प्रस्थान-विरह-विलापः (Departure and Lament in Separation)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथ सा ब्राह्मणी देव्यै शिक्षयित्वा व्रतञ्च तत् । प्रोवाच मेनामामन्त्र्य यात्रामस्याश्च कारय

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು— ನಂತರ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯು ದೇವಿಗೆ ಆ ವ್ರತವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿ, ಮೇನೆಯನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು; ವಿದಾಯ ಪಡೆದು ದೇವಿಯ ಪ್ರಯಾಣ-ಪ್ರಸ್ಥಾನವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದಳು.

Verse 2

तथास्त्विति च सम्प्रोच्य प्रेमवश्या बभूव सा । धृतिन्धृत्वाहूय कालीं विश्लेषविरहा कुला

“ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವಳು ಪ್ರೇಮವಶಳಾದಳು. ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕಾಳಿಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಳು; ಕುಲಸ್ತ್ರೀಯಾದರೂ ವಿಯೋಗ-ವಿರಹದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದಳು.

Verse 3

समाप्तोऽयं तृतीयः पार्वतीखण्डः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ರುದ್ರಸಂಹಿತೆಯೊಳಗಿನ ತೃತೀಯ ‘ಪಾರ್ವತೀಖಂಡ’ ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।

Verse 4

शैलप्रिया शिवा चापि मूर्च्छामाप शुचार्दिता । मूर्च्छाम्प्रापुर्देवपत्न्यः पार्वत्या रोदनेन च

ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ಶೈಲಪ್ರಿಯಾ ಶಿವಾ (ಪಾರ್ವತಿ) ಮೂರ್ಚೆಗೆ ಒಳಗಾದಳು. ಪಾರ್ವತಿಯ ಅಳಲಿನಿಂದ ದೇವಪತ್ನಿಯರೂ ಮೂರ್ಚೆಪಟ್ಟು ಕುಸಿದರು.

Verse 5

सर्वाश्च रुरुदुर्नार्य्यस्सर्वमासीदचेतनम् । स्वयं रुरोद योगीशो गच्छन्कोन्य परः प्रभुः

ಎಲ್ಲಾ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಅತ್ತರು; ಎಲ್ಲವೂ ಅಚೇತನವಾದಂತಾಯಿತು. ಹೊರಟಾಗ ಸ್ವಯಂ ಯೋಗೀಶ್ವರನೇ ಅತ್ತನು—ಅವನಂತ ಪರಮ ಪ್ರಭು ಮತ್ತಾರು?

Verse 6

एतस्मिन्नन्तरे शीघ्रमाजगाम हिमालयः । ससर्वतनयस्तत्र सचिवैश्च द्विजैः परैः

ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಲಯನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು—ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ, ಸಚಿವರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜ ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ.

Verse 7

स्वयं रुरोद मोहेन वत्सां कृत्वा स्ववक्षसि । क्व यासीत्येवमुच्चार्य शून्यं कृत्वा मुहुर्मुहुः

ಮೋಹದಿಂದ ಮರುಳಾಗಿ ಅವಳು ತಾನೇ ಅಳತೊಡಗಿದಳು, ಕರುವನ್ನು ತನ್ನ ಎದೆಯೊಡನೆ ಒತ್ತಿಕೊಂಡು. “ಎಲ್ಲಿ ಹೋದೆ?” ಎಂದು ಮರುಮರು ಕೂಗಿ, ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಶೂನ್ಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು।

Verse 8

ततः पुरोहितो विप्रैरध्यात्मविद्यया सुखम् । सर्वान्प्रबोधयामास कृपया ज्ञानवत्तरः

ನಂತರ ಅಧ್ಯಾತ್ಮವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಜ್ಞಾನಸಂಪನ್ನನಾದ ಪುರೋಹಿತನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕೃಪೆಯಿಂದ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮವಿದ್ಯೆಯ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸುಖವಾಗಿ ಪ್ರಬೋಧಿಸಿ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು।

