सतीसंक्षेपचरित्रवर्णनम् — Summary Description of Satī’s Narrative

Verse 1

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीसंक्षेपचरित्रवर्णनं नाम प्रथमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಶಿವಮಹಾಪುರಾಣದ ದ್ವಿತೀಯ ರುದ್ರಸಂಹಿತೆಯ ದ್ವಿತೀಯ ಸತೀಖಂಡದಲ್ಲಿ “ಸತೀ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಚರಿತ್ರವರ್ಣನೆ” ಎಂಬ ಪ್ರಥಮ ಅಧ್ಯಾಯವುಂಟು.

Verse 2

त्वन्मुखांभोजसंवृत्तां श्रुत्वा शिवकथां पराम् । अतृप्तो हि पुनस्तां वै श्रोतुमिच्छाम्यहं प्रभो

ಓ ಪ್ರಭು! ನಿಮ್ಮ ಕಮಲಮುಖದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಪರಮ ಶಿವಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ನಾನು ತೃಪ್ತನಾಗಿಲ್ಲ; ಅದೇ ಕಥೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 3

पूर्णांशश्शंकरस्यैव यो रुद्रो वर्णितः पुरा । विधे त्वया महेशानः कैलासनिलयो वशी

ಓ ವಿಧಿ (ಬ್ರಹ್ಮ)! ನೀನು ಹಿಂದೆ ವರ್ಣಿಸಿದ ರುದ್ರನು ಶಂಕರನ ಪೂರ್ಣಾಂಶವೇ—ಕೈಲಾಸನಿವಾಸಿ, ವಶೀಭೂತ ಮಹೇಶಾನನು.

Verse 4

स योगी सर्वविष्ण्वादिसुरसे व्यस्सतां गतिः । निर्द्वंद्वः क्रीडति सदा निर्विकारी महाप्रभुः

ಆ ಪರಮೇಶ್ವರನೇ ನಿಜ ಯೋಗಿ; ವಿಷ್ಣು ಮೊದಲಾದ ಸಮಸ್ತ ದೇವರಿಂದ ಸೇವಿತನು. ಲೋಕವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ಚದುರಿದವರ ಆಶ್ರಯವೂ ಪರಮಗತಿಯೂ ಅವನೇ; ದ್ವಂದ್ವಾತೀತ, ನಿರ್ವಿಕಾರ ಮಹಾಪ್ರಭು ಸ್ವಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 5

सोऽभूत्पुनर्गृहस्थश्च विवाह्य परमां स्त्रियम् । हरिप्रार्थनया प्रीत्या मंगलां स्वतपस्विनीम्

ನಂತರ ಅವನು ಪುನಃ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಹರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ ಹರ್ಷಗೊಂಡು, ಸ್ವಯಂ ತಪಸ್ವಿನಿಯಾದ ಪರಮೋತ್ತಮ ಸ್ತ್ರೀ ಮಂಗಳೆಯನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

Verse 6

प्रथमं दक्षपुत्री सा पश्चात्सा पर्वतात्मजा । कथमेकशरीरेण द्वयोरप्यात्मजा मता

ಮೊದಲು ಅವಳು ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರಿಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು; ನಂತರ ಅವಳೇ ಪರ್ವತರಾಜ (ಹಿಮಾಲಯ)ನ ಪುತ್ರಿಯೆಂದು. ಒಂದೇ ದೇಹದಿಂದ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಪುತ್ರಿಯೆಂದು ಹೇಗೆ ಎಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ?

Verse 7

कथं सती पार्वती सा पुनश्शिवमुपागता । एतत्सर्वं तथान्यच्च ब्रह्मन् गदितुमर्हसि

ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಸತಿ ಹೇಗೆ ಮತ್ತೆ ಪಾರ್ವತಿಯಾಗಿ, ಪುನಃ ಶಿವನನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡಳು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಾಗೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇನ್ನಿತರೆ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ದಯವಿಟ್ಟು ವಿವರಿಸಿರಿ.

