Sukta 81

Mantra 1

प्रत्यु अदर्श्यायत्युच्छन्ती दुहिता दिवः । अपो महि व्ययति चक्षसे तमो ज्योतिष्कृणोति सूनरी ॥

ಅವಳು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಪ್ರಕಟಳಾದಳು—ಬಂದು ಉದಯಿಸುತ್ತಾ, ದಿವಃ ದುಹಿತಾ. ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳು ಮಹಾ ಆಪಃಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಮತ್ತು ಸೂನರೀ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಪ್ರೇರಕಿ, ತಮಸ್ಸನ್ನು ಜ್ಯೋತಿಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 2

उदुस्रियाः सृजते सूर्यः सचाँ उद्यन्नक्षत्रमर्चिवत् । तवेदुषो व्युषि सूर्यस्य च सं भक्तेन गमेमहि ॥

ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ‘ಉಸ್ರಿಯಾಃ’ (ಬೆಳಕಿನ ಗೋವುಗಳು) ಅನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ನಕ್ಷತ್ರಮಯ ದೀಪ್ತಿಯೂ ಅರ್ಚಿವತ್ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹೇ ಉಷೇ, ನಿನ್ನ ವ್ಯುಷಿ (ಪ್ರಭಾತೋದಯ)ದಿಂದಲೂ ಸೂರ್ಯನ ಪೂರ್ಣ ಉದಯದಿಂದಲೂ ಮಾತ್ರ ನಾವು ನಮ್ಮ ನಿಯತ ಭಾಗದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗೋಣ.

Mantra 3

प्रति त्वा दुहितर्दिव उषो जीरा अभुत्स्महि । या वहसि पुरु स्पार्हं वनन्वति रत्नं न दाशुषे मयः ॥

ಹೇ ದಿವಃ ದುಹಿತೇ ಉಷೇ, ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ನಾವು ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ವೇಗವಂತರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಬಹಳವಾದ, ಸ್ಪಾರ್ಹ (ಆಕಾಂಕ್ಷಿತ) ಮಯಃ (ಆನಂದ)ವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತೀ; ದಾಶುಷೇ—ಅರ್ಪಿಸುವ ದಾತನಿಗೆ ಅದು ರತ್ನದಂತೆ.

Mantra 4

उच्छन्ती या कृणोषि मंहना महि प्रख्यै देवि स्वर्दृशे । तस्यास्ते रत्नभाज ईमहे वयं स्याम मातुर्न सूनवः ॥

ಹೇ ದೇವಿ, ನೀನು ಉಚ್ಛಂತೀ (ಉದಯಿಸುವಾಗ) ನಿನ್ನ ಉದಾರ ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ಸ್ವರ್—ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಲೋಕದ ಸ್ಪಷ್ಟ ದರ್ಶನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತೀ. ಆ ನಿನ್ನ ರತ್ನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಪಾಲುದಾರರಾಗಲೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ; ನಾವು ಮಾತೃನ ಪುತ್ರರಂತೆ ಆಗೋಣ—ಅವಳ ಬೆಳಕಿನ ಪೋಷಣೆಯಿಂದ ಪೋಷಿತರಾಗಿ.

Mantra 5

तच्चित्रं राध आ भरोषो यद्दीर्घश्रुत्तमम् । यत्ते दिवो दुहितर्मर्तभोजनं तद्रास्व भुनजामहै ॥

ಓ ಉಷೇ, ಆ ಅದ್ಭುತ ರಾಧಸ್‌ (ಸಮೃದ್ಧಿ) ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ತರು—ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದುದನ್ನು. ಓ ದಿವೋದುಹಿತೇ, ನಿನ್ನ ಮર્ત್ಯಭೋಜನ (ಮಾನವರಿಗೆ ಪೋಷಕವಾದ ದಾನ) ಏನಿದೆಯೋ ಅದನ್ನೇ ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು; ನಾವು ಅದನ್ನು ಭುಂಜಿಸಿ ಪೋಷಿತರಾಗೋಣ.

Mantra 6

श्रवः सूरिभ्यो अमृतं वसुत्वनं वाजाँ अस्मभ्यं गोमतः । चोदयित्री मघोनः सूनृतावत्युषा उच्छदप स्रिधः ॥

ಓ ಉಷೇ, ಸೂರೆಭ್ಯಃ ಅಮೃತಸ್ವರೂಪವಾದ ಶ್ರವಸ್‌ (ಕೀರ್ತಿ) ಮತ್ತು ವಸುತ್ವನ (ಧನ-ಸಮೃದ್ಧಿ) ನೀಡು; ನಮಗೂ ಗೋಮತ್‌ವಾದ ವಾಜ (ಬಲಿಷ್ಠ ಜಯ-ಲಾಭ) ತರು. ಓ ಮಘೋನರ ಪ್ರಚೋದಯಿತ್ರೀ, ಸೂನೃತಾವತೀ (ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸತ್ಯವಾಣಿ ಹೊಂದಿದವಳೇ), ಉದಯಿಸು; ವಕ್ರತೆಗಳನ್ನೂ ವಿಫಲತೆಗಳನ್ನೂ ದೂರ ಓಡಿಸು.