Kṣaura-Snāna-Vidhi — Rite of Tonsure/Shaving and Purificatory Bath (Śaiva Procedure)

Verse 1

सुब्रह्मण्य उवाच । क्षौरस्नानविधिं वक्ष्ये वामदेव महामुने । यस्य सद्यो विधानेन शुद्धिस्स्याद्यतिनः परा

ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಮಹಾಮುನಿ ವಾಮದೇವಾ! ಕ್ಷೌರ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧಿಸ್ನಾನದ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಯತಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಪರಮ ಶುದ್ಧಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 2

योगपट्टप्रकारस्य विधिम्प्राप्य मुनीश्वर । स शिष्यस्स्याद्व्रती पूर्णः क्षौरकर्म्मोद्यतो भवेत्

ಹೇ ಮುನೀಶ್ವರ, ಯೋಗಪಟ್ಟದ ವಿಧಿವಿಧಾನವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಆ ಶಿಷ್ಯನು ಪೂರ್ಣ ವ್ರತಸ್ಥನಾಗುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಕ್ಷೌರಕರ್ಮ (ಮುಂಡನ) ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಬೇಕು.

Verse 3

गुरुं नत्वा विशेषेण लब्धानुज्ञस्ततो गुरोः । शिरस्संक्षाल्य चाचम्य सवासाः क्षौरमाचरेत्

ಗುರುವಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗುರುವಿನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ತಲೆಯನ್ನು ತೊಳೆದು ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ವಸ್ತ್ರಧಾರಣೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕ್ಷೌರ (ಮುಂಡನ) ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 4

क्षालयेद्वसनं पश्चान्मृदम्भोभिः क्षुरादिकम् । तद्धस्तौ च मृदालिप्य क्षालयेति मृदं ददेत्

ನಂತರ ತನ್ನ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಬೇಕು; ಮಣ್ಣು ಮಿಶ್ರಿತ ನೀರಿನಿಂದ ಕ್ಷುರಾದಿ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನೂ ತೊಳೆಯಬೇಕು. ಅದೇ ಮಣ್ಣನ್ನು ಕೈಗಳಿಗೆ ಲೇಪಿಸಿ ಕೈಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ‘ಕ್ಷಾಲಯ’ (ಅಶುದ್ಧಿ ತೊಲಗಲಿ) ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಬಳಸಿದ ಮಣ್ಣನ್ನು ಬದಿಗೆ ಇಡಬೇಕು.

Verse 5

स्थापितम्प्रोक्षितन्तोयैश्शिवं शिवमितीरयन् । स्वनेत्रे पिहिते चैवानामांगुष्ठाभिमंत्रिते

ಅದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ನೀರಿನಿಂದ ಪ್ರೋಕ್ಷಣ ಮಾಡಿ ‘ಶಿವಂ ಶಿವಂ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರು. ನಂತರ ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿ, ಅನಾಮಿಕಾ ಮತ್ತು ಅಂಗುಷ್ಟಗಳನ್ನು ಮಂತ್ರಾಭಿಮಂತ್ರಿತಗೊಳಿಸಿ, ಅವರು ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು.

Verse 6

अस्त्रेणोन्मील्य संदृश्य क्षुरा दिक्षौ रसाधनम् । अभिमन्त्र्य द्वादशाथ प्रोक्षयेदस्त्रमंत्रतः

ಅಸ್ತ್ರಮಂತ್ರದಿಂದ ಅದನ್ನು ‘ಉನ್ಮೀಲಿತ’ ಮಾಡಿ, ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಕ್ಷುರ ಮತ್ತು ಅಭಿಷಿಕ್ತ ರಸ-ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಹನ್ನೆರಡು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ, ಶುದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ರಕ್ಷಾರ್ಥ ಅಸ್ತ್ರಮಂತ್ರದಿಂದ ಪ್ರೋಕ್ಷಣ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 7

क्षुरं गृहीत्वा तारेण दक्षभागे निकृन्तयेत् । केशांश्च कांश्चि दग्रेषु वप्त्वा सर्वं च वापयेत्

ಕ್ಷುರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ‘ತಾರಕ’ (ಪ್ರಣವ ‘ಓಂ’) ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ ಮೊದಲು ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮುಂಡನ ಮಾಡಬೇಕು. ಮುಂಭಾಗದ ಕೆಲವು ಕೂದಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ನಂತರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶೇವಿಸಬೇಕು.

Verse 8

पृथिव्यां पर्णमादाय विक्षिपेन्न भुवः स्थले । श्मश्रूणि हस्तपादस्थनखानि च निकृंतयेत्

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಲೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು (ಅಶುದ್ಧಿಯನ್ನು) ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಚದುರಿಸಬಾರದು. ದಾಡಿ ಹಾಗೂ ಕೈ-ಕಾಲಿನ ನಖಗಳನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಬೇಕು.

Verse 9

बिल्वाश्वत्थतुलस्यादिस्थाने संगृह्य मृतिकाम् । द्विषट्वारं निमज्याप्सु तीरं गत्वोपविश्य च

ಬಿಲ್ವ, ಅಶ್ವತ್ಥ, ತುಳಸಿ ಮೊದಲಾದ ಪವಿತ್ರ ಸಸ್ಯಗಳು ಬೆಳೆಯುವ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಪುಣ್ಯಮಣ್ಣನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಅದನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಬಾರಿ ಮುಳುಗಿಸಿ, ನಂತರ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತು ವಿಧಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಬೇಕು.

Verse 10

शुद्धे देशे तु संस्थाप्य मृदं त्रेधा विभज्य च । एवम्पुनस्त्रिधा कृत्वा प्रोक्ष्यास्त्रेणाभिमन्त्रयेत्

ಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅದನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಧಾ ಮಾಡಿ, ಪವಿತ್ರ ಜಲದಿಂದ ಪ್ರೋಕ್ಷಣ ಮಾಡಿ ‘ಅಸ್ತ್ರ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಬೇಕು.

Verse 11

तत्रैकां मृदमादाय दापयित्वान्यपाणिना । करौ द्वादशधा लिप्य प्रत्येकं केन क्षालयेत्

ಅಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಕರ ಮಣ್ಣಿನ ಒಂದು ಗುಡ್ಡೆಯನ್ನು ತೆಗೆದು ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಪಿಸಿ, ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವನ್ನು ತೊಳೆದು ಸಮ್ಯಕ್ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 12

पुनरेकाम्पादयोश्च मुखे चान्यां करे क्रमात् । संलिप्याक्षाल्य चाम्भोभिः पुनश्च जलमाविशेत्

ಮತ್ತೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಒಂದು ಪಾದಕ್ಕೆ, ನಂತರ ಇನ್ನೊಂದು ಪಾದಕ್ಕೆ, ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಗೂ ಇತರ ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೈಗಳಿಗೆ ಜಲಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಬೇಕು. ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆಯಿಸಿ, ಪುನಃ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಶಿವಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಶುದ್ಧಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು।

Verse 13

अन्यां मृदम्भागयित्वा शिरसि द्वादश क्रमात् । आलिप्य मृदमास्यान्तनिमज्य च पुनः पुनः

ನಂತರ ಪವಿತ್ರ ಮಣ್ಣಿನ ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಹನ್ನೆರಡು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಲೇಪಿಸಬೇಕು. ಲೇಪಿಸಿದ ಬಳಿಕ ತುಟಿಗಳವರೆಗೆ ಮಣ್ಣನ್ನು ಮರುಮರು ಮುಳುಗಿಸಿ, ಈ ರೀತಿ ಶೈವ ಶುದ್ಧಿವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 14

तीरं गत्वा तु गंडूषान्षोडशाचमनं द्विधा । प्राणानायम्य च पुनः प्रणवं द्व्यष्टसंख्यया