Verse 8

सूत उवाच । इति तस्य वचः श्रुत्वा सुरर्षेः शंकरात्मनः । प्रसन्नमानसो भूत्वा ब्रह्मा वचनमब्रवीत्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಶಂಕರನಲ್ಲಿ ಆತ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ಆ ದೇವರ್ಷಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರಸನ್ನಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 9

ब्रह्मोवाच । शृणु तात मुनिश्रेष्ठ कथयामि कथां शुभाम् । यां श्रुत्वा सफलं जन्म भविष्यति न संशयः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ತಾತ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕೇಳು. ನಾನು ನಿನಗೆ ಶುಭವಾದ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಮಾನವಜನ್ಮ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುತ್ತದೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

Verse 10

पुराहं स्वसुतां दृष्ट्वा संध्याह्वां तनयैस्सह । अभवं विकृतस्तात कामबाणप्रपीडितः

ಒಮ್ಮೆ ನಾನು ನನ್ನದೇ ಪುತ್ರಿ ‘ಸಂಧ್ಯಾ’ಯನ್ನು ಅವಳ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಕಂಡೆ; ಓ ತಾತ, ಆಗ ನಾನು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಕುಲನಾದೆ—ಕಾಮಬಾಣಗಳಿಂದ ವಿದ್ಧನಾಗಿ ಪೀಡಿತನಾದೆ.

Verse 11

धर्मः स्मृतस्तदा रुद्रो महायोगी परः प्रभुः । धिक्कृत्य मां सुतैस्तात स्वस्थानं गतवानयम्

ಆಗ ರುದ್ರನು—ಪರಮ ಪ್ರಭು, ಮಹಾಯೋಗಿ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದವನು—ನನ್ನನ್ನೂ ನನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನೂ ಗದರಿಸಿ ತನ್ನ ಸ್ವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ (ಸ್ವಧಾಮಕ್ಕೆ) ತೆರಳಿದನು।

Verse 12

यन्मायामोहितश्चाहं वेदवक्ता च मूढधीः । तेनाकार्षं सहाकार्य परमेशेन शंभुना

ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತನಾದ ನಾನು—ವೇದವಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ—ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಗೊಂಡೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಸಹಚರರೊಂದಿಗೆ ಪರಮೇಶ್ವರ ಶಂಭುವಿಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಹಾಗೆ ನಡೆದೆನು.

Verse 13

तदीर्षयाहमाकार्षं बहूपायान्सुतैः सह । कर्तुं तन्मोहनं मूढः शिवमाया विमोहितः

ಅವನ ಮೇಲಿನ ಈರ್ಷೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ನಾನು—ಶಿವಮಾಯೆಯಿಂದ ವಿಮೋಹಿತ—ಮೂಢನಾಗಿ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಮೋಹಿಸಲು ಅನೇಕ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆನು.

Verse 14

अभवंस्तेऽथ वै सर्वे तस्मिञ् शंभो परप्रभो । उपाया निष्फलास्तेषां मम चापि मुनीश्वर

ಹೇ ಶಂಭೋ, ಪರಪ್ರಭೋ! ಆಗ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತೇ ಉಳಿದರು; ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಉಪಾಯಗಳು ವಿಫಲವಾದವು—ನನ್ನವು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ—ಹೇ ಮುನೀಶ್ವರ.

Verse 15

तदाऽस्मरं रमेशानं व्यथोपायस्तुतैस्सह । अबोधयत्स आगत्य शिवभक्तिरतस्सुधीः

ಆಗ ಸದಾ ಶಿವಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಆ ಸುಧೀ ಬಂದು, ವ್ಯಥೆಗೆ ಉಪಾಯವಾದ ಸ್ತುತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ರಮೇಶಾನನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿಸಿ (ಅವನಿಗೆ) ಬೋಧನೆ ಮಾಡಿದನು.

Verse 16

प्रबोधितो रमेशेन शिवतत्त्वप्रदर्शिना । तदीर्षामत्यजं सोहं तं हठं न विमोहितः

ಶಿವತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ರಮೇಶನು ನನ್ನನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿದನು; ಆಗ ನಾನು ಆ ಅಸೂಯೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮೋಹವಿಲ್ಲದೆ ಆ ಹಠವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟೆನು.

Verse 17

शक्तिं संसेव्य तत्प्रीत्योत्पादयामास तां तदा । दक्षादशिक्न्यां वीरिण्यां स्वपुत्राद्धरमोहने

ತನ್ನ ಸ್ವಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಂಯೋಗಿಸಿ, ಅವರು ಆಕೆಯನ್ನು ಆಗ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಗೊಳಿಸಿದರು. ಆಕೆ ದಕ್ಷ ಮತ್ತು ವೀರಿಣಿಯ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ‘ಸತಿ’ಯಾಗಿ ಜನ್ಮವಾಯಿತು; ನಂತರ ಪ್ರಿಯ ಹರ (ಶಿವ)ನನ್ನೂ ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದಳು.