Verse 9

ननाम पार्वती भक्त्या मातरम्पितरं गुरुम् । महामाया भवाचाराद्रुरोदोच्चैर्मुहुर्मुहुः

ಪಾರ್ವತಿಯು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಾಯಿ, ತಂದೆ ಮತ್ತು ಗುರುಜನರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು. ನಂತರ ಭವಾಚಾರವೆಂಬ ಲೋಕಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಆವರಿತ ಮಹಾಮಾಯೆ ಮರುಮರು ಜೋರಾಗಿ ಅತ್ತಳು।

Verse 10

पार्वत्या रोदनेनैव रुरुदुस्सर्वयोषितः । नितरां जननी मेना यामयो भ्रातरस्तथा

ಪಾರ್ವತಿಯ ಅಳುವನ್ನು ಕಂಡು ಎಲ್ಲ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಅತ್ತರು. ತಾಯಿ ಮೇನಾ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಿಲಪಿಸಿದಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಯಾಮಜರು—ಜೋಡಿ ಸಹೋದರರೂ ಅತ್ತರು।

Verse 11

पुनः पुनः शिवामाता यामयोऽन्याश्च योषितः । भ्रातरो जनकः प्रेम्णा रुरुदुर्बद्धसौहृदाः

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಶಿವೆಯ ತಾಯಿ, ಅವಳ ಸಖಿಯರು ಮತ್ತು ಇತರ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅಶ್ರು ಸುರಿಸಿದರು; ಅವಳ ಸಹೋದರರು ಹಾಗೂ ತಂದೆಯೂ ಗಾಢ ಸ्नेಹಬಂಧದಿಂದ ಪ್ರೇಮವಶವಾಗಿ ಅಳಿದರು।

Verse 12

तदा विप्राः समागत्य बोधयामासुरादरात् । लग्नन्निवेदयामासुर्यात्रायास्सुखदम्परम्

ಆಗ ವಿಪ್ರರು ಸೇರಿಬಂದು ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ಯಾತ್ರೆಗೆ ಪರಮ ಸುಖದಾಯಕವಾದ ಶುಭ ಲಗ್ನವು ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು.

Verse 13

ततो हिमालयो मेनां धृत्वा धैर्य्यम्विवेकतः । शिबिकामानयामास शिवारोहणहेतवे

ನಂತರ ಹಿಮಾಲಯನು ವಿವೇಕದಿಂದ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಮೇನೆಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಶಿವಾ (ಪಾರ್ವತಿ) ವಿವಾಹಯಾತ್ರೆಗೆ ಏರಲು ಶಿಬಿಕೆಯನ್ನು ತರಿಸಿದನು.

Verse 14

शिवामारोहयामासुस्तत्र विप्राङ्गनाश्च ताम् । आशिषम्प्रददुस्सर्वाः पिता माता द्विजास्तथा

ಅಲ್ಲಿ ವಿಪ್ರಸ್ತ್ರೀಯರು ಶಿವಾ (ಪಾರ್ವತಿ)ಯನ್ನು ಶಿಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಏರಿಸಿದರು. ನಂತರ ತಂದೆ, ತಾಯಿ ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರು ಸಹಿತ ಎಲ್ಲರೂ ಅವಳಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು.

Verse 15

महाराज्ञ्युपचारांश्च ददौ मेना गिरिस्तथा । नानाद्रव्यसमूहं च परेषान्दुर्लभं शुभम्

ಮೇನಾ ಮತ್ತು ಗಿರಿರಾಜ ಹಿಮಾಲಯನು ಮಹಾರಾಣಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲ ಉಪಚಾರಗಳು, ಸತ್ಕಾರಗಳು ಹಾಗೂ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು; ಇನ್ನೂ ಇತರರಿಗೆ ದುರ್ಲಭವಾದ ಶುಭ, ಅನೇಕ ವಿಧದ ಅಮೂಲ್ಯ ದ್ರವ್ಯಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿದರು.