ನೀರಿನ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಗಂಡೂಷ ಮಾಡಿ, ಎರಡು ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹದಿನಾರು ಆಚಮನಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದಿಂದ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಪ್ರಣವ ‘ಓಂ’ ಅನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 15

मृदमन्यां पुनस्त्रेधा विभज्य च तदेकया । कटिशौचं पादशौचं विधायाचम्य च द्विधा

ನಂತರ ಶುದ್ಧ ಮಣ್ಣಿನ ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಬೇಕು. ಒಂದು ಭಾಗದಿಂದ ಕಟಿ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗದಿಂದ ಪಾದಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ಎರಡು ಬಾರಿ ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 16

प्रणवेनाथ षोडश प्राणानायम्य वाग्यतः । पुनरन्यां स्वोरुदेशे त्रिधा विन्यस्य चोमिति

ನಂತರ ಪ್ರಣವದಿಂದ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಮಾಡಿ ಹದಿನಾರು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ವಾಕನ್ನು ಸಂಯಮದಲ್ಲಿಡಬೇಕು. ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಊರು-ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಭಾಗವಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ‘ಓಂ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 17

प्रोक्ष्याभिमंत्रयेत्सप्त स्वपाण्योस्तलमेकधा । त्रिधालिप्याथ सम्पश्येत्सूर्य्यमूर्तिं च पावनीम्

ಪವಿತ್ರ ಜಲದಿಂದ ಪ್ರೋಕ್ಷಣ ಮಾಡಿ, ಏಳು ಬಾರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಎರಡೂ ಕರತಲಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಒಂದೇ ಕುಂಡದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರ (ಭಸ್ಮದ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳು) ಧರಿಸಿ ಪಾವನ ಸೂರ್ಯಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 18

स्वकक्षयोः समालिप्य व्यत्यस्ताभ्यामथान्यया । पाणिभ्याञ्च मृदा शिष्यस्सुमतिर्दृढमानसः

ನಂತರ ದೃಢಮನಸ್ಸಿನ ಶಿಷ್ಯ ಸುಮತಿಯು ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಹಾಕಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಯಿಂದಲೂ, ಪವಿತ್ರ ಮೃದು (ಭಸ್ಮ/ಮಣ್ಣು)ವನ್ನು ತನ್ನ ಕಕ್ಷಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ (ಕೈಕೊಳಗಳಲ್ಲಿ) ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದನು।

Verse 19

गृहीत्वान्यां मृदं शुद्धां तथासौ गुरुभक्तिमान् । शिर आरभ्य पादान्तं विलिप्यादित्यदृष्टया

ನಂತರ ಗುರುಭಕ್ತನಾದ ಅವನು ಮತ್ತೊಂದು ಶುದ್ಧ ಮೃದು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಸೂರ್ಯನತ್ತ ದೃಷ್ಟಿ ಇಟ್ಟು, ಶಿರಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾದಾಂತವರೆಗೆ ದೇಹಮೆಲ್ಲಾ ಲೇಪಿಸಬೇಕು।

Verse 20

इति श्रीशिवमहापुराणे षष्ठ्यां कैलाससंहितायां क्षौरस्नानविधिवर्णनं नाम विंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಶಿವಮಹಾಪುರಾಣದ ಷಷ್ಠ ಕೈಲಾಸಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ “ಕ್ಷೌರ-ಸ್ನಾನವಿಧಿ ವರ್ಣನೆ” ಎಂಬ ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।

Verse 21

ततस्साम्बं महेशानं शंकरं चन्द्रशेखरम् । संस्मरेद्भक्तितश्शिष्य सर्वेश्वर्यपतिं शिवम्

ನಂತರ, ಓ ಶಿಷ್ಯನೇ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಾಂಬ, ಮಹೇಶಾನ, ಶಂಕರ, ಚಂದ್ರಶೇಖರ—ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯದ ಅಧಿಪತಿ ಶಿವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

Verse 22

त्रिवारम्प्रणमेत्प्रीत्या साष्टांगं च गुरु शिवम् । पञ्चाङ्गेनैकवारञ्च समुत्थाय च वन्दयेत्

ಪ್ರೀತಿಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗುರು ಶಿವನಿಗೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಎದ್ದು ಒಂದು ಬಾರಿ ಪಂಚಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮದಿಂದಲೂ ವಂದಿಸಬೇಕು.