Verse 18

सोमा भूत्वा दक्षसुता तपः कृत्वा तु दुस्सहम् । रुद्रपत्न्यभवद्भक्त्या स्वभक्तहितकारिणी

ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರಿ ಸೋಮಾ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವಳು ದುಸ್ಸಹ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದಳು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರುದ್ರಪತ್ನಿಯಾಗಿ, ಸದಾ ಭಕ್ತರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕಾರ್ಯಮಾಡುವವಳಾದಳು.

Verse 19

सोमो रुद्रो गृही भूत्वाऽकार्षील्लीलां परां प्रभुः । मोहयित्वाथ मां तत्र स्वविवाहेऽविकारधीः

ಸೋಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರನು ಗೃಹಸ್ಥರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಪರಮ ದಿವ್ಯಲೀಲೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ನಂತರ ತನ್ನ ಸ್ವವಿವಾಹದ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ, ಅವಿಕಾರಬುದ್ಧಿಯ ಪ್ರಭುವು ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದನು.

Verse 20

विवाह्य तां स आगत्य स्वगिरौ सूतिकृत्तया । रेमे बहुविमोहो हि स्वतंत्रस्स्वात्तविग्रहः

ಅವಳನ್ನು ವಿವಾಹಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸತಿಯೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಪರ್ವತವಾಸಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರನಾಗಿ, ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ರೂಪ ಧರಿಸುವ ಪ್ರಭುವು ಕ್ರೀಡಾಭಾವದಿಂದ ವಿಹರಿಸಿ ಅವಳಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಆನಂದಪಟ್ಟನು.

Verse 21

तया विहरतस्तस्य व्यातीयाय महान् मुने । कालस्सुखकरश्शभोर्निर्विकारस्य सद्रतेः

ಹೇ ಮಹಾಮುನೇ, ಅವಳೊಂದಿಗೆ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಶುಭ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಕಾಲವು ಸುಖಕರವಾಗಿ ಕಳೆಯಿತು; ಆತನು ನಿರ್ವಿಕಾರ, ಸದ್ವ್ರತನು.

Verse 22

ततो रुद्रस्य दक्षेण स्पर्द्धा जाता निजेच्छया । महामूढस्य तन्मायामोहितस्य सुगर्विणः

ನಂತರ ದಕ್ಷನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ರುದ್ರನ प्रति ಸ್ಪರ್ಧಾಭಾವವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾಮೂಢನು ಅದೇ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗಿ ಭಾರೀ ಗರ್ವಿಷ್ಠನಾದನು.

Verse 23

तत्प्रभावाद्धरं दक्षो महागर्वी विमूढधीः । महाशांतं निर्विकारं निनि द बहुमोहितः

ಆ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮಹಾಗರ್ವಿಷ್ಠನಾದ, ವಿಮೂಢಬುದ್ಧಿಯ ದಕ್ಷನು ಬಹಳ ಮೋಹಿತನಾಗಿ, ಮಹಾಶಾಂತ ಹಾಗೂ ನಿರ್ವಿಕಾರನಾದ ಹರನನ್ನು ನಿಂದಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

Verse 24

ततो दक्षः स्वयं यज्ञं कृतवान्गर्वितोऽहरम् । सर्वानाहूय देवादीन् विष्णुं मां चाखिलाधिपः

ನಂತರ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮದಿಸಿದ ದಕ್ಷನು ಸ್ವಯಂ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಇತರರನ್ನೂ ಕರೆಯಿಸಿ, ಆ তথಾಕಥಿತ ‘ಅಖಿಲಾಧಿಪತಿ’ ವಿಷ್ಣುವನ್ನೂ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಗರ್ವದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು—ಶಿವನನ್ನು—ಆಹ್ವಾನಿಸಲಿಲ್ಲ.

Verse 25

नाजुहाव तथाभूतो रुद्रं रोषसमाकुलः । तथा तत्र सतीं नाम्ना स्वपुत्रीं विधिमोहितः

ರುದ್ರನ ಮೇಲಿನ ಕೋಪದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲನಾದ ಅವನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಾಹುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನ ವಿಧಿಯಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಜನ್ಮಕೊಟ್ಟನು; ಅವಳ ಹೆಸರು ಸತೀ.