Verse 16

शिवा नत्वा गुरून्सर्वाञ् जनकं जननीन्तथा । द्विजान्पुरोहितं यामीस्त्रीस्तथान्या ययौ मुने

ಶಿವಾ (ಪಾರ್ವತಿ) ಎಲ್ಲ ಗುರುಗಳಿಗೂ ಹಿರಿಯರಿಗೂ, ಹಾಗೆಯೇ ತಂದೆ‑ತಾಯಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು. ನಂತರ ದ್ವಿಜರು, ಕುಲಪುರೋಹಿತ ಮತ್ತು ಮನೆಯ ಪೂಜ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಓ ಮುನಿಯೇ, ಅವಳು ಹೊರಟಳು.

Verse 17

हिमाचलोऽपि ससुतोऽगच्छत्स्नेहवशी बुधः । प्राप्तस्तत्र प्रभुर्यत्र सामरः प्रीतिमावहन्

ಹಿಮಾಚಲನು ಸಹ ಸ्नेಹದ ವಶನಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನು ತನ್ನ ಪುತ್ರಿಯೊಡನೆ ಹೊರಟನು. ಅಮರರೊಡನೆ ಇರುವ ಪ್ರಭು ಆನಂದ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಅವನು ತಲುಪಿದನು।

Verse 18

प्रीत्याभिरेभिरे सर्वे महोत्सवपुर स्सरम् । प्रभुम्प्रणेमुस्ते भक्त्या प्रशंसन्तोऽविशन्पुरीम्

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಮಹೋತ್ಸವದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಮುಂದಾದರು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ಸ್ತುತಿಸುತ್ತ ನಗರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು।

Verse 19

जातिस्मरां स्मारयामि नित्यं स्मरसि चेद्वद । लीलया त्वाञ्च देवेशि सदा प्राणप्रिया मम

ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿತ್ಯ ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವಜನ್ಮಸ್ಮೃತಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೆನಪಾದರೆ ಹೇಳು. ಓ ದೇವೇಶಿ, ಲೀಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇನೆ—ನೀ ಸದಾ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಪ್ರಿಯೆ.

Verse 20

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य महेशस्य स्वनाथस्याथ पार्वती । शङ्करस्य प्रिया नित्यं सस्मितोवाच सा सती

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ತನ್ನ ಸ್ವನಾಥ ಮಹೇಶನ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿ, ಶಂಕರನ ನಿತ್ಯಪ್ರಿಯೆಯಾದ ಪಾರ್ವತಿ, ಆ ಮಂಗಳಮಯಿ ಸತಿ ಮೃದುಸ್ಮಿತದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.

Verse 21

पार्वत्युवाच । सर्वं स्मरामि प्राणेश मौनी भूतो भवेति च । प्रस्तावोचितमद्याशु कार्यं कुरु नमोऽस्तु ते

ಪಾರ್ವತಿ ಹೇಳಿದರು—ಓ ಪ್ರಾಣೇಶ, ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ಸ್ಮರಣೆ—ನೀನು ಮೌನಿಯಾದುದು ಮತ್ತು ‘ಹೀಗೆಯೇ ಆಗಲಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದುದೂ. ಈಗ ಈ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತಡವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡು; ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 22

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य प्रियावाक्यं सुधाधाराशतोपमम् । मुमुदेऽतीव विश्वेशो लौकिकाचारतत्परः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ಅಮೃತದ ನೂರು ಧಾರೆಗಳಂತೆ ಇರುವ ಆ ಪ್ರಿಯ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಲೋಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾದ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ (ಶಿವ) ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಪಟ್ಟನು.

Verse 23

शिवः सम्भृतसम्भारो नानावस्तुमनोहरम् । भोजयामास देवश्च नारायणपुरोगमान्

ಭಗವಾನ್ ಶಿವನು ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ನಾನಾವಿಧ ಮನೋಹರ ಭೋಜ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಮಾರಿಸಿ, ನಾರಾಯಣ (ವಿಷ್ಣು) ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದನು.