Verse 23

तीर्थं प्रविश्य तन्मध्ये निमज्योन्मज्य ताम्मृदम् । स्कन्धे संस्थाप्य पूर्वोक्तप्रकारेण विलेपयेत्

ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅದರೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿ ಮತ್ತೆ ಮೇಲೇಳಿ ಆ ಪವಿತ್ರ ಭಸ್ಮಮೃತ್ತಿಕೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು; ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಂತೆ ದೇಹಕ್ಕೆ ಲೇಪಿಸಬೇಕು.

Verse 24

तत्रावशिष्टं संगृह्य जलमध्ये प्रविश्य च । विलोड्य सम्यक् तां तत्र सर्वांगेषु विलिप्य च

ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವುದನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಜಲಮಧ್ಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು; ಅದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಲಕಿ ಮಥಿಸಿ, ಆ ಲೇಪವನ್ನು ದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಹಚ್ಚಬೇಕು.

Verse 25

त्रिवारमोमिति प्रोच्य शिवपादाम्बुजं स्मरन् । संसाराम्बुधिसंतारं सदा यद्विधितो हि सः

ಮೂರು ಬಾರಿ ‘ಓಂ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಶ್ರೀಶಿವನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ, ಅವನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸದಾ ಸಂಸಾರಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಲು ನಿಯುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 26

अभिषिच्योमिति जलं विरजाभस्मलोलितम् । अंगोपमार्ज्जनं कृत्वा सुस्नायाद्भस्मना ततः

“ಓಂ” ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ನಿರ್ಮಲ ವಿಭೂತಿ (ಭಸ್ಮ) ಮಿಶ್ರಿತ ಜಲವನ್ನು ಅಭಿಷೇಕವಾಗಿ ಛಿಟಕಿಸಬೇಕು; ಅಂಗಗಳನ್ನು ಒರೆಸಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ಅದೇ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 27

त्रिपुंड्रं च विधायाथ यथोक्तविधिना शुभम् । यथोक्तांगेषु सर्वेषु सावधान तया मुने

ನಂತರ, ಹೇ ಮುನಿಯೇ, ಹೇಳಿದ ವಿಧಾನದಂತೆ ಶುಭ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಹಚ್ಚಬೇಕು.

Verse 28

ततश्शुद्धमना भूत्वा कुर्य्यान्मध्यंदिनक्रियाः । महेश्वरं नमस्कृत्य गुरूंस्तीर्थादिकानि च

ನಂತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನಕ್ರೀಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ಮೊದಲು ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗುರುಗಳಿಗೂ ತೀರ್ಥಾದಿಗಳಿಗೂ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೃತ್ತನಾಗಬೇಕು.

Verse 29

सम्पूजयेन्महेशानं भक्त्या परमया मुने । साम्बिकं ज्ञानदातारं पातारं त्रिभवस्य वै

ಓ ಮುನೇ, ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಹೇಶಾನನನ್ನು ಸಂಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಅಂಬಿಕಾಸಹಿತನಾಗಿ, ಸತ್ಯಜ್ಞಾನ ದಾತನಾಗಿ, ತ್ರಿಲೋಕದ ರಕ್ಷಕನೂ ತ್ರಾತನೂ ಆಗಿರುವವನನ್ನು।

Verse 30

ततोसौ दृढचेतस्को यतिः स्ववृषसंस्थितः । भिक्षार्थम्प्रव्रजेच्छुद्धो विप्रवर्गेषु साधुषु