Verse 26

यदा नाकारिता पित्रा मायामोहित चेतसा । लीलां चकार सुज्ञाना महासाध्वी शिवा तदा

ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತಚಿತ್ತನಾದ ತಂದೆ ಅವಳನ್ನು ಕರೆಯದಾಗ, ಮಹಾಸಾಧ್ವಿ ಹಾಗೂ ಸುಜ್ಞಾನಿ ಶಿವಾ (ಸತಿ) ದಿವ್ಯ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದಳು।

Verse 27

अथागता सती तत्र शिवाज्ञामधिगम्य सा । अनाहूतापि दक्षेण गर्विणा स्वपितुर्गृहम्

ನಂತರ ಸತಿ ಶಿವನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಅಲ್ಲಿ—ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆಗೆ—ಹೋದಳು; ಗರ್ವಿಷ್ಠನಾದ ದಕ್ಷನು ಅವಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸದಿದ್ದರೂ।

Verse 28

विलोक्य रुद्रभागं नो प्राप्यावज्ञां च ताततः । विनिंद्य तत्र तान्सर्वान्देहत्यागमथाकरोत्

ರುದ್ರನ ಯಥೋಚಿತ ಪಾಲು ದೊರಕದೆ, ಮೇಲಾಗಿ ಅವಮಾನವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸತಿ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಗರಹಿಸಿ, ನಂತರ ದೇಹತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿದಳು।

Verse 29

तच्छुत्वा देव देवेशः क्रोधं कृत्वा तु दुस्सहम् । जटामुत्कृत्य महतीं वीरभद्रमजीजनत्

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವದೇವೇಶ್ವರ ಶಂಭು ಅಸಹ್ಯ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಆವರಿತರಾದರು. ತಮ್ಮ ಜಟೆಯಿಂದ ಮಹಾ ಜಟೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತು ವೀರಭದ್ರನನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು.

Verse 30

सगणं तं समुत्पाद्य किं कुर्य्या मिति वादिनम् । सर्वापमानपूर्वं हि यज्ञध्वंसं दिदेश ह

ಆ ಗಣಸಮೂಹವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅವನು ‘ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಶಂಭು ಮೊದಲು ದಕ್ಷಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಪಮಾನವಾಗುವಂತೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಬಳಿಕ ಯಜ್ಞಧ್ವಂಸಕ್ಕೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದರು.

Verse 31

तदाज्ञां प्राप्य स गणाधीशो बहुबलान्वितः । गतोऽरं तत्र सहसा महाबलपराक्रमः

ಆ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಗಣಾಧೀಶನು—ಬಹುಬಲಸಂಪನ್ನ, ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ—ಸಹಸಾ ತಕ್ಷಣವೇ ಅಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೋದನು.

Verse 32

महोपद्रवमाचेरुर्गणास्तत्र तदाज्ञया । सर्वान्स दंडयामास न कश्चिदवशेषितः

ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಗಣಗಳು ಮಹಾ ಉಪದ್ರವವನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದಂಡನೆ ನೀಡಿದನು; ಯಾರೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ತಪ್ಪಿಸಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ.

Verse 33

विष्णुं संजित्य यत्नेन सामरं गणसत्तमः । चक्रे दक्षशिरश्छेदं तच्छिरोग्नौ जुहाव च

ನಂತರ ಗಣಸತ್ತಮನು, ಸೇನೆಯೊಡನೆ ಬಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಜಯಿಸಿ, ದಕ್ಷನ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಛೇದಿಸಿ, ಆ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

Verse 34

यज्ञध्वंसं चकाराशु महोपद्रवमाचरन् । ततो जगाम स्वगिरिं प्रणनाम प्रभुं शिवम्

ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಯಜ್ಞಧ್ವಂಸವನ್ನು ಮಾಡಿ ಮಹಾ ಉಪದ್ರವವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ತನ್ನ ಪರ್ವತ-ಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಪರಮಪ್ರಭು ಶ್ರೀಶಿವನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದನು.

Verse 35

यज्ञध्वंसोऽभवच्चेत्थं देवलोके हि पश्यति । रुद्रस्यानुचरैस्तत्र वीरभद्रादिभिः कृतः

ಹೀಗೆ ಯಜ್ಞಧ್ವಂಸವು ಸಂಭವಿಸಿತು—ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಅಲ್ಲಿ ರುದ್ರನ ಅನುಚರರಾದ ವೀರಭದ್ರಾದಿಗಳು ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

Verse 36

मुने नीतिरियं ज्ञेया श्रुतिस्मृतिषु संमता । रुद्रे रुष्टे कथं लोके सुखं भवति सुप्रभो

ಹೇ ಮುನೇ, ಈ ನೀತಿ ಶ್ರುತಿ-ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಮತವಾದುದು, ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದು—ರುದ್ರ (ಭಗವಾನ್ ಶಿವ) ರುಷ್ಟನಾದರೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸುಖ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ, ಓ ಮಹಾಪ್ರಭೋ?