Verse 24

तथान्यान्निखिलान्प्रीत्या स्वविवाहसमागतान् । भोजयामास सुरसमन्नम्बहुविधम्प्रभुः

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಭುವು ತನ್ನ ಸ್ವವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಸಮಾಗತರಾದ ಇತರ ಎಲ್ಲ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಭೋಜನಗೊಳಿಸಿ, ಅನೇಕ ವಿಧದ ರುಚಿಕರವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅನ್ನಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು।

Verse 25

ततो भुक्त्वा च ते देवा नानारत्न विभूषिताः । सस्त्रीकास्सगणास्सर्वे प्रणेमुश्चंद्रशेखरम्

ನಂತರ ಭೋಜನಮಾಡಿ, ನಾನಾರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾದ ಆ ದೇವರುಗಳು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರೊಡನೆ ಹಾಗೂ ಗಣಗಳೊಡನೆ ಎಲ್ಲರೂ ಚಂದ್ರಶೇಖರನಾದ ಶಿವನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದರು।

Verse 26

संस्तुत्य वाग्भिरिष्टाभिः परिक्रम्य मुदान्विताः । प्रशंसन्तो विवाहञ्च स्वधामानि ययुस्ततः

ಇಷ್ಟವಾದ ಯೋಗ್ಯ ವಚನಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿ, ಆನಂದದಿಂದ ಪರಿಕ್ರಮೆ ಮಾಡಿ, ವಿವಾಹವನ್ನೂ ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತ ಅವರು ನಂತರ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಧಾಮಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದರು।

Verse 27

नारायणं मुने मां च प्रणनाम शिवस्स्वयम् । लौकिकाचारमाश्रित्य यथा विष्णुश्च कश्यपम्

ಓ ಮುನೇ, ಶಿವನು ಸ್ವತಃ ನಾರಾಯಣನಿಗೂ ನನಗೂ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದನು, ಲೋಕಾಚಾರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ—ವಿಷ್ಣುವೂ ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುವಂತೆ।

Verse 28

मयाश्लिष्याशिषन्दत्त्वा शिवस्य पुनरग्रतः । मत्वा वै तं परं ब्रह्म चक्रे च स्तुतिरुत्तमा

ನಾನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿ ಮತ್ತೆ ಶಿವನ ಸಮ್ಮುಖಕ್ಕೆ ಬಂದೆ. ಅವನನ್ನೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ—ಬಂಧನಾತೀತ ಪರಮ ಪತಿ—ಎಂದು ತಿಳಿದು ನಾನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದೆ।

Verse 29

तमामन्त्र्य मया विष्णुस्साञ्जलिश्शिवयोर्मुदा । प्रशंसंस्तद्विवाहञ्च जगाम स्वालयम्परम्

ಈ ರೀತಿ ನಾನು ಗೌರವದಿಂದ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ವಿಷ್ಣುವು ಹರ್ಷದಿಂದ ಅಂಜಲಿ ಹಿಡಿದು ಶಿವ–ಪಾರ್ವತಿಯರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅವರ ದಿವ್ಯ ವಿವಾಹವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿ ತನ್ನ ಪರಮ ಧಾಮಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು।

Verse 30

शिवोऽपि स्वगिरौ तस्थौ पार्वत्या विहरन्मुदा । सर्वे गणास्सुखं प्रापुरतीव स्वभजञ्छिवौ

ಶಿವನು ಸಹ ತನ್ನದೇ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದು, ಪಾರ್ವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹರ್ಷದಿಂದ ವಿಹರಿಸಿದನು। ಎಲ್ಲ ಗಣರೂ ಮಹಾಸುಖವನ್ನು ಪಡೆದರು; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವ–ಪಾರ್ವತಿಯ ದಿವ್ಯ ದಂಪತಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರು।

