜಿತವಾಗಲಿ. ಏಕೆಂದರೆ ರುದ್ರಭಾಗದಿಂದಲೇ ಈ ಯಜ್ಞವು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲ।

Verse 52

इत्युक्त्वा सप्रजेशश्च रमेशश्च कृतांजलिः । दंडवत्पतितो भूमौ क्षमापयितुमुद्यतः

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಪ್ರಜಾಪತಿ (ದಕ್ಷ) ಹಾಗೂ ರಮೇಶನು ಕೃತಾಂಜಲಿಗಳಾಗಿ ದಂಡವತ್ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಲು ಉತ್ಸುಕರಾದರು।