ನಂತರ ಆ ದೃಢಚಿತ್ತ ಯತಿ, ತನ್ನ ವ್ರತ-ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಭಿಕ್ಷಾರ್ಥ ಹೊರಟು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಸಾಧುಗಳ ಧರ್ಮಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು।

Verse 31

ततस्तत्र च शुद्धात्मा पञ्चधा परिकल्पितम् । भैक्ष्यं यथोचितं कुर्य्याद्दूषितान्नं विवर्ज्जयेत्

ನಂತರ ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿಸಿದ ಪಂಚವಿಧ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಯಥೋಚಿತ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು; ದೂಷಿತ ಅಥವಾ ಅಶುದ್ಧ ಅನ್ನವನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 32

शौचं स्नानं तथा भिक्षां नित्यमेकान्तसेवनम् । भिक्षौश्चत्वारि कर्म्माणि पञ्चमं नैव विद्यते

ಶೌಚ, ಸ್ನಾನ, ಭಿಕ್ಷಾವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯ ಏಕಾಂತಸೇವನೆ—ಇವು ಭಿಕ್ಷುವಿನ ನಾಲ್ಕು ಕರ್ತವ್ಯಗಳು; ನಿಜ ಭಿಕ್ಷುವಿಗೆ ಐದನೆಯದು ಇಲ್ಲ.

Verse 33

अलाबुं वेणुपात्रं च दारवम्मृण्मयन्तथा । भिक्षोश्चत्त्वारि पात्राणि पञ्चमन्नैव विद्यते

ಶೈವಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತ ಭಿಕ್ಷುವಿಗೆ ಭಿಕ್ಷಾಪಾತ್ರಗಳು ನಾಲ್ಕೇ ಅನುಮತ—ಅಲಾಬು (ಸೊರಕಾಯಿ), ವೇಣು (ಬಿದಿರು), ದಾರು (ಮರ), ಮೃಣ್ಮಯ (ಮಣ್ಣಿನ); ಐದನೆಯ ಪಾತ್ರವಿಲ್ಲ.

Verse 34

ताम्बूलं तैजसम्पात्रं रेतस्सेकं सितांबरम् । दिवास्वापो हि नक्तान्नं यतीनां षड्विवर्जिताः

ಯತಿಗಳಿಗೆ ಆರು ವಿಷಯಗಳು ವರ್ಜ್ಯ—ತಾಂಬೂಲ ಸೇವನೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಲೋಹಪಾತ್ರ ಧಾರಣೆ, ವೀರ್ಯಕ್ಷಯ, ಶ್ವೇತವಸ್ತ್ರ ಧಾರಣೆ, ಹಗಲು ನಿದ್ರೆ, ರಾತ್ರಿ ಭೋಜನ।

Verse 35

साक्षरा विपरीताश्च राक्षसास्त इति स्मृताः । तस्माद्वै विपरीतं च कर्म्म नैवाचरेद्यतिः

ಅಕ್ಷರಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೂ ವಿಪರೀತವಾಗಿ ನಡೆಯುವವರು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ‘ರಾಕ್ಷಸರು’ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯತಿ ಧರ್ಮವಿರುದ್ಧ ಕರ್ಮವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಆಚರಿಸಬಾರದು।

Verse 36

यतिः प्रयत्नतः कुर्य्यात्क्षौरस्नानं च शुद्धये । संस्मरन्मनसा शुद्धं परं ब्रह्म सदाशिवम्

ಯತಿಯು ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕ ಕ್ಷೌರಕರ್ಮ ಹಾಗೂ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿತ್ಯಶುದ್ಧ ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಸದಾಶಿವನನ್ನು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು।

Verse 37

इत्यैव मुनिशार्द्दूल तव स्नेहान्मयाखिलः । क्षौरस्नानविधिः प्रोक्तः किम्भूयः श्रोतुमिच्छसि

ಓ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲಾ! ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನಾನು ಕ್ಷೌರ-ಸ್ನಾನ ವಿಧಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು; ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?