Verse 31

इत्येवङ्क थितस्तात शिवोद्वाहस्सुमंगलः । शोकघ्नो हर्षजनक आयुष्यो धनवर्द्धनः

ಇಂತೆ, ಪ್ರಿಯನೇ, ಭಗವಾನ್ ಶಿವನ ಸುವಿಮಂಗಳ ವಿವಾಹವು ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇದು ಶೋಕವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ, ಹರ್ಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಧನಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 32

य इमं शृणुयान्नित्यं शुचिस्तद्गतमानसः । श्रावयेद्वाथ नियमाच्छिवलोकमवाप्नुयात्

ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಇದರಲ್ಲಿ ಲೀನಗೊಳಿಸಿ ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯ ಕೇಳುವವನು, ಅಥವಾ ನಿಯಮದಿಂದ ಪಠಣ ಮಾಡಿಸುವವನು—ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.

Verse 33

इदमाख्यानमाख्यातमद्भुतं मंगलायनम् । सर्वविघ्नप्रशमनं सर्वव्याधिविनाशनम्

ಈ ಅದ್ಭುತ ಹಾಗೂ ಮಂಗಳಮಯ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಎಲ್ಲಾ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯಾಧಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 34

यशस्यं स्वर्ग्यमायुष्यं पुत्रपौत्रकरम्परम् । सर्वकामप्रदं चेह भुक्तिदं मुक्तिदं सदा

ಇದು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತದೆ, ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಪುತ್ರ–ಪೌತ್ರರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಇಹಲೋಕದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ಸದಾ ಭೋಗವೂ ಮೋಕ್ಷವೂ ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 35

अपमृत्युप्रशमनं महाशान्तिकरं शुभम् । सर्वदुस्स्वप्नप्रशमनं बुद्धिप्रज्ञादिसाधनम्

ಇದು ಅಪಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮಹಾಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಅತ್ಯಂತ ಶುಭಕರ. ಎಲ್ಲ ದುಃಸ್ವಪ್ನಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಬುದ್ಧಿ–ಪ್ರಜ್ಞಾದಿಗಳ ಸಾಧನೆಗೆ ಸಾಧನವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 36

शिवोत्सवेषु सर्वेषु पठितव्यम्प्रयत्नतः । शुभेप्सुभिर्जनैः प्रीत्या शिवसन्तोषकारणम्

ಶಿವನ ಎಲ್ಲಾ ಉತ್ಸವಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಠಿಸಬೇಕು. ಶುಭವನ್ನು ಬಯಸುವ ಜನರು ಪ್ರೀತಿಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಠಿಸಲಿ—ಇದು ಭಗವಾನ್ ಶಿವನ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 37

पठेत्प्रतिष्ठाकाले तु देवादीनां विशेषतः । शिवस्य सर्वकार्यस्य प्रारम्भे च सुप्रीतितः

ದೇವಾದಿಗಳ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರೀಶಿವಸಂಬಂಧಿತ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಠಿಸಿದರೆ ಶಿವನು ಪರಮವಾಗಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 38

शृणुयाद्वा शुचिर्भूत्वा चरितं शिवयोश्शिवम् । सिध्यन्ति सर्वकार्याणि सत्यं सत्यं न संशयः

ಅಥವಾ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಶಿವ-ಪಾರ್ವತಿಯ ಮಂಗಳಕರ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ—ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 55

इति श्रीशिवमहापुराणे ब्रह्मनारदसंवादे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे शिवकैलासगमनवर्णनं नाम पञ्चपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಶಿವಮಹಾಪುರಾಣದ ಬ್ರಹ್ಮ-ನಾರದ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ, ದ್ವಿತೀಯ ರುದ್ರಸಂಹಿತೆಯ ತೃತೀಯ ಪಾರ್ವತೀಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ಶಿವಕೈಲಾಸಗಮನವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಐವತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।