Verse 37

ततो रुद्रः प्रसन्नोभूत्स्तुतिमाकर्ण्य तां पराम् । विज्ञप्तिं सफलां चक्रे सर्वेषां दीनवत्सलः

ನಂತರ ರುದ್ರನು ಆ ಪರಮ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಸನ್ನನಾದನು. ದೀನರ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳ ಪ್ರಭುವು ಎಲ್ಲರ ವಿಜ್ಞಪ್ತಿಯನ್ನು ಸಫಲಗೊಳಿಸಿ ಅವರ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಫಲವತ್ತಾಗಿಸಿದನು।

Verse 38

पूर्ववच्च कृतं तेन कृपालुत्वं महात्मना । शंकरेण महेशेन नानालीलावि हारिणा

ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ, ಅನೇಕ ದಿವ್ಯ ಲೀಲಗಳಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವ ಮಹಾತ್ಮ ಮಹೇಶ್ವರ ಶಂಕರನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು।

Verse 39

जीवितस्तेन दक्षो हि तत्र सर्वे हि सत्कृताः । पुनस्स कारितो यज्ञः शंकरेण कृपालुना

ಅವನಿಂದಲೇ ದಕ್ಷನು ಜೀವಂತನಾದನು; ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಸತ್ಕೃತರಾದರು। ನಂತರ ಕೃಪಾಳು ಶಂಕರನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮತ್ತೆ ನಡೆಸಿಸಿದನು।

Verse 40

रुद्रश्च पूजितस्तत्र सर्वैर्देवैर्विशेषतः । यज्ञे विश्वादिभिर्भक्त्या सुप्रसन्नात्मभिर्वने

ಆ ಅರಣ್ಯ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ರುದ್ರನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ವಿಶ್ವದೇವರು ಮೊದಲಾದ ದೇವಗಣಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರಮ ಪ್ರಸನ್ನಚಿತ್ತರಾದರು।

Verse 41

सतीदेहसमुत्पन्ना ज्वाला लोकसुखावहा । पतिता पर्वते तत्र पूजिता सुखदायिनी

ಸತಿಯ ದೇಹದಿಂದ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಜ್ವಾಲೆ ಉದ್ಭವಿಸಿತು; ಅದು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಕಲ್ಯಾಣ ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ತರುವುದಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಆ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿ ಪೂಜಿತವಾಗಿ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸುಖವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿತು.

Verse 42

ज्वालामुखीति विख्याता सर्वकामफलप्रदा । बभूव परमा देवी दर्शनात्पापहारिणी

ಅವಳು ‘ಜ್ವಾಲಾಮುಖೀ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಳಾದಳು—ಸರ್ವ ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ಕಾಮನೆಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ ಪರಮ ದೇವಿ. ಅವಳ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಾಪಗಳು ಹರಣವಾಗಿ ಬಂಧಗಳು ಕಡಿದುಹೋಗುತ್ತವೆ.

Verse 43

इदानीं पूज्यते लोके सर्वकामफलाप्तये । संविधाभिरनेकाभिर्महोत्सवपरस्परम्

ಇಂದಿಗೂ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಕಾಮಫಲಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಿಂದ, ಕ್ರಮಕ್ರಮವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಮಹೋತ್ಸವಗಳ ಮೂಲಕ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಆರಾಧನೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 44

ततश्च सा सती देवी हिमालयसुता ऽभवत् । तस्याश्च पार्वतीनाम प्रसिद्धमभवत्तदा

ಅನಂತರ ಆ ಸತೀದೇವಿ ಹಿಮಾಲಯನ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ಜನ್ಮವಾಯಿತು. ಆಗಲೇ ಅವಳ ‘ಪಾರ್ವತೀ’ ಎಂಬ ನಾಮವು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

Verse 45

सा पुनश्च समाराध्य तपसा कठिनेन वै । तमेव परमेशानं भर्त्तारं समुपाश्रिता

ಮತ್ತೆ ಅವಳು ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಿದಳು. ಆ ಪರಮೇಶಾನನನ್ನೇ ಪತಿಯಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿ ಅವನಲ್ಲೇ ಶರಣಾದಳು.

Verse 46

एतत्सर्वं समाख्यातं यत्पृष्टोहं मुनीश्वर । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

ಹೇ ಮುನೀಶ್ವರ, ನೀವು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।